Kabanata 07

“Pwede ba tayong mag-usap? May kailangan akong sabihin.”

Iyon ang huling sinabi sa text ni Mallory kay Theodore. Nung una ay nag-alangan si Theodore. Ang kausapin si Mallory ay parang pagbubukas ng pinto sa nakaraang pilit niyang kinakalimutan. Pero may tono ng desperasyon sa mensahe niya na hindi niya kayang balewalain.

Pero hindi ito ang usapang inaasahan niya.

Inabot ni Theodore ang papel na nilapag ni Mallory sa ibabaw ng mesa at kinuha ito, bahagyang bumaba ang kanyang tingin nang makita ang mga salitang "early intrauterine pregnancy" na nakasulat doon.

Pinagmamasdan nang mabuti ni Mallory ang kanyang reaksyon. Nang makita niya itong nakatitig sa papel nang walang imik, nataranta siya at mabilis na nagpaliwanag.

"Professor Leviste, sa inyo po ang batang ito. Hindi po ako nagkaroon ng ibang lalaki... kundi kayo lang.”

Pagkatapos niyang magsalita, nanatiling tahimik ang lalaki kung kaya't biglang namula ang mukha ni Mallory sa hiya. Inangat ni Theodore ang kanyang tingin mula sa papel at tumingin sa kanya

Hindi nga nakapagtataka na sobrang kinakabahan ang dalaga mula ng pumasok ito sa opisina nito.

Dalawampu't isang taong gulang pa lang siya, isang estudyante sa kolehiyo na wala pang gaanong karanasan sa buhay. Siguradong nadama niya ang kawalan ng pag-asa at takot nang malaman niyang nagdadalang-tao siya. Kung may iba lang siyang pagpipilian, siguro hindi siya lalapit sa lalaki.

Minura ni Theodore ang kanyang sarili. Isang sandali ng nawalan siya ng kontrol; nasira na niya ang buhay ng isang babae.

Dahan-dahan niyang inilapag ang resulta ng test sa mesa at tinanong ang dalaga, "What are your thoughts on this matter…Miss De Carlo?"

Bahagyang naguluhan si Mallory sa kakaibang kalmadong boses ng kanyang kausap, hindi sigurado sa ibig nitong sabihin.

Pero tapat siyang umiling at walang buhay na sinabi, "Hindi ko po alam... Medyo natatakot ako."

Theodore watched her anxiety as she fidgeted with her hands, and his heart filled with pity.

"It's normal to be afraid. Anyone your age would be afraid if they encountered something like this."

Yumuko si Mallory at hindi umimik.

Sinimulan ni Theodore na suriin ang kanyang mga iniisip, “You are only 21 years old and still in college, Miss De Carlo. Your studies are the most important thing for you right now. The best choice is to abort the child."

'Yon mismo ang sagot na inaasahan niya. Kumabog nang malakas ang puso ni Mallory, at nagsalita sa mahinang boses, "Hindi ko kayang sabihin sa mga magulang ko….p-prof, kailangan pa ng pirma ng kapamilya para sa operasyon."

Hindi nakaligtas sa tingin ni Theodore ang bahagyang panginginig ng mga pilikmata ni Mallory.

"First of all, I want to apologize to you. I was drunk that night and lost control for a moment..." Nahirapan si Theodore na sabihin at hindi tinuloy ang sinabi, "I am older than you, so I should have been more restrained."

Mallory's face flushed slightly, and she kept waving her hand nervously., "A-ah Hindi po…kasalanan ko rin ko bakit t-tayo..tayo nagkakaganito."

"If you decide to have an abortion, I will accompany you throughout the entire process. I will take full responsibility for the surgery costs and post-operative care until you are fully recovered." Kalmado at mahinahon ang boses ni Theodore, na parang mahiwagang hangin ay nagpahinahon sa magulong puso ni Mallory.

At least, she wasn't without anyone to discuss things with.

Kinagat ni Mallory ang kanyang labi at tumango, "O..kay."

Ang suhestiyon ni Theodore ang pinakamagandang opsyon, dahil nasolusyunan nito ang kanyang mga alalahanin tungkol sa pirma at bayad.

Unexpectedly, Theodore continued, "I haven't finished yet. The next option is the second one."

Bahagyang nagulat si Mallory "A-ano?"

May pangalawa pa?

Tumingin si Theodore sa kanya at sinabi ang isang bagay na nakakagulat, "Let's get married.” pinal at siguradong saad ng lalaki

Kasal?

Bakit?

Agad na nanlaki ang mga mata ni Mallory, at tumingin siya kay Theodore na para bang may mali siyang narinig.

Nananatili siyang kalmado, na tila hindi natitinag sa nakakagulat ang sinabi niya.

"Abortion causes considerable damage to the body. If we get married, the child can be born legitimately. I will take on the responsibilities of a husband and father. As for your studies, you can take a six-month break during the late stages of pregnancy and resume your studies after your postpartum period. I will take care of the child. While you are at home giving birth, I can also tutor you. I am confident that I will not delay your studies."

Nakita ni Theodore ang gulat sa mga mata ni Mallory.

"Of course, you may think that I am much older than you, but that is not entirely a bad thing. I have experienced some things earlier than you, so I can share my experience with you and help you avoid some detours. In addition, I will start receiving my pension earlier than you."

Ang pangit niya magbiro!

Hindi inaasahan ni Mallory na sa loob lamang ng ilang minuto, hindi lamang mabilis na tinanggap ni Theodore ang katotohanan na magiging ama siya, ngunit nag-alok din ng dalawang solusyon, na ang isa ay kasal. Inisip pa niya ang tungkol sa kanyang pag-aaral at pagpapalaki ng bata.

‘Ang utak ng propesor na 'to talagang kakaiba….mas mabilis pa itong gumana kaysa sa iba.’ bulong niya sa sarili.

Mallory's emotion shifted from shock to fear, “Professor Leviste, hindi po maganda magbiro sa ganitong bagay”

"I'm not joking."

Ang seryosong ekspresyon ni Theodore ay nagpatigil kay Mallory.

"Let me introduce myself first. I am Theodore Archibald Gonza-Leviste, 29 years old. I was born and raised in Michigan, though I now reside here in the Philippines. I have a PhD and currently work here at Meridian State University. My salary is decent and enough to cover our family's living expenses. Since I just returned to the Philippines, I am currently renting an apartment, but I can buy one at any time. I drive the family car. I don't smoke or drink, and I will not commit domestic violence. My hobbies are reading and running. My parents run a small company, so there will be no problem with my retirement in the future. I will not need to live with my in-laws after marriage. I am a bit busy now that I have just started my job, but it will be fine once I settle down. May pahinga ako tuwing linggo kapag summer vacation, kaya marami akong oras para makasama ka at ang mga bata.”

‘Ang ganda naman ng 'down-to-earth' ng self-intro nito parang naga-apply lang ng trabaho eh' bulong ulit ni Mallory sa sarili.

People who didn't know better would think they were on a blind date.

Parang tinamaan naman ng kidlat si Mallory ang bibig niya ay nakabuka ng matagal pero walang salitang lumalabas, parang isang isda na hinugot sa tubig.

Nagsalita uli si Theodore nang mapansin ang blangkong ekspresyon ng babae, "Think about what I told you. Do they actually meet all the things you need in a partner?”

‘Wala na ata ang mas maging mas perpekto pa, parang nilikha siya talaga para sa akin, 'di ba? Pakiramdam ko pa nga ay parang nanalo ako ng lotto na walang biniling tiket.’

‘Isang napakagaling na Propesor Leviste, ay gusto akong pakasalan?’

Sa ilalim ng mesa ay kinurot naman ni Mallory ang kanyang hita.

Aray! Totoo nga!

Hindi ito panaginip.

Nang makita ang seryosong ekspresyon ni Theodore, napagtanto ni Mallory na hindi siya nagbibiro, seryoso pala talaga siya sa bagay na ito.

Maari naman kaming ikasal...

But she’d always felt the word 'marriage' was in another world, like something that would never cross her mind, something she’d never once considered.

Mas mahalaga ito kaysa sa isang abortion.

Napapikit si Mallory bago magsalita, "Professor Leviste, pwede ko bang pag-isipan muna lahat ng ito?"

"No worries, take your time. Gaano ba katagal?"

She knew this option was the better one, but she needed to weigh all the consequences that would follow…all the ways this choice would change her life.

"Sa lunes.... I'll give you an answer by next Monday."