LOGINAmara's POV
Warning ‼️ Mature Content ‼️ Dalawang linggo na ang nakalipas simula ng break up namin ni Marcus. Dalawang linggo na din simula n'ong sumama ako sa bahay nila Jairus at ang daddy niya. Hanggang ngayon hindi ko pa din alam ang pangalan ng daddy ni Jairus. Pero inalok niya ako kung pwede daw ako maging tutor ni Jairus. Mabilis akong tumanggi dahil ayaw ko ng presensiya ng lalaking iyon. Masyado siyang pa misteryoso at ang sa tingin ko palang sa kanya, hindi siya ordinaryong tao lang. Alam ko na ang taas ng antas ng pamumuhay niya kumpara sa estado ng pamumuhay namin ni daddy ngayon. Lumaki akong may ginintuan sa bibig. Sunod sa luho na lahat ng gusto ko ay makukuha ko. May sarili kaming kumpanya noon na itinaguyod ni daddy at mommy.Pamana sa kanila ng mga magulang nila.Pero nagbago ang lahat ng namatay si mommy sa isang plane crush. High school palang ako na nangyari iyon, naunawaan ko naman ang nangyari dahil wala naman gustong mangyari iyon.Pero ang hindi ko maintindihan, ang ginawa ni daddy.Dahil na depressed siya sa pagkamatay ni mommy. Araw-araw siyang lasing at unti-unting napabayaan ang sarili, pati ang kumpanya na tinaguyod nila ni mommy. Napabayaan na din ako no daddy.Nakalimutan na niyang may nag-iisa siyang anak na kailangan ng kanyang atensiyon. Nagising nalang kami kinabukasan. Bankrupt na ang kumpanya namin, pati ang mansiyon namin ay nahatak ng banko dahil lulong na si daddy sa casino. Hanggang sa dumating ang araw na gusto na niyang tapusin ang kanyang sarili.Mabuti nalang may nakakita sa kanya na tatalon na sana sa mataas na tulay. Natauhan si daddy, pero hindi na bumalik ang karangyaan namin sa buhay. Nakatira nalang kami ngayon sa isang murahing apartment. Ganito talaga ang realidad sa mundo. Noong mayaman ka pa at tiningala ng lahat halos hindi umaalis ang kamag-anak namin at kahit mga kaibigan ni daddy sa tabi niya. Noong kami ay nalugmok. Wala ni isang gustong tumulong kay daddy para maibalik ang kumpanya. Walang gustong magpatira sa amin ng tahanan kahit pansamantala man lang.Dahil sabi nila, ayaw nilang madamay sa bad image ni daddy sa lipunan.Lalo na pagdating sa business world. Natigil ang pagmumuni ko ng may biglang tumawag sa akin. Kinabahan ako na ang doktor ni daddy ang tumawag. " Hello, miss Amara Sandoval. Kailangan na natin operahan ang daddy mo as soon as possible.Bago maging komplikado ang sakit niya." Wika sa kabilang linya. Hinigpitan ko ang pagkahawak ng cellphone.Para na kasing mahuhulog ito sa kamay ko. Dahil sa kaba at panginginig ng buong katawan ko. " Magkano po ang kailangan para sa operasyon ni, daddy?" " Three million..." mabilis na sagot sa kabilang linya. Mas lalo akong napapikit sa aking mata dahil sa halaga ng kailangan sa pagpa-opera ni daddy. Noong dati ang halaga na iyan ay balewala lang sa akin dahil mas higit pa ang pera namin dati sa sinabi ng doktor. Pero ngayon, nanginig ang katawan ko sa isipin kung saan ko hagilapin ang ganyang kalaking halagang pera. " Gagawa ako ng paraan, doktora. Schedule n'yo na po ang operasyon ni, daddy." Matagal na akong walang kausap sa phone. Pero nakatulala parin akong nakaupo sa couch ng apartment namin. Napahagulgol ako hindi dahil sa heart broken ako kundi sa kawalan ng pag-asa. Si daddy nalang ang meron ako.Kaya ayaw ko pati siya ay mawawala sa akin.Gagawa ako ng paraan para matustusan ang bills ni daddy. " Amara!" napapitlag ako sa inuupuan ko ng marinig ko ang boses ni Marcus. Mabilis ko ng tinungo ang pintuan. " Marcus! What are you doing here?" galit na bulalas ko sa kanya. "Hon, I'm sorry, inakit lang ako ng babaeng iyon.Ikaw ang mahal ko, isipin mo wala ng tutulong sa'yo sa gastusin ng daddy mo." Pak! Malakas na sampal sa kanang mukha ni Marcus ang binigay ko sa kanya. " Ang kapal ng mukha mo, Marcus! Nakakadiri ka, may gana ka pang tawagin mo ako sa tawagang iyan.Samantalang iyan din ang tawagan ng babae mo." Ngumisi siya sa akin sabay hawak sa leeg ko. " Sino ba ang pinagmamalaki mo,Amara. Bukod sa mahirap na kayo, nakaratay pa ang daddy mo sa hospital." Buong lakas ko siyang tinulak para mabitawan niya ako.Napaubo pa ako sa ginawa niyang pananakal sa akin. "Ano bang kailangan mo? Hindi pa ba sapat ang pagtataksil mo sa akin,huh! Umalis ka na!..." tinulak ko siya papalayo sa pintuan.Pero mabilis niyang nahawakan ang kamay ko. Malakas niya akong sinandal sa pader. " You can't skip me, Amara. You're only mine and your life belongs to me only." Hahàlikan na sana ako ni Marcus. Pero agad akong nagulat ng may bíglang dumating. Sabay pa kaming napalingon ni Marcus sa dumating. Isang lalaking malakas ang dating, arogante at nandidilim ang paningin na nakatingin sa amin ni Marcus. Napaawang ang aking bibig ng makilala ko siya nang tinanggal na niya ang kanyang suot na itim na salamin. " Get your hand out of her asshole!" kalmado niyang sabi, sa matigas na boses. Hinarap naman siya ni Marcus. Na mayabang ang dating. " Who fucking are you to interfere with my girlfriend." Ngumisi ang lalaki na walang iba kundi ang daddy ni Jairus.Anong ginawa niya dito, paano niya nalaman na dito ako nakatira. " You're ex girlfriend!" pagtatama nito kay Marcus."You cheated on her, didn’t you? So, get out of my sight.” Tinulak naman ito ni Marcus, " Fuck you! You have no right to tell me what to do." " Tama na! Marcus, please... leave me alone. We already done!" agad na singit ko sa usapan nila. Ngumiti naman sa akin ang daddy ni Jairus na hanggang ngayon hindi ko pa din alam ang pangalan nito. " We're not done yet, Amara."Huling sabi ni Marcus bago tuluyan umalis. Naiwan kami ngayon ng lalaking ito sa harapan ko. Biglang tumahimik ang paligid na tila nagparamdaman sa isa't isa kung sino ang maunang magsalita. " Anong kailangan mo,Mister..." " Adrian Villanueva..." Tumatango-tango ako, bagay sa kanya ang pangalan niya. Very class ang dating, swabe sa lahat very commanding.Kung makapagsalita ito akala niya, binili na niya ang buong pagkatao ng kausap niya. " My offer is still available. Jairus looking for you everyday. Hindi ko alam kung anong gayuma meron ka,kung bakit nagustuhan ka ng anak ko." Napaawang nalang ang aking bibig sa sinabi niya. Napaka walang modo talaga ng lalaking ito. Gusto ko ng bagong buhay pagkatapos ng hiwalayan namin ni Marcus. Gusto ko ng mag focus sa sarili ko at kay daddy na walang ibang taong involved. At higit sa lahat gusto ko ng tahimik na buhay. Pero bakit bigla nalang dumating ang lalaking ito. Na ginugulo ang nanahimik kong sistema.Amara's POV Kasalukuyan akong nakatayo sa harapan ng salamin. Suot ang isang cocktail dress na binili para ni Adrian para sa akin. No! Mali, binili niya pala dahil ngayon na din ang simula ko bilang contracted girlfriend niya. May dadaluhan daw kaming birthday party ng pinsan niya. Bigla akong napapitlag ng sumilip si Adrian sa pintuan. May sarili akong kwarto sa penthouse niya. Para daw ito kapag may lakad kami mabilis lang niya akong mahagilap. Napailing nalang ako sa ideya niya. Kahit anong oras naman ako available dahil iyan na ang tunay na trabaho ko sa araw-araw.Tutor sa anak niya at the same time contracted girlfriend. " Are you done? Hurry up!" sambit niya. Wala man lang ka lambing ang boses nito. As usual, makapag-command para na niyang binili ang buong pagkatao ko. " Done, Mr.Villanueva!" masigla kong sabi sabay harap sa kanya. Para naman tumigil ang ikot ng mundo namin dalawa.Dahil natigilan na naman kaming dalawa habang mataman nagkatitigan. Ang gwapo at ang h
Amara's POV Tahimik lamang ako sa loob ng sasakyan.Habang nagkukwentuhan ang mag-ama. Saan kaya ang mommy ni Jairus? Bakit sila naghiwalay ni Adrian? Kung halos perpekto na ang lalaki bukod sa ugali niya na medyo arogante. " Ate, where is your, mom?" baling ni Jairus sa akin. " She has passed away." Malungkot na sagot ko. Natahimik naman bigla ang paligid. Pero si Adrian, nanatili parin kalmado at walang pakialam sa usapan namin ni Jairus. Lihim ko siyang sinulyapan, ang tangos ng ilong nito at mahaba din pala ang pilik mata niya. Bagay na hindi nakuha ni Jairus. Mas lalo ko siyang tinitigan ng palihim. Bakit ganito, pinipilit kong umiwas, pinipilit ko na tinatak sa isipan ko na hindi ako pwedeng mahulog sa kanya. Bakit mas lalo niya akong hinihila? Mas lalo akong nahuhumaling sa kanya. O baka naman naging obsessed lang ako sa kagwapuhan niya. Lagi kasing maisingit si Adrian sa tuwing magkwentuhan kami ni Cely. Kahit si Cely, kinikilig kapag mapag-usapan na namin ang lal
Amara's POV Nandito ako ngayon sa hospital para dalawin si daddy. Bukas ang schedule ng operasyon niya. " Saan ka kumuha ng pera para sa operasyon ko,anak?" Lumunok muna ako ng laway bago nagsalita. " Dad, wag mo na isipin iyon.Ang mahalaga ma operahan ka na. Namiss na kita,daddy. Ikaw nalang ang nag-iisang pamilya ko." Hinawakan ni daddy ang kamay ko. " It's my fault, kung hindi lang sana ako nagpadala sa emosyon ko. Hindi ka sana nahirapan ng ganito,anak. Kung di sana nasa maayos ka parin na sitwasyon ngayon." " Don't say that,dad. Nasa maayos parin naman ang kalagayan ko. Wait, I have an good news for you. May trabaho na ako,daddy. " Masayang sambit ko. Nakita ko naman ang kasiyan sa mga mata niya. " Hindi ba mahirap ang trabaho mo?" Mabilis akong umiling.Kung tutuusin hindi naman mahirap ang trabaho ko. Kailangan ko lang galingan s pag acting. Para maniwala ang mga taong nakapaligid sa amin na magkasintahan kami ni Adrian. Pero ang mahirap lang labanan iyong sar
Amara's POV Warning ‼️ Mature Content ‼️ Magsalita na sana ako para sabihin sa mismong harapan ng babaeng ito na tanggapin ko na ang alok ni Adrian.Pero mabilis na kumilos si Grace, agad nitong sinandal ang ulo sa balikat ni Adrian. "I'm sorry. Please... pag-usapan natin ito ng maayos. I want to see, Jairus." Maarteng wika pa nito. Tahimik naman tumango si Adrian.Sinulyapan niya pa ako ng tingin bago tuluyan silang umalis ni Grace.Napabuntong-hininga tuloy ako. Kailangan niya pa ba ako na magpanggap na girlfriend niya? Mukhang nagkaayos naman na sila ng Grace na iyon. Wala sa sariling naglalakad ako sa tabi ng kalsada.Dadalawin ko lang si daddy.Kung hindi na ako kailangan ni Adrian, saan na ako hahanap ng trabaho? Pinukpok ko tuloy ang aking ulo sa subrang katangahan at kaartehan ko. May biglang humintong sasakyan sa gilid ko. May mabilis na lumabas na dalawang lalaki at agad akong tinakpan ng panyo sa ilong.Nakuha ko pang manlaban sa kanila pero unti-unti na din n
Amara's POV " Adrian! We're not done yet. You regret all of this. " Banta pa kay Adrian sa nangangalang miss Grace. Bago siya tuluyan umalis sa loob ng opisina. Masamang tingin ang pinukol niya sa akin. Agad akong umayos ng upo nang marinig ko ang malalim na buntong-hininga ni Adrian. " Look, I'm really sorry what happened earlier. I'll take the responsibility of what I've done." Malaman alukin na naman niya ako ng pera dahil doon sa paghalík niya sa akin na walang paalam. "I'll double the offer, I'll make an one million a month. Maging tutor ka ni Jairus sa umaga.And last thing, let's pretend we're in a relationship." Napanganga naman ako dito sa kinaupuan ko. One million? Ganito ba ito magtapon ng pera ang isang Adrian Villanueva? Sa tatlong buwan, mabayaran ko na ang hospital bills ni daddy. " Ano naman ang mga kondisyon sa pagpanggap natin na magkasintahan tayo?" " It's means yes?" Pikit mata akong mabilis na tumango sa kanya. Talagang mabait sa amin ni
Amara's POV Mabilis akong umiling.Hindi dahil ayaw ko na maging tutor ni Jairus.Ayaw ko lang na mapalapit sa lalaking ito dahil titig palang niya alam ko na hindi na ako ligtas dito. " I'm sorry, Mr.Villanueva. Maghanap nalang po kayo ng iba. May interview ako bukas sa trabaho ko at maging busy na din ako sa susunod na mga araw." " Are you rejecting my offer? " " Yes..." " How about, five hundred thousand a month with free accomodations and shopping." Nanlaki ulit ang mata ko sa offer niya. Seryoso ba ito? Anong klaseng bata ba si Jairus bakit ganito na lamang kalaki ang offer sa akin ng daddy niya. " This is your last chance to decide,miss Sandoval." " Ahm, give me two days to decide,Mr. Villanueva." Ngumisi siya sabay tango sa ulo niya. " Deal, siguraduhin mo lang sa loob ng dalawang araw makapag desisyon ka na,miss Sandoval." "Anong gagawin mo kung hindi parin ako papayag?" Agad na habol na wika ko nang tatalikod na sana siya. " It's not my loss. It's







