Chapter 2

"Tuloy natin ang deal natin, Samantha," madilim na nakangiting sabi ni Lucas habang tuluyan nitong ibinababa ang zipper ng sariling pantalon.

Napasinghap si Samantha. Ang lamig ng aircon sa opisina ay tila walang epekto sa nag-aapoy na init na bumabalot sa kanilang dalawa. Wala na siyang lakas para pumalag. Ang isipin na nasa labas lang ng p***o si Miguel, na anumang oras ay baka maisipan nitong pumasok, ay mas lalong nagpatindi sa kuryenteng dumadaloy sa kanyang mga ugat. Ito ang pinakamalaking kasalanang ginawa niya sa buong buhay niya, ngunit hindi niya magawang bawiin ang sarili mula kay Lucas.

Nang muling sakupin ng bilyonaryo ang mga labi niya, kusang bumukas ang bibig niya upang salubungin ang mapusok nitong dila. Isang matipunong braso ang pumulupot sa bewang niya, sinisiguro na hindi siya makakawala, habang ang isang kamay ni Lucas ay walang habas na naglakbay paibaba, pumapasok sa pagitan ng kanyang mga hita na kanina pa nanginginig.

"L-Lucas..." tanging nasambit niya nang maramdaman niya ang malalaking daliri nito na unti-unting pumapasok sa kanya. Napaigtad siya, nakakapit nang mahigpit sa kwelyo ng polo nito.

"Look at me, Sam," utos ni Lucas, ang boses ay parang isang mabigat na kadena na pumupulupot sa buong pagkatao niya. "Look at me while I make you forget that my brother even exists."

At ginawa nga nito. Sa bawat marahas at malalim na pag-angkin ni Lucas sa kanya sa ibabaw ng mahogany desk, tuluyang nakalimutan ni Samantha ang kanyang pangalan, ang kanyang obligasyon, at ang mundong naghihintay sa kanila sa labas ng pintong iyon. Ang tanging naririnig niya ay ang sariling mga ungol na pilit niyang pinipigilan at ang mabibigat na paghinga ni Lucas na sumasamba sa kanyang katawan. Parang isang ipo-ipo si Lucas, mapanira, delikado, ngunit pilit siyang hinihigop papunta sa gitna.

Nang marating nila ang sukdulan, halos mawalan ng malay si Samantha habang nakasubsob ang mukha niya sa leeg ni Lucas. Dinig na dinig niya ang mabilis na kabog ng puso ng lalaki na pilit niyang ikinukumpara sa kawalan ng pakialam ni Miguel sa tuwing magkasama sila.

Makalipas ang ilang minuto, dahan-dahang bumalik sa wisyo si Samantha. Biglang humapdi ang kanyang mga mata nang sampalin siya ng reyalidad. Ano'ng ginawa ko? Mabilis siyang kumalas sa pagkakayakap ni Lucas at nanginginig na inayos ang gusot-gusot niyang pulang gown. Pinulot niya ang kanyang underwear sa sahig habang pinipigilan ang pagtulo ng kanyang mga luha.

Tahimik lang siyang pinapanood ni Lucas. Maayos na uli ang pananamit nito, ang tindig ay nananatiling awtoritatibo at hindi natitinag, tila ba hindi ito ang lalaking kanina lang ay baliw na baliw na sumasamba sa pagkababae niya.

"You can't marry him, Sam," basag ni Lucas sa nakakabinging katahimikan. Kinuha nito ang baso ng whiskey sa gilid ng mesa at humigop doon.

"Kailangan kong gawin 'to, Lucas. Alam mo 'yan," umiiyak na sagot ni Samantha, pilit inaayos ang buhok niyang nagulo. "Nakasalalay sa kasal na ito ang kumpanya nina Papa. Isang malaking iskandalo kapag nalaman nilang... kapag nalaman nilang may nangyayari sa atin."

Isang malamig na tawa ang pinakawalan ni Lucas. Lumapit ito sa kanya at walang pasabing hinawakan nang mahigpit ang kanyang panga, pinipilit siyang tumitig sa madilim nitong mga mata. "Then let me buy your family's damn company. Kaya kong bayaran nang triple ang ibinayad ng pamilya namin para sa arranged marriage na 'yan. You are mine, Samantha. Only mine. At hindi ako papayag na ikasal ka sa lalaking kahit kailan ay hindi marunong magpahalaga sa'yo."

Bago pa man siya makasagot, tinalikuran na siya ni Lucas. "Ayusin mo ang sarili mo. The driver will take you home. At siguraduhin mong hindi ka aabsent sa family dinner bukas. I want to see my future sister-in-law looking her best."

~

Ang tunog ng nagkikiskisang mamahaling kubiertos at baso ang tanging pumapailanlang sa malawak na dining hall ng Del Rosario mansion. Nakaupo si Samantha sa tabi ni Miguel, nakangiti nang pilit habang kinakausap siya ng ginang ng tahanan na si Donya Carmela, ang ina nina Miguel at Lucas.

"So, the caterers have been finalized for the wedding, Samantha, hija. Ang floral arrangements na lang mula sa Holland ang hinihintay natin," masayang sabi ni Donya Carmela. "Miguel, are you even listening?"

Bumuntong-hininga si Miguel at ibinaba ang hawak na cellphone, mukhang naiirita dahil naabala ang kung sinumang katext nito. "Yes, Mom. Bahala na po kayo ni Sam diyan. I'm fine with whatever she wants."

Kinagat ni Samantha ang ibabang labi niya. Kahit kailan talaga ay wala itong pakialam. Kung dati ay nasasaktan siya sa tuwing pinaparamdam ni Miguel na napilitan lang itong magpakasal sa kanya, ngayon ay mas nangingibabaw ang kaba sa kanyang dibdib. Lalo na dahil nakaupo sa mismong tapat niya ang pinakamalaking dahilan ng kanyang pagkalito.

Si Lucas.

Nakasandal si Lucas sa silya nito, hawak ang isang baso ng red wine. Suot nito ang isang itim na dress shirt na nakabukas ang unang tatlong butones, masyadong relaxed para sa isang pormal na hapunan. Ngunit ang mga mata nito, ang mga mata nitong kasing talim ng patalim ay walang tigil sa paghiwa sa buong pagkatao ni Samantha.

Hindi man lang inalis ni Lucas ang tingin sa kanya mula pa nang mag-umpisa ang dinner.

"How about you, Lucas?" tanong ng Don Federico, ang padre de pamilya. "When are you planning to settle down? Talo ka pa nitong nakababata mong kapatid."

Ngumisi si Lucas, inikot-ikot ang alak sa kanyang baso habang hindi pinuputol ang eye contact kay Samantha. "Soon, Dad. I've already found the woman I want to marry. Hinihintay ko na lang na mapunta siya sa akin nang tuluyan."

Muntik nang maibuga ni Samantha ang tubig na iniinom niya. Nabulunan siya at mabilis na kumuha ng table napkin upang takpan ang bibig.

"Are you okay, babe?" walang ganang tanong ni Miguel, hindi man lang siya hinagod sa likod.

"Y-Yes. I'm fine," ubo ni Samantha.

"Are you sure, Samantha?" malalim ang boses na tanong ni Lucas. May nakatagong kahulugan sa bawat salitang binibitawan nito. "You look a bit flushed. Masama ba ang pakiramdam mo? O baka naman... may naaalala ka lang na nagpapainit sa'yo?"

Namula ang buong mukha ni Samantha. "O-Okay lang talaga ako."

Subalit bago pa man siya makahinga nang maluwag, naramdaman niya ang isang pamilyar at matigas na bagay na gumagapang sa kanyang binti sa ilalim ng mahabang mantel ng mesa. Nanlaki ang mga mata ni Samantha.

Hinubad ni Lucas ang sapatos nito sa ilalim ng mesa, at ngayon, ang paa nito ay dahan-dahang umaakyat mula sa kanyang paa, papunta sa kanyang hita, habang patuloy itong nakikipag-usap sa ama nito tungkol sa stocks ng kumpanya.

Napasinghap si Samantha nang isiksik ni Lucas ang paa nito sa pagitan ng kanyang mga hita. Mahigpit siyang napakapit sa laylayan ng mantel. Nasa tabi lang niya si Miguel. Nasa harap nila ang mga magulang nito. Ngunit heto si Lucas, walang takot na inaangkin ang atensyon niya sa ilalim ng mesa, pinapaalala ang mga nangyari sa opisina nito kahapon.

Gusto niyang ilayo ang binti niya, ngunit mas lalong idiin ni Lucas ang paa nito sa pinakasensitibong bahagi niya, sapat lang para makaramdam siya ng matinding panginginig.

"By the way, Miguel," biglang salita ni Lucas, nakangisi habang patuloy na pinapahirapan si Samantha sa ilalim ng mesa. "I need Samantha in my office tomorrow morning. May ipapa-review akong contracts tungkol sa merger ng mga kumpanya natin."

Kumunot ang noo ni Miguel. "Bakit si Sam pa? Pwede namang mga abogado na lang natin ang gumawa niyan."

"I prefer working closely with my future sister-in-law, bro," malamig na sagot ni Lucas, bago nito kinindatan si Samantha. "I want to make sure she's... very comfortable with our arrangements."

Napakagat-labi si Samantha, pilit pinipigilan ang sarili na mapaungol sa mismong hapag-kainan nang bahagyang gumalaw ang paa ni Lucas sa ilalim. Wala siyang takas. Wala na siyang kawala sa bilyonaryong kapatid ng mapapangasawa niya.