Chapter 5

Halos hindi na makahinga si Samantha. Nasa tabi lang niya si Miguel, walang kaalam-alam na ang mismong kuya nito ay kinakapa na ang hita niya sa ilalim ng mesa, ilang oras matapos siyang angkinin nito sa opisina. Wala siyang ibang magawa kundi kagatin ang ibabang labi, unti-unting nalulunod sa laro ng bilyonaryong nagmamay-ari na ng kanyang buong pagkatao.

Mahinang pumapailanlang ang instrumental na bersyon ng isang pamilyar na lumang OPM love song sa loob ng mamahaling boutique. Ang malamig na himig ng piano at byolin na tumutugtog sa background ay nag-aawit ng tungkol sa wagas at tapat na pag-ibig, isang napakalaking kabalintunaan sa maruming lihim na ginagawa nila ngayon sa ilalim ng mesa.

"Purity is indeed important, Miss...?" malamig na tanong ni Lucas sa stylist, kahit ang mga mata nito ay nakapako pa rin sa namumulang mukha ni Samantha.

"G-Giselle po, Sir," nauutal na sagot ng stylist, halatang nai-intimidate sa presensya ng bilyonaryo.

"Giselle. Yes," patuloy ni Lucas, pilit na pinapasada ang makapal na swelas ng sapatos nito sa maselang bahagi ng hita ni Samantha. "But sometimes, the pure ones are the most fun to... corrupt. Hindi ba, Samantha?"

Napalunok si Samantha. Pilit niyang ipinagkrus ang kanyang mga binti upang ipitin ang paa ni Lucas, ngunit mas lalo lang itong naging dahilan upang madiin iyon sa pinakasensitibong bahagi niya. Isang mahinang ungol ang halos makawala sa lalamunan niya, mabuti na lang at mabilis niyang naitakip ang tea cup sa kanyang bibig.

"Bro, ano ba 'yang pinagsasasabi mo?" iritableng sabat ni Miguel, ibinaba ang cellphone at tumingin sa kuya nito. "Bulaklak lang 'yan. Bakit kailangan mo pang gawing kumplikado? Just pick the white ones, Giselle. Whatever looks expensive."

Isang nakakabaliw na ngisi ang sumilay sa mga labi ni Lucas. "I pay attention to details, Miguel. Lalo na sa mga bagay na maselan at kailangang hawakan nang tama. Hindi tulad mo na walang pakialam sa mga bagay na nakahain na sa harapan mo."

"Ako pa talaga ang walang pakialam ngayon?" natatawang sagot ni Miguel, hindi naiintindihan ang dobleng kahulugan ng mga salita ng kapatid. "I'm giving Sam everything she wants. Wala na siyang poproblemahin. Diba, babe?"

Bumaling si Miguel kay Samantha, at kasabay noon ay ang masidhing pagdiin ng paa ni Lucas sa kanya.

Gulat na napasinghap si Samantha, at sa labis na panginginig ng kanyang kamay ay aksidente niyang nabitawan ang porselanang platito ng kanyang tsaa.

Natapon ang mainit na tsaa sa mesa at bahagyang tumalsik sa puting silk blouse ni Samantha.

"Ano ba yan, Sam!" mabilis na napatayo si Miguel, iniiwas ang sariling suit bago pa man ito matalsikan. Sa halip na tulungan ang kanyang mapapangasawa, bakas ang inis sa mukha nito. "Tingnan mo nga ang ginawa mo. Ang clumsy mo naman. Mag-ingat ka nga."

Parang piniga ang puso ni Samantha. Unti-unting namuo ang mga luha sa gilid ng kanyang mga mata hindi dahil sa paso ng tsaa, kundi dahil sa labis na pagkapahiya.

Subalit bago pa man siya makapagsalita, mabilis na tumayo si Lucas. Walang pag-aalinlangang kinuha nito ang table napkin at lumapit sa kanya. Tinabig ni Lucas nang bahagya ang nakatayong si Miguel at lumuhod sa harap ni Samantha.

"Are you hurt?" nag-aalalang tanong ni Lucas, ang boses ay seryoso at malayo sa mapanuksong tono nito kanina. Dahan-dahan nitong pinunasan ang nabasang parte ng palda at blouse ni Samantha. Ang mga daliri nitong kanina ay nagpapahirap sa kanya sa ilalim ng mesa, ngayon ay nagbibigay ng kakaibang init at kalinga.

"O-Okay lang ako, Lucas. Ako na," pilit na kinukuha ni Samantha ang napkin, ngunit mahigpit na hinawakan ni Lucas ang nanginginig niyang kamay.

"Let me do it," madiin nitong utos, ang mga mata ay nag-aapoy nang mag-angat ito ng tingin kay Miguel. "What the hell is wrong with you, Miguel? Nakita mo nang natapunan ang fiancée mo, inuna mo pa ang sarili mong damit?"

Napakamot sa ulo si Miguel, halatang hindi sanay na sinisigawan ng kuya nito sa harap ng ibang tao. "Bro, konting tsaa lang 'yan. Nag-panic agad siya. Tsaka kailangan ko na ring umalis. My friends are waiting at the golf club."

Sakto namang tumunog ang cellphone ni Miguel. Isang matamis na ngiti ang sumilay sa labi nito nang makita ang caller ID. Alam ni Samantha kung sino iyon. Si Cindy. Ang modelong matagal na nitong kinakasama nang patago.

"I really need to take this," sabi ni Miguel, kinuha ang susi ng kotse sa mesa. "Bro, ikaw na ang bahala rito. Sam, text me when you're done. Giselle, ikaw na ang bahalang mag-finalize ng presyo kay Lucas."

Walang lingon-likod na lumabas ng boutique si Miguel, iniwan si Samantha kasama ang stylist at ang lalaking pilit na sumisira sa katinuan niya.

Isang mapait na ngiti ang kumawala sa mga labi ni Samantha habang pinapanood ang bulto ni Miguel na sumakay sa sports car nito. Ikakasal sila sa susunod na buwan, pero hindi man lang nito nagawang maglaan ng isang buong oras para sa kanya.

"Giselle," malamig na tawag ni Lucas habang nananatiling nakaluhod sa harap ni Samantha. "I need you to step out for a moment. Give us ten minutes."

"Y-Yes, Sir. Sige po, kukuha lang po ako ng iba pang samples sa likod." Mabilis na naglakad palayo ang stylist, isinasara ang pintuan ng VIP lounge.

Nang masigurong silang dalawa na lang ang natira sa silid, mabilis na hinila ni Lucas ang kamay ni Samantha, pinilit siyang tumayo, at marahas siyang isinandal sa malamig na dingding ng lounge.

"Lucas, ano ba!" pilit siyang nagpumiglas, ngunit ikinulong siya ni Lucas sa pagitan ng mga braso nito.

"Ganyan ba ang gusto mong mapangasawa, Samantha?" gigil na bulong ni Lucas, ang mukha ay ilang pulgada lang ang layo sa kanya. Amoy na amoy niya ang pamilyar na sandalwood at kape nito na humahalo sa amoy ng mga bulaklak sa silid. "Isang lalakeng walang pakialam kung masaktan ka? Isang lalakeng mas inuuna ang ibang babae kaysa sa'yo?"

"Wala ka nang pakialam doon!" umiiyak na sigaw ni Samantha, pilit tinutulak ang matipunong dibdib ni Lucas. "Pinirmahan ko na ang kontrata mo! Pag-aari mo na ang kumpanya namin! Ano pa bang gusto mo?!"

"Ikaw!" pabalik na sigaw ni Lucas, ang mga mata ay nagkukulay-dugo sa pinaghalong galit at pagnanasa. "Gusto kita, Samantha. At hindi ako makakapayag na sa araw ng kasal niyo, ibang lalake ang hahalik sa'yo sa harap ng altar!"

Bago pa man makasagot si Samantha, sinakop na muli ni Lucas ang mga labi niya. Hindi ito tulad ng halik nila sa opisina na puno ng kontrol at panunukso. Ang halik na ito ay puno ng desperasyon, galit, at nakakabaliw na pag-aangkin.

Kusang bumigay ang mga tuhod ni Samantha, mabuti na lang at mabilis siyang nahawakan ni Lucas sa baywang. Nagsimulang gumanti ng halik si Samantha, isinasabunot ang mga daliri sa buhok ng magiging bayaw niya. Ang instrumental ng musika sa background ay tila naging soundtrack ng tuluyan nilang pagkakasala.

Walang pakialam si Lucas kung nasa loob sila ng isang glass-walled lounge, kung may dumaan man sa labas o bumalik ang stylist. Walang habas nitong binuksan ang zipper ng palda ni Samantha.

"Lucas... baka may makakita sa atin..." humihikbing daing niya nang maramdaman ang malamig na hangin sa kanyang mga binti.

"Let them see," paos na sagot ni Lucas, inilalapit ang labi sa tainga niya. "Let the whole damn world see that you belong to me, Samantha. At sisiguraduhin kong hindi matutuloy ang kasal na 'yan... kahit ako pa mismo ang sumira sa pamilya ko."