Chapter 4

“Good girl,” paos na bulong ni Lucas matapos tuluyang mamatay ang tawag ni Miguel.

Ang cellphone na kanina lang ay hawak niya ay nahulog na sa malamig na sahig ng opisina. Wala na itong halaga ngayon, tulad ng kung anumang natitirang katinuan ni Samantha. Sa sandaling iyon, ang tanging nag-e-exist lang sa mundo niya ay ang lalaking nasa harap niya, ang bilyonaryong kapatid ng mapapangasawa niya, na ngayon ay walang-awang inaangkin ang buong pagkatao niya sa ibabaw ng sarili nitong desk.

Hindi na nag-aksaya pa ng oras si Lucas. Marahas nitong inilayo ang mga papeles na nakaharang sa mesa, lumikha ng nakakabinging kalabog na mas lalong nagpapabilis sa tibok ng puso ni Samantha. Bago pa siya makapag-isip, binuhat na siya ni Lucas at tuluyang inihiga sa malamig at makintab na mahogany wood.

"L-Lucas..." tanging nausal niya nang maramdaman ang bigat ng katawan nito sa ibabaw niya.

“You are so responsive, sweetheart. Ang bilis mong mag-init para sa akin,” pabulong na asar nito, ang mainit na hininga ay tumatama sa leeg niyang namumula na sa mga marka ng halik nito. “Ginagawa ba sa’yo ‘to ng kapatid ko? Huh? Kinakaya ba niyang iparamdam sa’yo ‘to?”

Umiling si Samantha, lumuluha dahil sa pinaghalong sarap at matinding panginginig. “Hindi… ikaw lang… ahh!”

Napasinghap siya nang tuluyang angkinin ni Lucas ang pagkababae niya, mabilis, malalim, at walang kahit anong babala. Napakapit siya nang mahigpit sa matitipunong braso ng binata, ibinabaon ang mga kuko niya sa tela ng mamahalin nitong suit. Sa bawat paggalaw ni Lucas, pakiramdam ni Samantha ay unti-unting nawawasak ang lahat ng pangarap niya para sa isang tahimik na buhay, ngunit kapalit naman nito ay ang nag-aapoy na kaligayahang kahit kailan ay hindi niya naramdaman kay Miguel.

Gusto niyang isipin na ginagawa niya lang ito para sa kumpanya ng pamilya niya, para makabayad sa utang. Pero habang nakatingin siya sa madidilim na mata ni Lucas, alam niyang sarili niya lang ang niloloko niya. Gusto niya ito. Gusto niya si Lucas. At iyon ang pinakamapanganib sa lahat.

Nang marating nila ang sukdulan, isang mahabang daing ang kumawala sa mga labi ni Lucas bago ito sumubsob sa dibdib niya, pilit hinahabol ang hininga. Dinig na dinig ni Samantha ang mabilis na pagtibok ng puso nito na tila nakikipagkarera sa sarili niyang puso.

Ilang minutong binalot ng mabigat na katahimikan ang loob ng executive office. Tanging ang tunog ng central air conditioning at ang mabibigat nilang paghinga ang maririnig.

Dahan-dahang umayos ng tayo si Lucas. Inayos nito ang sariling pantalon at kinabit ang mga butones ng polo nito, tila ba bumalik agad sa pagiging malamig at pormal na CEO. Kinuha nito ang isang mamahaling gintong fountain pen mula sa bulsa ng suit nito at inilapag iyon sa ibabaw ng Exclusive Agreement na nasa tabi mismo ni Samantha.

“Sign it,” malamig at pormal na utos nito.

Nanginginig na umupo si Samantha at pilit inayos ang gusot-gusot niyang palda at blouse. Tinitigan niya ang kontrata. Nakasaad doon nang malinaw na sasakupin ng Del Rosario Empire ang lahat ng pagkalugi ng Navarro Corporation. Babayaran ni Lucas ang lahat ng utang nila sa bangko. At bilang kapalit, pagmamay-ari na siya ni Lucas.

“Lucas… kapag pinirmahan ko ito, paano ang kasal? Paano si Miguel? Magwawala ang pamilya niyo kapag nalaman nilang ibinenta mo ang sarili nating kumpanya para lang makuha ako.”

Sumandal si Lucas sa gilid ng bintana at kumuha ng sigarilyo, marahang sinindihan iyon bago nagbuga ng puting usok. “I don’t care about my family’s drama, Sam. At lalong wala akong pakialam sa mararamdaman ni Miguel. Ang mahalaga sa akin ay bayad na ang utang niyo. You are now tied to me, not to him.”

Napakagat-labi si Samantha. Kinuha niya ang mabigat na gintong pen. Kung itutuloy niya ang kasal kay Miguel, habambuhay siyang magiging miserable sa isang lalakeng walang oras sa kanya at palaging may ibang babae. Kung pipirmahan niya ito, magiging alipin siya ng sariling pagnanasa kay Lucas, pero ligtas ang pamilya niya.

Pumikit siya at tuluyang idiniin ang tinta sa papel. Samantha Navarro.

Lumapit si Lucas at kinuha ang kontrata. Isang mapagmataas na ngisi ang sumilay sa labi nito. “Good. Now, fix yourself. May meeting pa kayo ni Miguel sa florist niyo, tama?”

Nagtatakang napatingin si Samantha. “Pagkatapos kong pirmahan ‘to, papupuntahin mo pa rin ako kay Miguel?”

“Of course,” lumapit si Lucas at inayos ang kwelyo ng blouse ni Samantha, ang mga daliri nito ay malambing na humaplos sa kanyang pisngi. “Hindi natin pwedeng biglain ang mga mangyayari. We need them to think everything is going according to plan. Besides, gusto kong makita kung paano ka magpapanggap na maayos ang lahat habang alam nating pareho na bago ka humarap sa kanya, nasa ilalim kita at isinisigaw ang pangalan ko.”

Namula nang husto si Samantha. “A-Ang sama mo.”

Tumawa lang nang mahina si Lucas at hinalikan siya sa noo. “Go on. Ayokong paghintayin mo ang fiancé mo. At susunod ako.”

“Ano?!” Nanlaki ang mga mata ni Samantha. “Bakit ka susunod?!”

“Because I am the major financial backer of this upcoming ‘wedding’, sweetheart. May karapatan akong suriin kung saan napupunta ang pera ko.”

~

Makalipas ang isang oras, nakaupo na si Samantha sa isang eleganteng VIP lounge ng Le Blanc Floral Boutique. Nasa harap nila ni Miguel ang sikat na wedding stylist ng bansa na nagpapaliwanag tungkol sa mga aangkating white tulips at peonies mula pa sa Netherlands.

“Ang boring naman nito,” bulong ni Miguel habang walang ganang nag-i-scroll sa cellphone nito. Hindi man lang nito tinitingnan ang mga sample designs na inilatag sa lamesa. “Sam, ikaw na nga lang ang pumili. Kahit ano diyan, babayaran ko na lang.”

Nasaktan nang bahagya si Samantha. Ito ang magiging kasal nila, pero tila siya lang ang may pakialam o siya lang ang dapat may pakialam.

Bago pa siya makasagot, bumukas ang salaming p***o ng boutique. Awtomatikong napatayo ang event stylist nang makita kung sino ang pumasok.

“M-Mr. Del Rosario! It’s an honor to have you here!”

Muntik nang mabitawan ni Samantha ang hawak niyang tea cup nang makita si Lucas na naglalakad palapit sa kanila. Suot pa rin nito ang parehong suit kanina, ngunit ang aura nito ay nakakapaso, puno ng awtoridad na nagpatahimik sa buong silid.

Napakunot ang noo ni Miguel at napatayo. “Bro? Anong ginagawa mo rito? Akala ko ba may tinatapos kang malaking merger sa opisina?”

Ngumisi si Lucas, ngunit ang mga mata nito ay nakatutok lang kay Samantha. “Tapos na ang deal, Miguel. Nakuha ko na ang gusto ko. Naisip kong dumaan para makita kung maayos ba ang preparasyon ng kasal niyo.”

Umupo si Lucas sa tapat mismo ni Samantha, prenteng isinandal ang likod sa sofa at pinagkrus ang mahahabang binti. “So, where are we on the arrangements? Sana naman ay hindi mura at pucho-pucho ang mga bulaklak na gagamitin. My future sister-in-law deserves only the most expensive, most exclusive things.”

Biglang nag-init ang buong katawan ni Samantha nang maramdaman niya ang pamilyar na sapatos na gumagapang sa ilalim ng lamesa, direktang tumatama sa kanyang binti. Tiningnan niya si Lucas, ngunit kalmado lang itong nakikinig sa stylist na tila walang ginagawang kalokohan.

“A-Actually, Sir Lucas, we are recommending the pure white peonies. It symbolizes purity and commitment—”

“Purity,” putol ni Lucas, isang malagkit na ngisi ang ipinukol nito kay Samantha habang patuloy nitong iniaakyat ang paa nito sa ilalim ng palda ng dalaga. “Interesting. What do you think, Samantha? Do you still feel... pure about this wedding?”

Halos hindi na makahinga si Samantha. Nasa tabi lang niya si Miguel na walang kaalam-alam na ang mismong kuya nito ay kinakapa na ang hita niya sa ilalim ng mesa, ilang oras matapos siyang angkinin nito sa opisina. Wala siyang ibang magawa kundi kagatin ang ibabang labi, unti-unting nalulunod sa laro ng bilyonaryong nagmamay-ari na ng kanyang buong pagkatao.