INICIAR SESIÓN"Sir, diretso na po ba sa mansyon? O may dadaanan pa kayo?" tanong ni Axel habang inaayos ang rearview mirror matapos kaming makapasok at makaupo sa backseat.Hinawakan ni Tyler ang kamay ko. "Diretso na sa mansyon," maikli niyang sagot.Tumango si Axel at dahan-dahang pinaandar ang sasakyan. Akmang isasandal ko ang ulo ko sa bintana para magpahinga nang mahagip ng paningin ko ang isang pamilyar na pigura sa may hagdanan ng lobby. Natigilan ako sa kinauupuan ko nang makita ko si Glory. Nakatayo siya roon, at seryosong-seryoso ang tingin na tila ba sinusundan ng mga mata ang sasakyan namin.Kumunot ang noo ko at agad kong kinalabit ang balikat ni Tyler. "Hindi ba't si—" Napahinto ako. Sa muling pagbaling ko sa labas, wala na siya. Para siyang bula na biglang naglaho sa gitna ng maraming tao.Saan siya nagpunta?"Who are you looking at there?" tanong ni Tyler, nahalata ang biglaang pagbabago ng timpla ko. Sumulyap din siya sa bintana pero wala na siyang nakitang kakaiba.Pilit akong ngu
"I’ve finished drafting the petition for the annulment of your marriage with Rowan," panimula ni Anya habang inilalapag ang mga dokumento sa overbed table ko. "Everything is ready. I based the grounds on psychological incapacity, and with the evidence of his abandonment and infidelity, we have a very strong case. Ready na itong ipasa sa korte kung kailan mo gusto."Napahinga ako nang malalim habang tinititigan ang mga papeles. Ito na 'yun."While the case is ongoing, you have to be extremely careful with your actions. Especially with any public display of affection with Tyler. If your husband gets even a single photo or proof of you with another man, baka gamitin niya iyon para baligtarin ka. He can file a counter-case for adultery to mess up the annulment and your reputation.""I don't think Rowan will have the guts to do that," seryoso kong sabi kay Anya habang inaalala ang mukha ni Mariel. "Buntis ang kabit niya. Kung susubukan niyang baligtarin ako o gamitin si Tyler laban sa akin
"Sophia..." malambing na tawag ni Tyler. Ilang daang beses ko na sigurong narinig ang pangalan ko mula sa kanya, pero sa mga sandaling ito, tila naging isang napakagandang musika ang bawat titik nito sa aking pandinig."I have been into you since you were eleven, and I was thirteen," pag-amin niya na mas lalo pang nagpahinto s akin. Ngayon ay nakatulala na ako ng tuluyan sa kanya, hindi makapagsalita. "Noon, kuntento na akong nasisilayan ka lang mula sa malayo. I was happy just knowing you existed. Pero hindi ko alam na darating ang araw na magiging ganito ako kaganid. Gusto kitang angkinin. Gusto kitang ipagdamot sa buong mundo at itago sa lahat ng pwedeng manakit sa'yo."Hinawakan niya nang mas mahigpit ang kamay ko. Ramdam ko ang init ng kanyang palad at ang panginginig ng kanyang mga daliri na tila ba natatakot siyang bigla akong maglaho."Dalawang beses ka na muntik mapahamak nang dahil sa akin. Hindi ako maka-Diyos na tao, Sophia. Alam mo 'yan. I lived my life relying only on my
Bored na bored ako habang hinihintay ang pagbabalik ni Tyler. Pinaglalaruan ko na lang ang dulo ng aking buhok, nagugutom na rin dahil kumuha siya ng pagkain ko sa labas. Maya-maya pa ay narinig ko ang pag-ikot ng doorknob.Mabilis na gumuhit ang ngiti sa aking mga labi dahil akala ko ay si Tyler na, pero agad din iyong napawi nang si Chloe ang iluwa ng pinto. Bahagya niya akong tinaasan ng kilay habang ang kanyang labi ay may nakakalokong ngisi."You thought I was Tyler, didn't you?" pang-aasar niya habang papalapit sa kama ko. "Sumandal ako headboard para ayusin ang aking upo. "Kumusta?"Pabiro niya akong inirapan. "I should be the one asking you that. How are you feeling?" "Medyo maayos na kumpara noong isang araw," sagot ko habang tinitingnan ang puting benda sa aking katawan. "Pero masakit pa rin ang mga sugat ko. Pakiramdam ko ay humihapdi sila sa bawat galaw ko."Maingat na tiningnan ni Chloe ang benda sa aking tagiliran at tumango. "Normal lang 'yan, fresh pa kasi ang tahi.
ROWANIsang malakas na sampal ang lumagapak sa pisngi ko na nagpabalikwas sa akin mula sa malalim na pagkakahimbing. Halos mag-spark ang paningin ko sa tindi ng sakit. Pagdilat ko, tumambad sa akin ang galit na galit na mukha ni Mariel sa gitna ng dilim.Napahilamos ako sa sariling mukha, pilit na iniinda ang hapdi habang ang kabilang kamay ko ay malakas na humampas sa kama sa sobrang inis."What the fúck is wrong with you, Mariel?! Bakit mo ako sinampal?" bulyaw ko, ang boses ko ay paos pa dahil sa kagigising lang.Imbes na matakot, mas lalong nanlisik ang mga mata niya. Buong pwersa niyang hinampas ang braso ko kaya napapitlag ako. "You were whispering Sophia's name in your dream, Rowan! Anong gusto mong gawin ko? Hayaan lang kitang panaginipan siya habang katabi mo ako?!"Napakurap ako. Nawala bigla ang antok ko at hindi agad ako nakasagot. Nananaginip ako? Bakit wala akong maalala? At sa dinami-dami ng pwedeng lumitaw sa panaginip ko, bakit si Sophia pa?"Baka nagkakamali ka lang
Nakatuon ang buong atensyon ko sa doktor habang sinusuri niya ang aking mga mata gamit ang isang maliit na penlight."It’s truly a miracle, Sophia," manghang saad ng doktor habang tinitingnan ang aking chart. "After what happened yesterday, your heart stopping and that flatline... it's rare for a patient to regain consciousness this quickly. Only those with a very strong will to live and a resilient body can do that."Bahagya akong tumango, pero sa loob-loob ko ay tila sasabog ang dibdib ko sa kaba. Nag-aantabay ako. Hinihintay ko ang susunod niyang sasabihin, ang tungkol sa pagbubuntis ko. Imposibleng hindi niya iyon alam. He’s a doctor, lahat ng test results at physical exams ko ay nasa harap niya. Pero lumipas ang ilang minuto at wala siyang binanggit."What other tests do we need to perform, Doc?" tanong ni Tyler na nakatayo sa tabi ko, hindi pa rin bumibitaw sa pagkakahawak sa aking balikat. "I want to make sure everything is 100% fine before we even think about leaving this hosp
EIGHT YEARS AGO.Akala ko ang pagiging bankrupt ng kumpanya namin ang pinakamasaklap na balitang matatanggap ko. Pero kagabi lang nang sabihin ni Daddy na bata pa lang ako ay naipagkasundo na akong ipakasal sa isang lalaking nagngangalang Tyler Santibañez. Apo siya ng isa sa mga pinakakilalang busin
"Mariel!"Isang pamilyar na boses ang dumagundong mula sa men's wear section. Agad akong napalingon at doon ay nakita ko si Rowan na galit na galit habang malalaki ang mga hakbang na papalapit sa amin. Dali-dali niyang dinaluhan si Mariel at ingat na ingat na itinayo ito na tila ba isang mamahaling
"Aren't you going inside?" tanong ni Tyler sa akin. "Kailangan pa ba kita buhatin papasok dito sa loob?"Napalunok ako at dahan-dahang sumakay sa sasakyan. Naupo ako sa tabi niya pero tila may malaking pader sa pagitan namin dahil ilang dangkal ang layo ko sa kanya. Hindi ko magawang tumingin nang
"Get everything you want," seryosong sabi ni Tyler habang nakatingin sa akin.Napaangat ako ng tingin sa kanya, tila hindi makapaniwala sa narinig. "Kahit ano?""Anything," sagot niya na para bang wala sa kanya ang pera kung magkano man ang gastusin ko.Inabot ni Tyler ang isang black card sa akin.







