LOGINNaka-arrange marriage na ang kasal ni Sophia Aragon kay Tyler Santibañez mula nang mga bata pa lang sila. Tyler Santibañez is the least attractive; bukod sa mataba, nakasuot din ito ng napakapal na salamin. Nang mamatay ang mga magulang ni Sophia, binali niya ang kasunduan na pakasalan si Tyler. Sa halip na ituloy ang pagpapakasal kay Tyler nang tumungtong siya sa edad na dalawampu, nagpakalayo-layo siya. Until she met Rowan Trajano. She thought she would finally get her happy ending nang magpakasal sila nito. Pero sa isang gabi lang, gumuho ang lahat. Matapos siyang isama sa party ng asawa na si Rowan, she was drugged and violated. Her own husband sold her in exchange for a billion-peso project. At ang lalaking nakabili kay Sophia ay walang iba kundi si Tyler. Pero hindi na ito ang dating matabang lalaki na nagsusuot ng makapal na salamin. He is now the definition of a Greek god from Mt. Olympus.
View More"Nahihilo ka ba?" malambing na tanong ng asawa kong si Rowan sa akin.
Nakahawak ako sa ulo ko dahil pakiramdam ko ay unti-unting nanlalabo ang paningin ko. Parang umiikot ang mga nasa paligid.
Agad akong kumapit sa kanya para hindi matumba. "U-Umuwi na tayo..." pakiusap ko sa kanya.
"Pero hindi pa tapos ang party. Nakakahiya naman kung aalis ako agad," tugon niya.
Isang baso lang naman ng cocktail juice ang nainom ko pero bakit parang isang balde ng alok ang nilaklak ko.
"Halika, magpahinga ka muna." Inalalayan ako ni Rowan at inalis doon sa table namin.
Hindi ko alam kung saan kami papunta dahil halos hindi ko na makita ang dinadaanan namin. Pero narinig ko ang pagbukas ng elevator kaya alam kong paakyat kami sa itaas ng penthouse.
“S-Saan... tayo pupunta?”
“Sa itaas, makapagpahinga ka muna roon, Sophia,” sambit ni Rowan. Hindi ako sigurado pero parang may matinding excitement sa tono niya.
At alam ko kung bakit siya nagmamadali na mailagak ako sa isang silid. Ito ay upang malaya na naman siya at ang kabit niyang si Mariel na gawin ang nais nila. Sa loob ng ilang taon namin na pagiging mag-asawa, ilang taon na rin niyang kabit si Mariel, na siyang dati niyang kasintahan.
Narating namin ang ikaapat na palapag. Lalong nanlabo ang mga mata ko. Parang nabablangko ang utak ko. Pilit kong inaaninag ang malamig na silid.
“Rowan....” tawag ko sa kanya nang mailapag na niya ako sa malambot na kama. “Please don’t leave me. Dito ka lang,” pakiusap ko.
“I will stay here with you, Sophia,” nakangiting sagot niya. Lumapit siya sa dingding at may pinindot doon. Kasunod niyon ay lumamlam ang ilaw at halos hindi ko na siya makita.
“Hindi kayo magkikita ni Mariel? Hindi mo siya pupuntahan?” hindi makapaniwalang tanong ko.
“Hindi ako pupunta sa kanya. I will stay here with you,” mahinang tugon niya.
Hindi ko alam kung gaano ako katagal sa ganoong puwesto habang nakapikit nang maramdaman ko ang paglundo ng kama. Nang dumilat ako ay wala na ang malamlam na ilaw. Tanging ang kadiliman ang sumalubong sa nanlalabo kong paningin.
“R-Rowan?” tawag ko sa asawa ko sa pag-aakalang siya ang tumabi sa akin. Ngunit walang naging tugon, sa halip ay pumatong siya sa akin at sinakop ang mga labi ko.
Biglang nagulo ang puso at isip ko. Kahit kailan, kahit minsan ay hindi nagpakita ng interes sa akin si Rowan. Pinakasalan lang niya ako sa takot na mawalan siya ng mana. Pero ngayon, he’s gently kissing me. Napuno ng tuwa ang puso ko. Hindi na ako nag-isip pa at tinugon ko na agad ang halik na iyon sa abot ng aking makakaya. Ito pa lang ang unang beses na mahahalikan ako kaya ginagaya ko na lang ang ginagawa ng mga labi niya.
"Fúck it," mahinang sambit niya nang maramdaman ang pagtugon ko.
Napangiti ako. Ang tagal kong hinintay ang pagkakataong ito. Hindi ako maaaring magkamali, sa kabila ng pagkahilo at tila pagkawala sa sarili na nararamdaman ko, dama ko ang kasabikan sa bawat haplos at halik niya.
Lalo pang lumalim ang halik, malalim na halos higupin na niya ang buong bibig ko.
“Sophia...” narinig ko ang malalim na boses niya habang humahagod sa mga labi ko, saka niya iyon sisipsipin. Napapasinghap ako sa estrangherong sensasyon na ngayon ko lang nadama.
“Rowan!” singhap ko nang maramdaman kong naggugumiit na ang dila niya sa loob ng bibig ko. I moaned again, wrapping my arms around his neck. He deepened the kiss once again. But it was his hands, starting to roam around my body that was igniting desire in me.
“Let's remove this gown. I want to see your beautiful body,” bulong niya.
Sa unang pagkakataon, nagkaroon ako ng pakiramdam na parang ibang tao ang kasama ko ngayon. O baka... hindi lang ako sanay na ginagawa ito sa akin ni Rowan?
Ito ang unang beses na hinawakan niya ako kaya hindi ko alam ang gagawin. Hindi ako sanay sa pakiramdam na parang sinisilaban sa pag-iinit ang buong katawan ko.
Sinimulan niya akong hubuan. Halos hindi siya tumigil sa pagmumura. Hindi ko alam kung bakit pero nararamdaman ko ang pagkasabik at pananabik niya.
May nararamdaman din ba siya para sa akin? Ngayon lang ba niya iyon kayang ipadama sa akin?
“Ahh!” Imbes na iyak ay ungol ang naibulalas ko nang maramdaman ang mga kamay niya sa dibdib ko. Napanganga talaga ako lalo na nang manigas ang utòng kong nadaanan ng mga daliri niya.
“Shít,” tila nanginginig ang boses na bulong niya.
Medyo na-excite ako habang patuloy niyang minamasahe ang aking dibdib. Bumaba ang mga halik niya sa leeg ko. Umakyat sa panga, hanggang sa puno ng tainga ko.
“Sophia, I will fùck you so hard, and you will only crave for me and no one else," paos ang boses na saad niya.
Ngayon ko lang nakarinig ng ganoong klase ng pananalita. Ngunit imbes na matakot ay parang lalo lang akong nakaramdam ng excitement. At least, ang aking unang beses ay magiging memorable.
Napabangon ako nang maramdaman ko ang kamay niya sa ibabaw ng aking pagkababaè.
“Basang-basa ka na,” bulong niya. At kasunod niyon ay ipinasok na niya ang kamay sa loob ng panty ko.
“Aahh!” napakapit ako sa balikat niya nang salatin niya ang ibabaw at nasagi ang tinggil ng pagkababaè ko.
Ang sumunod na narinig ko ay ang pagpunit sa huling piraso na tumatakip sa katawan ko. Madilim ang paligid kaya ni hindi ko man lang maaninag ang mukha niya. Ngunit ngayon ko lang nadama na malaki at maganda pala talaga ang hubog ng katawan niya.
Kumiwal at umarko ang buong katawan ko nang dumako ang mainit na halik niya doon mismo sa sentro ng katawan ko, sa hiyas kong ngayon ay basang-basa na dahil sa kanina pang pagroromansa niya sa akin. Pumuwesto siya sa gitna at muling pinaghiwalay ang aking mga hita. Then I felt the tip of his hardness on my wet core. Idinikit niya iyon doon. Napasinghap ako kasi ikiniskis na niya iyon doon. Kumibot ang sensitibo kong laman.
“You’re mine, Sophia… you’re mine.” Ni hindi ko na nga yata makilala ang boses ni Rowan dahil sa estrangherong pananabik na nararamdaman ko.
“Oohh!” napasigaw ako, hindi sa sarap kundi sa sakit nang subukan niyang pumasok nang pabigla sa akin. Tila may humarang dito para tuluyang makapasok.
“Are you still a virgin?!” Gulat na gulat ang tono niya. Nagtataka naman ako kung bakit siya nagulat, samantalang alam na alam naman niyang walang ibang lalaking dumaan sa buhay ko maliban sa kanya.
“Sophia, how come you’re still a virgin?” binawi niya ang pagkalàlaki niya, at maging iyon ay may kirot pang dulot sa akin. Hanggang sa puson ay dama ko ang guhit ng kirot. Wala pa yata sa kalahati iyong naipasok niya pero ang sakit na.
“Answer me!” bigla ay asik niya kaya nagulat ako. Nanumbalik tuloy ang pagkahilong naramdaman ko kanina.
“A-Ano ba namang tanong yan, Rowan? Simula nang pakasalan kita, wala akong ibang naging lalaki. Hindi mo ako sinisipingan sa kama, kaya paanong magtataka ka na vírgin ako?” sagot ko. Gusto kong maiyak kasi parang kasalanan ko pang birhen akong nakuha niya.
“I did not know… I-I’m so sorry…” bigla ay bumaba ang tono niya at dumagan sa akin. Hinalikan niya ang mga labi ko. Mas maingat at banayad na ngayon. Hindi kagaya kanina na punong-puno ng kapusukan.
Tumugon ako sa mga halik niya. Nararamdaman ko ang matigas niyang ari na kumikislot habang nakadikit sa laman ko.
“I’m big, Sophia… you will be hurt since this is your first time,” bulong niya bago hinalikan ang tainga ko. Napasinghap na naman ako dahil sa kiliti.
“Just be gentle on me, please,” pakiusap ko. Ayaw kong huminto siya sa ginagawa. Gusto kong maging ganap na babae sa gabing ito.
“I will enter you again." Parang nakikiusap ang tono niya. Kaya tumango na lamang ako at mahigpit na yumakap sa balikat niya.
Ibinuka niya ang aking mga hita at muli kong nararamdaman ang katigasan niya nang iumang niya iyon sa bukana ko. Ipinikit ko ang aking mga mata habang sinimulan niyang itulak ang kanyang ari sa loob ko.
“Ang sikip-sikip mo,” para bang siya pa ang nahihirapan. Hanggang sa tuluyan na niyang maipasok iyon pero hindi pa rin buo.
Humihikbi na ako dahil mahapdi na talaga. Hinalikan niya ang aking mga luha. Ilang beses niyang hinugot saka dahan-dahang ipapasok muli. Ngunit hindi talaga ito magkasya nang buo sa akin.
Muli niyang hinalikan ang mga labi ko habang minamasahe ang aking mga dibdib. Hindi ko akalaing makatutulong iyon para unti-unting maibsan ang kirot na hatid ng pagkakabaon niya sa akin.
Nang maging mabibilis na talaga ang mga pagbayo niya ay panay din ang gapang at pisil ng mga kamay niya sa iba’t ibang bahagi ng katawan ko, mas madalas sa aking mga dibdib at utòng. Hindi rin ako magkamayaw sa kauungol at paminsan-minsang pagsigaw kapag sumasagad ito sa loob ko.
**
Sobrang sakit ng lahat ng bahagi ng katawan ko na parang binugbog ako buong gabi. Pagdilat pa lang ng mga mata ko, ramdam ko na agad iyong bigat sa ulo ko, parang may nakabibinging tunog sa tainga ko. Ngunit ang mas nagpapasakit pa ng ulo ko ay hindi ko matandaan kung ano ba ang nangyari.
Dahan-dahan akong bumangon at napansin ko na naririto ako sa isang kama na hindi pamilyar sa akin. Ngunit labis kong ikinagulat ay nang mapansin kong hubad ako. Walang kahit anong saplot sa katawan. Napasinghap ako at itinaas hanggang leeg ang pagkakatakip ng kumot.
Mula sa dibdib hanggang sa paa, ramdam ko ang hapdi. Mas lalo sa maselang parte ko… dama talagang may bakas ng matinding kirot na ngayon ko lang naramdaman sa buong buhay ko. Pati ang dibdib ko, parang may mga pasa rin, masakit ang bawat dampi ng bedsheet sa balat ko.
“Anong nangyari sa akin?” bulong ko sa sarili, halos walang boses na lumabas. Nakapa ko pa ang leeg ko kasi literal na namamaos ang boses ko na para bang sumigaw ako ng ilang ulit sa nagdaang gabi.
Ang huling natatandaan ko lang, kasama ko si Rowan. Pumunta kami sa isang party ng mga businessman sa bansa.
Nag-angat ako ng tingin, at doon tuluyang bumaliktad ang sikmura ko.
May lalaking nakahiga sa tabi ko. Hubad din. Mahimbing ang tulog nito at mahinang humihilik. Hindi si Rowan ang kasama ko. Hubo’t hubad ako sa tabi ng estranghero na sigurado akong may kinalaman sa iniindang sakit ng buong katawan ko ngayon.
“Oh my god...” nangangalisag ang mga balahibong usal ko. Labis ang pagbigat ng dibdib ko na maging ang mga luha ko ay nagbabadya nang bumagsak.
Muli kong tiningnan ang guwapong mukha ng lalaki. Hindi ko alam kung dapat ba akong sumigaw, tumakbo, o takpan ng kumot ang sarili ko.
Damang-dama ko ang panginginig ng mga kamay ko. Para akong binuhusan ng malamig na tubig habang iniisip ang ibig sabihin ng lahat ng ito.
“Ano itong nagawa ko?” mahina kong sabi, halos hindi ko na makilala ang boses ko.
Paano ko haharapin si Rowan? Paano ko ipapaliwanag ito sa asawa ko?
Mabilis akong bumangon, kahit nanginginig ang mga tuhod ko. Agad kong hinila ang kumot at itinakip sa sarili ko, para kahit papano matakpan ang kahubaran ko. Hindi ko na kayang tumingin ulit sa lalaki. Ayaw kong makita ang mukha nito, ayaw kong paniwalaan na totoo ang lahat ng ito.
Hinanap ko ang mga damit ko sa paligid ng silid. Nakita ko sa sahig, nakakalat ang gown na suot ko kagabi. Parang nilamutak at pinunit ang ilang bahagi, pero dali-dali ko pa ring sinuot.
“Nasaan ang panty ko?" mahina kong bulong, nagmamadaling tumingin sa paligid ng kama, sa ilalim ng upuan, sa gilid ng dresser pero wala roon.
Para bang nilamon ng lupa ang pinaka-importanteng kasuotan na magbibigay sana ng kahit kaunting dignidad pa sa akin.
Hinawakan ko pababa ang laylayan ng gown ko habang patakbong naglalakad palabas ng penthouse na iyon. Hindi ko na ininda kung makikita akong gulo-gulo ang hitsura.
Maaga akong nagising para maghanda. Pagkatapos kong makapaghugas ng katawan at makapagpalit ng maluwag na damit, naupo muna ako sa gilid ng kama habang pinapanood ang ina ni Tyler na abala sa pag-aayos ng mga natitirang gamit namin sa loob ng silid. Si Athena naman ay mahimbing pa ring natutulog sa loob ng kaniyang munting higaan dito sa tabi ko, nakabalot sa malambot na pink na kumot. Ngayong araw na ang discharge namin mula sa ospital.Bumukas ang pinto at iniluwal nito si Tyler. May dala na siyang ilang piraso ng papel at malawak ang ngiti sa kaniyang mga labi habang naglalakad palapit sa amin."Everything is cleared. Pwede na tayong umuwi," anunsyo niya bago binalingan ang kaniyang ina. "Mom, ready na ba ang mga gamit?""Yes, kanina ko pa natapos i-pack ang mga dinalang damit ni Sophia," sagot ng kaniyang ina habang lumalapit sa higaan ng sanggol. Maingat niyang binuhat at kinarga si Athena. "Akin na muna si Athena, Tyler, para mabitbit mo na ang mga bagaheng ito pababa."Mabilis
MARIELMabilis ang naging pagpapatakbo ko sa sasakyan pabalik ng bahay. Halos hindi ko na namamalayan ang trapiko dahil sa sobrang pananabik na nararamdaman ko. Hawak ko ang manibela habang paulit-ulit na nagrerehistro sa isip ko ang impormasyong bagong tuklas ko lang.Sophia is in Switzerland.Agad kong ipinarada ang kotse ko pagkapasok sa garahe. Subalit bago ko pa man mapatay ang makina, kumunot na ang noo ko nang makita ang isang pulang sasakyan na nakaparada sa kabila. Malapit na malapit ito sa entrance ng pintuan at talagang nakaharang sa daanan.Sino namang magpaparada ng sasakyan nang ganito? Tatanga-tanga!Padabog akong bumaba ng kotse. Kinailangan ko pang igilid nang husto ang aking katawan at humakbang nang patagilid para lang makalusot sa maliit na espasyong iniwan ng pulang kotse. Sa kamalasan, bigla pang bumangga ang siko ko sa side mirror nito."Bwisit," bulong ko habang hinahaplos ang siko ko. Lalong nairita ang sistema ko. Sino ba ang bisita ni Rowan ngayon? Paano niy
Kinabukasan, maagang pumasok si Doctor Suarez sa aking kwarto upang tingnan ang aking vital signs at ang kondisyon ng aking mga tahi. Kasama ko pa rin sa loob si Tyler na hindi man lang umalis sa tabi ko simula kahapon pa. Nang matapos ang paunang pagsusuri ng doktor, bago pa man ito makahakbang patungo sa pinto, ay hinawakan ko na ang pagkakataon para magtanong."Doctor Suarez, gusto ko lang sanang itanong kung kailan ko pwedeng ibiyahe sa eroplano si Athena? Pati na rin ako, kailan kami ligtas na makakasakay para sa isang mahabang flight?" diretsong tanong ko habang nakasandal sa aking mga unan.Napatigil si Doctor Suarez. Tumingin siya sa akin, pagkatapos ay kay Tyler, bago bahagyang sumeryoso ang kaniyang mukha. "Babalik na ba kayo agad sa Pilipinas? Bakit ninyo kailangang magmadali?"Naunahan ako ni Tyler sa pagsagot. Humakbang siya palapit sa gilid ng kama upang harapin ang doktor. "We just want to fix everything as soon as possible. May mga legal matters pa kaming kailangang ta
“Sophia!”Bumukas ang pinto ng aking kwarto at agad na pumasok si Manang Loring. Hindi pa man ako tuluyang nakakahuma sa kaniyang biglaang pagdating ay mabilis na siyang lumapit sa gilid ng aking kama. Agad niya akong niyakap nang mahigpit habang humihikbi sa labis na pagkasabik.Natatawa naman kong tinapik-tapik ang likod ng matanda. “Manang, dahan-dahan lang po sa yakap. Baka mapunit ang mga tahi ko,” pabiro kong saway sa kaniya.Mabilis siyang kumalas sa pagkakaakap at pinunasan ang kaniyang mga luha gamit ang kaniyang panyo. “Ay, pasensya ka na, iha. Labis lang talaga ang kagalakan ko nang ibalita ni Tyler na nakapanganak ka na. Hindi ko na napigilan ang sarili ko.”Pumasok na rin sa loob ng kwarto ang ina ni Tyler, kasunod si Axel na bitbit ang ilang bagahe na agad nitong inilapag sa sulok. Napailing ang ina ni Tyler habang nakangiting nakatingin sa aming dalawa ni Manang Loring.“Alam mo ba, Sophia, itong si Manang Loring ay nakailang suka habang nasa eroplano kami,” pagbubunyag
TYLERPagdating namin sa ospital ay agad kong binuhat si Sophia papasok. Halos magiba ko ang pintuan ng emergency room habang sumisigaw ako para humingi ng tulong."Emergency! Someone help her!" sigaw ko sa mga staff.Agad na lumapit ang dalawang nurse bitbit ang isang stretch-bed at maingat nilang
Alas-otso na ng gabi nang makarating ako sa casino. Alam kong wala pa roon si Mr. Villaflor kaya dumiretso muna ako sa powder room para ayusin ang aking sarili. Ngunit bago pa ako makalapit sa salamin ay napatigil ako nang makarinig ng mahihinang ungòl."Hmmm... Ahh!" Palakas nang palakas ang tuno
ROWAN"Stop the car right now, Mariel!"Sigaw ko habang halos magkasing-pantay na ang aming mga sasakyan sa malawak na kalsada. Ibinaling ko ang manibela pakanan, sinusubukang ginitgit siya para piliting tumabi, pero nananatiling matigas ang tingin niya sa kalsada."You leave me no choice, Rowan! H
Kanina pa hindi nagsasalita si Tyler. Simula nang bumalik kami sa opisina matapos ang matagumpay na meeting sa kumpanya ni Rowan ay hindi na niya ako muling pinatawag sa loob ng kanyang silid. Lumabas lang siya nang mag-hahapon na para sabihing uuwi kami nang maaga dahil gusto na niyang magpahinga.






Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
reviewsMore