Novelas de London Bridge

Makalipas ang kalahating buwan, sa pinakamalawak na damuhan sa Shangri-La hall, sabay na ikinasal sina Eloise at Ivy. Pareho silang nakasuot ng napakagandang puting wedding gown. Maayos ang kanilang makeup, at magkahawak-kamay silang naglakad sa ibabaw ng luntiang damuhan.Sa kabilang dulo, nakatayo sina Tanner at Wade habang may hawak na tig-isang bouquet ng bulaklak. Punong-puno ng pagmamahal ang kanilang mga mata habang pinagmamasdan ang dalawang babaeng pinakamamahal nila. Hawak ng pari ang Bibliya habang nakaharap kay Tanner."Tanner, tinatanggap mo ba si Eloise bilang iyong asawa? Sa hirap at ginhawa, sa karamdaman at kalusugan, mamahalin mo ba siya, igagalang, at makakasama habambuhay?"Malakas at walang pag-aalinlangang sagot ni Tanner,"Opo. Tinatanggap ko."Narinig ni Eloise ang matatag na sagot nito at hindi niya napigilang ngumiti. Kasunod nito ay tumingin ang pari kay Wade."Wade, tinatanggap mo ba si Ivy bilang iyong legal na asawa? Nangangako ka ba na poprotektahan mo s

Three months later…Isinama ni Tanner si Eloise at ang tatlong bata sa pinaka-eksklusibong bridal shop sa city para mamili ng wedding dress. Pinalibutan ng tatlong bata si Eloise at masigasig na tumutulong sa pagpili ng isusuot niya.Samantala, abala naman si Tanner sa pagsagot ng mga tawag sa telepono.Habang kausap ang nasa kabilang linya, hindi mawala ang ngiti sa kanyang mukha. Paminsan-minsan ay sumusulyap siya kina Eloise at sa mga bata, at kitang-kita ang kasiyahan sa kanyang mga mata.Itinuro ni Tanya ang isang malaprincesang ball gown at masiglang sinabi,"Mommy, ito ang isuot mo kapag pinakasalan mo si Daddy! Ang ganda-ganda nito! Para kang tunay na prinsesa."Samantala, may ibang opinyon naman si Lilith.Itinuro niya ang isang eleganteng fitted wedding dress."Mommy, sa tingin ko mas bagay sa'yo ito. Payat ka na nga, tapos maganda pa ang leeg at balikat mo. Kapag ito ang sinuot mo, mas lalong lalabas ang ganda ng katawan mo. Ikaw ang magiging pinaka-eleganteng babae sa buon

Itinuro ni Lawrence si Eloise at malamig na ngumiti."You've grown quite bold, haven't you? Are you choosing life or death today? The last person who came asking me for money is rotting in the ground. Perhaps I should arrange for you to see the remains?"Bahagyang tumango si Lawrence."Ilabas n'yo si Dr. Gutierrez."Agad na kumilos ang kanyang mga tauhan para dakmain si Eloise. Mag-isa lamang siya sa loob ng silid, at sa sandaling iyon ay nagsimula siyang magsisi.Bakit nga ba niya sinunod ang payo ni Scarlett at pumasok nang mag-isa? Hindi ba't para na rin siyang kusang naglakad papunta sa panganib?Nang akmang hahawakan na siya ng mga bodyguard, desperadong sumigaw si Eloise papunta sa pinto."Tita! Tulong! Papatayin ako ni Lawrence!"Pagkarinig sa sigaw niya, agad na sumugod si Scarlett sa loob ng silid. Sa oras na iyon, hawak na ng dalawang bodyguard ang magkabilang braso ni Eloise. Pagkakita roon, agad na nagliyab sa galit si Scarlett.Walang pag-aalinlangang lumapit siya at mala

Three days later…Umabot hanggang gabi ang meeting ng medical team.Sa kabila ng pinagsama-samang kaalaman at karanasan ng mga miyembro ng Harriet Monreal Medical Team, wala pa rin silang mahanap na maayos na solusyon sa problemang kinakaharap nila.Lagpas alas-dose na ng gabi nang makauwi si Eloise. Pagod na pagod ang buong katawan niya. Si Scarlett, na kararating lang mula sa bakasyon kasama ang mga bata, ay nakaupo pa sa sala matapos patulugin ang mga ito. Nang makita niya si Eloise, agad siyang tumayo at sinalubong ito nang may kakaibang sigla."Eloise, nakauwi ka na!" masiglang bati ni Scarlett habang kinukuha ang bag nito.Bahagyang nailang si Eloise sa atensyon. Lalo siyang nagulat nang abutan siya ni Scarlett ng isang basong maligamgam na tubig."You must be exhausted after working all day," Scarlett said kindly. "I've prepared dinner for you. It'll be ready in a moment. Drink some water first."Medyo nainggit si Tanner sa mainit na pagtanggap ng kanyang ina kay Eloise. Nakata

“Tungkol naman sa paliwanag na gusto ninyo, pwede natin iyong pag-usapan nang maayos. Kung hindi tayo magkasundo, maaari nating idaan sa legal na proseso. Pero sa pananaw ko, wala namang nilabag na bahagi ng kontrata ang medical team namin sa panahon ng operasyon ninyo.”Kalmado ngunit matatag ang boses ni Eloise.“Sa kabaligtaran, ang panig ninyo ang hindi sumunod sa kontrata nang ikulong ninyo ang aming medical staff sa inyong estate. Mr. Green, kayo ang dapat magbigay ng paliwanag sa amin.”Tumahimik ang buong silid. Ang tindig at kumpiyansa ni Eloise sa mga sandaling iyon ay halos kapareho ng kay Tanner. Pareho silang hindi nagpapaapi.Bahagyang pumikit si Lawrence bago marahang tumawa."The contract we signed clearly stipulated that the surgery was to take place at the estate, but your team violated the agreement by transferring me to the hospital. That's your breach of contract."Malamig ang kanyang tingin habang nagpapatuloy.“Ayon sa kontrata, wala kayong karapatang singilin a

Hawak ang cellphone, tahimik na nakaupo si Eloise sa kanyang kwarto habang hindi pa rin mawala ang inis at hiya niya.Noong nasa bahay pa ang mga bata, wala naman siyang nararamdamang pagkailang. Pero ngayon na silang dalawa na lang ni Tanner ang natitira sa bahay, hindi niya alam kung paano ito haharapin.Habang iniisip niya kung paano pakikitunguhan si Tanner pagkatapos ng nangyari, may marahang kumatok sa pinto. Kasunod nito ang boses ni Tanner mula sa labas."Eloise, someone's looking for you downstairs."Bahagyang natigilan si Eloise. May naghahanap sa kanya? Tumayo siya at binuksan ang pinto.Pagkakita kay Tanner, muli niyang naalala ang nangyari kanina kaya bahagyang namula ang kanyang mga pisngi. Mabilis siyang umiwas ng tingin at naglakad pababa.Sumunod si Tanner. Habang naglalakad sila, muli itong nagsalita sa mahinang boses."Eloise, you have to believe me, those weren't mine, they really were Yvo's. I didn't expect… I didn't mean to..."Bihirang-bihira para kay Tanner na

Maaga akong nagising para maghanda. Pagkatapos kong makapaghugas ng katawan at makapagpalit ng maluwag na damit, naupo muna ako sa gilid ng kama habang pinapanood ang ina ni Tyler na abala sa pag-aayos ng mga natitirang gamit namin sa loob ng silid. Si Athena naman ay mahimbing pa ring natutulog sa loob ng kaniyang munting higaan dito sa tabi ko, nakabalot sa malambot na pink na kumot. Ngayong araw na ang discharge namin mula sa ospital.Bumukas ang pinto at iniluwal nito si Tyler. May dala na siyang ilang piraso ng papel at malawak ang ngiti sa kaniyang mga labi habang naglalakad palapit sa amin."Everything is cleared. Pwede na tayong umuwi," anunsyo niya bago binalingan ang kaniyang ina. "Mom, ready na ba ang mga gamit?""Yes, kanina ko pa natapos i-pack ang mga dinalang damit ni Sophia," sagot ng kaniyang ina habang lumalapit sa higaan ng sanggol. Maingat niyang binuhat at kinarga si Athena. "Akin na muna si Athena, Tyler, para mabitbit mo na ang mga bagaheng ito pababa."Mabilis

MARIELMabilis ang naging pagpapatakbo ko sa sasakyan pabalik ng bahay. Halos hindi ko na namamalayan ang trapiko dahil sa sobrang pananabik na nararamdaman ko. Hawak ko ang manibela habang paulit-ulit na nagrerehistro sa isip ko ang impormasyong bagong tuklas ko lang.Sophia is in Switzerland.Agad kong ipinarada ang kotse ko pagkapasok sa garahe. Subalit bago ko pa man mapatay ang makina, kumunot na ang noo ko nang makita ang isang pulang sasakyan na nakaparada sa kabila. Malapit na malapit ito sa entrance ng pintuan at talagang nakaharang sa daanan.Sino namang magpaparada ng sasakyan nang ganito? Tatanga-tanga!Padabog akong bumaba ng kotse. Kinailangan ko pang igilid nang husto ang aking katawan at humakbang nang patagilid para lang makalusot sa maliit na espasyong iniwan ng pulang kotse. Sa kamalasan, bigla pang bumangga ang siko ko sa side mirror nito."Bwisit," bulong ko habang hinahaplos ang siko ko. Lalong nairita ang sistema ko. Sino ba ang bisita ni Rowan ngayon? Paano niy

Kinabukasan, maagang pumasok si Doctor Suarez sa aking kwarto upang tingnan ang aking vital signs at ang kondisyon ng aking mga tahi. Kasama ko pa rin sa loob si Tyler na hindi man lang umalis sa tabi ko simula kahapon pa. Nang matapos ang paunang pagsusuri ng doktor, bago pa man ito makahakbang patungo sa pinto, ay hinawakan ko na ang pagkakataon para magtanong."Doctor Suarez, gusto ko lang sanang itanong kung kailan ko pwedeng ibiyahe sa eroplano si Athena? Pati na rin ako, kailan kami ligtas na makakasakay para sa isang mahabang flight?" diretsong tanong ko habang nakasandal sa aking mga unan.Napatigil si Doctor Suarez. Tumingin siya sa akin, pagkatapos ay kay Tyler, bago bahagyang sumeryoso ang kaniyang mukha. "Babalik na ba kayo agad sa Pilipinas? Bakit ninyo kailangang magmadali?"Naunahan ako ni Tyler sa pagsagot. Humakbang siya palapit sa gilid ng kama upang harapin ang doktor. "We just want to fix everything as soon as possible. May mga legal matters pa kaming kailangang ta

“Sophia!”Bumukas ang pinto ng aking kwarto at agad na pumasok si Manang Loring. Hindi pa man ako tuluyang nakakahuma sa kaniyang biglaang pagdating ay mabilis na siyang lumapit sa gilid ng aking kama. Agad niya akong niyakap nang mahigpit habang humihikbi sa labis na pagkasabik.Natatawa naman kong tinapik-tapik ang likod ng matanda. “Manang, dahan-dahan lang po sa yakap. Baka mapunit ang mga tahi ko,” pabiro kong saway sa kaniya.Mabilis siyang kumalas sa pagkakaakap at pinunasan ang kaniyang mga luha gamit ang kaniyang panyo. “Ay, pasensya ka na, iha. Labis lang talaga ang kagalakan ko nang ibalita ni Tyler na nakapanganak ka na. Hindi ko na napigilan ang sarili ko.”Pumasok na rin sa loob ng kwarto ang ina ni Tyler, kasunod si Axel na bitbit ang ilang bagahe na agad nitong inilapag sa sulok. Napailing ang ina ni Tyler habang nakangiting nakatingin sa aming dalawa ni Manang Loring.“Alam mo ba, Sophia, itong si Manang Loring ay nakailang suka habang nasa eroplano kami,” pagbubunyag

MARIELMahigpit ang hawak ko sa manibela habang nakatitig sa gate ng eksklusibong subdivision ng mga Santibañez. Gamit ko ngayon ang lumang kotse na hiniram ko pa sa boyfriend ng best friend ko. Kailangan kong mag-ingat dahil saulado na ng driver ni Tyler na si Axel ang sarili kong sasakyan, at kapag nakita nila ako rito, paniguradong palalayasin lang ako ng mga guard. Nakaparada ako sa isang bahagi ng kalsada na medyo malayo sa gate, sapat para makita ko ang bawat sasakyang lumalabas at pumapasok, ngunit hindi sapat para paghinalaan ng mga security personnel.Ilang linggo na akong pabalik-balik sa lugar na ito. Araw-araw akong nag-aabang, nagbabakasakali na may makuha akong kahit anong impormasyon tungkol sa kinaroroonan nina Tyler at Sophia, pero palagi akong walang napapala.Biglang umikot ang sikmura ko. May kung anong likido na mabilis na umakyat sa aking lalamunan.Nataranta ako. Mabilis kong binuksan ang pinto ng kotse, dali-daling lumabas, at humawak sa pader bago tuluyang sum

Nakasubsob ang ulo ni Tyler sa gilid ng aking kutson habang ang kaniyang isang kamay ay mahigpit pa ring nakakapit sa akin. Nakaupo siya sa silya, ngunit ang posisyon ng kaniyang katawan ay halatang hindi komportable. Gulo-gulo ang kaniyang buhok at bakas sa kaniyang mukha ang labis na puyat mula sa pagbabantay sa akin buong magdamag.Isang ngiti ang sumilay sa aking mga labi. Marahan kong ipinalad ang aking mga daliri sa kaniyang buhok, sinusubukang hindi siya magising. Pero dahan-dahan na nag-angat ng tingin si Tyler. Nang makita niyang gising na ako, mabilis na napawi ang antok sa kaniyang mga mata at napaayos siya ng upo."Sophia," tawag niya. Hinawakan niya ang aking mukha. "Gising ka na. May masakit ba sa'yo? Anong nararamdaman mo? Nauuhaw ka ba? Nagugutom?"Umiling ako nang bahagya, pilit na binabalewala ang kaunting hapdi sa aking ibabang bahagi. "Ayos lang ako, Tyler. Mas mabuti na ang pakiramdam ko ngayon kaysa kagabi."Huminga siya nang malalim at hinalikan ang aking noo. "

"Georgina, engagement yun ng Mama mo. Talaga bang matitiis mo na hindi siya puntahan?"Mahabang buntong-hininga ang pinakawalan ko mula sa kabilang linya. Kausap ko ngayon ang tiyahin ko tungkol sa gaganaping engagement ni Mama at ng nobyo nitong bagong Mayor daw ng probinsya namin."Tatlong taon na patay ang Papa mo. Siguro naman ay hindi masama kung mag-aasawa ulit si Camilla? At kung nasaan man ang Papa mo ngayon, tiyak ako na masaya siya para sa Mama mo. Kaya sana naman ay suportahan mo siya, dagdag pa ni Auntie Marissa.Tatlong taon na ang nakalipas simula ng maoperahan si Mama. Ginamit ko ang pera na nakuha ko mula sa pagkikipagsiping ko kay Dante. Nawalan na rin ako ng balita sa kanya dahil hindi na siya bumalik sa club simula ng gabing iyon. Hindi rin naman ako nagtagal magtrabaho roon dahil matapos ang isang linggo ay nagresign na rin ako. Naging matagumpay naman ang operasyon ni Mama at ngayon ay malusog na ang katawan niya.Pero hindi ko inaasahan ang desisyon niyang pagpap

"Take a shower. Grab a bathrobe there," aniya saka itinuro ang cabinet. "Make sure to wash yourself well, got it?"Tumango lang ako at hindi na pinansin ang mga sinabi niya. Kailangan ko na rin kasing makauwi kaya dapat matapos na kung ano man ang kailangang tapusin ngayong gabi.Kumuha na ako ng puting bathrobe saka ako nagtungo sa banyo.Nang makalabas ako roon ay naabutan ko siyang nasa kama at hinihintay ako. Nasa pinto pa lang ako ay halos hindi na ako makahinga sa labis na kaba.Heto na talaga. Hindi ko lubos akalaing sa ganitong paraan mawawala ang virginity ko. Pero bahala na. Para sa pera. Para kay Mama.Dahan-dahan akong lumapit sa kanya."Look at me..." pabulong niyang banggit habang kinakabig ang aking dibdib.Ramdam ko ang pagtama ng mainit niyang hininga sa aking pisngi.Damang-dama ko ang nerbyos ko. Pakiramdam ko'y bibigay ang mga tuhod ko."I said look at me," matigas niyang sambit. It wasn't a request, but more of a command.At ewan ko ba kung anong meron sa boses ni

"Ganito po ba talaga ang isusuot ko?" alanganing tanong ko habang hinihila ang napakaiksing palda na suot ko. Kulang na lang ay makita ang pisngi ng pwet ko."Georgina, baka nakakalimutan mong nasa bar ka? Kailangan mong ibalandra ang katawan mo para mapansin ka ng mga customer dahil hindi ka makakabenta!"Napayuko na lang ako habang kagat-kagat ang labi ko. Tama naman siya. Pero wala man lang bang maliit na konsiderasyon sa akin, lalo na't first time ko pa lang?"Tumigil ka kakahila sa skirt mo! Kapag ako napuno, huhubarin ko talaga 'yan at pagsusuotin kita ng panty!”"Pero—""Magtatrabaho ka ba o hindi? Kasi ibibigay ko na lang sa iba kung hindi mo kayang magtrabaho na ganyan ang suot mo," pagtataray niya. Tinaasan niya ako ng kilay at tiningnan mula ulo hanggang paa."Gamitin mo 'yang ganda mo para makabenta ka ngayong gabi o 'di kaya'y makabingwit ka ng bigating customer. Kailangan mo ng pera para sa Mama mo, hindi ba?"Marahan akong tumango saka naikuyom ang aking kamay. Kailanga