London Bridge 的作品

"Dalhin niyo siya sa Emergency OB Suite," maawtoridad na utos ni Chloe sa mga staff.Nang marating namin ang pinto ng tanging mga doktor lang ang pwede, hinarang na ng mga nurse si Tyler. "Sir, hanggang dito na lang po kayo. Kami na pong bahala sa kanya.""T-Tyler!" umiiyak kong tawag sa kanya habang sapilitan kaming pinaglalayo."Hihintayin kita rito sa labas." Iyon ang huli kong narinig bago sumara ang pinto.Pinaligiran agad ako ng medikal na kagamitan. Kahit nanghihina ang buong katawan ko at ramdam ko ang lamig ng pawis sa aking noo, pinilit kong huwag pumikit. Natatakot ako na baka kapag ipinikit ko ang aking mga mata ay hindi ko na muling mayakap ang anak ko.Mabilis na nagsuot ng surgical gloves si Chloe at lumapit sa gawi ng hita ko, habang ang dalawang nurse ay abala sa pagsaksak ng IV line sa aking kaliwang kamay at pagkabit ng mga monitor sa aking dibdib."Chloe, please.. ang baby ko... huwag mong hayaang mawala siya. Nagmamakaawa ako sa'yo, Chloe, iligtas mo ang anak ko,"

"Fuck..."Maging si Tyler ay tuluyan na ring binalot ng matinding taranta. Narinig ko ang mahina niyang pagmumura bago niya ako binuhat bridal-style."T-Tyler... ang baby natin... Baka kung ano na ang mangyari sa kanya..." tuluyan na akong napahagulgol sa iyak, sunod-sunod ang pag-iling ko habang nakasubsob ang mukha ko sa kanyang leeg. Ang dalawa kong kamay ay mahigpit na nakakapit sa kanyang polo shirt.Nagsimulang magtinginan ang mga kostumer sa loob ng restaurant nang mabilis kaming dumaan sa gitna ng bulwagan. Sunod-sunod na bulungan ng kuryosidad at pagkabahala ang umalingawngaw sa paligid, ngunit walang pakialam si Tyler. Ang mga mata niya ay nakatutok lang sa unahan habang halos takbuhin niya ang daan patungo sa parking area.Nang marating namin ang labas, agad kaming dinaluhan ng isang alertong security guard nang mapansin nito ang nanginginig kong katawan at ang dugong patuloy na umaagos sa aking binti."Sir, ano pong nangyari? Kailangan niyo po ba ng tulong?" nag-aalalang t

"Mariel!" mas nilakasan ko pa ang boses ko, umaasa na may makakarinig sa amin sa labas o sinumang papasok sa banyo.Ramdam na ramdam ko sa bawat panginginig at higpit ng pagkakasabunot niya ang naglalagablab niyang galit. Ngunit sa kabila ng tindi ng sakit, binalot din ako ng kalituhan. Ano ba ang sinasabi nitong ako ang may kasalanan kung bakit nawala ang anak nila ni Rowan? Kailan at paano ko ginawa yun? Wala akong alam!"You ruined my life! Kasalanan mo ito! Kasalanan mo lahat!" histerikal na tili ni Mariel, tila tuluyan nang nilamon ng dilim ang kanyang katinuan.Gamit ang buong lakas niya ay marahas niya akong kinaladkad papasok sa loob ng isang cubicle. Dahil sa biglaang puwersa ay nawalan ako ng balanse at napadausos ako sa malamig na sahig. Mabilis kong itinukod ang aking mga palad sa semento, pilit na pinoprotektahan ang aking tiyan dahil doon nakasentro ang buong takot ko, ang kaligtasan ng anak namin ni Tyler.Ngunit bago ko pa man maituwid ang aking katawan, isang malakas

Binuklat ko ang menu ng isang tanyag na restaurant sa lungsod. Narito kami ngayon ni Tyler para sa pormal na pag-turnover at pag-abot ng tseke para sa bagong bahay na napili naming lipatan.Sariwa pa sa aking isip ang nangyari noong isang linggo, saktong matapos ang aking initial hearing. Dinala ako agad ni Tyler sa isang eksklusibong subdivision. Bagaman medyo malayo ito sa dati naming mansyon at inaabot ng halos apatnapu't limang minutong biyahe, mas pabor na rin iyon sa akin para sa katahimikan ng isip ko. Sa unang tingin ko pa lang sa bahay na ipinakita niya ay nahulog na agad ang loob ko. Disenyo itong minimalist, malinis ang mga linya, at hindi ganoong kagarbo o kasakit sa mata kung titingnan. Mayroon na rin itong nakalatag na magandang landscaped garden sa unahan na pwedeng-pwede kong alagaan.Kaya naman narito kami ngayon para tuluyan nang bayaran at pirmahan ang mga dokumento. Bukas na bukas din ay nakaplano na kaming magsimulang mamili ng mga kulang na kasangkapan at dekoras

ROWANSinalubong ako ni Mariel sa may pintuan pagkapasok na pagkapasok ko sa bahay. Malawak ang kanyang ngiti at halatang-halata sa kanyang mukha na kanina pa niya ako sabik na inaaabangan. Subalit imbes na gumaan ang pakiramdam ko, mas lalo lamang nag-init ang aking ulo nang masilayan ko ang kanyang mukha.Ang tanga-tanga ko. Isang napakalaking katangahan ang ginawa ko. Bakit ba hindi ko kaagad napagtanto na si Sophia pala talaga ang tunay kong mahal? Nabitay ako sa ilusyon na si Mariel pa rin ang nagpapatakbo ng puso ko, at ngayon... ngayong tuluyan nang makikipaghiwalay sa akin si Sophia, pakiramdam ko ay mababaliw ako sa tindi ng pagsisisi. Gustong-gusto kong ayusin ang relasyon namin. Gusto kong magsama kami ulit tulad ng dati. Handa ko nang kalimutan at patawarin ang ginawa niyang pagkabit kay Tyler, bumalik lang siya sa akin."How's it? Mapapadali raw ba ang annulment case?" excited na tanong ni Mariel, ang kanyang boses ay puno ng pag-asa habang hinahawakan ako sa magkabilang

Kinaumagahan, binalot ako ng matinding kaba habang nakaupo sa loob ng kotse patungo sa korte. Gustong-gusto talaga ni Tyler na sumama sa akin, kahit man lang daw mag-abang sa labas ng courtroom, pero mariin siyang pinagsabihan ni Anya na huwag na. Mas mabuting iwasan ang anumang iskandalo o anggulo na pwedeng gamitin ng kampo ni Rowan laban sa amin.Nakarating kami sa itinalagang courtroom para sa initial hearing nang mas maaga. Mauupo pa lang kami ni Anya sa unahan nang bumukas ang pinto at iniluwa niyon si Rowan. Mag-isa lang siya, walang abogadong kasama. Inaasahan kong kasama niya si Clinton ngayon, pero wala ang kaibigan niya.Ano na naman kayang kahibangan ito para hindi siya nagsama ng abogado niya kahit alam naman niyang kailangan iyon?Napaismid ako sa aking isip. Sigurado ako na tuwang-tuwa na ngayon si Mariel doon sa bahay habang nag-aantay sa pag-uwi ni Rowan, dahil sa wakas ay pormal nang umuusad ang annulment case na matagal na niyang inaasam para masolo si Rowan.Sakton

Nang marinig ang tanong ni Ivy, muling natahimik si Tanner. Ilang segundo siyang hindi nagsalita bago tuluyang nagtanong, "Nasaan kayo ngayon?""Nasa bahay kami ni Eloise," mabilis na sagot ni Ivy.Tanner spoke decisively, "I'm coming over now." Pagkababa niya ng tawag, mabilis siyang nagsuot ng coat at naglakad papunta sa pinto.Nakatayo si Tanya sa may hagdanan, yakap-yakap ang kanyang manika habang nagtatakang pinagmamasdan ang seryosong mukha ng kanyang ama."Daddy, saan po kayo pupunta?"Lumuhod si Tanner at marahang hinaplos ang ulo ng bata."A friend of mine has a family emergency. I need to help her. Stay home and be good. Don't go outside. My friend's children are missing," he added. Nang marinig ni Tanya ang tungkol sa mga nawawalang bata, masunurin siyang tumango. Hindi man lang sumagi sa isip niya na sina Silas at Lilith pala ang tinutukoy ni Tanner. Matapos kausapin si Tanya, handa na sanang umalis si Tanner nang biglang lumabas si Scarlett mula sa kanyang silid.Nang m

1 week later…Alas-sais na ng gabi at unti-unti nang lumalalim ang dapithapon. Inutusan ni Eloise ang driver na ihatid siya pabalik sa Oakridge Estates.Isa na naman itong gabing malayo siya sa bahay. Sigurado siyang miss na miss na siya ng kanyang dalawang anak, lalo na si Lilith. Kahit matapang at palaban ang personalidad nito, mas naging malapit at palaasa ito sa kanya mula nang bumalik sila sa Pinas.At para kay Eloise, wala namang masama kung umaasa ang isang anak sa kanyang ina.Sa pag-iisip pa lang na makakauwi na siya at makikita sina Silas at Lilith, gumaan na agad ang kanyang pakiramdam. Mabilis niyang isinantabi sa isip ang nakakapagod na araw.Sa sandaling iyon, tumunog ang kanyang telepono. Si Briar ang tumatawag. Pagkasagot ni Eloise, agad niyang narinig ang pagkataranta sa boses nito."Eloise, nasaan ka? Puwede ka bang umuwi agad?"Biglang kinabahan si Eloise nang marinig ang tono ni Briar."Briar, anong nangyari? May problema ba?"Nagmadaling sumagot si Briar."Eloise,

"Mr. Aldama," mahinang sabi ni Yvo, "magaling talaga ang skills ng mga staff sa Harriet Medical Team. Isipin n'yo, assistant pa lang ni Harriet, kaya nang makapagsalba ng buhay sa loob lang ng ilang minuto."Nang marinig ni Tanner ang paghanga ni Yvo, hindi niya napigilang bahagyang mapangiti.Sa loob ni Tanner ay hindi pa rin makapaniwala na si Eloise na ito, ang dating babaeng kayang kaya siyang paamuhin, ngayon ay kaya nang manggamot ng tao.Dahil sa sinabi ni Yvo, may isang ideya na biglang pumasok sa isip ni Tanner."Posible kaya," bulong niya, "na hindi talaga assistant ni Harriet si Eloise?"Napaisip si Yvo."Mr. Aldama... ang ibig n'yo bang sabihin? Pinaghihinalaan niyong si Ms. Gutierrez ang mismong maalamat na si Harriet Monreal?"Matapos ang ilang sandaling pag-iisip, tinanong siya ni Tanner, "Mula sa operasyon ni Tanya hanggang sa pagkakaospital ko dahil sa allergy, ilang beses na kayong nakaharap ng Harriet Team. Pero nakita mo na ba mismo ang totoong Harriet?"Umiling si

Makalipas ang ilang sandali, sinenyasan ni Eloise ang mga staff na i-project ang kanyang presentation sa malaking screen. Mula sa kanyang upuan, halos hindi na mapigilan ni Maeve ang pananabik. Pilit niyang kinokontrol ang sarili habang iniisip na anumang oras ay lalabas na sa screen ang mga nakakahiya at pribadong larawan ni Eloise. Kapag nangyari iyon, siguradong masisira ang reputasyon nito at tiyak na sisibakin siya ng Harriet Medical Team.Pero nang lumabas na ang presentation, wala roon ang mga larawang inaasahan niya. Ang nasa screen ay ang tamang presentation ni Eloise, puro propesyonal na nilalaman at wala nang iba.Napakapit si Maeve sa laylayan ng kanyang damit habang hindi makapaniwala."Impossible... this can't be right. What happened?" bulong niya sa sarili.Agad siyang lumabas ng conference room at hinarap ang technician na binayaran niya."Anong nangyayari?" galit niyang tanong. "Binayaran kita pero hindi mo ginawa ang trabaho mo? What kind of mess is this? I told you

Sa itaas, habang naglalaro sina Silas, Lilith, at Tanya sa recreation area, sumandal si Silas sa rehas at tumingin sa ibaba. Doon niya nakita si Eloise na nakikipag-usap kina Ivy at sa iba't ibang kliyente.Matagal na nanirahan si Eloise sa ibang bansa kaya bihasa siyang magsalita ng iba't ibang wika. Sa mga sandaling iyon, nakikipag-usap siya sa ilang dayuhang negosyante gamit ang perpekto at natural na pagbigkas.Unti-unting napunta kay Eloise ang atensyon ng mga dumalo sa conference. Doon lamang napagtanto ng marami kung bakit nakapasok ang tila ordinaryong babaeng ito bilang assistant sa prestihiyosong medical team ni Ella.Ang husay niya sa mga wika pa lamang ay pambihira na.Alam ng mga negosyanteng naroon na kung sino man ang makakakuha ng karapatang mamahagi o mag-develop ng mga bagong gamot mula sa medical team ni Ella, tiyak na malaki ang kikitain nito.Habang si Eloise ay nagiging sentro ng atensyon dahil sa kanyang tahimik ngunit kapansin-pansing kakayahan, hindi mapakali

Sa bahay ni Eloise, matapos mapaalis ni Briar si Sakura, sa wakas ay nakabalik na sina Silas at Tanya sa kanilang silid. Nang malaman nila mula kay Lilith na pinalayas ni Scarlett si Sakura mula sa Aldama Residence, sabay-sabay na natawa ang tatlong bata."I'm so glad Lilith and I switched places," sabi ni Tanya habang may bakas pa rin ng takot sa kanyang mukha. "Kung hindi, at hinila na naman ni Sakura ang tenga ko, malamang iiyak lang ako at wala nang ibang magagawa."Likas na mahina at maselan si Tanya. At dahil madalas siyang pagalitan at parusahan ni Sakura noon, hindi kataka-takang naging mahiyain at takot siya."Huwag kang mag-alala," malambing na sabi ni Silas. "Nandito na kami ni Lilith para sayo, okay? Palagi ka naming poprotektahan."Labis na naantig si Tanya sa mga salitang iyon. Iniunat niya ang kamay at hinawakan ang braso ng kanyang kapatid habang puno ng pasasalamat ang kanyang mga mata.Mula nang sumailalim siya sa operasyon at magkapalit sila ng buhay ni Lilith, nani

"Georgina, engagement yun ng Mama mo. Talaga bang matitiis mo na hindi siya puntahan?"Mahabang buntong-hininga ang pinakawalan ko mula sa kabilang linya. Kausap ko ngayon ang tiyahin ko tungkol sa gaganaping engagement ni Mama at ng nobyo nitong bagong Mayor daw ng probinsya namin."Tatlong taon na patay ang Papa mo. Siguro naman ay hindi masama kung mag-aasawa ulit si Camilla? At kung nasaan man ang Papa mo ngayon, tiyak ako na masaya siya para sa Mama mo. Kaya sana naman ay suportahan mo siya, dagdag pa ni Auntie Marissa.Tatlong taon na ang nakalipas simula ng maoperahan si Mama. Ginamit ko ang pera na nakuha ko mula sa pagkikipagsiping ko kay Dante. Nawalan na rin ako ng balita sa kanya dahil hindi na siya bumalik sa club simula ng gabing iyon. Hindi rin naman ako nagtagal magtrabaho roon dahil matapos ang isang linggo ay nagresign na rin ako. Naging matagumpay naman ang operasyon ni Mama at ngayon ay malusog na ang katawan niya.Pero hindi ko inaasahan ang desisyon niyang pagpap

"Take a shower. Grab a bathrobe there," aniya saka itinuro ang cabinet. "Make sure to wash yourself well, got it?"Tumango lang ako at hindi na pinansin ang mga sinabi niya. Kailangan ko na rin kasing makauwi kaya dapat matapos na kung ano man ang kailangang tapusin ngayong gabi.Kumuha na ako ng puting bathrobe saka ako nagtungo sa banyo.Nang makalabas ako roon ay naabutan ko siyang nasa kama at hinihintay ako. Nasa pinto pa lang ako ay halos hindi na ako makahinga sa labis na kaba.Heto na talaga. Hindi ko lubos akalaing sa ganitong paraan mawawala ang virginity ko. Pero bahala na. Para sa pera. Para kay Mama.Dahan-dahan akong lumapit sa kanya."Look at me..." pabulong niyang banggit habang kinakabig ang aking dibdib.Ramdam ko ang pagtama ng mainit niyang hininga sa aking pisngi.Damang-dama ko ang nerbyos ko. Pakiramdam ko'y bibigay ang mga tuhod ko."I said look at me," matigas niyang sambit. It wasn't a request, but more of a command.At ewan ko ba kung anong meron sa boses ni

"Ganito po ba talaga ang isusuot ko?" alanganing tanong ko habang hinihila ang napakaiksing palda na suot ko. Kulang na lang ay makita ang pisngi ng pwet ko."Georgina, baka nakakalimutan mong nasa bar ka? Kailangan mong ibalandra ang katawan mo para mapansin ka ng mga customer dahil hindi ka makakabenta!"Napayuko na lang ako habang kagat-kagat ang labi ko. Tama naman siya. Pero wala man lang bang maliit na konsiderasyon sa akin, lalo na't first time ko pa lang?"Tumigil ka kakahila sa skirt mo! Kapag ako napuno, huhubarin ko talaga 'yan at pagsusuotin kita ng panty!”"Pero—""Magtatrabaho ka ba o hindi? Kasi ibibigay ko na lang sa iba kung hindi mo kayang magtrabaho na ganyan ang suot mo," pagtataray niya. Tinaasan niya ako ng kilay at tiningnan mula ulo hanggang paa."Gamitin mo 'yang ganda mo para makabenta ka ngayong gabi o 'di kaya'y makabingwit ka ng bigating customer. Kailangan mo ng pera para sa Mama mo, hindi ba?"Marahan akong tumango saka naikuyom ang aking kamay. Kailanga