Pagbukas ko ng pintuan ay sumalubong sa akin si Manang. Napakurap siya nang makita ang itsura ko.“Ma’am Sophia?” Hinagod niya pa ako ng tingin kaya napalunok ako.Tumango ako at pilit na inayos ang aking hitsura. “Nasaan ang Sir Rowan mo?”“Ma'am, akala namin kasama niyo kagabi si Sir Rowan?”Natigilan ako. “A-Ano?” mahina kong sagot, pilit na pinakakalma ang aking boses. “Anong… ibig mong sabihin?”Lumapit si Manang, hawak pa ang basahan niya. “Hindi rin po umuwi si Sir Rowan kagabi. Sabi namin baka magkasama po kayo.”Parang biglang lumiit ang mundo ko. Hindi ko alam kung ano ang isasagot. Ang lakas ng kabog ng puso ko, ramdam ko hanggang sa aking mga tainga.“Ako lang ang umuwi?” pilit kong sabi, sabay iwas ng tingin. “Si Rowan… hindi pa rin ba talaga dumarating hanggang ngayon?”Umiling si Manang, at kita ko ang pag-aalala sa mukha nito. “Hindi pa po, Ma’am. Wala pa siyang tawag, wala ring message.”Parang binuhusan ako ng malamig na tubig. Kung hindi ko kasama si Rowan kagabi, t
Dernière mise à jour : 2026-03-09 Read More