LOGINChapter 39
She went home late for how many days now. Ipinarada niya ang sasakyan sa likod ng kotse ng Ate Olivia niya. She was about to open the door when she noticed a shadow behind the tree near their apartment. Nasa gilid ng apartment ang parking area nila dahil hindi pwede sa harap. Kinutuban siya. Hindi muna siya bumaba at tiningnan pang mabuti ang nadaan ng mata niya kanina. Hindi siya maaaring magkamali. At ngayon nga ay nakikPaggising niya kinabukasan ay wala na sa bahay ang asawa niya. Maaga raw umalis ang sabi ni Melay.Lunch time ng pumunta sila sa restaurant na sinabi ni Nike. Maliwanag at masigla ang lugar, may mga pamilyang kumakain. Sa isang mesa sa gilid, nakaupo na si Olivia at si Vaughn. Makikita ang pananabik sa mukha ni Vaughn habang inaayos ang kubyertos.Dumating si Nike, nakangiti at may dalang maliit na kahon ng pasalubong."Papa Nike!" Tumakbo si Vaughn papunta kay Nike at agad yumakap. Halata ang kasabikan at saya ng bata. Si Olivia naman ay napangiti nang bahagya, bagaman may tensyon sa kanyang mga mata."Anak! Ang laki-laki mo na. Na-miss kita sobra."Umupo silang tatlo sa mesa. Nasimula silang magkwentuhan, tumatawa si Vaughn sa mga biro ni Nike. "Hindi ko naisama ang Tita mo dahil nagkaroon ng emergency sa hospital. Baka sa susunod na lang." Napatango siya dito. Saglit na nakalimutan ni Olivia ang bigat ng sitwasyon. Ala una na nang matapos silang kumain at magkwentuhan. Nagpaalam
Patuloy siya nitong hinahalikan. Mas lalong humihigpit ang ang pagkapinid nito sa mga kamay niya sa ulohan. Nagpatuloy rin siya sa pagpupumiglas. When he suddenly heard a ripping sound. Pinunit nito ang suot niyang pantulog."L-let me go!" aniya nang pakawalan nito ang mga labi niya. Ngunit napasinghap siya nang bigla nitong ikinulong sa mamamasang bibig ang isang nipple niya. Kasabay nang pag-arko ng likod niya. The sensation is too much to bear. Kahit na ba may karahasan ang paghalik nito sa katawan niya.Tila bingi ang lalaki na patuloy pa rin siyang hinahalikan sa kahit saang parte ng kanyang katawan. Hanggang sa mapagod siya sa pagpupumiglas. Hindi yata at naramdaman ni Johann ang pagpapaubaya niya. Sandali itong tumigil at tumingin sa kanya.Kahit madilim ang paligid ay naaninag niya ang mga mata nitong nakatitig sa kanya. Ngunit hindi pa rin nito binibitawan ang dalawa niyang kamay na nakakulong sa isa nitong kamay."Stay still. Kahit magpumiglas ka ay itutuloy ko pa rin ang ba
It's six in the evening. Napasarap ang kwentuhan nilang magkaibigan. Nagyaya ang dalawang magdisco pero tinanggihan niya. Bibigyan na rin n'ya ng dahilan si Johann na baka tama ang iniisip nito sa kanya kung sakali. Tinawagan niya kanina si Yaya Melay kung naka-uwi na ang mga ito sa mansyon ng mga Estevez. Three o'clock daw ng hapon ang labas ng anak sa school. Kaya naman pagkatapos kausapin ang anak ay sinulit na niya ang araw sa presensya ng dalawang kaibigan.Pagkatapos nila sa cafe ay umuwi sila sa bahay ni Macon. Doon ay nagluto sila ng makakain at nanood ng mga movies. Kagaya ng mga ginagawa nila noong mga teenagers pa lang sila. Hindi na niya inalintana ang mga bodyguards ni Johann na lihim na sumusunod sa kanya. She knew na nasa labas ang mga ito at naghihintay sa paglabas niya.Nakalimutan niya pansamantala ang hinanakit sa lalaki. Nawili siya sa mga movies na pinanuod nila. Na-miss rin niya ang mga kaibigan kaya naman hindi na niya namalayan ang oras."I think I need to go,"
The pain is excruciating. Ganito rin ang naramdaman niya noong makita ito sa restaurant at bookstore. Ngunit mas malala pa yata ngayon dahil sa nabasa niyang caption nito. Bakit pa ba ito pumayag na magpakasal sila gayong may nobya na naman pala ito?Sana hindi na lang ito pumayag. Pero hindi nga ba at kapakanan lang ng anak nila ang iniisip nito? Na mabigyan ng kompletong pamilya si Vaughn? Wala naman kasing pinangako na kung ano si Johann sa kanya. Kaya wala siyang karapatan na masaktan ng ganito.She could see that he's now happy with his girlfriend. Wala na ang Johann na naghahabol sa kanya noon. Ang Johann na nagmamahal at nababaliw sa kanya. Iyong Johann na ginawa ang lahat makuha lang ang atensyon niya. He was right. He moved on. At wala na siyang karapatan dito maliban sa maging ina ng anak nila at manatili sa tabi ng mga ito. Pero papaano naman ang buhay niya? Kung ito ay pwedeng mag-girlfriend, ibig sabihin ba ay pwede rin siyang mag-boyfriend?She thinks, no. Ewan niya per
Halata sa mga magulang ni Johann ang galak habang nagsasalo sila sa hapag. Kahit bagong kain pa lang ay pinilit pa rin sila ng mga ito na kumain ng meryenda. Nalaman niya na ipinasok na ni Johann si Vaughn sa isang private school without her consent. Hindi man lang siya nito tinanong kung okay lang ba sa kanya. Though alam niyang maganda ang eskwelahang papasukan ng anak nila, nakaramdam pa rin siya ng hinanakit sa lalaki. Pagkatapos nilang kumain ay isinama siya ng anak papunta sa magiging silid nito. Naasiwa siya dahil hindi naman siya inanyayahan ni Johann. Subalit mapilit ang anak niya kaya naman napilitan siyang sumama. Hindi na lamang niya pinahalata na masama ang loob niya kay Johann. Baka isipin nito na nag-iinarte na naman siya. Tuwang-tuwa ang anak niya nang makita nito ang sariling kwarto. Sino ba naman ang hindi matutuwa. Sobrang ganda ng silid nito. Wala siyang masabi lalo na at may mga naka-display na mga laruan sa isang side. Mga laruan na paborito ng anak niya. Halat
Agad siyang nahiga pagkatapos magpatuyo ng buhok. Domoble yata ang kaba niya dahil sa pag-iisip. Hindi na lang siya kinakabahan kundi nasasaktan rin.Mag-iisang oras na pero wala pa rin si Johann. Sino kaya si Celine? Ano ito sa buhay ni Johann? Girlfriend ba nito si Celine? Bakit ang lambing niya kay Celine?Napapikit siya nang mariin. Naiinis siya! Bakit ba ayaw siyang patahimikin ng isip niya? Hindi siya nagseselos. Pero kahit ilang beses niyang itanggi iyon, iyon at iyon pa rin ang nararamdaman niya.'Nababaliw na ako!'Babangon sana siya pero narinig niya ang mga yabag sa labas ng kwarto niya. Nakatalikod siya sa pintuan. Muli niyang ipinikit ang mga mata at nagkunwaring tulog na. Alam niyang si Johann ang nasa labas ng silid niya. Hindi pa niya ito kayang harapin lalo na at ganito ang nararamdaman niya. Parang pinipiga sa sakit ang puso niya sa isiping may girlfriend na ito. Narinig niya ang pagbukas at pagsara ng pintuan ng silid niya. Maging ang yabag ni Johann ay dinig na di
IBAYONG pakiramdam ang pinalalasap nito sa kanya. Hindi niya namamalayang ginagantihan niya ang bawat halik nito. Ginagaya niya ang bawat gawin nito sa mga labi niya. Sinapo niya ang batok nito at mas lalo itong hinapit papalapit sa kanya. Nawawala na siya sa katinuan sa sarap ng halik
July 2004..'Nike Ocampo, nice name.' Napangiti si Olivia habang ini-imagine niya ang mukha ni Nike. Thanks to her best friends. Nagkaroon na rin ng pangalan ang taong hindi mawala-wala sa isip niya. She could not b
Summer 2009Nadatnan niya ang mga magulang sa komedor na nag-aagahan kasama ang bunso niyang kapatid."Anak, mabuti naman at gising ka na." Salubong ng ina niya nang makita siya nito."Morning Ma, Morning Pa." Humalik siya sa pisngi ng mga
PROLOGUEApril 2004"Dalian mo na diyan! Mahuhuli na tayo, Olivia!" sigaw ng bestfriend niya na si Megan. Pupuntahan nila ang isa pa nilang kaibigan sa karatig bayan. Every summer they will visit their friend at tinataon nilang fiesta sila pupunta par







