ตอนที่ 6 เขาหล่อมาก

 

ท่าเต้นธรรมดา ๆ เปลี่ยนไปเมื่อประตูห้องซ้อมถูกเปิดเข้ามาโดยพิพัฒน์ เจณิสตาที่กำลังเต้นคู่กับไทเกอร์เพิ่มจริตยั่วยวนจนชายหนุ่มอมยิ้มชอบใจ แต่คนมาใหม่กลับกัดกรามแน่นจนสันขึ้นนูน

การปรากฏตัวของชายหนุ่มรูปหล่อทายาทคนสำคัญของตระกูลมาเฟียผู้โด่งดังในอเมริกาผู้กุมบังเหียนกิจการของพิมพ์มาดาพร็อพเพอร์ตี้ในประเทศไทย ทำหญิงสาวทุกคนที่กำลังซ้อมเต้นถึงกับชะงัก แต่ก็ต่อท่าได้ใหม่อย่างมืออาชีพ

เขาเดินเข้าไปนั่งบนเก้าอี้ข้างห้อง ไขว่ห้างกอดอกจ้องเขม็งไปยังหลานสาวของแม่ แม้จะเคยเห็นเธอในช่องทางโซเชียลบ่อยครั้งกับความสามารถด้านการร้องและเต้นที่โดดเด่นกว่าทุกคนจนไม่เป็นที่กังขาหากว่าเธอจะเป็นที่นิยมสูงสุดในบรรดาผู้หญิงทั้งหมด แต่พอมาเห็นกับตาตอนเธอโยกย้ายร่างกาย แม้จะสวมใส่เสื้อสายเดี่ยวเอวลอยกับกางเกงวอร์มราวกับชุดออกกำลังกาย แต่เธอก็ยังดูมีเสน่ห์ทะลุเสื้อผ้าธรรมดา ๆ นั้นออกมาจนเขาใจสั่น

“พักดื่มน้ำกันก่อนนะคะ เดี๋ยวค่อยมาต่ออีกรอบ”

ครูสอนเต้นปล่อยหนุ่มสาวออกไปพักผ่อน แต่หญิงสาวทั้งหมดกรูเข้ามาหากันแล้วกระซิบกระซาบด้วยความตื่นเต้น

“ใครอะ ทำไมหล่อจัง”

ฮารุเอ่ยถาม สายตายังมองตรงไปยังชายหนุ่มรูปหล่อคนนั้นไม่วางตา แต่แทนที่เจณิสตาจะตอบ กลับเป็นรีน่าที่ตอบคำถามแทน

“นั่นคุณพอร์ชไง แกไม่รู้จักเหรอ เขาดังจะตาย เป็นทั้งหลานมาเฟีย เป็นทั้งนักธุรกิจ ครอบครัวเขารวยมากเลยนะ มีบริษัทอสังหาฯ ที่ไทย มีโรงแรม กาสิโน แล้วก็ท่าเรืออยู่ที่อเมริกาด้วย และที่สำคัญ เขาหล่อมาก”

ประโยคสุดท้ายลากเสียงยาว ดวงตาแวววาวมองตรงไปยังเขาอย่างยั่วยวน

“ทำไมแกรู้จักล่ะรีน่า”

เกี่ยวก้อยเอ่ยถาม ขนาดว่าเธอเองรู้จักคนมากมายในวงการบันเทิงและวงการธุรกิจ เธอยังไม่เคยเห็นหน้าชายหนุ่มคนนี้เลย

“แหม คนดังอย่างเขาใครก็รู้จัก พวกแกไปอยู่ที่ไหนกันมาเนี่ย ตอนนี้เขามีข่าวควงกับเซน่า แต่ฉันว่าคงอีกไม่นานหรอก เขาเปลี่ยนผู้หญิงบ่อยจะตาย ก็ทั้งหล่อทั้งรวยนี่นะ”

“คนนี้เองเหรอ เคยได้ยินแต่ข่าวซุบซิบ ไม่เคยเห็นหน้าสักที คนในวงการแย่งเขากันแทบตายเลยนะ ถึงว่าล่ะ ก็ตัวจริงโคตรหล่อเลย”

เป็นเกี่ยวก้อยที่ออกความเห็น และฮารุก็พยักหน้ารับรู้เพราะเธอก็เคยได้ยินชื่อเสียงของทายาทมาเฟียคนนี้เช่นกัน แต่คิดไม่ถึงว่าตัวจริงเขาจะหล่อจนใจสั่นได้ขนาดนี้

“อืม ทั้งหล่อทั้งรวยจริง ๆ ฉันไม่น่ารีบเปิดตัวแฟนเลย เสียดายจัง”

คิตตี้ครางรับ ทำหน้าตาราวกับโลกกำลังจะแตก ก่อนสะดุ้งโหยงเมื่อรีน่าฟาดต้นแขนดังเพียะ

“มีแฟนแล้ว ห้ามยุ่งย่ะ”

“แหม อย่าบอกนะว่าที่เขาเข้ามาในห้องซ้อมเพราะมาหาแกอะรีน่า”

คิตตี้เบิกตากว้าง แม้จะสนิทกับรีน่าที่สุด แต่ก็ไม่เคยเห็นเพื่อนพูดถึงผู้ชายคนนี้มาก่อน

“ถ้ามาหาฉันก็ดีน่ะสิ แต่เขาไม่ได้รู้จักฉัน งั้นมาหาใคร แกเหรอเจนิส”

มีเจณิสตาเพียงคนเดียวที่ยังไม่ได้ถามหรือพูดอะไร เพราะฉะนั้นจึงเป็นไปได้มากที่สุดที่พิพัฒน์จะมาหาเธอ

“อืม เขามารอรับฉันกลับบ้าน”

“อะไรนะ นี่แกเดตกับเขาเหรอ เขามาจีบแกตอนไหนเนี่ย ทำไมเก็บเงียบ โห ต้องระดับคุณพอร์ชสินะเจนิสถึงยอมคบด้วย”

ฮารุอยากโวยวายแต่ก็พูดได้เพียงเสียงกระซิบ เพราะหนุ่มหล่อคนนั้นจ้องมายังพวกเธอตาเขม็ง แม้มุมปากจะยกยิ้มมีเสน่ห์ตลอดเวลาราวกับรู้ว่าพวกเธอกำลังนินทาเขาซึ่งหน้าก็ตาม

“ไม่ได้เดต ตอนนี้ฉันอยู่ที่บ้านของเขา”

“อะไรนะ ไหนบอกว่าไปอยู่บ้านเพื่อนแม่ไง”

“ก็ใช่ เพื่อนของแม่ฉันเป็นแม่ของเขาไง แล้ววันนี้ลุงดมก็เอารถเข้าอู่ไปซ่อม คุณป้าเลยให้เขามารับมาส่งฉันแทนไปก่อน”

“โห ทำไมโชคดีอย่างนี้ ได้อยู่บ้านเดียวกับคุณพอร์ช เป็นฉันจะลองเดินละเมอเข้าห้องผิดดูสักคืน”

คำพูดขำขันของฮารุทำรีน่าขมวดคิ้ว ชักสีหน้าไม่พอใจ ซึ่งคิตตี้ก็ทันได้เห็น จึงยื่นมือไปแตะแขน เจ้าตัวจึงรีบเปลี่ยนสีหน้าทันที

“ฉันว่าทำแบบนั้นจะดีเหรอ นี่ระดับเจนิสเชียวนะ ไปเข้าห้องผู้ชายง่าย ๆ โดนเขาเอาไปพูดต่อแน่ ๆ พวกผู้ชายไฮโซจะมีใครมาชอบเพื่อนเราอีกล่ะถ้ารู้ว่าเจนิสทำแบบนั้น”

รีน่าดักทางด้วยรู้ดีว่าตอนนี้เจณิสตากำลังวางแผนอยากมีแฟนเพื่ออยู่ที่เมืองไทยต่อ ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าเป้าหมายของเจณิสตาอาจเป็นผู้ชายครบเครื่องอย่างพิพัฒน์ จึงกำมือแน่นข่มอัตราการเต้นของหัวใจที่กระหน่ำจนแทบจะกระเด็นออกมานอกอกด้วยความริษยา

“เฮ้ย รีน่า ฉันแค่พูดเล่น แล้วอย่างเจนิสเนี่ยนะจะเข้าห้องผู้ชาย เจนิสไม่ได้สนใจอยากมีแฟนด้วยซ้ำ...”

พูดถึงประโยคสุดท้ายก็ต้องเบิกตากว้างเมื่อนึกขึ้นได้ว่าพวกเธอคุยเรื่องอะไรกันไว้ที่โรงพยาบาล

“อย่าบอกนะเจนิส นี่แก...”

“เขาก็เป็นตัวเลือกที่น่าสนใจไม่ใช่เหรอ”

“แกชอบเขาหรือเปล่า”

“ไม่ได้ชอบ”

เจณิสตาสวนกลับทันควัน เขาหล่อมากจนหัวใจของเธอสั่น แต่จะให้พูดว่าชอบก็คงเร็วเกินไป ในเมื่อเธอยังไม่ได้รู้จักเขาดีพอ ที่ทำทั้งหมดก็เพื่อให้แผนการร้ายของเธอสำเร็จเท่านั้น

“ถ้าไม่ชอบก็อย่าไปยุ่งกับเขาเลย เดี๋ยวแกจะเสียใจเปล่า ๆ เขาไม่ใช้ผู้หญิงคนไหนนานหรอก เสียตัวฟรีแน่ ๆ เชื่อฉันสิ”

รีน่าพูดจบก็จับมือพาคิตตี้เดินแยกออกไปทักทายพิพัฒน์หน้าตาเฉย ทำเอาสามสาวงงเป็นไก่ตาแตก

“ทำไมวันนี้รีน่าพูดอะไรแปลก ๆ วะ”

เกี่ยวก้อยเอ่ยถาม ก่อนที่พวกเธอจะส่ายหน้าแล้วพากันเดินออกไปเข้าห้องน้ำและพักผ่อนเพื่อรอมาซ้อมเต้นใหม่อีกครั้งโดยไม่สนใจสักนิดว่าตอนนี้รีน่าขยับเข้าไปนั่งคุยกับพิพัฒน์จนต้นขาแนบชิดกันแล้ว

“ฉันได้คอนแทกต์เขามาแล้ว”

รีน่ายื่นโทรศัพท์มือถืออวดคิตตี้ที่วันนี้ติดรถกลับคอนโดมิเนียมพร้อมเธอ แม้จะเป็นเกิร์ลกรุ๊ปอันดับหนึ่งที่มีงานแทบทุกวัน แถมยังเป็นพรีเซ็นเตอร์สินค้าแบรนด์ดังมากมาย แต่เพราะทั้งเธอและคิตตี้ต่างก็เป็นเพียงลูกสาวในครอบครัวคนธรรมดา ไม่ได้มีเงินถุงเงินถังถึงขั้นนำไปใช้จ่ายฟุ่มเฟือยจ้างคนขับรถส่วนตัวหรือบอดี้การ์ดได้ จึงเลือกที่จะขับรถมาเอง

ไม่เหมือนอีกสามคนที่เหลือซึ่งเกิดมาในครอบครัวร่ำรวย อยู่บนกองเงินกองทองตั้งแต่จำความได้ และไม่เคยต้องใช้ชีวิตลำบากปากกัดตีนถีบเหมือนพวกเธอสองคน จึงทำให้เธอแอบริษยาความโชคดีนั้นเล็กน้อย

โดยเฉพาะเจณิสตา ที่ทั้งสวย ทั้งร่ำรวยและมีเสน่ห์ ทำอะไรก็เก่งไปเสียทุกอย่าง จนเหมือนคนที่ไม่ต้องใช้ความพยายามมากก็ได้ในสิ่งที่ต้องการมาอย่างง่ายดาย ไม่ว่าจะเป็นชื่อเสียง เงินทอง ความนิยม หรือแม้แต่...ผู้ชาย

“เยี่ยมมาก คนนี้ฉันเชียร์สุดใจ โคตรหล่อแถมโคตรรวย แกสบายไปทั้งชาติแน่รีน่า”

สองสาวหันมายิ้มให้กัน ก่อนที่เจ้าตัวจะขมวดคิ้วเมื่อนึกถึงใครบางคน

“แต่เขาอยู่บ้านเดียวกับเจนิส แล้วเจนิสก็กำลังหาแฟน ฉันว่านางต้องอ่อยคุณพอร์ชแน่”

“แล้วแกกลัวเหรอ ผู้ชายก็ไม่ได้ชอบเจนิสไปหมดทุกคนที่ไหน อีกอย่างแกแย่งผู้ชายที่เข้ามาจีบนางไปตั้งกี่คนแล้วล่ะ หล่อ ๆ รวย ๆ ทั้งนั้นไม่ใช่เหรอ”

นั่นมันเป็นเพราะว่าเจณิสตาปฏิเสธทุกคนที่เข้าหามากกว่า แล้วผู้ชายเหล่านั้นก็เบนเข็มมาหารีน่าที่ฮอตเป็นอันดับสอง แอบควงกันไม่นานก็แยกย้ายเพราะเธอเองก็ยังไม่เจอคนที่คิดว่าใช่

“แกก็รู้ ว่าถ้าให้เลือก ไอ้พวกหน้าโง่นั่นมันจะเลือกเจนิสก่อนฉัน”

คนตัวบางกำพวงมาลัยแน่น ดวงตาวาววับจ้องไปยังท้องถนนที่มีรถติดแออัดในช่วงหัวค่ำ

“แต่ฉันว่าไม่น่าใช่คุณพอร์ช เจนิสเคยมีแฟนที่ไหน แบบนั้นจะเอาเขาอยู่ได้ยังไง ดูผู้หญิงที่คุณพอร์ชเป็นข่าวด้วยแต่ละคนสิ ระดับตัวแม่เซ็กซี่ทั้งนั้น”

“แต่ฉันก็อายุเท่าเจนิสนะ”

“อายุน่ะใช่ แต่ประสบการณ์และชั่วโมงบินของแกล่ะจ๊ะ เอาผู้ชายทุกคนอยู่หมัดบนเตียงเลยไม่ใช่เหรอ”

รีน่ายิ้มมุมปาก ดวงตาเปล่งประกายความหวัง

“ก็ใช่”

“แต่คราวนี้แกอาจจะต้องมีปัญหากับเจนิส เพราะยัยนั่นออกตัวเลยว่าจะเอาคุณพอร์ชเป็นแฟน ถ้าแกลงสนามด้วยคงมีเรื่องกัน”

“ก็อย่าทำให้รู้สิ ฉันควงผู้ชายมาตั้งกี่คนแล้ว ยัยสามคนนั้นยังไม่เคยรู้เรื่องนี้สักนิด”

“งั้นก็ลุย ทักไปหาเขาคืนนี้เลย”

“คืนนี้ไม่ได้ มีนัดกับคุณเตวิช เขาจะมาหาที่คอนโด”

“นี่ยังไม่เลิกกับเขาอีกเหรอ เห็นเดตกันหลายครั้งแล้วนะ”

“เลิกได้ไงล่ะ เขาเพอร์เฟคที่สุดเลย นอกจากคุณพอร์ชก็มีคุณเตวิชนี่แหละที่พอสูสี”

ดวงตาเป็นประกายเจิดจ้าเมื่อนึกถึงบทรักร้อนแรงของเตวิช ลูกชายของดิเรก เจ้าพ่ออสังหาริมทรัพย์ สถานบริการอาบอบนวดชื่อดังและสถานบันเทิงยามค่ำคืนหลายแห่ง

เขาเข้ามาจีบเจณิสตา แต่รายนั้นกลับกล้าปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย เขาจึงเบนเข็มมาหาเธอ หลังจากนั้นก็ออกเดตกันลับ ๆ หลายครั้ง และทุกครั้งก็จบลงบนเตียงเสมอ

เขาทั้งหล่อ ทั้งร่ำรวยและทรงเสน่ห์ บทรักก็ร้อนแรงจนเธอแทบลงจากเตียงไม่ไหว เขาจึงเป็นผู้ชายเพียงคนเดียวที่ได้อยู่ในชีวิตของเธอยาวนานที่สุด แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้ผูกมัดกันแม้แต่น้อย

“แต่เขาสองคนเป็นคู่แข่งทางธุรกิจกันนี่ อย่าให้คุณพอร์ชรู้เชียวนะว่าแกนอนกับคุณเตวิช”

“เรื่องอะไรจะให้รู้ล่ะ ภาพลักษณ์ฉันก็เสียหมดน่ะสิ แต่ถ้าเขาจะรู้ว่าคุณเตวิชเดตกับเจนิสก็คงไม่เป็นไรมั้ง”

“แกมันร้าย”