LOGIN"That is below the belt, Ysha!" Pinanlakihan siya ng mga mata ng hari na nasangga ang paa niya na sisipa sana sa gitnang bahagi ng katawan nito."Y-your majesty." Doon siya tila nagising na kagustuhang makawala dito at itinigil ang pagpapakawala ng pheromones niya.Pero hindi sumagot ang hari bagkus hinila ang paa niyang muntik ng tumama sa kaselanan nito.Sa paghila ng hari ay patumba na siya sa sahig pero bago pa man bumagsak ang katawan niya mismo sa sahig ay mabilis na nasalo siya nito pero dahil sa hindi din nito nabalanse ang katawan at sabay na silang natumba.Napapikit siya ng bahagyang dumagan ang katawan ng hari sa kanya pero hindi naman tumama ang ulo niya sa sahig dahil nakasangga doon ang kamay nito. Nakaalalay din ang isa nitong kamay sa sarili para hindi maidagan ang buong bigat nito sa kanya."You are crossing the line, habibi. You almost killed my future." Sabi pa nito sa kanya.Namula naman ang mukha niya ng mapagtanto ang ibig nitong sabihin. Natakpan pa niya ang mu
Kinaumagahan.Tinanghali ng gising si Ysha matapos siyang ihatid ng hari. Umuwi ang hari dala ang motor na sinakyan nila pauwi galing sa kagubatan habang ang sinakyan nito ay ipinamaneho sa isa sa tauhan ni Karrim.Kaya wala siyang masasakyang papunta sa palasyo ni Karrim para ituloy lang ang trabaho niya.Pero nilinaw naman ng hari bago ito umuwi kagabi ay hindi niya kailangan pumunta ngayon sa palasyo. Magpahinga na lang daw siya kaya naman nakaramdam siya ng pagkabagotNais din niyang tawagan ang hari para alamin kung may balita na ba sila sa batang hinahanap nila. Pero mas minabuti niyang hintayin na lang mismo na ang hari ang magbalita nito sa kanya dahil nangako naman ito sa kanya na sasabihan siya kapag nahanap na nila ang bata.Ayaw naman niyang umasa pero hindi naman masama kung kahit kaunti lamang ay magkaroon ng himala na ang batang pinagluksa niya noon ay hindi niya anak.Impossible man pero kahit na sa kaliit liitan na pag asa na iyon ay kumapit siya at umaasa siya na san
May kung anong nagtulak kay Zarim na puntahan si Ysha sa tinitirahan nito.Hindi siya mapakali dahil hindi na naging maganda ang paghihiwalay nila kaninang nakauwi sila.Kaya naman lumabas siya sa palasyo ng walang ibang nakakaalam maliban sa isang pares ng mga mata.Si Karrim.Pero kahit na magpaganun man ay hindi naman pinipigilan ni Karrim ang pinsan sa gusto niyang gawin dahil kaya namang niyang ipagtanggol ang sarili.Tinahak niya ang kahabaan ng pagitan Piatras at Poblacion na gamit lamang ang sariling mga bilis. Mas mapapabilis iyon na dumaan siya sa kalagitnaan ng mga kagubatan kaysa ang tahakin ang malinis na kalsada papunta sa Poblacion na na halos paikot ikot lang naman.Narating niya ang bahay kung saan tumutuloy si Ysha at tulad nung unang gabi nito sa bahay na iyon ay sa balkonahe siya dumaan kung saan kanugnog na iyon ng silid ni Ysha at walang kahirap hirap na binuksan iyon.Pero hindi niya nakita ang kanyang asawa sa kama nito. Walang palatandaan na nahiga na ito doon
Naging tahimik si Ysha habang nagmamaneho. Sinabi nito sa hari na hindi na maganda ang pakiramdam nito na kung maari ay bumalik na sila at bukas na lang ipagpatuloy ang trabaho nito.Hindi na din naman tumutol ang hari sa pakiusap nito kaya naman pabalik na sila ng Piatras sa palasyo ni Karrim para ihatid ang hari.Hindi na muling umimik pa si Ysha hanggang sa tuluyan silang makauwi sa palasyo. Sinalubong pa sila ni Karrim."Kumusta ang pamamasyal?" Tanong ni Karrim kay Zarim.Sasagot na sana siya ng magsalita si Ysha"Mauuna na ako, your majesty. Aagahan ko na lang bukas ang pumarito." Nakayukong pagpapaalam nito sa kanya."Mag ingat ka sa pag uwi." Agad naman niyang sagot na kahit gusto niyang sabihin dito na dumito na lang sa palasyo pero minabuti na lang na hayaan muna ito at makapag isip ng maayos matapos ang naging pag uusap nila kanina dahil sa batang nakita nila.Hindi na nagtagal si Ysha at agad itong umalis matapos naman makapag paalam kay Karrim."Anong nangyari dun? Did yo
Mahaba ang kulot na buhok ng bata na halatang hindi nasusuklay. Wala din itong sapin sa paa. Ang suot na damit na kulay kalawang na may mga butas pa kahit na ang short nito.Pero hindi iyon ang nakatawag ng pansin nilang dalawa kundi ang nag niningning na kulay ginto nitong mga mata. At ng magtama ang mga mata niya sa mata ng bata ay may kung anong kaba ang biglang nabuhay sa kanyang puso."You are not an alpha, or even a beta. I don't see you being an Omega either." Sabi ng hari na pinag aralan din ang ayos ng bata. "What are you?" Tanong pa nito na titig na titig sa batang walang kaimik imik na sa kanya nakatingin.Wala paring imik ang bata na binawi ang tingin kay Ysha. Binalingan ng bata ang mga hawak na kuneho na nagpupumiglas sa pagkakahawak nito."Huh." Nagulat pa si Ysha ng ilipat ang isa pang kuneho sa isang kamay nito bago nito walang awang basta na lang dinukot ang puso ng dalawang kuneho.Sa paningin ng bata ay tila wala sila dahil matapos nitong pinatay ang mga kuneho ay t
"You don't seem to care who's around you." Sabi ng isang Alpha na lumapit sa kanila."I don't care." Tipid na sagot nito. Hindi pinansin ang ipinapahiwatid nitong paghahamon."Nandito lamang kami para kumain. Hindi naman kami magtatagal." Pagsagot naman niya dito na nagbabaka-sakaling makausap ang mga ito ng maayos at hindi masisimulan ng gulo."Hmmm, beautiful omega. Baka gusto mong ibahagi sa amin ang kasama mong Omega, Alpha." Sabi naman ng isa na lumapit pa sa kanya.Tangka siya nitong hawakan pero mabilis ang ginawa niyang pag iwas.Tahimik lamang na nakamasid sa kanya. Hindi niya mabasa kung ano ang nasa isip nito sa blankong tinging na nakikita niya sa mga mata nito."Oh. So fast. At halatang hindi ka masyadong naapektuhan sa mga pheromones namin, Omega? Have you been marked?" Tanong pa nito na mas lalong nagpalabas ng pheromones nito na ipinapahiwatig ang gustong balutan siya nito ng pheromones.Pero para sa kanya ay hindi umepekto iyon. Iyon ang maganda ngayon sa kanya na kah
Taas ang kilay at napailing. Huminga ng malalim bago nagpasyang pumasok na sa loob.Ngunit bago pa niya maitulak ang pinto para makapasok ay may pumigil sa kanyang kamay."Ms. nag iisa ka yata, baka gusto mo na lang akong samahan.""Bitawan mo ako," nagpumiglas si Isabella na agad naman nakawala sa
Pasalya na umupo, sumandal sa sofa at mariing ipinikit ang kanyang mga mata. Malalim ang paghinga ang pinakawalan niya.Gusto ni Isabella na kahit sa ilang sandali lang ay marelax ang kanyang isip sa dami ng kanyang problema. Ang bigat na ng kanyang problema sa kanyang ina dahil hindi pa rin nakaka
"Ugh!' napadaing si Marcus ng kagatin ni Isabella ang leeg nito.Kahit na nasaktan ay hindi naman nito itinulak si Isabella bagkus humigpit lang ang hawak nito baywang niya."Are you a dog, Isabella?" tanong ni Marcus ng pakawalan ni Isabella ang leeg niya."Oo, aso ako na nangangagat kapag galit,"
Lihim na napangiti si Isabella, dahil hindi na pala niya kailangan gawin sa sarili niya na ipahiya ang kanyang kinakapatid.Napatingin sa kanya si Cathy."Hindi ba marunong ang isang mamiminta na humawak ng paint brush? o sadyang hindi mo alam isa mga brush na nasa harap mo ang gagamitin mo, Ms. Ni







