LOGIN
“Ahh, harder,”
Iyon ang maririnig sa loob ng madilim na silid. Si Carlo, ang boyfriend ni Isabella. At si Cathy, ang kanyang step sister na malaki ang inggit sa kanya dahil hindi hamak na mas maganda si Isabella dito. “Ugh! Ahhh, sige pa, Carlo, lakasan mo pa.” mga ungol at daing ni Cathy habang patuloy sa malakas na pagbayo ni Carlo dito. “Ahh! Ganito ba, oh, ang sarap mo, Cathy.” ungol din ni Carlo habang hayok na hayok sa pakikipagtalik kay Cathy. Nasa kasarapan sila ng p********k ng tumunog ang cellphone ni Carlo. Hindi tumigil si Carlo sa pagbayo kay Cathy at hinayaan lang ang cellphone sa pagtunog. “Ahhh, Carlo, hmmm, hindi mo ba sasagutin ang tawag mo?” tanong ni Cathy sa pagitan ng mga daing nito na napapaliyad pa ang likod sa tuwing babaon ang malaking sandata ni Carlo kay Cathy. “Baka si Isabella iyan.” “Ugh! Ahh, hayaan mo yan, mas lalong hindi ko iyan sasagutin kung si Isabella iyan, at walang mas mahalaga ngayon kundi ang angkinin ka, ahhh.” sagot ni Carlo at ipinagpatuloy ang maganang pagbayo niya kay Cathy. Ngunit hindi tumigil ang cellphone ni Carlo sa pagtunog kaya wala itong nagawa kundi ang sagutin iyon. Tumigil siya sa pagbayo kay Cathy ngunit hindi nito binunot ang sandata sa pagkakabaon dito. “Bigyan mo ako ng rason kaya ka napatawag.” galit na galit si Carlo sa pagsagot sa tumatawag sa kanya. Habang naiirita si Carlo ay si Cathy na mismo ang kumilos sa ilalim niya para ipagpatuloy ang naudlot na p********k nila. Napalunok si Carlo na napatingin kay Cathy. Punong puno ng pagnanasa ang mga mata niya dahil sa ginawa ni Cathy. Kahit na may kausap siya sa cellphone ay hindi iyon naging hadlang para tumigil si Cathy sa paggiling ng balakang sa ilalim ni Carlo. “Mr. Tuazon, may mga reporter na paakyat ngayon dyan sa kwarto niyo at marami pang nag aabang dito sa baba.” “Ano?” Natigil si Cathy sa paggiling nito ng bigla na lang umalis si Carlo sa ibaba nito. “Aray ko naman, Carlo.” kunot ang noo ni Cathy dahil sa bigla na lang nabunot ang sandata ni Carlo sa pagkakabaon dito. Pareho pa silang napaupo sa gitna ng kama at tuluyang nawala ang init na bumalot sa kanila kanina na napalitan iyon ng matinding pagkabigla. Nagmamadaling bumababa si Carlo sa kama at nagbihis. “Carlo, saan ka pupunta?” nagtataka pang tanong ni Cathy kay Carlo. “Hindi pa tayo tapos.” “Saka na natin ipagpatuloy iyan, Cathy. Ang mahalaga sa ngayon ay makaalis tayo dito.” nagmamadaling sagot ni Carlo kay Cathy. Magsasalita pa sana si Cathy para pigilan si Carlo ngunit mabilis na nakalabas na ito ng kwarto matapos makabihis. “Damn!” napamura si Cathy dahil sa pag iwan sa kanya ni Carlo at pagkabitin sa pag angkin ni Carlo dito. Kahit na ayaw pa sana na niyang kumilos ay napilitan siyang ayusin ang sarili. Hindi na rin siya nag abala na magshower kahit na naligo siya sa pawis kanina. At may inis itong lumabas ng silid na iyon. ….. Tumigil ang puting sasakyan sa entrance ng gusali sa kung saan nag check-in sina Carlo at Cathy. “Ang balita sa kanya na nag check in sa isang hotel na may kasama na batang artista ay isa na ngayong hot topic sa buong media.” pagbabalita ni Maureen kay Isabella. Pababa na si Isabella sa kanyang sasakyan habang kausap sa telepono ang kaibigan. “Issay, sumusobra na ang Carlo na iyan at sinasamantala na gusto mo siya, paulit ulit ka na lang niyang niloloko at lantaran pa ang pakikipagtalik sa iba. Bakit ba hindi mo parin siya hiwalayan, marami naman dyan na nagkakagusto sayo.” pangaral pa ni Maureen sa kanya. Hindi agad siya nakasagot. Tahimik siyang sumandal sa kanyang puting sasakyan na nakatingin sa entrance ng hotel kung saan nga nag check-in ang kanyang boyfriend at ng kanyang step-sister. “No worries, Maureen. Alam ko ang ginagawa ko.” sagot niya ng ilang segundo ng pananahimik. “Anong ibig mong sabihin?” hindi man niya kaharap ang kaibigan ay alam niyang nagtataka ito sa isinagot niya. “Oh! Nothing. Saka assistant pa rin ako ni Carlo kaya kailangan kong linisin ang pangalan niya at huwag hayaang masira ang pangalan niya.” sagot ni Isabella. “Siya nga pala, may nakuha ka na bang balita sa lalaking ipinapaimbistiga ko sayo?” tanong niya at pang iiba na rin ng usapan. Ayaw niya na munang pag usapan ang walang kwenta niyang kasintahan. “Hindi ba isa lamang siyang male model sa bar? Kaya mabilis na lang na makakuha ako ng impormasyon dito. Sinabi ni Manager Mateo na naghihintay na nga siya mismo dyan sa parking lot ng hotel.” pagbibigay alam nito sa kanya. “Oh! Thank you! Maaasahan ka talaga, bestie.” Nakangiti niyang tugon bago siya maayos na nagpaalam sa kaibigan. Nagpatuloy siya sa paglalakad para puntahan nga ang male model na pinag usapan nila ng kanyang kaibigan sa parking lot. Ilang sandali pa ay nakita na nga niya ang lalaki. Napatitig siya dito, pinag aralan ang tindig nito. Nakasandal ang lalaki sa isang itim at magarang sasakyan na may hawak na lighter sa kanang kamay na nilalaro sa paulit ulit na pagsindi doon. Sa kanyang pagmamasid ay hindi niya namalayan na napatingin na rin ang lalaki sa kanya. Nagtama ang kanilang mga mata. Napalunok si Isabella ng mapagmasdan niya ng mabuti ang mukha ng gwapong lalaki sa harap niya. “Bakit tila pamilyar sa akin ang mukha niya? Kung sa unang tingin ay kamukha niya talaga si Carlo.” tanong pa sa kanyang isipan. At habang nakatitig sa mukha ng lalaki ay naramdaman niya ang paghapdi ng kanyang mga mata. Umangat naman ang kamay ng lalaki at masuyo iyong humawak sa pisngi niya. Humaplos at ang hinlalaki nito ay pinahid ang luhang hindi niya namalayang nalaglag na sa kanyang mga mata. Seryoso at malalim ang naging tingin nito sa kanya. Bagya pa siyang napapiksi ng tila siya nagising sa isang hipnotismo sa pagkakatitig niya sa lalaki ng matuyo nito ang luha sa pisngi niya. “Huh!” mabilis niyang hinawakan ang kamay nito at iwinaksi. Muli siyang lumunok, tumikhim bago nagsalita. “Ikaw ang male model na binayaran ni Manager Mateo, di’ba?” tanong ni Isabella sa lalaki. Bahagyang kumunot ang noo ng lalaki at muling napasandal sa sasakyan nito. “Uhm!” tipid na sagot ng lalaki na nakatitig ulit sa kanya. “Ako si Isabella.” pagpapakilala ni Isabella sa sarili. Tumango ulit ang lalaki. Hindi na nag paligoy pa si Isabella at agad sinabi ang gusto niyang gawin nito. “Ang misyon mo ngayon ay magpanggap na si Carlo Tuazon para i distract ang mga reposters.” “Hmmm.” bahagyang ipinilig ng lalaki ang ulo na nakatingin pa rin sa kanya. “Ano naman ang kapalit ng pagtulong ko sayo?” tanong nito sa kanya? “Mmm, bibigyan kita ng limang beses sa kinikita mo sa club. How about that?” “Hindi ko kailangan ng pera dahil marami ako.” Kunot ang noo ni Isabella sa isinagot sa kanya ng lalaki. “Then, tell me. Ano ang wala ka at iyon ang ibibigay ko.” muli niyang tanong. “Hmmm,” tugon ng lalaki saka umalis sa pagkakasandal nito sa sasakyan at lumapit sa kanya. Bahagya pang napaatras si Isabella dahil halos isang dangkal na lang ang layo ng mukha nito sa mukha niya yumuko ito sa kanya. “Wala akong asawa, kaya mo bang ibigay?”"Shhh, stop crying." Malumanay na pagpapatahan sa kanya ni Marcus habang nasa ilalim pa rin siya ng mga yakap nito. "Nandito na ako, hindi na ako aalis pa." sabi pa nito sa kanya.Hindi pa rin tumigil si Isabella sa pag iyak."I-i thought you were dead. I've always been thinking about you," sabi pa ni Isabella sa pagitan ng kanyang paghikbi."It's okay. I am not dead. Narito ako, buhay na buhay," sagot naman ni Marcus na hindi na rin mapigilang maantig sa pag-iyak ni Isabella para sa kanya.Humigpit pa lalo ang yakap niya kay Isabella. Yakap na ayaw na niya itong ulit pakawalan pa. Iyong tipong yakap na wala ng bukas pa.Ilang minuto rin sila sa ganoong ayos. Magkayakap, hanggang sa unti-unting kumalma ang pag-iyak ni Isabella.Dahan dahan siyang kumawala sa pagkakayakap sa kanya ni Marcus, saka siya tumingala dito.Umangat ang kamay niya at masuyong hinawakan ang pisngi nito."Kuya Mar, I love you." mahinang usal ni Isabella.Halata ang kakaibang kislap sa mata ni Marcus ng marinig a
Para siyang kakapusin ng paghinga sa tagal ng paghalik sa kanya ni Marcus."Uhm," at napapasinghap siya tuwing magkakaroon siya ng pagkakataong humugot ng hangin sa baga.Unti-unti nang pumikit ang kanyang mga mata, at tuluyan na siyang nadala hanggang sa ang kamay niyang nakahawak lang sa balikat ni Marcus ay pumulupot na sa leeg nito para mas doon siya makakapit nang maayos.Humigpit lang ang hawak ni Marcus sa baywang niya, habang magkaugpong ang kanilang mga labi, ay dahan-dahan na humakbang si Marcus hanggang sa naramdaman na lang ni Isabella ang paglapat ng likod niya sa kalambutan ng kama.Doon na siya nagkaroon ng pagkakataong makawala sa paghalik sa kanya ni Marcus. Bahagya niya itong itinulak, ngunit hindi umalis sa ibabaw niya. Dinampian siya nito ulit ng halik sa mga labi."How long do you want to kiss me?" tanong niya kay Marcus na pilit na iniwasan para hindi na siya nito mahalikan.Ngunit ngumiti lang si Marcus, at nilapit ulit ang labi sa labi niya bago sumagot."Baby,
"Mrs. Green, kung hindi natin dadalhin sa ospital ang apo niyo ay baka mas lalong lumala ang kanyang kalagayan," ani ni Mrs. Reyes, ang mayor doma ng mansion."Nag-aalala na rin ako, pero ayaw niya talagang pumunta sa ospital. At hindi ko siya mapipilit dahil sa trauma niya sa nangyari sa kanya noong bata siya."Sabay pang nagpakawala ng malalim na paghinga ang dalawa.Limang araw na rin mula nang umuwi si Marcus na may mataas na lagnat dahil sa pagkaalala nito sa nakaraan."Bakit hindi na lang natin tawagan si Ms. Isabella? Nakikita ko na sinusunod niya ang bawat sabihin nito kay Young Master."Napatitig si Mrs. Green sa kasama."Bakit nga ba hindi. Siguradong gagaling agad ang apo ko." sabi naman ni Mrs. Green at hindi na nagdalawang isip na tinawagan nga si Isabella.....Siniguro ni Isabella na maayos ang ward ng kanyang ina matapos ang operasyon nito. Nasa kalagitnaan na ng operasyon ang kanyang ina. At sabi ng doktor na magiging mas matagumpay ang operasyon dahil si Doctor Sun a
"Die!"Iyon ang huling kataga na binitawan ni Marcus bago niya kinalabit ang gatilyo.Parang pampilikula sa paningin niya na tila bumagal pa ang pag Ikot ng oras, ng kanyang paligid.Sa pagtama ng bala ng kanyang baril sa noo, bumalik din sa alaala niya kung paano unting tumigil sa paghinga ang kanyang mga magulang.Kung paano niya nakita na maligo sila sa sarili nilang dugo.Bumulagta ang lalaki sa harap niya. Nakamulat ang mga mata na wala ng buhay hanggang sa kumalat na ang dugo nito sa lupa.Pagkatita niya sa dugo ay doon siya muling nakaramdam ng pagkasuka. Nahihilo siya hindi dahil sa natakot siyang makakita ng dugo kundi sa trauma niya na muling bumalik sa kanyang alaala ang mga nangyari sa kanyang mga magulang.Napaatras siya at halos mitumba na sa lupa kung hindi siya agad nalapitan ng kanyang assistant at naalalayan."Mr. Green!"Hindi na nagsalita si Marcus dahil para na lalagnatin ang pakiramdam niya."Anong nangyari kay Mr. Green?" napalingon si John sa nagsalita.Ang isa
Parang masusuka si Marcus habang palapit nang palapit sa eksaktong lugar kung saan niya nakitang namatay ang kanyang mga magulang.Pero kahit na nakaramdam siya ng panghihina ay pinilit pa rin niya ang sariling huwag paapektuhan sa kanyang kahinaan. Simula nang makita niya ang kanyang mga magulang kung paano bawiaan ang buhay ng mga ito ay hindi na siya umapak pa sa lugar na ito.Pero dahil kailangan niyang iligtas si Doktor Sun para kay Isabella, pinagtibay niya ang kanyang sarili.Nagpakawala siya ng isang napakalalim na paghinga.Hindi na siya nag-iwan ng note o hindi na siya nagpaalam kay Isabella nang umalis siya sa bahay nito para hindi siya mag-alala. Ayaw niyang isa pa siya sa alalahanin nito kapag sinabi niya kung saan siya pupunta.Even if he always calls or messages Isabella, not now. Gusto niyang gawin ito nang wala siyang nalalaman."Ayos lang kayo, Mr. Green?" tanong sa kanya ni John. Ang kanyang assistant at kaibigan.Marami siyang mga kasamang tauhan, ngunit hindi niy
Matapos mapayapa ang pagtulog ni Isabella ay muling pinagtuunan ng pansin ni Marcus ang pagtawag sa kanyang assistant."Mr. Green, mabuti at tumawag na kayo." iyon agad ang ibinungad nito sa kanya ng sagutin nito ang tawag niya.Kunot ang noo niya na halatang may hindi magandang nangyari sa mga pinapagawa niya sa tono ng boses nito."Anong nangyari? Parating na ba si Dr. Sun?" agad naman na tanong niya dahil iyon naman ang bago niyang pinapagawa dito. Ang tungkol kay Doktor Sun na isang pinakamagaling na cardiologist."Masamang balita, mr. Green dahil biglang nawala ako ng balita sa kanya. Huli siyang nakita sa airport pagdating niya dito sa bansa. Nang sunduin ko siya ay hindi ko na siya nakita pa.""Anong ibig mong sabihin? Nag check ka na ba ng CCTV sa buong airport para malaman kung nasaan siya?""Oo, mr. Green. At iyon ang isa sa gusto kong ibalita pa sayo. Dahil isa apat na pamilya ang kumuha kay Doctor Sun."Humigpit ang pagkakahawak ni Marcus sa kanyang cellphone."It's okay.







