LOGINSofia POVNakalabas ang sasakyan sa main gate ng aming subdivision, ngunit imbes na patungo sa University, pinaliko ko ito papunta sa isang tahimik at lumang parke. Malamig ang hangin at halos walang tao sa paligid.Habang dahan-dahan akong naglalakad patungo sa isang wooden bench sa ilalim ng malaking puno, nakita ko na siyang nakatayo roon—si Ethan."Sofia..." mahinahon niyang bati nang makalapit ako. May bakas ng pag-aalala at lungkot sa kaniyang mga mata."Ethan, pakiusap," pabulong kong pakiusap habang nanginginig ang aking mga kamay. "Nangako ka sa akin na bibigyan mo ako ng oras. Nakikita mo naman kung gaano kagulo ang pamilya ko nitong mga nakaraang taon. Ngayon pa lang nagiging maayos ang lahat kina Dad at Kuya Biboy.""Naintindihan ko, Sofia," sagot ni Ethan sabay hawak sa dalawa kong kamay. "Pero hanggang kailan natin itatago 'to? Anak ako ng dating business partner ng daddy mo na pinalayas at nakalaban niya sa negosyo noon. Hindi ko kasalanan ang kasalanan ng pamilya ko, a
James POVNakatayo ako sa aking opisina sa bahay habang nakatingin sa malaking family picture na nakasabit sa pader. Nakangiti roon sina Biboy at Jenny habang karga ang aming apo na si Nathan. Sa nakalipas na mga taon, naging labis ang tuwa at relief ko na nakitang maayos, masaya, at matagumpay ang buhay ng aking panganay. Napakaraming oras at atensyon ang ibinuhos ko para masigurong protektado ang kanilang hinaharap.Ngunit nang itaas ko ang aking paningin sa kabilang gilid ng larawan, natigilan ako.Nandoon si Sofia—ang aking bunso. Nakatayo siya nang bahagyang malayo sa amin, may tipid na ngiti ngunit may kakaibang dungaw sa kaniyang mga mata.Isang matinding pait at konsensya ang biglang humakot sa aking dibdib. Sa sobrang pagtutok ko sa mga problema nina Biboy at Jenny, at sa kagustuhan kong ayusin ang buhay ng aking panganay, hindi ko namamalayang napapabayaan ko na pala ang aking anak na babae. Sa mga nagdaang buwan, madalas kong nahuhuli si Sofia na nakatitig sa malayo, tahimi
James POV Nakatayo ako sa gilid ng bakeshop habang pinagmamasdan ang buong pamilya ko. Hawak ni Lindsay si Nathan habang itinuturo sa kaniya ang mga makukulay na pastries sa glass display, habang sina Biboy at Jenny naman ay abala sa paghahanda ng kape sa likod ng counter, nagpapalitan ng mga pilyong ngiti at mahihinang halik na akala nila'y walang nakakakita. Isang malalim at paitaas na paghinga ang ipinukol ko bago ako napasandal sa may pader. Minsan sa buhay ng isang tao, may mga desisyon kang gagawin na alam mong mali ang paraan, ngunit buong-puso mong pinaniniwalaang tama ang hangarin. Noong gabing iyon sa Tagaytay—kung saan nagdesisyon akong gamitin ang aking kapangyarihan para itali sina Biboy at Jenny—handa akong maging kontrabida sa buhay ng sarili kong anak. Handa akong kapootan at isumpa nila, basta't masiguro ko lang na hindi sila mapupunta sa mga maling tao at hindi mawasak ang hinaharap na nakalaan para sa kanila. Ngunit ang makita sila ngayon, limang taon ang n
Jenny POVNaging mabilis at napakagandang panaginip ang aming reception sa tabing-dagat. Puno ng tawanan, masasarap na pagkain, at mga bati ng pagmamahal mula sa aming mga kaibigan at pamilya. Ngunit nang matapos ang gabi at makarating kami sa aming honeymoon suite, pinalitan ng isang tahimik at napakatamis na atmosphere ang buong silid.Nakatayo ako sa may veranda habang nakatingin sa madilim na karagatan at nakikinig sa hampas ng mga alon. Naramdaman ko ang dahan-dahang pag-akap ni Biboy mula sa aking likuran, ibinaon niya ang kaniyang mukha sa aking leeg at marahang humalik doon."Napagod ka ba, Mrs. Jenny?" pabulong niyang tanong habang mas lalo niyang iniyakap ang kaniyang mga braso sa aking baywang.Napangiti ako at isinandal ang aking ulo sa kaniyang dibdib. "Hindi naman... Masayang-masaya lang ako, Biboy. Pakiramdam ko, sa wakas, nasa tamang lugar na ang lahat."Humarap ako sa kaniya at inabot ang kaniyang pisngi. Sa ilalim ng liwanag ng buwan, nakatitig sa akin ang kaniyang m
Jenny POVNang maghiwalay ang aming mga labi, kapwa kami bahagyang hinihingal habang nakatitig sa isa't isa. Namumula pa rin ang aking mga pisngi habang nakakapit ang aking mga kamay sa kaniyang mga balikat. Ang init ng kaniyang yakap at ang tamis ng kaniyang halik ay nag-iwan ng kakaibang kuryente sa buong katawan ko."Biboy..." pabulong kong tawag, sa unang pagkakataon na tinawag ko siya sa kaniyang pangalan nang walang "Kuya".Napangiti siya nang napakalapad, isang ngiting buong-buo at walang halong anumang alinlangan. "Ang sarap palang pakinggan kapag mula sa'yo."Dahan-dahan niya akong inangat habang hawak ang aking kamay at marahang tumayo mula sa carpeted na sahig. Sa tulong ng maliit na liwanag ng kandila, inakay niya ako patungo sa sofa. Umupo kami nang magkatabi, ngunit sa pagkakataong ito, hindi na kami naghiwalay. Ipinatong niya ang kaniyang braso sa aking balikat at inilapit ako sa kaniyang tabi, habang ako naman ay kusang sumandal sa kaniyang dibdib."Pano na 'yung 2-yea
Jenny POV Isang gabi, biglang bumuhos ang napakalakas na ulan kasabay ng sunod-sunod na kulog at kidlat. Habang nagliligpit ako ng mga plato sa kusina, biglang namatay ang lahat ng ilaw sa buong apartment. Nabalot ng matinding dilim ang buong paligid. "Aray!" napasigaw ako sa gulat nang mauntog ang aking tuhod sa gilid ng counter dahil sa kawalan ng paningin. "Jen! Okay ka lang?" nag-aalalang sigaw ni Kuya Biboy mula sa sala. Naririnig ko ang mabilis niyang mga hakbang sa dilim. Pilit kong inabot ang gilid ng mesa pero dahil sa madulas kong tsinelas, bigla akong na-out of balance. "K-Kuya Biboy!" Bago pa man ako tuluyang bumagsak sa sahig, naramdaman ko ang dalawang malalakas na braso na mabilis na yumakap sa aking baywang. Nawalan din siya ng balanse kaya pareho kaming napaupo sa carpeted na sahig sa sala, kung saan ako direktang napasandal sa kaniyang dibdib. Mabilis at malakas ang tibok ng kaniyang puso na naramdaman ko sa aking likod. Napatigil kami pareho sa pagga







