LOGINTumawa si Willy habang nanlilisik ang mga matang nakatitig kina Terence at Charlene. "Mga wala kayong kuwentang tao at hindi bagay sa isa't isa!" Nang uuyam na aniya saka tumawa muli."Bastard!" Galit na sinuntok ni Terence sa mukha ang lalaki kahit puro pasa na iyon."Argh, hayop ka! Makawala lang ako dito ay babasagin ko ang mukha mo!" Galit na bulyaw ni Willy kay Terence habang sapo ang mukha gamit ang mga kamay na naka posas."Sir tama na at bawal ang ginagawa mo." Awat ng hepe kay Terence at hinawakan na ito sa braso upang hindi na makalapit sa kriminal."Siguradohin kong mabubulok ka sa bilangguan na hayop ka!" Angil ni Terence kay Willy saka bumuga ng hangin sa bibig upang pakalmahin ang sarili."Tama na iyan." Hinila na ni Charlene sa kamay ang nobyo. "Umuwi na tayo at baka itakas ng kapatid ko si Jessy."Muling bumuntong hininga si Terence at hinawakan sa kamay ang nobya. "Huwag kang mag alala kay Jessy at inaalagaan siya ni Jude. And about your sister ay bukas pa ang gising
"Hija, please patawarin mo na ang anak ko. Maawa ka sa kaniya, kailangan niyang magamot!" Pakiusap muli ni Dory sa dalaga.Huminga nang malalim si Charlene at pinakatitigan si Cynthia. Mukha ngang nawawala ito sa sarili at focus sa kaniya ang isip nito. "Gusto kong masiguro na ipasok niyo siya sa isang mental hospital upang gamutin siya."Mabilsi na tumango si Dory, "yes! Pangako, gagawin ko ang naratapat para sa anak ko." Umaliwalas na ang aura ng mukha ni Dory."At kapag gumaling na siya ay dalhin mo siya sa malayong lugar upang masigurong hindi na niya magulo ang buhay namin." Dagdag ni Terence sa kasunduan sa ginang.Muling tumango si Dory at naluluha na nagpalipat lipat ang tingin sa dalawa. "Thank you! Gagawin ko ang gusto ninyo at para din ito sa ikabubuti ng anak ko."Kinuha ni Terence ang cellphone at tinawagan ang hospital na maaring pag dalhan kay Cynthia. Ayaw na niyang ipag katiwala basta kay Dory ang pagpa admit sa anak nito dahil malambot ito kaya nakawala at nagawan n
"Dalhin niyo na po iyan sa kulungan!" Matigas na utos ni Terence sa hepe."No... you can't do this to me, Terence! Ako ang maging asawa mo at hindi ang malanding babaeng iyan!" Nagwawalang sigaw ni Cynat parang may sapi dahil kahit dalawa na ang may hawak dito ay nagagawa pa rin maglubid ng katawan upang makawala."Tama na miss, huwag ka nang manlaban pa upang hindi na kayo masaktan pa." Kausap ng hepe sa dalaga.Tumigil nga sa pagwawala si Cynthia pero pumalit ay tawa. Parang may kumikiliti at tawa ng tawa habang nakatitig kay Terence. Ilang sandali pa ay umiyak dahil hindi nakikitaan ng awa mula kay Terence para dito."Dapat siguro ay sa mental hospital siya dalhin sa halip na presinto." Puna ni Cyril sa babae at napailing siya sa kabaliwan nito sa anak niya. Hindi niya akalain na ang Cynthia na ipinakilala sa kaniya ng asawa ay kayang gumawa ng kasamaan at mawala sa sarili."No dad, nagbabaliw baliwan lang ang babaeng iyan upang hindi mapanagot sa batas." Tutol ni Terence sa nais
"Papatayin kitang hayop kang malandi ka!" Naghistirika na si Cynthia at nangangati ang mga kamay na mapaputok ang hawak na baril. Ngunit hindi magawa dahil nagtatago ang babae sa likod ni Terence. "Terence, baka mapahamak ka. Hayaan mo na akong harapin siya." Natatakot na kausap ni Charlene sa nobyo habang mahipit na nakahawak sa braso nito."No, stay away from her." Matigas na turan ni Terence at hindi hinihiwalay ang tingin kay Cynthia. Nang makita ang ama na nasa bungad na nang pinto at nagsenyasan sila gamit lang ang tingin. Pinarating ng tingin ni Cyril sa anak na libangin si Cynthia upang hindi siya mapansin na maka lapit dito at maagawa ang hawak na baril."Cynthia, " tawag ni Terence sa babae nang mangunot ang noo nito. "Mahal mo ba talaga ako?"Nagulat si Cynthia sa biglang bago ng tono ni Terence at hindi inaasahan ang ganoong tanong mula rito. "Hindi tayo hahantong sa ganito kung hindi kita mahal na mahal!""Hayaan mong makaalis si Charlene at sasama ako sa iyo kung saan
Nangalit ang mga bagang ni Terence at humigpit pa ang yakap sa dalaga. Hindi niya rin kayang isipin na mawala ang dalaga. Kung sinunod niya ang utos ng ama at hepe.ay baka nahuli na siya sa pag ligtas sa nobya. Binuhat niya ang dalaga at humakbang na palabas ng silid ngunit natalisod niya ang lamesa kaya natumba.Napalingon si Cynthia sa pinto nang makarinig ng lagabog doon. Babalik na sana siya sa loob nang biglang magsalita ang lalaking nanghihingi ng tubig."Pulis ito, itaas ang mga kamay at huwag nang magtangkang manlaban dahil napapalibutan na namin kayo!" Nanlaki ang mga mata ni Cynthia at nakatutok na sa kanila ang baril na hawak ng pulis. Ang tao niya ay mukhang na estatwa na sa kinatayuan at agag na itinaas ang mga kamay. "No..." nanlisik ang mga mata niya dahil sa galit. "Hindi ako papayag!"Napamura ang hepe nang biglang ibato sa kaniya ng babae ang hawak nitong cellphone at mabilis na nakapasok sa pinto. Naisara agad nito ang pinto bago pa niya mapigilan iyon na magsara.
Parang nabunutan ng tinik si Charlene at pansamantalang naudlot ang kahalayan ni Willy. Nang maalala na may tao sa paligid ay bigla siyang sumigaw. "Tulong! Tulunga—uhmp!"Galit na tinakpan ni Willy ang bibig ng dalaga saka idiniin ang katawan nito sa dingding upang hindi makapag pumiglas.Halos dumugo na ang gilagid ni Terence dahil pangangalit ng mga ngipin nang marinig ang sigaw ni Charlene. Kung puwede niya lang wasakin na ang pinto. Nang maalala na silencer ang hawak na baril at pinaputuka na niya ang seradura. Sinabayan niya ang ingay sa loob.Nangunot ang noo ni Cynthia nang pag silip niya sa bintana ay makita niya ang isang mukhang matanda na may hilang kambing palapit sa bahay. Ilang sandali pa ay napalingon siya sa kusina at parang may kumalabog doon. "Ma'am, ano po ang gagawin ko sa lalaking baliligaw dito?" tanong ng tao ni Cynthia. "Paalisin mo!" Pagalit na utos ni Cynthia. Nagtataka rin siya kung nasa ganito lugar pa ang lalaki dahil palubog na ang araw.Agad na sinuno
"Make sure na mapagkatiwalaan at malinis ang lalaking ipadala mo dito, understand?" Bilin ni Jaira sa manager."Yes po, ma'am, right away!" Agad na tumalikod ang manager at nagmamadaling lumabas na.Nanlaki ang mga mata ni Jaira nang makita ang pinsan na nakatayo sa sofa at nagsasayaw eh wala naman
"Tama, hindi sapat ang isahang ganti lang!" Kausap ni Faredah sa sarili habang masama ang tingin sa pinto. Hindi niya alam kung ilang taon na siyang niloloko ng binata. Hindi niya matanggap na ginawa siyang tanga. Sobrang naapakan ang pride niya at naisip ang pamilya. Ano na lang ang sasabihin ng m
"Saan tayo?" tanong ni Jaira habang nagmamaneho."Gustong ko sa maingay na lugar at subukan ang hindi pa natin nagawa."Napangisi si Jaira at nagustohan ang naisip ng pinsan. Matagal na niya itong niyaya ngunit ayaw nito at takot na malaman ng mahal nito. Baliktad, siya ay takot na malaman ng paren
Nanlaki ang mga mata ni Faredah at natakot sa maaring gawin sa kaniya ni Denis. Mabilis siyang napayuko at niyakap ng dalawang kamay ang ulo habang hinihintay na lumapat ang matigas na kamay ng binata."Denis, huwag!"Nakahinga nang maluwag si Faredah nang marinig ang tinig ng ama ng binata. Pag-an







