Mag-log inDiretso at simple ang nararamdaman ni Shiena. Mula pa lamang sa unang linggo matapos silang magdagdagan sa Chat, siya na ang unang nagyaya kay William na manood ng sine.Tumagal nang isang buwan ang masigasig niyang panliligaw, at nagsimula na ring ma-distract si William, ngunit nahahati pa rin ang isip niya sa pagitan ng pagpipigil at pagkagusto.Pero sa kasalukuyang sitwasyon, ano nga ba ang relasyon niya kay Shiena?Parang lumampas na sila sa pagiging magkaibigan, pero hindi pa rin nila opisyal na tinutukoy kung ano talaga ang relasyon nila.Hindi ba't halos kapareho ito ng nangyari noon kay Vanessa?Dahil dito, medyo nataranta siya; naisip niyang mas mabuting linawin na agad nila ang relasyon nila!Pero isang buwan pa lamang ang lumipas, hindi ba't masyado naman itong mabilis?Masyado itong mabilis kaya hindi niya maiwasang mag-isip kung isa ba talaga siyang pabago-bago at hindi tapat na lalaki? Madali ba talaga siyang maimpluwensiyahan at mapukaw ang damdamin?Kung magiging masya
Habang tinitingnan ang excited at umaasang ekspresyon nito, nakaramdam ng kirot sa puso si William at tahimik na yumuko.Walang kaalam-alam si Vanessa sa kakaiba niyang kilos at patuloy pa ring nakalubog sa maganda niyang pangarap tungkol sa hinaharap.“At saan mo gustong gawin ang engagement banquet? Sa hotel? O sa estate ng pamilya ninyo? Sa tingin ko, maganda sa estate. Medyo malayo nga, pero maganda ang kapaligiran.”“Bukod sa ating dalawang pamilya at mga kaklase, sino pa ang dapat nating imbitahan? Sabi ni Mama, gusto niyang mag-imbita ng ilang kasamahan niya sa trabaho. Marami ring darating mula sa pamilya De la cruz!”“May espesyal bang kaugalian sa inyong hometown? Sa hometown ko, mayroon. Pinagawa ko na kay Mama ng listahan ng mga iyon!”Sunod-sunod niyang sinabi ang napakaraming tanong, at mas mabilis siyang magsalita kaysa karaniwan.“Siya nga pala, hindi ba sinabi mong gusto mo ang pangalan ng anak natin ay
Parang lahat ay nakatayo sa isang mataas na moral na posisyon, sinasabihan siya kung ano ang dapat niyang gawin.Habang tinitingnan ang mga taong nakapaligid sa kanya na parehong umaasa at tila sinusuri siya, pakiramdam ni William ay hindi siya makagalaw sa kinatatayuan niya, at puno ng kawalan ng magawa at kalituhan ang kanyang puso.Sa panahong iyon, sinimulan niyang sinadya man o hindi na iwasan si Vanessa.Bihira na niyang sagutin ang mga tawag nito, at tinatanggihan pa niya ang mga imbitasyon nitong kumain sa labas gamit ang iba’t ibang dahilan.Hindi siya nangahas na makita siya.Sa totoo lang, nakokonsensya siya sa tuwing naiisip niya ang inosenteng mukha ni Vanessa.Ang isang bagay na sigurado siya ay hindi talaga si Vanessa ang taong gusto niyang makasama habang buhay.Dahil lamang may tumulong sa kanya noong pinakakailangan niya ito, ibig bang sabihin ay kailangan niyang bayaran iyon gamit ang kanyang
“Ang kasal ay isang napakalaking bagay sa buhay! Hindi naging mabuti ang pakikitungo ko sa iyo nitong mga nakaraang taon, at palagi kong ibinubuhos sa iyo ang masamang mood ko. Talagang naaawa ako sa iyo!”“Bakit hindi mo... pag-isipan ulit?”Paulit-ulit na nagsalita si William dahil gusto lamang niyang sabihin kay Vanessa na hindi siya karapat-dapat para rito!Ang kasal ay isang bagay na kailangang pag-isipang mabuti!Ngunit nang marinig iyon ni Vanessa, ngumiti lamang siya at marahang inilagay ang kanyang kamay sa ibabaw ng kamay ni William.“Alam kong masama ang ugali mo, pero nagbabago ang mga tao. Naniniwala akong magiging mas mature at mas mabuti ka!”“Bukod pa roon, alam kong hindi masama ang puso mo, kaya huwag kang mag-alala. Mas magiging mapagpasensya ako sa iyo sa hinaharap!”Napakamaunawain at napakaisipin niya.Biglang nakaramdam si William ng kaunting takot na tumingin sa kanya, at nang m
Matagal nang itinuring ng lahat na siguradong magkasintahan ang dalawa, kaya nakisabay na lamang sila sa tawanan.Saglit na nag-atubili si William, hindi niya maibuka ang kanyang bibig upang tumanggi.Iyon ang edad na isa pa siyang teenager at nagsisimula pa lamang buksan ng kanyang puso ang sarili nito sa pag-ibig. Marami sa kanyang mga kaibigan ang may mga kasintahan na at palaging magkasamang naglalakad sa campus.Habang tinitingnan ang mga nang-aasar na taong nakapaligid sa kanya, biglang sumagi sa isip ni William ang isang kakaiba at halos hindi kapani-paniwalang ideya: bakit hindi niya rin subukan?Tunay ngang maganda si Vanessa gaya ng sinasabi ng lahat, at maganda rin ang kanyang pangangatawan. Isa siyang babaeng puwedeng isama sa pagkain kasama ang kanyang mga kaibigan.Higit sa lahat, hindi naman niya kinamumuhian si Vanessa at naisip niyang maaari niya itong subukan.Sa gitna ng tawanan ng lahat, prangkahang
Medyo nadismaya si William, pero hinayaan nalang niya ito at di pinansin at tahimik na umalis sa classroom.Tumalikod siya at nagtungo sa study room. Pagkaupo niya, napansin niyang sumunod sa kanya si Vanessa at nakangiti itong nakatingin sa kanya.Walang pangungutya o pagdududa sa kanyang mga mata, kundi paghihikayat.“Makino, kung talagang gusto mong mag-aral, baka puwede kitang turuan! Naniniwala akong kaya mo!”Natigilan si William, at biglang bahagyang namuo ang luha sa kanyang mga mata.Napakatagal na mula nang may magsabi sa kanya ng “Naniniwala ako sa iyo”!Hindi ito isang pilit na sagot, at hindi rin ito para pagtawanan siya; tunay itong paghihikayat!“Hindi mo ba iniisip na nagyayabang lang ako?” mahina niyang tanong.Umiling si Vanessa. “Hindi ko iniisip iyon!”Labis na naantig si William, ngunit bigla siyang tumawa nang malakas.“Pero dalawang taon kang mas bata sa akin.
Madilim na ang buong kalangitan nang gabing iyon. Walang tigil ang pagbuhos ng ulan sa kahabaan ng mga kalsada ng Makati, kasabay ng nakakabinging ugong ng kulog sa kalayuan. Ang malamig na hangin ay tila may dalang bigat na hindi maipaliwanag. Mahigpit na hinawakan ni Shiena ang payong ha
“Ma’am Shiena, congratulations. Positive po ang pregnancy test ninyo.” Parang biglang tumigil ang mundo. Mahigpit na napahawak si Shiena Mae Alarcon sa laboratory result na iniabot ng doktor. Ilang segundo siyang hindi nakagalaw, tila ba hindi nag-register sa isip ni
“Nakakahiya ka!” Parang kidlat na humaplos sa katahimikan ng ospital ang sigaw ni Shiena. Sa gitna ng malamlam na ilaw ng emergency corridor, nanigas si Dr. William. Ang kanyang mga mata ay dumilim, parang may bagyong unti-unting nagigising sa loob niya. Si Vanes
Magdamag halos walang tulog si Shiena.Pagmulat niya kinabukasan sa maliit na hotel room na nirentahan niya malapit sa ospital, mabigat ang ulo niya at parang nilalagnat. Halatang tinamaan siya ng ulan at lamig noong gabing umalis siya sa bahay nila ni Dr. William De la cruz.Dahan-dahan siyang bum







