LOGINNang makarating si Adrian sa bahay ng mga Villanueva ay maayos na ang lahat. Simula sa mga palamuti at maging sa mga lamesa at upuan. Napakaenggrande ng disenyo. Isang napakarangyang celebration. Talagang tunay na isang family banquet ito. Lalo na nang makapasok siya sa malaking bulwagan na matagal
KINABUKASAN ay birthday na ni Nayeli. Iyon ang araw na pinaka-hihintay niya kaya gumising siya ng maaga. Bagama’t masakit pa ang katawan dahil sa pagniniig nila kagabi ni Adrian ay pinilit niyang bumangon at magbihis. Hindi papasok si Adrian ngayong araw kaya ayos lang na tanghaliin ito sa higaan.
Lalong nagalit si Adrian. “Ikaw pa talaga ang may lakas ng loob na sampalin ako, huh?!” “Dahil nasasaktan na ako, Adrian! may puso rin ako…” saad ni Nayeli na napahagulgol na ng iyak. Nasa tabi sila ng kotse ni Adrian at nag-uusap sa may parking space sa gilid. Malakas na ang ulan ngunit wala sil
Ngunit… bago pa man makarating si Adrian doon ay nauna na si Leo. “What are you doing here?” galit na tanong ni Nayeli. “Baby, galit ka pa rin ba? kung nagalit ka dahil doon, I’m sorry… patawarin mo na ako, siguro sobrang lasing ko lang nubg time na iyon.” “Don’t ‘baby’ me! umalis ka na!” nata
“Heto po, pinaghanda ko po kayo ng meryenda.” sabi ni Donna at maingat na inilapag sa lamesa ang tray. “You’re Donna, right?” tanong ni Nigel. “Uhm, Yes, Sir Nigel…” “I’m really sorry about… last time, alam kong natakot ka dahil galit na galit ako. I do really have a temper like that… natatako
“Oo, you can… go back to work and… if you want to see your brother I–” hindi na natapos ni Adrian ang mga sasabihin niya dahil kaagad siyang niyakap ni Nayeli. “Thank you, love! sobrang saya ko! na-miss ko na ang boutique shop!” masayang-masaya si Nayeli. Hinaplos siya ng marahan ni Adrian sa li







