ログインAliceIs he seriously doing this right now?Mabilis ko siyang tinulak, pero mas mabilis siyang bumawi, hindi man siya nagpatuloy humalik, nanatili pa rin kaming magkadikit, parang wala siyang balak bitawan ang isang pulgada ng espasyong nalikha ko.Parang nag-lock ang buong katawan ko sa shock. Ramdam ko ang init ng hininga niya na halos sumayad sa labi ko, parang sinusunog ang hangin sa pagitan naming dalawa. Kung tutuusin ay maluwag sana, pero dahil sa kanya ay sumikip ang fitting room, pakiramdam ko wala na akong pwedeng takbuhan lalo na at siya mismo ang humaharang sa tanging exit ko.“L-Lance, stop—” bulong ko, pero lalong humigpit ang hawak niya sa baywang ko. Sobrang hina ng boses ko, as if kahit ako natatakot marinig ang sarili kong pagtutol. Or worse, natatakot marinig niya yung totoo kong gusto.He didn’t stop.Of course, he didn’t.Mas lalo pa siyang lumapit, sinasakop ang space sa pagitan namin, dama ko ang marahan niyang pagpisil sa bewang ko na para bang kaya niyang basa
Alice“Let me grab this one for you,” sabi ni Javier habang kinuha ang isang champagne-colored gown mula sa rack. Bahagya niyang tinaas ang tela, tinitingnan iyon na parang sinusukat sa imahinasyon niya kung paano ito babagsak sa katawan ko.“You’ll look amazing in this,” dagdag niya, halatang proud pa sa pagpili.Napakagat ako ng labi, hindi dahil sa gown, kundi dahil sa paraan ng pagkakasabi niya. Parang gusto niyang alagaan ako. Parang gusto niya akong ipagmalaki.At doon ulit kumurot ang guilt.Pero bago pa ako malunod sa konsensya, hinawakan niya ang kamay ko. Mabilis lang. Magaan. Pero sapat para mag-ground sa akin.“Come on,” mahina niyang sabi. “Let me see you in this.”Sumunod ako, bitbit ang gown habang papasok kami sa fitting room area. Maraming cubicles, maraming salamin, maraming ilaw… pero parang umiikot ang paligid ko dahil sa dalawang bagay:Kay Javier… at ang paparating.Pagdating namin sa unahan, tumigil siya. “I’ll wait here,” sabi niya habang nakatayo sa harap ng p
AliceNanatili akong nakatayo roon, parang may malamig na kamay na dumampi sa batok ko, mahigpit, mariin, parang pinipigilan akong huminga. Pupunta din ba siya rito? Ngayon? Sa mismong sandaling kasama ko si Javier?Shit.Hindi ko maipaliwanag kung bakit biglang sumikip ang dibdib ko, pero isang bagay ang malinaw: hindi ako handa. Hindi pa.Knowing Lance… sa tatlong linggo mula nang magsimula ang deal namin, hindi siya tumigil sa panunukso. Yung klase ng panunukso na hindi cute—yung may bigat, may babala, may “alam ko ang kahinaan mo” vibe. Tuwing aalis ako sa condo niya after naming gawin ang gusto niya, lagi siyang may last line na nagpapakuryente sa spine ko.At kadalasan, iyon ay ang pagbanggit niya sa pangalan ni Mommy.Para niyang sinasabing: ‘Wag kang masyadong lumayo. Hindi ka ganun kalaya.’“Love…” mahinang tawag ulit ni Javier habang marahang hinahagod ang braso ko, bawat dampi ng balat niya ay tila paalala ng panloloko ko sa kanya. “You’re pale.” Hinawakan niya ang braso ko
Alice“Anak, pwede mo ba kaming samahan ng Tito Lemuel mo?” Mula sa pagkain ay nag-angat ako ng tingin sa aking ina. Sa kabila ng kinasangkutan kong “deal” mula sa “proposal” ni Lance ay sinikap ko na palagiin na umaktong normal sa harap niya.“Saan po kayo, pupunta?” tanong ko. Wala naman kaso sa akin dahil maluwag ang araw ng Sabado ko. Maliban nga lang sa date namin ni Javier.“Sa pagawaan ng wedding dress. Gusto ko na rin na makapamili ka ng susuotin mo bilang maid of honor.” Maganda ang pagkakangiti ng aking ina, halata pa ang medyo pamumula ng kanyang pisngi, marahil ay nahihiya pa rin siya dahil sa pagpapakasal nila ni Tito Lemuel.Napailing ako bago tumugon. “Okay lang po ba na kasama si Javier? May date po sana kami eh.”Tinignan akong mabuti ng aking ina. Hindi niya kasi talagang gusto si Javier bilang boyfriend ko. Ang tingin niya kasi dito ay babaero.Ngunit kahit na alam kong ganon ay hindi naman niya ako pinagsabihan na makipaghiwalay kay Javier. Sinisikap pa rin niya na
LanceIt’s already 8 PM pero nandito pa rin ako sa opisina, nakaupo sa swivel chair habang nakaharap sa wall-to-ceiling glass wall. Mula rito, kita ko ang city, maliwanag, buhay, kumikislap. Pero kahit ganon kaganda ang view, isang pangalan lang ang nangingibabaw sa utak ko.Alice.I swirled the liquor in my glass, watching the amber liquid catch the light. Umusok ng kaunti ang dibdib ko sa frustration. Damn it. Bakit hindi ko siya matanggal sa isip?Sumandal ako, eyes closed for just a second, pero mali. Dahil sa dilim na bumalot, lumitaw ang mukha niya. Yung mapupungay niyang mata, yung labi niyang nanginginig kapag naiirita siya, yung boses niyang pilit maging matatag kahit halata namang kinakabahan.At syempre… naalala ko rin kung paano nagsimula ang aming kasunduan.“That’s ridiculous!” she exclaimed nang sabihin ko sa kanya kung ano ang gusto kong mangyari. Halos lumabas ang kaluluwa niya sa gulat.“Why not?” tanong ko, calm, as if I wasn’t crossing a line.“I have a boyfriend,
Mature ContentLanceDamn, I want her so much.Hindi na ito normal.Hindi na ito casual desire.Hindi na ito kagaya ng mga babaeng dumaan sa buhay ko, those women were distractions.Alice… she’s something else.She’s the kind of temptation na kahit alam mong sunog ang kahihinatnan, lalapit ka pa rin.I have never wanted any woman as much as I wanted her.Not even close.I think I’m going crazy.Actually, hindi na think.Baliw na talaga ako.Baliw ako sa kanya.Baliw sa amoy ng balat niya, sa paraan niyang humihinga nang mabilis kapag hinahawakan ko siya, sa paraan niyang tinatawag ang pangalan ko na parang ako ang tanging bagay na nakakapitan niya sa mundong ‘to.At mas lalo akong nababaliw sa isang katotohanan na hindi ko maikakaila— Ginawa ko ito. Ako ang nagpresenta ng alok na alam kong hindi niya matatanggihan to the point that I blackmailed her. Ako ang dahilan kung bakit nandito siya ngayon, nakapulupot sa katawan ko, walang saplot, humihingal, at nanginginig.Guilt hits me, hin







