[Tag] My Step-Uncle's Plaything のすべてのチャプター: チャプター 1 - チャプター 10

Alice“Putang–” Nabitin ang mura ng manager ng bar na pinapasukan ko pagkakita sa akin. Pinatawag niya ako sa kanyang opisina at matapos ang dalawang katok ay agad kong binuksan ang pintuan. Ayun, huling huli ko siya habang tinitira patalikod ang isa sa mga promo girl na kagaya ko.“S-Sorry, Sir. H-Hindi ko sinasadya,” kandautal kong sabi sabay talikod.“Bakit ba hindi ka kumatok?” inis na tanong pa niya.“Kumatok po ako, Sir. Lalabas na po muna ako,” tugon ko sabay bukas ulit ng pintuan at tsaka nagmamadaling lumabas. Sa totoo lang, nakakabwisit ang lalaking ‘yon. Masyadong mapagsamantala. Palibhasa alam na alam niya na kailangan ng mga nagtatrabaho dito ang pera ay iyon din ang ginagamit niyang panakot sa mga kababaihan para makuha ang gusto niya.Hindi nagtagal at lumabas na ang kasamahan ko, hindi makatingin ng diretso sa akin. “Binayaran ka man lang ba?” tanong ko. Umiling ang babaw at maluha-luha ng nanakbo. Naikuyom ko ang aking kamao sabay tingin sa nakasaradong pintuan ng o

AlicePagkatapos akong kausapin nila Mommy at Tito Lemuel ay dumiretso na ako sa aking silid.Ang bahay na inuupahan namin ay bungalow style na may dalawang silid. Ang master bedroom ay ako ang umuukopa simula ng maging boyfriend ni Mommy si Tito Lemuel. Mas kailangan ko daw ng privacy. Para daw hindi ko na kailangan pang lumabas ng silid kung sakaling kailanganin kong gumamit ng banyo dahil may sariling toilet and bath na yon.Sa tingin ko ay cautious ang aking ina. Mahal niya si Tito Lemuel pero mahal din niya ako at siguro at the back of her mind ay natatakot siya na baka may mangyari sa akin. I was not allowed to wear sobrang iksing shorts or revealing na damit kapag nandyan si Tito Lemuel or kung may bisita na lalaki. Naiintindihan ko si Mommy sa bagay na yon. Pero sa loob ng ilang taon na rin na relasyon nila, alam ko sa sarili ko na mapagkakatiwalaan si Tito Lemuel. Alam ko na mahal niya si Mommy. Nakikita ko yon sa bawat kilos at sa kung paano niya kausapin ang aking ina.Is

Alice“Last Friday, I found a cellphone sa table na inalisan ni Alice.” Sinamaan ko ng tingin si Lance, halos gusto ko siyang hiwaan ng tingin sa kapal ng mukha niyang mag-imbento ng kwento. Ang chill pa rin niya ha, nakasandal, relaxed, parang hindi siya kasalukuyang gumagawa ng last-minute invention para magdahilan sa nanay ko.“And you think na sa kanya ’yon?” tanong ni Tito Lemuel, bahagyang kumunot ang noo pero hindi galit, more like curious lang.“Yes. Wala naman kasing nakapwesto don bago siya umupo.” Nag-shrug pa siya tapos ngumiti ng konti; tangina, parang proud pa talaga. “May kausap ako kaya hindi ko agad naihabol sa kanya.”Grabe. Shet, nakakabilib at nakakainis. ’Yung tipong gusto mo siyang palakpakan sa creativity pero gusto mo rin siyang sampalin ng ID mo sa kapal.“Tinatawagan ko ’yon nung gabi pero wala namang sumasagot,” sabi ni Mommy, halatang nag-aalala pa rin.“I’m busy with my little rider kaya hindi ko napansin,” sagot ni Lance.“Little rider?” ulit ni Mommy, ki

AlicePagpasok ko pa lang sa lobby ay sinalubong na ako ng malamig pero magalang na “Good afternoon, Ma’am,” mula sa security guard. Tinanguan ko lang siya, pinipigil ang sarili ko na magmukhang anxious habang naglalakad papunta sa reception area. High ceiling, glass walls, minimalist black-and-chrome interior, sobrang sosyal ng MobTech. Para tuloy mas lalo akong ninerbiyos.“How may I help you, Ma’am?” tanong ng isa sa dalawang receptionist. Nakangiti siya, pero ‘yung tipong corporate smile na hindi man lang umaabot sa mata.“Pwede bang malaman kung saan ang office ni Mr. Lance Richardson?” tanong ko, trying my best to sound calm kahit ramdam ko ang unti-unting pag-igting ng dibdib ko.Nagkatinginan ang dalawang babae, ‘yung parang may silent conversation silang nagaganap, tapos sabay silang tumingin sa akin mula ulo hanggang paa sana kung hindi lang mataas ang reception table na nakapagitan sa amin, na parang chine-check kung anong klaseng problema ang dala ko rito.“Do you have an

Mature ContentLanceDamn, I want her so much.Hindi na ito normal.Hindi na ito casual desire.Hindi na ito kagaya ng mga babaeng dumaan sa buhay ko, those women were distractions.Alice… she’s something else.She’s the kind of temptation na kahit alam mong sunog ang kahihinatnan, lalapit ka pa rin.I have never wanted any woman as much as I wanted her.Not even close.I think I’m going crazy.Actually, hindi na think.Baliw na talaga ako.Baliw ako sa kanya.Baliw sa amoy ng balat niya, sa paraan niyang humihinga nang mabilis kapag hinahawakan ko siya, sa paraan niyang tinatawag ang pangalan ko na parang ako ang tanging bagay na nakakapitan niya sa mundong ‘to.At mas lalo akong nababaliw sa isang katotohanan na hindi ko maikakaila— Ginawa ko ito. Ako ang nagpresenta ng alok na alam kong hindi niya matatanggihan to the point that I blackmailed her. Ako ang dahilan kung bakit nandito siya ngayon, nakapulupot sa katawan ko, walang saplot, humihingal, at nanginginig.Guilt hits me, hin