LOGIN![[Tag] My Step-Uncle's Plaything](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
Alice
“Putang–” Nabitin ang mura ng manager ng bar na pinapasukan ko pagkakita sa akin. Pinatawag niya ako sa kanyang opisina at matapos ang dalawang katok ay agad kong binuksan ang pintuan. Ayun, huling huli ko siya habang tinitira patalikod ang isa sa mga promo girl na kagaya ko.
“S-Sorry, Sir. H-Hindi ko sinasadya,” kandautal kong sabi sabay talikod.
“Bakit ba hindi ka kumatok?” inis na tanong pa niya.
“Kumatok po ako, Sir. Lalabas na po muna ako,” tugon ko sabay bukas ulit ng pintuan at tsaka nagmamadaling lumabas.
Sa totoo lang, nakakabwisit ang lalaking ‘yon. Masyadong mapagsamantala. Palibhasa alam na alam niya na kailangan ng mga nagtatrabaho dito ang pera ay iyon din ang ginagamit niyang panakot sa mga kababaihan para makuha ang gusto niya.
Hindi nagtagal at lumabas na ang kasamahan ko, hindi makatingin ng diretso sa akin. “Binayaran ka man lang ba?” tanong ko.
Umiling ang babaw at maluha-luha ng nanakbo. Naikuyom ko ang aking kamao sabay tingin sa nakasaradong pintuan ng opisina ng hayop na manager.
Ako man ay tinangka niya ring takutin. Kaso mo ay hindi umubra dahil hindi ko naman ganon ka-kailangan ng pera. Gusto ko lang pumunta ng South Korea at ayaw kong manghingi sa Mommyko kaya ako nandito.
Biglang bumukas ang pinto at pinapasok na ako ng hayop na manager.
Sa totoo lang ay hindi niya kami dapat inaabala dahil maraming customer ngayon lalo at Friday night.
Naupo siya sa kanyang upuan habang pumwesto naman ako sa harap ng table niya. May baso na may lamang alak doon na kanyang dinampot at nilagok.
“May kailangan kayo sa akin, Sir?” tanong ko.
“Alam mo, masyado kang mapagmataas. Feeling mo ba ay naiiba ka sa mga babaeng nandito?”
“Wala akong sinasabing ganyan, talaga lang hindi ako lalagpas sa pagiging promo girl.” Ewan ko ba kung bakit nagpapaliwanag pa ako sa demonyong ‘to.
Tumawa siya ng pagak bago nagsalita. “Ngunit ano naman ang magagawa ko talaga kung ikaw ang hinahanap ng mga customer? It's your lucky night dahil sa 5th floor ay mga bigating tao ang nandoon. Siguradong malaki ang kikitain mo.”
Biglang nagliwanag ang mukha ko. “Talaga?”
“Masaya ka na niyan?” tanong niya habang naiiling. “Hindi ko maibigay sa iba dahil ikaw nga ang hanap.”
Kung totoo ang sinasabi niya ay talagang malaki nga ang kikitain ko. Hindi ko na kailangan pang pumasok ulit dito dahil konti na lang naman ang kailangan kong pera.
“Hala, kunin mo ang alak na yon sa estante at salinan mo naman ako.” Agad kong sinunod ang utos niya. “Kumuha ka na rin ng baso para isang cheers naman dyan.”
Nilingin ko ang lagayan ng baso at kumuha ng para sa akin. Binuksan ko ang alak at sinalinan ang aming mga baso.
“Manlibre ka naman ng mga kasamahan mo pagkatapos nito,” sabi niya sabay taas ng baso niya bago dinala sa bibig.
Ako naman ay ininom na ang alak. Ngunit ganon na lang ang panlalaki ng aking mga mata ng mapansin ko ang pagngisi niya sabay lapag sa lamesa ng baso na hindi niya nainuman.
“Shit,” sabi ko.
“Why?” tanong niya habang labas na ang gilagid sa pagkakangiti.
Nagsimula na akong makadama ng pag-iinit ng aking katawan at alam kong alam niya yon.
Ang lakas na ng kabog ng aking dibdib lalo na ng tumayo na siya mula sa kanyang upuan. Shit! This is not going to be good.
Agad akong naglakad papunta sa pintuan, alam kong hindi maganda ang mangyayari sa akin once na nahawakan niya ako.
Bago pa ako makarating sa pinto ay ayun at nahagip na niya ang kamay ko.
“Saan ka pupunta, sweetheart?” tanong niya habang hinagod pa ang aking pisngi. Agad akong umiwas ngunit tinawanan nya lang ako.
Hinawakan nya ako sa aking panga at pilit tinataas ang aking mukha. At ng mangyari ay bigla akong sinibasib ng halik.
Gusto kong masuka kasabay ang pagwawala. Napalapit na kami ulit sa table niya at doon ko naabot ang bote ng alak na agad kong pinukpok sa ulo niya.
“Ahh! Putang ina mo ka!” sigaw niya habang hawak ang dumudugo na niyang ulo. Hindi ako nakuntento don at sinipa ko pa siya sa kanyang ari. Ayun, namilipit pa siya lalo sa sakit.
Gusto ko pa siyang gulpihin ngunit alam kong hindi na maganda ang singaw ng katawan ko. Masyado ng mainit kaya mabilis akong lumabas ng kanyang opisina.
Naglakad ako sa hallway ngunit narinig ko ang pagsunod niya. Napansin ko ang nakabukas na elevator at mabilis akong sumakay don.
Pipindutin ko na sana ng biglang sumara kaya medyo nakahinga na ako ng maluwag. Napasandal ako, hindi ko namalayan na may button pala akong natiinan.
Hanggang sa tumigil ang elevator at bumukas. Dala ng init na nararamdaman ko at ng kung anumang tawag pa dito sa nangyayari sa katawan ko ay tila hila ko ang aking katawan na naglakad hanggang sa matapat ako sa isang silid.
Hindi ko sinasadyang mapakapit sa doorknob at bigla itong bumukas dahilan upang sumubsob ako papasok.
“Ouch,” daing ko. Patayo na sana ako ng may mga kamay na dumampot sa akin.
“Naubusan na ba ang club ng babae at kahit ang promo girl nila ay pinadala na dito?” sabi ng lalaki.
Magpoprotesta sana ako para sabihin na nagkakamali siya. Ngunit bigla na lang niya akong hinalikan.
Nagpumilit akong kumawala upang magpaliwanag ngunit napakahigpit ng kanyang pagkakakapit sa akin.
Bigla na lang, naramdaman ko ang aking likod sa matigas na bagay. Sinikap kong tignan at nalaman kong pintuan pala.
Pero teka, kailangan kong makaalis dito. “Fuck, ang lambot ng mga labi mo.” Pagkasabi ng lalaki non ay muli kong naramdaman na hinalikan niya ako.
“S-Sir, hin–” Hindi ko na naituloy pa ang aking sasabihin sa konting pagkakataon na nakuha ko. Nahirapan na akong makakawala sa kanya at higit sa lahat, mukhang may aphrodisiac ang alak na nainom ko dahil sa kakaibang init na ang bumabalot sa katawan ko.
Ano ba itong nangyayari, bakit ba ako nagtiwala sa demonyong manager namin na yon!
“Aah…” ungol ko ng maramdaman kong sapuhin na ng lalaki ang isa kong dibdib habang panay ang halik niya sa leeg ko papunta sa aking tenga.
“Fuck, ang sarap lamasin ng suso mo. Tell me, may iba pa bang nakahawak nito bukod sa akin?”
Bakit kailangan pa niyang magtanong? Hindi ba niya alam na dahil doon ay tila mas lalo pang nag-iinit ang katawan ko?
“May iba na bang lumamas nito?” tanong niya sabay pisil at dahil dama ko na ang init ng palas niya sa balat ko ay narealize ko na nailusot na niya sa loob ng uniform ko ang kamay niya. Mas lalong nakakabaliw ang pakiramdam tuloy.
“W-wala, i-ikaw ang una.” Nababaliw na yata ako dahil talagang sinagot ko pa. Baliw na nga yata talaga ako!
AliceSa kabilang linya, pagkatapos kong sabihin ang salitang married, sumunod ang katahimikan.Hindi naman siya katagalan.Pero sapat na.Sapat para traydurin ako ng isip ko.Sa maikling sandaling ’yon ng katahimikan, na-imagine ko agad ang headlines. Engagement photos. Press releases. Nakatayo ang daddy niya sa tabi niya. Si Jeraldine, nakangiti sa harap ng mga camera.“Alice,” sa wakas ay nagsalita si Lance, mababa at kontrolado ang boses. “Huwag mong isipin kung ano ang naririnig mo.”
AliceDalawang linggo na mula noong natulog akong nasa tabi ko si Lance at pakiramdam ko kaya naming lampasan ang kahit ano.Akala ko handa na ako.Mali pala.Nasa Marketing Department ako ng MobTech nang magsimula ang bulungan. Isang normal na umaga—mga presentation slides na kailangang tapusin, campaign calendar na dapat i-finalize, at kape na halos hindi ko na malasahan sa sobrang dami ng iniisip ko.Hanggang sa may marinig akong pangalan.“Si Sir Lance daw…” mahinang sabi ng isa sa mga ka-department ko.
LanceMaaga akong nagising. Hindi dahil sa alarm. Hindi dahil sa trabaho.Nagising ako dahil ramdam ko ang init ng katawan ni Alice na nakasiksik sa dibdib ko, ang marahan niyang paghinga na tumatama sa leeg ko. Saglit akong nanatiling nakapikit, pilit iniukit sa isip ko ang sandaling iyon, ang payapang mukha niya, ang buhok niyang bahagyang nakakalat sa unan, ang paraan ng pagyakap niya sa akin kahit tulog.Kung pwede ko lang ihinto ang oras, ginawa ko na.Pero hindi pwede.Dahan-dahan kong inalis ang braso niya sa baywang ko at maingat na bumangon. Ayokong magising siya. Mas lalong ayokong magising si Kuya Lemuel.
AliceSaglit na tila tumigil ang mundo sa pagitan naming dalawa.Ang halik na sinimulan ko ay dapat sana’y panandalian lamang—isang simpleng pag-amin na masaya ako na naroon siya, na nami-miss ko rin siya. Ngunit nang maramdaman ko ang marahan ngunit siguradong pagtugon niya, nagbago ang ritmo ng gabi. Ang kamay niyang nakapulupot sa baywang ko ay mas humigpit, tila ba natatakot na baka muli akong mawala kapag binitawan niya.Napapikit ako habang lalo akong tumingkayad upang maabot siya. Ramdam ko ang init ng palad niyang dahan-dahang umaakyat sa likod ko, ang marahang haplos na nagpapakiliti sa balat ko kahit may manipis akong suot na pantulog. Hindi niya ako minamadali. Hindi rin siya agresibo. Ngunit may lalim ang bawat g
AliceIba pa rin ang pakiramdam tuwing umaakyat ako sa condo nila Mommy—parang bumabalik ako sa mas magaan na bersyon ng sarili ko, ‘yung wala pang komplikadong lalaki, wala pang corporate wars, at wala pang mga matang sumusukat kung sapat ba ako para sa mundo ng mga taong tulad ni Lance.Pagbukas ng pinto, sinalubong agad ako ng amoy ng nilulutong sinigang at ng pamilyar na halakhak ng stepfather ko na nanonood ng kung anong documentary sa sala. Nilingon ako ni Mommy mula sa kusina at agad lumapad ang ngiti niya.“Alice!” sabi niya, punô ng tuwa ang boses habang pinupunasan ang kamay sa apron bago ako yakapin. “Buti naman napadaan ka. Akala ko busy ka na naman sa school at trabaho.”
LanceAng unang tawag ay dumating bago mag-alas siyete ng umaga.Hindi pa ako nakakapasok sa opisina nang mag-vibrate ang phone ko sa dashboard ng kotse. Head of Customer Service ang tumatawag—isang bagay na bihirang mangyari nang ganitong kaaga maliban kung may seryosong problema.“Sir, we’ve logged twelve complaints in the last forty-eight hours regarding the canned beef steak,” bungad niya agad. “Same batch number. Customers are reporting sour smell upon opening, even though the best before date is still months away.”Hindi ako agad nagsalita. Tinabi ko ang sasakyan sa gilid ng kalsada.







