Take #2: Para sa Forever

ตอนที่ 1 โปรโมตคณะ

แกร็ก!!

เสียงประตูห้องน้ำคลับหรูเปิดออก

“ทำไมมึนหัวอย่างนี้เนี่ย” หญิงสาวที่เดินออกมานอกคลับบ่นพึมพำกับตัวเองพรางใช้กำปั้นทุบหัวตัวเองเบาๆ เพื่อเรียกสติ

หลังออกจากห้องน้ำ เธอเดินมาเรื่อยๆ เพื่อหาทางออก แต่ทว่าเดินเข้าไปลึกจนเหมือนจะเป็นทางออกหลังคลับ

หญิงสาวตวัดขาเรียวเล็กเดินตามทางลึกตรงไปเรื่อยๆ จนสุด สายตาก็เหลือบเห็นชายฉกรรจ์กลุ่มหนึ่งเหมือนยืนนิ่งราวกับหุ่นยนต์ในที่มืดหลังคลับหรู

ด้วยความอยากรู้ ขาเรียวจึงเดินเข้าไปใกล้เพื่อมองชัดเจนขึ้น

แต่ ดูเหมือนเบื้องหน้าของชายกลุ่มนั้น เธอมองเห็นแผ่นหลังของใครบางคนที่ดูเหมือนจะเป็นเจ้านายของพวกเขา

ร่างสูงกำยำยืนคีบบุหรี่ด้วยนิ้วเรียวยาวหลังมือมีรอยสักลักษณะเหมือนปีกนก มืออีกข้างเหมือนถือวัตถุสิดำทึบแต่มันคืออะไรยังไม่ชัดเจน

เท้าเล็กค่อยๆ ก้าวเดินเข้าไปอีกสองสามก้าวเพื่อให้เห็นชัดขึ้น แต่ทำไมถึงรู้สึกคุ้นๆ แผ่นหลังผู้ชายคนนี้คล้ายๆ กับ.... ใครซักคน ที่เธอเคยเห็นที่ไหน

จังหวะก้าวเดิน ร่างบางละสายตาเพียงชั่วครู่หันกลับมาอีกทีก็ไม่เห็นชายกลุ่มนั้นแล้ว

“อ้าว หายไหนแล้ว”

ปกติเธอไม่ใช่คนที่ชอบยุ่งกับคนอื่นอยู่แล้ว แต่หากมีการทำร้ายร่างกายหรือข่มขู่เข็นฆ่าเกิดขึ้นเธอจะอยู่นิ่งได้อย่างไรกันล่ะ

ถ้าเป็นแบบนั้นจริงเธอจะได้ไปแจ้งตำรวจเพื่อดำเนินคดีกับคนชั่วเหล่านี้แน่นอน แต่ว่าตอนนี้กับไม่เห็นพวกเขาเสียแล้ว

แต่ก็ช่างเถอะ หญิงสาวละความอยากรู้แล้วตั้งท่าจะออกมาจากจุดอันตรายนั้น แต่...

กริ่ก! เสียงที่คล้ายกับการกดอะไรสักอย่างและความรู้สึกเหมือนมีของแข็งจี้ข้างเอวบาง เมื่อก้มมองจุดกำเนิดของเสียงเป็นอันต้องกรีดร้องด้วยความตกใจเมื่อ ปืน จ่อที่ข้างเอวบางของเธอ

“กรี๊ดด...!!!"

อุ๊ป... มือหนาปิดปากของเธอทันทีที่กรีดร้องขึ้นยังไม่ที่จะหันกลับไปมองหน้าเขาด้วยซ้ำ

เขากระชากร่างเล็กเข้าหาตัวอย่างแรง ศรีษะเล็กแนบชิดอกหนา กลิ่นน้ำหอมและบุหรี่จางๆ ของผู้ชายด้านหลังที่สาวๆ หลายๆ คนเคลิบเคลิ้ม

แต่ไม่ใช่กับเธอ

“ทำอะไร” น้ำเสียงเยือกเย็นจากชายด้านหลังทำให้หญิงสาวสะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจบวกกับริมฝีปากที่พูดข้างใบหูเล็กสัมผัสได้ถึงลมหายใจร้อนของเขาทำให้ขนอ่อนลุกซู่

“ปะ เปล่าค่ะ” เธอตอบด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกักเล็กน้อยอาการเมาหายไปอัตโนมัติ

“...”

“อื้ออ...” ศรีษะเล็กส่ายหน้าพลันลวัลเบะปากราวกับจะร้องไห้ เมื่อวัตถุสีดำคลับเคลื่อนเข้ามาจ่อที่อกอวบด้านซ้าย

“ฉัน...สามารถฆ่าเธอได้”

เนื้อตัวสั่นเทิ้มเธอกลัวว่าถ้าหากว่ามันลั่นขึ้นมาชีวิตเธอคงจบตรงนี้จริงๆ งั้นเหรอ

เธอยังไม่พบเจอพ่อแม่มาเกือบสัปดาห์แล้ว อย่างน้อยก็ให้เธอได้ร่ำลาพวกท่านเสียก่อน

---

“มาค่ะ ลูกสาวพร้อมรึยัง”

“พร้อมแล้วค่า” สาวน้อยยิ้มหวานใบหน้าสวยมีเสน่ห์ทำให้คนทั้งสตูมองเคลิ้มไปกับรอยยิ้มที่ราวกับมนต์สะกดที่ใครมองก็ต้องยิ้มตาม

เท้าเล็กสวมรองเท้าส้นสูงและชุดนักศึกษาถูกระเบียบเดินไปยืนบริเวณหน้าฉากสำหรับถ่ายโปรโมตคณะโดยมีดาวคณะเป็นนางแบบให้กับเว็บไซต์ของคณะนิเทศศาสตร์ที่เธอศึกษาอยู่

“ไหนมา เดี๋ยวคุณแม่ขอเช็กเสื้อผ้าหน้าผมหน่อยสิ” เสียงแหลมบีบเสียงอย่างจริตของสาวร่างชายแต่ใจสาวพูดขึ้น พร้อมกับมือที่จัดเสื้อผ้าให้กับนางแบบที่ยืนรอถ่ายรูปอยู่หน้าฉาก

“พอแล้วค่ะ เรียบร้อยแล้ว” เธอยิ้มให้กับความใส่ใจของรุ่นพี่สาวสองในคณะ พร้อมหมุนตัวโชว์ความเรียบร้อยให้อิมมี่ดูหนึ่งรอบ

“ดูสิตากล้องตาเขียวใส่แล้ว” ไอรีน พูดเสียงเบามือป้องปากราวกับให้ได้ยินเพียงสองคน

สายเหลือบมองตากล้องหนุ่มที่นั่งยิ้มให้กับเธอไม่ได้ตาเขียวอย่างที่ว่าเลย

“กล้าเหรอ! พี่บาส!” อิมมี่หันไปตะเบ็งดังเสียงแซวตากล้องหนุ่มรุ่นพี่ปีสี่ที่มาเป็นตากล้องให้ในวันนี้และสตูดิโอที่ใช้ถ่ายภาพก็เป็นของคณะในมหาลัยเอกชนชื่อดังโดยไม่ต้องไปหาที่อื่นให้ยุ่งยากตามประสามหาลัยที่มีแต่เด็กรวยๆ เรียนกัน

ของทุกอย่างที่พร้อมสำหรับการเรียนการสอนก็จะครบครันทุกอย่างโดยไม่ต้องไปหาจากที่อื่นและค่าเทอมที่นี้ก็แพงหูฉี่และทุกปีก็จะรับนักเรียนทุนเพียงสองคนต่อปีเท่านั้น

 “หือ... น้องไอรีนอย่าแกล้งพี่สิครับยัยแม่มดจะสาปพี่อยู่แล้ว” บาสทำหน้าหงอยแสร้งทำเสียงเศร้าเรียกความสงสารจะนางแบบตัวน้อย

โดยที่ไอรีนได้แต่หัวเราะคิกคักอารมณ์ดีที่แกล้งรุ่นพี่สำเร็จ

ทุกคนในนี้สนิทกันอยู่แล้วเพราะอยู่คณะเดียวกันและก็ยังร่วมงานกันบ่อยๆ เพราะไอรีนเป็นสาวสุดฮอตอยู่แล้วตั้งแต่เข้าเรียนวันแรกและทุกกลุ่มเพื่อนก็ฮอตไม่แพ้กัน

จึงไม่แปลกที่มีรุ่นพี่ชวนถ่ายงานโปรโมตถ่ายแบบรีวิวเสื้อผ้าสินค้าต่างๆนานาและงานถ่ายเล่นๆ แบบไม่โป๊เปลือยเธอก็ทำแก้เบื่อ

ไม่ใช่ว่าเธอเงินไม่พอใช้หรือยากจนแต่กลับตรงกันข้ามไอรีนเป็นถึงลูกสาวตระกูลมาเฟียอังกฤษ

แต่ที่ทำงานเสริมเพราะชอบแค่นั้นและมีคนมาติดต่อเธอเองโดยที่ไม่ต้องวิ่งไปหางานเลย

เธอคิดว่าเรียนจบอาจจะมาเปิดโมเดลลิ่งขนาดเล็กในประเทศไทยอีกด้วย

แชะ! แชะ!

“สวยครับ! ดีครับ! สวย...”

หญิงสาวชุดนักศึกษาถูกระเบียบฉีกยิ้มหวานมองกล้องจนช่างภาพหนุ่มกดชัตเตอร์เพลิน แม้แต่ทีมงานในสตูดิโอยังยิ้มตาม

“แก...ไอรีนสวยมาก”

“ใช่ ฉันล่ะอยากเห็นแฟนในอนาคตน้อง”

“ฉันรักน้อง...อร๊าย”

“อย่าพูดดังสิ เขาได้ยินหมดแล้ว”

“จิ๊!”

รุ่นพี่สาวที่ทำหน้าที่ทีมงานพูดคุยกันข้างฉาก ไอรีนเป็นที่สนใจในหมู่รุ่นพี่ทั้งชายและหญิงเพราะความสวยน่ารักและยิ้มแย้มเป็นมิตรกับทุกคนทำให้ใครๆ ก็หลงรัก

“โอเค สำหรับวันนี้เสร็จแล้วครับ” ช่างภาพหนุ่มเอ่ยบอกคนหน้าฉากเมื่องานของวันนี้ผ่านไปด้วยดี

“ไอร์พลาดอะไรหรือป่าว บอกได้เลยนะไอร์จะแก้ให้ใหม่ค่ะ” ไอรีนเดินยิ้มมาทางบาสช่างภาพหนุ่มเพื่อเช็กรูปภาพของวันนี้

“ไม่เลยค่ะลูกสาวสวยมากกก” อิมมี่ตอบแทน

“ทำดีมากครับ ยังไงก็ขอบคุณสำหรับวันนี้นะ” บาสเอ่ยด้วยรอยยิ้มและสายตาหวานเยิ้ม

“ถ้างั้น...ไอร์ขอตัวก่อนนะคะ คงไม่ได้ไปทานข้าวกับพี่ๆ”

“ครับ ไม่เป็นไรเดี๋ยววันหลังพี่ของเลี้ยงใหม่นะ”

“ค่ะ^^”

-----