Chapter 3

Noong mga unang taon ng kanilang kasal, hindi naging maayos ang relasyon nilang mag-asawa.

Bihirang umuwi si Erik.

Minsan, kung makadalawang beses silang magsiping sa loob ng isang buwan, itinuturing na niya itong isang luho.

Lalo na pagdating sa normal na pag-uusap.

Ngunit sa pagtatapos ng unang taon ng kanilang pagsasama, kinailangan ni Erik na pumunta sa sangay ng kumpanya sa Amerika upang palakasin ang kanyang posisyon bilang susunod na mamumuno ng pamilya.

Isang preparasyon bago niya tuluyang pamunuan ang kanilang business empire.

Noong gabi bago siya umalis, nalasing siya sa isang business gathering at sa unang pagkakataon ay nakalimutang gumamit ng proteksyon.

Naging sobrang mapusok si Erik noong gabing iyon.

Doon unang nalaman ni Diana na kapag lasing si Erik at hindi gaanong malinaw ang kanyang pag-iisip, hindi ito kasing-lamig at walang interes gaya ng normal nitong disposisyon.

Ibang-iba ito.

Puno ito ng pananabik.

Puno ito ng init.

Dalawang buwan matapos umalis ni Erik papuntang Amerika, natuklasan ni Diana na siya ay buntis.

Bilang isang doktor, marunong siyang magsuri ng sariling pulso. Kaya hindi na niya kailangan ng pregnancy test upang makumpirma ang kanyang pagdadalang-tao.

Labis siyang nagulat.

Noon, inosente pa niyang naisip na baka ang pagbubuntis niya ang maging daan upang gumanda ang kanilang relasyon bilang mag-asawa.

Baka sakaling magbago ang isip nito dahil “nandyan” na ang bata.

Kaya nagpasya siyang subukan muna ang reaksyon nito.

Agad siyang lumipad papuntang New York.

Puno ng pananabik at saya, dumiretso siya sa opisina ni Erik.

Dalawang oras siyang naghintay sa matinding lamig.

Nagulat si Erik sa kanyang pagdating.

Ngunit hindi nito ipinakilala si Diana bilang asawa sa mga tao sa paligid.

Sa halip, pinasama lamang siya nito sa assistant upang ihatid sa kanyang tutuluyan.

Noon, puno pa siya ng pagmamahal kaya hindi niya napansin kung gaano kalinaw ang paglayo nito sa kanya sa harap ng ibang tao.

Nang gabing iyon, pag-uwi ng lalaki at matapos maligo, hindi man lang nito tinanong kung napagod siya sa mahabang biyahe.

Lumapit ito upang halikan ang kanyang tainga.

Ngunit ang mga mata nito ay malamig at tila ginagawa lamang ang obligasyon nito.

Parang ang dahilan ng pagpunta niya roon ay para lamang humingi ng atensyon bilang asawa.

Hindi naging komportable si Diana .

Marahan niya itong itinulak palayo.

Pinipigilan ang kaba sa dibdib, nagtanong siya:

“Kung sakaling magkaroon tayo ng anak... magiging mas maayos kaya tayo?”

Parang agad na nawala ang kaunting interes na mayroon ang lalaki sa kanya.

Walang pag-aatubili itong lumayo at humiga sa kabilang bahagi ng kama.

Magkatabi sila, ngunit tila magkalayo ang kanilang mga mundo.

"If you think having a child will strengthen our marriage, don't get your hopes up."

Kalmado ang tono nito.

Ngunit napakalamig at napakalupit ng mga salitang iyon.

Sa likod ng katahimikan niya, wala talaga siyang pagmamahal.

Buong gabi siyang hindi nakatulog.

Gusto niyang umiyak.

Ngunit pakiramdam niya ay siya rin ang may kasalanan. Bakit pa kasi siya umasa?

Kinabukasan, ramdam niya na para bang gusto na siyang paalisin ni Erik.

Agad itong nagpa-book ng tiket at pinauwi siya sa Pilipinas nang hindi man lang tinatanong kung gusto na ba niyang umuwi.

Halatang ayaw nitong manatili pa siya roon kahit isang minuto.

Nasaktan siya.

Nadismaya.

Ngunit dahil sa kasunduan tungkol sa paghihiwalay, naunawaan niyang nakatakda na ang magiging wakas ng lahat tungkol sa kanila.

At doon siya gumawa ng desisyon.

Kahit wala talagang pakialam si Erik sa pagkakaroon ng anak o naniniwala itong kailanman ay hindi niya mabubuntis si Diana, hinding-hindi nito malalaman ang tungkol sa kanyang pagbubuntis.

Hindi niya sasabihin ang kahit isang salita tungkol sa kanyang sanggol.

Ang batang nasa kanyang sinapupunan ay kanya lamang.

Dugo niya.

Laman niya.

At walang kinalaman dito si Erik.

Hindi niya hahayaang diktahan ng saloobin nito ang magiging kapalaran ng kanyang anak.

Sa paglingon niya ngayon sa nakaraan…

Ang desisyon niyang palakihin ang bata nang walang ama ang pinakamapangahas, pinakabaliw, ngunit pinakatamang desisyong nagawa niya.

Lalo na at nagawa niya ito sa isang maimpluwensyang pamilya.

Tungkol naman sa apelyido ng kanyang anak, hindi niya ito isinunod sa kanya.

Isinunod niya ito sa apelyido ng kanyang kaibigang si Alex Gonzales.

Si Alex ay mula sa pamilya Gonzales, ang pamilya ng pinsang magiging susunod na pinuno ng angkan.

Naalala ni Diana ang lalaking tumulong sa kanya noon.

Ang lalaking pumayag na ilagay ang bata sa kanyang pangalan upang mapalaki ito nang ligtas.

Umiling siya at muling tumingin sa profile ng kanyang anak sa Messenger.

Walang kahit sino sa pamilya Santos ang nakakaalam.

Ngayon, ang kanyang anak ang tanging "ari-arian" na nais niyang dalhin matapos ang failure ng kanyang marriage.

Kung tutuusin, kahit hindi naging mabuting asawa si Erik, ay thankful pa rin siya. Dahil ito ang sperm donor na nagbigay sa kanya ng anak.

Ano pa ang dapat niyang pagtalunan tungkol dito?

Matapos niyang sabihin kay Alex ang tungkol sa annulment, ilang segundo ring natulala ang kaibigan.

Ito ang taong pinakanakaaalam kung gaano niya kamahal si Erik.

Mula pa noong teenager siya hanggang ngayon.

Sa loob ng mahigit sampung taon…

Umikot ang buhay niya sa pagmamahal kay Erik.

Ngunit ngayon, napakalamig at kalmado ng kanyang tono.

Parang nasanay na siya sa paulit-ulit na pananakit hanggang sa mawalan na ng pakiramdam.

Pakiramdam pa nga ni Alex na karapat-dapat lamang kay Erik na hindi malaman na mayroon itong anak na babae na nasa kindergarten na.

Sarili nitong kasalanan iyon.

Sarili nitong kaparusahan.

Ngunit alam din nito kung gaano nasaktan si Diana .

Kaya agad itong sumang-ayon.

“May mga lalaki na parang tissue pagkatapos gamitin,wala nang silbi, nakakairita pa! Basura ang ugali nila, kaya dapat sa basurahan sila itapon!”

Natapos ang tawag.

Ipinagpatuloy ni Diana ang pag-iimpake ng kanyang mga personal na gamit.

Pitong taon siyang naging mayamang maybahay ng isang makapangyarihang pamilya.

Ngunit sa huli, dalawang maleta lamang ang kanyang naipon.

Napatingin siya sa singsing sa kanyang palasingsingan.

Marahan niya itong hinaplos.

Makinis na ito dahil sa tagal ng pagsusuot.

Ngunit para bang hinihiwa pa rin ang kanyang puso.

Huminga siya nang malalim.

At walang pag-aalinlangang hinubad ang singsing.

Inilagay niya ito sa loob ng folder kasama ng annulment petition.

Noong gabing ding iyon, inilagay niya ang mga maleta sa sasakyan.

Kinabukasan.

Nagising si Diana dahil sa ingay ng mga taong may binubuhat at inililipat sa ibaba.

Tatlong oras lamang ang kanyang tulog.

Sa sobrang sakit ng ulo, pakiramdam niya ay may gumagamit ng drill sa kanyang bungo.

Pagkatapos maghilamos at mag-ayos, inilagay niya ang folder na naglalaman ng dannulment petition sa gitna ng halos wala nang laman na dressing table.

Tiniyak niyang agad itong makikita ni Erik kapag pumasok ito sa silid.

Pagkatapos ay lumabas siya.

Nakahanap na si Alex ng apartment para sa kanya noong nakaraang gabi.

Tatlong silid iyon upang may sapat na espasyo para sa kanya at kay Malia sa hinaharap.

Plano niyang ilipat doon ang kanyang mga gamit mamaya.

Pagdating niya sa hagdanan, nakita niya ang isang labindalawa o labintatlong taong gulang na binatilyo sa sala na nag-uutos sa mga trabahador.

Nang makita siya nito, agad itong nagsalita sa bastos na tono.

"Pack your things and get out of here. My future sister-in-law is moving in. Don't dirty her place."

Walang modo ang bata.

Siya si Eron Santos, nakababatang kapatid ni Erik.

Labis itong pinalaki sa layaw.

At ni minsan ay hindi siya tinawag na "Ate.”

Ngunit ngayon, kitang-kita ang pagtatanggol nito sa ibang babae.

Malamig na tumingin si Diana .

“Sino?”

"Who else? Ate Mary Ann, of course! She's the only one worthy of my brother. As for you? You've been clinging to him and living in our house for years. Other than being a glorified maid, what can you even do?"

Nakatingin si Diana sa mga bagong gamit na ipinapasok sa bahay.

Bagong dressing table.

Bagong sofa.

Bagong salamin.

Lahat ay bagay sa estilo ni Mary Ann.

“Sino ang nag-utos nito?” malamig niyang tanong.

Bahagyang natakot si Eron Santos sa ekspresyon niya.

Ngunit agad itong nagalit dahil sa hiya.

"My brother, of course! Who else?"

"He doesn't want you anymore! He can't stand you! You're nothing but a used-up woman, like an old rag that's been thrown away!"

"If you have any pride left, leave and give your place to someone else!"

Mahigpit na nagkuyom ng kamao si Diana .

Parang may mabigat na bagay na tumama sa kanyang dibdib.

Ilang segundong nablangko ang kanyang pag-iisip.

Hindi niya akalaing ganoon na lamang kadesperado si Erik na ihanda ang lugar para sa babaeng mahal nito.

Kahapon lamang niya nalaman ang lihim nitong relasyon kay Mary Ann.

At ngayon, lantaran na nitong ipinapakita ang lahat.

Para bang inaayos na nito ang bahay upang salubungin ang bago nitong "maybahay."