LOGINIt’s going to be a long night.
Pagbaba ko ng Uber, the place was already bustling with different activities. May mga nakatambay sa labas, mga nakasandal sa kotse habang hawak ang red cup o di kaya’y ang kanilang mga vape, tumatawa at nagsisigawan. Pagpasok ko, ang karamihan sa mga tao ay nagsasayawan sa gitna ng dance floor kasabay ng makikintab na ilaw sa ere. Ang iba naman ay casual na nakikipag-usap sa kanilang mga kasama sa mga table at may ilan ding halatang sobrang lasing na.
“Glad you made it, Eloisa,” Narinig ko ang boses ni Drake mula sa aking likuran. Bago pa ako makalingon, naramdaman ko ang kaniyang hapos sa aking bewang kaya hindi muna ako humarap sa kaniya.
He moved in closer and pressed his mouth against my ear. “Akala ko hindi ka darating,” Bulong niya, ramdam ko ang mainit niyang hininga sa balat ko.
The confidence in his voice was almost dangerous, para bang sinasadyang paliyabin lalo ang init na kanina ko pa nararamdaman.
“Why wouldn’t I?” sagot ko, pretending to sound indifferent. Ramdam kong sininghot niya ang aking leeg, pero imbes na matigilan, ngumiti lang ako at humarap na sa kaniya.
Tonight, he’s wearing a simple black fitted shirt with beige pants. Bakat na bakat ang muscles at abs niya dahil sa suot niya.
He chuckled softly, clearly enjoying the game. “You’re something else, Eloisa,” sabi niya habang inaabot sa ’kin ang basong may halo ng alak.
Tinanggap ko iyon, tinitigan ko muna bago ininom nang diretso. I drank every single drop of the liquor. Gumuhit sa aking lalamunan ang inuman, pero sakto lang para lalong magising ang sistema ko. “Not bad,” wika ko at pinunasan ang dulo ng aking labi gamit ang daliri.
Tumawa siya at inubos ang laman ng sarili niyang baso bago itapon sa mesa sa gilid. “Come dance with me.” Nilahad niya ang kaniyang kamay at tinanggap ko agad ito nang walang alinlangan.
Hinila na niya ako papunta sa dance floor. Ramdam ko ang init ng balat niya sa kamay ko at ang mahinang paghinga niya sa tenga ko.
“Enjoy the night. You’re the star here.” Muntik ko nang ‘di naintindihan ang kaniyang sinasabi.
I smirked. “Who said I wasn’t?”
Unti-unti niyang inilapit ang katawan niya sa akin, at sa bawat indayog ng musika ay lalong lumiliit ang pagitan namin. Naramdaman kong dumulas ang mga daliri niya mula sa kamay ko pababa sa bewang ko at hindi ko siya pinigilan. Sa halip ay tuluyan kong dinikit ang katawan ko sa kaniya at gumiling.
Pinikit ko ang aking mga mata at gumiling kasabay ng tugtog. Parang nawawala ako sa sarili.
“Damn.” Narinig kong bulyaw niya. “You really know how to move.”
I leaned closer and smirked. “I know.”
Tila may sarili kaming mundo ni Drake habang nasa dance floor. Habang sumasayaw, napansin kong may ilang kaklase naming mga babae na nagbubulungan at nakatingin sa amin. May ilang mga lalaki nagtangkang lumapit sa ‘kin pero binabakuran na agad ako ni Drake. That’s it. Let me all grab your attention.
Hanggang sa biglang may sumigaw mula sa gilid, halatang excited. “TRUTH OR DARE, EVERYONE!”
Tumingin si Drake sa’kin na parang humihingi ng permiso kung gusto ko bang sumali. Sabay kaming natawa. “Let’s play?” tanong niya, sabay turo sa gilid na ‘yon. Ngumiti ako at tumango kaya sabay kaming sumali sa grupo ng mga tao na nakapalibot sa gilid.
Kumapit ako sa matigas na braso ni Drake nang umupo kami. Kinuha ng isang lalaki ang bote na walang laman at sinimulang paikutin ito. Most of them chose dare. May pinahubad ng jacket. May pinakantang lasing. May pinag-make out sa kanilang mga kasama. Wild. Exactly the kind of fun I was craving.
Pero sa pagkakataon na ito at tumigil na ang bote sa harap ko.
“Truth or dare?” tanong ng kaklase naming babae, I still don’t know their names.
I smirked and answered without hesitation. “Dare.” Ang ilan sa mga kasamahan namin ay napatingin sa ‘kin na may halong gulat at pagkamangha.
Nagkatinginan naman ang dalawang babae at bumungisngis nang pa-simple. Doon pa lang, nagkakutob na ako na kung ano man ipapagawa nila ay extreme.
“Oh?” Gulat na sambit ni Drake. “Sigurado ka?”
Ako pa ba ang hahamunin ninyo?
“Always.” I shrugged. Wala naman akong kinatatakutan. I didn’t get this far by caring what others think. Life’s too short to play safe, and tonight? I will play my way, with no rules to follow.
And if someone wants to challenge me? Bring it on.
“Alright then, since you always look like you want a challenge…” Tumingin ang babae kay Drake bago binalik ang tingin sa ‘kin.
“Drake, ikaw na magbigay ng dare,” sabi niya habang nakangisi.
May sumigaw agad ng, “Ay, grabe!” habang ang iba’y nanonood lang habang naghihintay ng drama.
“This is going to be fun.” Narinig kong bulong ni Drake sa kaniyang sarili.
Drake turned to me, eyes gleaming. “I dare you…” he paused as his lips curled. “…to kiss me.”
A low murmur of excitement ran through the circle. My eyes locked in to Drake’s, who was already grinning like he’d been waiting for this moment all along.
“Just that?” I asked. “You’ll have to do better.”
Because I don’t back down. Ever.
He chuckled. “Then prove me wrong.”
So I did. I leaned forward, cupped his jaw, and pressed my lips against his. He couldn't resist anymore at sinabayan na rin ang halik habang ang isa niyang kamay ay gumapang sa dibdib ko. Pinipisil-pisil niya ito habang mas pinalalalim ang aming halikan.
Halos lahat ay nakatutok sa amin, pero wala akong pakialam. Ang mahalaga ay mailabas ang init ng katawan ko na kanina ko pang pinipigilan.
When we pulled apart, his smirk met mine. “Not bad,” bulong niya, sapat na para marinig ko sa kabila nang lakas ng tugtugan.
Ngumisi ako bago kinagat ang ibabang labi ko. “Told you, I never back out from a challenge.”
Kasalakuyan ko pa lang hinahabol ang aking hininga, biglang bumukas ang main entrance ng bar. A cold breeze cut through the heat of the dance floor, and the music faltered. Sa isang iglap, napatigil ang lahat sa kanilang mga ginagawa at pinanood ang lalaking kakapasok lamang.
There he was.
Matikas. Matangkad. Gwapo.
Nanigas ang dibdib ko nang magtagpo ang mga mata namin. Diretso ang kaniyang tingin sa ‘kin habang papalapit. Wala siyang pakialam sa mga matang nakamasid at tilang ako lang ang nakikita niya.
“Eloisa Concepcion.”
Sa lahat ng tao sa mundo, ito na ang taong pinaka-ayaw kong makita ngayong gabi.
Lagot na!
Matapos naming pakialaman ni Easton ang mga plato sa kusina, hinayaan na kami nina Nanay Melie na lumabas sa bakuran. Bitbit ko ang maliit na baso ng makinang na kapeng barako na tinimpla ni Tatay Eduardo. Napakainit pa nito sa palad ko, sumasabay sa malamig at preskong simoy ng hangin na gumagalaw sa mga dahon ng halaman sa paligid.Sa ilalim ng malaking puno ng mangga sa gilid ng bahay, dahan-dahang umiindayog ang lumang duyan na yari sa pinagtabing lubid at kawayan. Agad akong hinila ni Easton paupo doon bago siya sumunod sa tabi ko."O, baka matapon ang kape," natatawa kong sita sa kaniya nang gumalaw ang duyan.Hindi siya nakinig. Sa halip, pinalibutan ng dalawa niyang braso ang aking baywang mula sa likod at isiniksik ang kaniyang mukha sa pagitan ng aking leeg at balikat. Ramdam na ramdam ko ang kabigatan ng kaniyang dibdib sa aking likod, kasabay ng mabagal at pantay niyang paghinga.Ibinaba ko ang baso ng kape sa patpat na nakatukod sa ilalim ng puno at humilig nang tuluyan s
Pagmulat ng aking mga mata, ang unang sumalubong sa akin ay ang bakanteng espasyo sa sahig. Tanging ang maayos na nakatuping jacket ni Easton ang naiwan doon. Mukhang maagang gumising si Easton para tulungan ang kaniyang magulang sa gawain nila.Ramdam ko pa rin ang bahagyang pagod mula sa matinding puyat sa board exam, ngunit ang malamig at preskong simoy ng umaga sa probinsya ay tila nagbigay ng bagong sigla sa aking buong katawan. Kinuha ko ang panali na palagi kong suot sa braso ko at tinalian ang aking buhok pataas bago tahimik na lumabas ng kwarto.Nadatnan ko si Nanay Melie sa maliit nilang kusina sa likod-bahay na yari sa kawayan at pawid at nagsasangag ng kanin. Katabi niya si Easton habang abala sa pagpaypay ng apoy sa ibabaw ng uling habang nagpiprito ng tuyo.“Magandang umaga po, Nay,” nakangiti kong bati habang dahan-dahang lumalapit sa kanila.Mabilis na napalingon si Nanay Melie, at agad na tumigil sa kaniyang ginagawa habang bakas ang gulat at pag-aalala sa kaniyang ma
Pagkatapos ng hapunan at nang mailigpit ang mga pinagkainan, iginaya kami ni Nanay Melie patungo sa nag-iisang maliit na silid sa dulo ng bahay. Ang kwarto ay may dingding na luma ngunit matibay na kahoy, isang maliit na bintanang nakabukas para pumasok ang simoy ng hangin sa probinsya, at isang solong papag na may nakalatag na malinis na banig at dalawang kupasing unan.“Pasensya na kayo, ha? Ito lang talaga ang kwarto na maayos-ayos dito,” nahihiyang saad ni Nanay Melie habang pinapagpagan pa ang gilid ng banig. Tumingin siya sa amin ni Easton, bakas ang pag-aalangan sa kaniyang mukha. “Pwede pa naman kayo umuwi sa bahay ni Don Concepcion. Maliwanag pa ang daan kaysa naman dito kayo magsisiksikan sa maliit at mainit naming kwarto. Nako! Lalo na ikaw Eloisa, baka hindi ka makatulog nang maayos pagkatapos ng exam mo dahil maingay at walang aircon dito.”Naramdaman ko ang bahagyang pagbaba ng balikat ni Easton sa tabi ko, tila ba nasaktan siya para sa kaniyang ina na kailangan pang ma
Gaya ng pangako ni Easton, hindi ko kailangan kabahan. Pagtapak pa lang namin sa loob ng maliit ngunit napakalinis nilang tahanan, isang mainit na yakap agad ang isinalubong sa amin ng kaniyang ina. Walang sinuman sa kanilang mag asawa ang nanghusga sa aking itsura ngayon. Kitang-kita sa mga mata ng kaniyang pamilya ang purong pasasalamat dahil sa wakas ay kasama na nila ang anak na matagal na nawalay sa kanila.Sobrang gaan lang ng aming pag uusap na para bang matagal na namin sila nakakasama. Napagkaalaman ko na ang pangalan ng kaniyang tunay na magulang ay sila Tatay Eduardo at Nanay Melie, hindi na sila nag anak pa ulit dala ng kahirapan sa buhay. Namumuhay sila sa paglilinis ng mga bote na ginagawang lalagyanan ng suka. Sa kabila ng mabigat na trabahong ito na bakas sa magagaspang at may mga hiwa nilang palad, walang bakas ng pait sa kanilang mga mukha.“Ang sabi ko nga dito sa asawa ko ay lalaking g’wapo at matalino itong anak namin na mana sa ‘kin!” Turan ni Nanay Melie, sabay
"Where are we?” tanong ko nang mapansin ko nasa isang liblib na lugar kami.Pinasadahan ko ng tingin ang labas ng bintana. Wala na ang nagtataasang mga gusali ng Maynila at ang trapik na madalas naming nasasalubong tuwing ganitong oras ay napalitan na ng mga naglalakihang puno at madilim at medyo matitirik na daan.Lumingon sa akin si Easton. Seryoso ang kaniyang mukha, ngunit may bakas ng labis na pananabik at malalim na emosyon sa kaniyang mga mata habang dahan-dahang itinigil ang kotse sa tapat ng isang simpleng gate ng isang tahimik na bahay.“Somewhere where you’ll fully get to know me,” makahulugan niyang tugon sabay patay sa makina ng sasakyan.Humarap siya sa akin at hinawakan ang dalawa kong kamay. Nalilito ako sa kaniyang sinabi. Hindi na lang niya kasi sinabi ng direkta para hindi na nag-iisip pa ang pagod kong utak. Itong si Easton, iba rin mag isip ‘e.Doon pa lang dahan-dahang nag-sink in sa akin ang lahat. Ang pagkalito ko ay napalitan ng isang malaking realization. Tum
"Time is up! Pass your papers to the front," deklara ng proctor.Isang sabay-sabay na malalim na buntong-hininga ang pinakawalan ng buong silid. Kasabay ng pagtayo ko mula sa upuan ay ang pakiramdam na tila may malaking tinik na nabunot sa dibdib ko. Sa wakas. Tapos na ang board exam. Tapos na ang tatlong buwang paghihirap.Pagkalabas ko pa lang ng testing room, agad kong nakasubong sa hallway sina Trisha, Krisha, at Drake. Halata sa mga mukha namin ang matinding puyat at pagod, pero mabilis iyong napalitan ng malalaking ngiti nang magkaabot-abot ang mga tingin namin."Anak ng tokwa, natapos din natin!" ‘Di mapigilan na ekspresyon ni Trisha habang nag iinat ng katawan. “Mukhang kailangan kong dumaan ng simbahan mamaya at iaalay ko na lang kay Lord ‘yong mga ibang questions na hindi ko na nasagutan.”Sa totoo lang, kahit ako ay hindi sigurado sa mga sagot ko. Natapos ko naman lahat pero parang inihula ko na lang ang natitirang kalahati dahil sa lutang kong utak.“Kaninang Psych Assessm
“Seryoso ka ba? Pinapunta mo ako rito para pakainin?!”Hindi niya ako pinansin at patuloy lang siyang naglalagay ng kanin sa plato na nasa harapan ko. Kumunot ang noo ko at napaawang ang bibig dahil halos umapaw na sa plato ang kanin.“Tama na ‘yan, ang dami,” sabi ko at nilayo ang plato sa lamesa.
“May dalawang klase ng statistical analysis. Ito ‘yong pinaka-basic na kailangan mong matutunan para maintindahan mo ang mga susunod na lessons,” paliwanag ni Uncle Easton, habang nakaupo sa aking tabi at nagsusulat ng ilang termino sa papel.Tahimik ko lamang siya pinapanood at sinusundan ng tingi
“Saan ka galing? Aayain pa naman sana kita ng lunch kanina.” Usisa ni Drake pagkarating ko sa dating pwesto ko. Oo nga pala, hindi ko na siya nakausap dahil kay Uncle Easton. I would at least thank him for letting me stay in a comfortable seat earlier. “Sorry about that. May kailangan kasi akong
Parang kinakain ko na ang sariling mga salita noong sinabi kong wala akong kinakatakutan. Sino ba namang hindi matatakot sa kaniya kung ganyan ang mga tinginan niya?My uncle professor’s face was dark and dangerously handsome. I could already picture him on top of me habang minamaliit ako at pinap







