LOGIN“Lock the door.”
Pinaikot niya ang kaniyang upuan para makaharap sa akin. Sumunod ako, marahang isinara iyon, pero hindi ako agad lumapit. Sa halip, nakasandal lang ako sa pinto at pinagmamasdan siya.
“What is it, professor? Or should I say, uncle?” Matapang kong tanong habang naka pamewang.
“Sit down, kailangan nating pag usapan ang academic behavior mo.” Utos niya habang niluluwagan ang necktie na suot.
Bored akong naupo sa upuan sa gilid ng desk niya habang pinapanood niya ako. Uncle Easton is not my biological uncle, inampon lang siya ng aking Grandpa nang namatay si Grandma para nabawasan ang lungkot . Kaya technically, hindi kami magkadugo.
Ever since bata pa ako, iba na talaga ‘yong presensiya niya. ‘Yong tipo ng lalaking kahit wala namang ginagawa, mapapatitig ka pa rin.
“Academic behavior?” Taas-kilay kong tanong. “As far as I recall, wala naman po akong ginagawang masama ha?”
“You were being too friendly during class hours,” aniya, habang tinatanggal ang reading glasses niya. “We do not tolerate any forms of distraction during class.”
Pinilit kong ngumiti. “I wasn’t doing anything wrong, Professor. Nakikipag kaibigan lang po ako para madali akong maka-adjust sa bago kong university. Shouldn’t you support your niece po?”
Tumaas ang kilay niya, at saka tumayo. “Flirting with your seatmate isn’t being friendly, Eloisa.”
“Part of university experience, I guess.” Nagkibit balikat ako, patuloy siyang inaasar. “Oh, then is flirting with a professor acceptable?”
“Don’t fucking test me, Eloisa!” Galit na galit niyang sambit sabay kalampag ng dalawang kamay niya sa mesa. “Tatlong beses ka nang na-expel. If it happens again, hindi kita maipapagtanggol sa magulang mo sa ugali mong ‘yan.”
Imbes na matakot, mas lalo lang ako nakakaramdam ng thrill. “Then watch me close, Professor. Don’t let me out of your sight.”
Napabuga siya ng hangin, pilit na pinapakalma ang sarili. “Don’t make me raise my voice again.”
I smiled, eyes locked on him. “Oh, I actually like your voice when you do.”
Mukhang hindi niya inaaasahan ang aking sagot dahil saglit siyang natigilan. Parang gusto na niyang sabunutan ang sarili o kaya’y maglakad palabas ng opisina. Ngunit pinili na lamang niyang ipikit ang mga mata at huminga nang malalim.
“Mag aral ka nang mabuti, Eloisa. Hindi ‘yong sinasayang mo pera ng mga magulang mo! Imbes na matagal ka nang naka-graduate, heto ka pa rin, paulit-ulit na lumalabag sa rules. Ikaw pa naman tagapag-mana ni Kuya.” Kahit pa kalmado na ngayon ang kaniyang boses, bakas pa rin sa kaniyang mukha ang kaniyang galit. Lumalabas na ang ugat sa kaniyang sentido at bahagyang namumula ang kaniyang mukha.
I'm starting to feel something, what the heck.
I can't help but to cross my legs. Alam ko napansin niya ‘yon dahil napako ang kaniyang tingin sa aking hita. Pa-simple ko namang tinaas ng konti ang dulo ng aking skirt para mas lalong maipakita ang makinis kong hita.
He clenched his jaw. “Tandaan mo, pamangkin kita pero dito, I’m your professor. You follow my rules. Is that understood?”
Natawa ako nang mahina. “And if I break them, professor?”
“Then, I’ll make sure you’ll regret it.” Buong lalim niyang wika. “You may go.”
Tumayo ako at sinukbit ang bag sa aking balikat. “Good bye, professor.” Ngumiti ako ng ubod ng tamis bago tuluyang tumalikod at lumabas.
Pagka-uwi ko, kaagad ako nakatanggap ng text message mula kay Drake, ‘yong tumabi sa akin kanina at nag-invite sa akin sa isang party.
See you later, gorgeous!
Mabilis akong nag-shower at nag-ayos. Pinagmasdan ko ang sarili ko sa harap ng salamin. Simple lang aking piniling outfit of the night, pink fitted sleeveless top na pinares ko sa isang puting short skirt na may slit sa gilid.
At ngayon, kinukulot ko ang dulo ng aking buhok. Wala naman sila Mama at Papa ngayon dahil may dinner night sila kasama ng kanilang mga investors which means, malaya ako ngayong gabi.
Pagkatapos kong magkulot, kinuha ko ang maliit na tube ng red lipstick at marahang ipinahid sa labi. Kung gaano kainit ang titig ni Uncle kanina, ganun din kainit ang gusto kong iparamdam ngayong gabi. Grabe ang bitin effect ni Uncle kanina kaya naman ngayong gabi ako babawi.
“Perfect,” sabi ko, tumingin sa sarili kong repleksyon. “Tonight, ipapakita ko sa lahat that I follow no rules!”
Kinuha ko ang bag ko at ang phone. Plano ko mag-Uber tonight dahil kasama nila Papa si Manong Pip, si Manang Evy lang ngayon ang kasama ko dito sa mansion.
Habang pababa ako ng hagdan, nadatnan ko si Manang na nagmo-mop ng sahig. Tahimik ang buong bahay maliban sa mahinang pagkanta niya. Bago pa man ako tuluyang makalabas, nabaling ang atensyon niya sa akin.
“Eloisa!”
Napahinto ako. Oh no.
“Yes, my sweet Manang?” Paglalambing ko sa kaniya. Close kami ni Manang dahil halos siya ang nag alaga sa akin mula pagkabata hanggang ngayon.
“Naku, anak ng tokwa kang bata ka! Saan ka na naman pupunta n’yan? Alas-otso na ng gabi!” May kunot na noo niyang sermon habang tinitingnan ako mula ulo hanggang paa.
“Makiki-party lang, Manang! Classmate’s birthday.” Matipid kong sagot at yumakap sa kaniya.
“Party?” Umangat ang kilay niya. “Ganyan ba ang suot mo sa party? Aba’y kulang na lang tawagin kang artista sa pelikula!”
Napatawa ako nang mahina at umalis na sa pagkakayakap. “‘E ‘di tama lang, Manang. Pang main character ang beauty ko ngayong gabi.”
Umiling ito, halatang pa akong sermunan lalo pero pinipigilan ang sarili. “Anong sasabihin ko kay Sir kapag nalaman ni—”
“Wala naman sila ‘di ba?” Mabilis kong sabat, habang naglalakad na papunta sa pinto. “Promise, babalik ako bago mag-alas dos. They would even know.”
“Eloisa!” sigaw niya ulit, pero nakatakas na ako nang tuluyan.
Ngumiti ako habang sumasakay sa Uber, ramdam ko ang adrenaline na dumadaloy sa dugo ko. Ngayong gabi, walang makakapigil sa bagsik ng isang Eloisa Concepcion, all out na ito!Matapos naming pakialaman ni Easton ang mga plato sa kusina, hinayaan na kami nina Nanay Melie na lumabas sa bakuran. Bitbit ko ang maliit na baso ng makinang na kapeng barako na tinimpla ni Tatay Eduardo. Napakainit pa nito sa palad ko, sumasabay sa malamig at preskong simoy ng hangin na gumagalaw sa mga dahon ng halaman sa paligid.Sa ilalim ng malaking puno ng mangga sa gilid ng bahay, dahan-dahang umiindayog ang lumang duyan na yari sa pinagtabing lubid at kawayan. Agad akong hinila ni Easton paupo doon bago siya sumunod sa tabi ko."O, baka matapon ang kape," natatawa kong sita sa kaniya nang gumalaw ang duyan.Hindi siya nakinig. Sa halip, pinalibutan ng dalawa niyang braso ang aking baywang mula sa likod at isiniksik ang kaniyang mukha sa pagitan ng aking leeg at balikat. Ramdam na ramdam ko ang kabigatan ng kaniyang dibdib sa aking likod, kasabay ng mabagal at pantay niyang paghinga.Ibinaba ko ang baso ng kape sa patpat na nakatukod sa ilalim ng puno at humilig nang tuluyan s
Pagmulat ng aking mga mata, ang unang sumalubong sa akin ay ang bakanteng espasyo sa sahig. Tanging ang maayos na nakatuping jacket ni Easton ang naiwan doon. Mukhang maagang gumising si Easton para tulungan ang kaniyang magulang sa gawain nila.Ramdam ko pa rin ang bahagyang pagod mula sa matinding puyat sa board exam, ngunit ang malamig at preskong simoy ng umaga sa probinsya ay tila nagbigay ng bagong sigla sa aking buong katawan. Kinuha ko ang panali na palagi kong suot sa braso ko at tinalian ang aking buhok pataas bago tahimik na lumabas ng kwarto.Nadatnan ko si Nanay Melie sa maliit nilang kusina sa likod-bahay na yari sa kawayan at pawid at nagsasangag ng kanin. Katabi niya si Easton habang abala sa pagpaypay ng apoy sa ibabaw ng uling habang nagpiprito ng tuyo.“Magandang umaga po, Nay,” nakangiti kong bati habang dahan-dahang lumalapit sa kanila.Mabilis na napalingon si Nanay Melie, at agad na tumigil sa kaniyang ginagawa habang bakas ang gulat at pag-aalala sa kaniyang ma
Pagkatapos ng hapunan at nang mailigpit ang mga pinagkainan, iginaya kami ni Nanay Melie patungo sa nag-iisang maliit na silid sa dulo ng bahay. Ang kwarto ay may dingding na luma ngunit matibay na kahoy, isang maliit na bintanang nakabukas para pumasok ang simoy ng hangin sa probinsya, at isang solong papag na may nakalatag na malinis na banig at dalawang kupasing unan.“Pasensya na kayo, ha? Ito lang talaga ang kwarto na maayos-ayos dito,” nahihiyang saad ni Nanay Melie habang pinapagpagan pa ang gilid ng banig. Tumingin siya sa amin ni Easton, bakas ang pag-aalangan sa kaniyang mukha. “Pwede pa naman kayo umuwi sa bahay ni Don Concepcion. Maliwanag pa ang daan kaysa naman dito kayo magsisiksikan sa maliit at mainit naming kwarto. Nako! Lalo na ikaw Eloisa, baka hindi ka makatulog nang maayos pagkatapos ng exam mo dahil maingay at walang aircon dito.”Naramdaman ko ang bahagyang pagbaba ng balikat ni Easton sa tabi ko, tila ba nasaktan siya para sa kaniyang ina na kailangan pang ma
Gaya ng pangako ni Easton, hindi ko kailangan kabahan. Pagtapak pa lang namin sa loob ng maliit ngunit napakalinis nilang tahanan, isang mainit na yakap agad ang isinalubong sa amin ng kaniyang ina. Walang sinuman sa kanilang mag asawa ang nanghusga sa aking itsura ngayon. Kitang-kita sa mga mata ng kaniyang pamilya ang purong pasasalamat dahil sa wakas ay kasama na nila ang anak na matagal na nawalay sa kanila.Sobrang gaan lang ng aming pag uusap na para bang matagal na namin sila nakakasama. Napagkaalaman ko na ang pangalan ng kaniyang tunay na magulang ay sila Tatay Eduardo at Nanay Melie, hindi na sila nag anak pa ulit dala ng kahirapan sa buhay. Namumuhay sila sa paglilinis ng mga bote na ginagawang lalagyanan ng suka. Sa kabila ng mabigat na trabahong ito na bakas sa magagaspang at may mga hiwa nilang palad, walang bakas ng pait sa kanilang mga mukha.“Ang sabi ko nga dito sa asawa ko ay lalaking g’wapo at matalino itong anak namin na mana sa ‘kin!” Turan ni Nanay Melie, sabay
"Where are we?” tanong ko nang mapansin ko nasa isang liblib na lugar kami.Pinasadahan ko ng tingin ang labas ng bintana. Wala na ang nagtataasang mga gusali ng Maynila at ang trapik na madalas naming nasasalubong tuwing ganitong oras ay napalitan na ng mga naglalakihang puno at madilim at medyo matitirik na daan.Lumingon sa akin si Easton. Seryoso ang kaniyang mukha, ngunit may bakas ng labis na pananabik at malalim na emosyon sa kaniyang mga mata habang dahan-dahang itinigil ang kotse sa tapat ng isang simpleng gate ng isang tahimik na bahay.“Somewhere where you’ll fully get to know me,” makahulugan niyang tugon sabay patay sa makina ng sasakyan.Humarap siya sa akin at hinawakan ang dalawa kong kamay. Nalilito ako sa kaniyang sinabi. Hindi na lang niya kasi sinabi ng direkta para hindi na nag-iisip pa ang pagod kong utak. Itong si Easton, iba rin mag isip ‘e.Doon pa lang dahan-dahang nag-sink in sa akin ang lahat. Ang pagkalito ko ay napalitan ng isang malaking realization. Tum
"Time is up! Pass your papers to the front," deklara ng proctor.Isang sabay-sabay na malalim na buntong-hininga ang pinakawalan ng buong silid. Kasabay ng pagtayo ko mula sa upuan ay ang pakiramdam na tila may malaking tinik na nabunot sa dibdib ko. Sa wakas. Tapos na ang board exam. Tapos na ang tatlong buwang paghihirap.Pagkalabas ko pa lang ng testing room, agad kong nakasubong sa hallway sina Trisha, Krisha, at Drake. Halata sa mga mukha namin ang matinding puyat at pagod, pero mabilis iyong napalitan ng malalaking ngiti nang magkaabot-abot ang mga tingin namin."Anak ng tokwa, natapos din natin!" ‘Di mapigilan na ekspresyon ni Trisha habang nag iinat ng katawan. “Mukhang kailangan kong dumaan ng simbahan mamaya at iaalay ko na lang kay Lord ‘yong mga ibang questions na hindi ko na nasagutan.”Sa totoo lang, kahit ako ay hindi sigurado sa mga sagot ko. Natapos ko naman lahat pero parang inihula ko na lang ang natitirang kalahati dahil sa lutang kong utak.“Kaninang Psych Assessm
Natapos ang klase at wala pa rin tigil ang tingin ng mga estudyante sa ‘kin. May mga nagbubulungan kapag nakita ako, may mga biglang natatahimik kapag napapalingon ako, at ang ilan pa ay kunwaring abala sa cellphone kahit obvious naman na curious sa mukha ko. Nakakapagtaka lang at hindi pa ako pin
Hindi ko aakalaing aabot ako sa ganitong pagkakataon. Pero kung gusto kong kumilos at protektahan ang sarili ko pati na rin ang mga taong importante sa aking buhay, tama lang itong gagawin ko.Kahit pa may bodyguard kami palagi sa bahay, iba pa rin kung may mga taong magpapanggap na simpleng tao la
Naikuyom ko na lang ang palad ko habang lumilipas ang oras. Ayaw ko pakinggan lahat ng sinasabi ni Lukas sa ‘kin pero malapit na akong maniwala lalo na’t lagpas isang oras na ang nakalipas simula nang tawag namin ni Easton. Nandito pa rin kami ni Lukas sa salas, lumabas na rin sila Manang Evy at M
“Sis, wala pa naman tayong quiz at exam ah? Bakit kanina ka pa basa ng basa dyan?” Kanina pa ako nakatutok sa notes ko habang ang ipad ko naman ay nasa harap ko. Ang totoo ay kabisado ko na nga lahat ng aking mga binabasa dahil kagabi pa ako nababad dito. Ito lang kasi ang napili kong paraan para







