INICIAR SESIÓNMedyo nawawalan po ako ng ganang magsulat nitong mga nakaraang araw. Para akong na-burn out. Pero kung sakali man po na wala akong update sa apat na story ko, o kung isa man lang ang nagagalaw ko, ibig lang pong sabihin no'n ay na-burn out na po ako nang tuluyan. Kaya pasensya na po kung sakaling ganoon po ang mangyari. Salamat po.
Soleia Eirlys Servania’s Point of ViewNakatitig lang ako kay Vaughn, at napaiisip kung bakit parang ang gaan yata ng kaniyang presensya ngayon. Nandoon pa rin naman ang bigat, pero hindi kagaya ng bigat na nakasanayan ko noong una ko siyang nakilala.“Bakit parang ang ganda ng mood mo?” tanong ko kay Vaughn nang tumigil kami sa isang pinto.Bitbit niya ang mga gamit ko sa kabila, habang ang isang bisig naman niya ay nakapulupot sa aking baywang.Napakurap ako, hindi mapigilang titigan ang multong ngisi na lumilitaw sa kaniyang labi.Napasulyap naman siya sa akin, at tinanggal ang pagkapulupot ng bisig niya sa aking baywang. Binuksan niya ang pinto, habang nakatitig sa akin.“What?”Kumunot ang aking noo, at nakatitig lamang nang mariin sa kaniya. Pilit ko siyang binabasa, ngunit wala akong makuhang sagot.“Ano ba kasi ang nangyayari?” pangungulit ko sa kaniya, hanggang sa natawa na lamang siya.Mas lalo akong naguluhan. Bakit kasi siya tumatawa kung hindi naman ako nagpapatawa?Halos
Soleia Eirlys Servania’s Point of ViewHindi ko alam kung ilang beses ko bang ipapaalala sa kaniya ang tungkol sa pagiging personal assistant ko.Hindi ganito ang relasyon ng boss, at empleyado. Kaya hindi ko naintindihan si Vaughn kung bakit hindi niya makontrol ang sarili niya.Alam naming pareho kung ano ang mayroon kami. Pero hindi naman ibig sabihin no’n ay aabusuhin ko na ang lahat.“Sir,” pukaw ko sa atensyon niya, dahil panay lagay siya ng pagkain sa pinggan ko.Kasama namin sa hapag ang mga magulang niya, at ramdam ko ang tingin na ipinupukol nila sa amin.Wala lang nangahas na basagin ang katahimikang namayani. Kaya napalunok ako, at hinigpitan ang pagkahahawak sa aking tinidor.Sumulyap sa akin si Vaughn. Salubong ang kaniyang mga kilay, at tila hindi nagustuhan ang lumabas sa aking bibig.Hilaw lamang akong ngumiti sa kaniya, at sinubukang agawin sa kaniya ang serving spoon.“Kaya ko po,” mahinang sambit ko, sapat na para marinig niya.Ngunit nang kunin ko sa kaniya ang ser
Soleia Eirlys Servania’s Point of ViewHindi ko naman maiwasang mapahugot nang malalim na hininga. Kasalukuyan akong nagtitipa ngayon sa laptop, pilit inaabala ang sarili ko sa pagtatrabaho, kahit wala naman akong trabaho talaga.Kaaalis lang ni Vaughn. Nagpunta na siya sa study room ng kaniyang ama, habang ako ay naiwan dito sa living room.May mga pagkain naman, pero parang hindi ko kayang kumain lalo pa’t naalala ko kung paano ipatong ni Vaughn ang kaniyang kamay sa aking hita.“Nakakahiya talaga,” bulong ko, at itinigil ang pagtitipa.Ipinikit ko nang mariin ang mga mata, at napahugot nang malalim na hininga. Kinagat ko rin nang bahagya ang aking ibabang labi, at napailing na lang.Alam ko naman na hindi ko dapat ‘yon ginagawang big deal, pero Mommy niya kasi ‘yon! Totoo rin naman kasing wala kaming relasyon ni Vaughn. Kaya nakaiinis lang na ganoon ang ginawa niya.Napahilamos na lamang ako ng aking mukha, at hindi mapigilang mapasulyap sa cellphone ni Vaughn. Ibinigay niya ‘yon s
Soleia Eirlys Servania’s Point of View“Vaughn,” bati nang isang ginang nang makarating kami sa kanilang living room.Lumapit naman kaagad si Vaughn sa kaniya, habang ako naman ay hindi na makagalaw sa aking kinatatayuan lalo na nang magtama ang aming mga mata.Humalik si Vaughn sa kaniya, ngunit hindi kailanman inilihis ng babae ang kaniyang mga mata sa akin.Napalunok na lamang ako, at hindi mapigilan ang paghugot nang malalim na hininga para pakalmahin ang aking puso.“Who is she?” tanong niya nang makatayo nang maayos si Vaughn.Sumulyap naman sa akin si Vaughn, at nang napansin niyang hindi ako umaalis sa aking kinatatayuan, lumapit siya sa akin.Nagawa pa niyang ipulupot ang kaniyang bisig sa aking baywang na siyang nagpalaglag naman ng aking panga.“Mom, she’s Soleia Eirlys Servania, my personal assistant.”Napakurap naman ako lalo na nang humaplos ang kaniyang kamay sa aking baywang. Hindi ko alam kung nagawa ba ‘yong tingnan ng kaniyang ina, pero nag-init ang aking mga pisngi
Soleia Eirlys Servania’s Point of View“Bakit kasama ako?” gulat na gulat kong tanong sa kaniya.Alam kong personal assistant lang naman ako ni Vaughn, at hindi naman talaga ako kasama kung hindi naman related sa trabaho ko ang ganoon.Sa kaniya mismo nanggaling na tungkol lang talaga sa trabaho namin ang ginagawa ko. Hindi kasali ‘yong pagluluto ng mga pagkain niya, o paghuhugas ng mga pinagkainan. Ngunit dahil ‘yon lang ang magiging kabayaran ko sa pagpapatira niya sa akin dito sa kaniyang condo, at hinahayaan akong kumain ng mga gusto ko. Pero ‘yong sasamahan ko siya sa pagpunta sa bahay nila? Ibang usapan na ‘yon.Hindi siya sumagot. Ang tanging naririnig lang talaga ngayon ay ang ingay ng blower. Paulit-ulit niyang pinadadasahan ang kaniyang kamay sa aking buhok. Nakatitig lang ako sa kaniyang repleksyon sa salamin, at hindi maiwasang mamangha lalo pa’t seryoso lamang siya sa kaniyang ginagawa.Hindi ko nga alam kung balak, o gusto pa niyang sagutin ang katanungan ko sa kaniya.
Soleia Eirlys Servania’s Point of ViewSa tuwing nangangalay ako, siya ang mismong gumagalaw. Kung hindi man siya, ako ang iaangat, at ibaba niya.Totoo naman kasing nakangangalay ang aming ginagawa. Isa na rin siguro sa dahilan ay hindi ako sanay sa kaniya.Kinagat ko nang mariin ang aking ibabang labi nang bigla na namang dumampi ang kaniyang kamay sa aking puwet.“Pagod ka na?” tanong niya sa akin na siyang nagpasinghap naman sa akin. “Sino ang nagsabi sa ‘yong puwede kang mapagod?”“Vaughn!”Malapit na ako. Ramdam ko ang pamilyar na kiliting namumuo sa aking puson. Pangalawang beses ko na ‘yon kung sakali man, habang si Vaughn, hindi pa niya naaabot ‘yon.“Pagod na ako,” reklamo ko, dahil ‘yon naman talaga ang totoo.Hindi naman ako nagsisinungaling. Ramdam ko pa ang hapdi ko, dahil nga sa nangyari sa amin kanina. Bakit naman kasi nasundan kaagad? Gusto ko lang naman siyang pakalmahin, ngunit dahil sa kaniyang kagustuhan na pahirapan ako, wala akong nagawa.“Ang hapdi ko na,” dagd
Soleia Eirlys Servania’s Point of View“What?!” pasigaw kong sambit, at basta na lamang napalingon sa aking likuran.Biglang tumambad sa akin ang isang pamilyar na mukha, pero ang nakagugulat pa ay ‘yong wala siyang suot na damit.Nakapikit ang kaniyang mga mata, at halatang gusto pang matulog, per
Soleia Eirlys Servania’s Point of View“Do you want me to make you come?” he asked while I was having a hard time processing everything.The feeling of his finger teasing my clitoris is getting me dizzy. I hate to admit it, but I’m fully aware of everything. I just don’t know how to control my body
Soleia Eirlys Servania’s Point of ViewNapahugot ako nang malalim na hininga. Sinusubukan kong pigilan ang antok na nararamdaman ko, habang nasa biyahe kami.Ang tanging mabisang solusyon lamang na naisip ko ay ang kurutin ang aking sarili. Effective naman, dahil sa tuwing babagsak ang talukap ng a
Soleia Eirlys Servania’s Point of View“Please….” I begged.Pikit-mata akong bumubulong sa kung kanino. Humihingi nang tulong sa bagay na hindi ko naman alam kung para saan ba ‘yon.Mabibigat ang aking hiningang humawak sa kaniyang matigas na dibdib upang kumuha ng lakas lalo na nang umikot ang aki







