로그인(Fourth’s POV)
Halos hindi ko na makilala si Selene nang una ko siyang makita. Mata lang yata talaga ang walang latay sa kanya. She’s bruised and wounded at may ilang buto rin siyang nabali. She’s dehydrated and starved, at alam kong nahirapan siya ng husto. Napalingon ako sa tumapik sa akin at agad na ngumiti kay Aisha. Nandito na pala sila.
“Ayaw mo raw papasukin iyong mga nasa labas?” she asks
(Selene’s POV)“I wanna know where you are? Bakit wala kayo? Why did this happen? Kung nandoon sana kayo, baka hindi namatay si Mom at baka hindi nagtagumpay ang babaeng ‘yon. Hindi sana mangyayari ang lahat ng ito, hindi sana madadamay ang maraming inosenteng tao. Gusto kong itanong iyon sa inyo noon pa man. It hurts. It hurts so bad. I was so damn scared. Pakiramdam ko mag-isa ako; pakiramdam ko ako lang ang naiwan. Habang kayo ang saya niyo, ako ang nagdurusa.”Hindi ko na naman napigilang maiyak at nakita ko rin na umiyak muli siya. He’s crying like me, umiyak lang kaming dalawa hanggang sa makuntento kami.“Daddy is sorry, anak. Patawad. I am sorry for being late. Sorry that I let this happen. Pasensya na kung naging mahina ako at hindi ko man lang kayo naprotektahan. Pasensya ka na kung naiwan kang mag-isa. Sorry that I put all my love for someon
(Selene’s POV)Mayamaya lang din naman ay sabay-sabay kaming napalingon sa mga pumasok. At agad din silang nagsilapit sa amin.“Tita Cleo? Mom said nasa kabila na po ang lahat at ipinapatawag na po kayo,” Kurt said.Napatingin din siya kaagad sa akin, saka siya ngumiti, and I just smiled at him also.“Selene, my cousin, let’s go?” Agad namang yaya sa akin si Kaira.Natawa na lang din ako sa kanya saka kami sabay-sabay na lumakad sa kabila. Sa glass door na lang din kami dumaan at tumawid kami sa garden ng bahay ng mga Valle, at dumaan din kami sa katapat na glass door papasok sa bahay nila. May mga mesa na sa garden. Naroon na rin sina Kaleel at nasa loob ang mga parents nila. Busy na rin ang lahat sa pagluluto at paghahanda.“Selene?” agad na salubong sa akin ni tita Leanna.
(Selene’s POV)Matagal akong nakasalampak sa damuhan at nakayakap kay Artemis, at hindi ko alam, pero pakiramdam ko wala na rin akong pakialam sa paligid. Gusto ko lang umiyak, gusto kong ilabas ang lahat.“Pumunta na lang kaya tayo kay Mama? Hindi kasi natin natuloy ‘yong pakikiag-kwentuhan sa kanya.” Bulong ni Artemis sa akin na para bang komportableng-komportable rin siya na yakapin ako.“Oo nga, nagsusungit na naman itong mga kapatid natin, Selene, eh.” Luna agreed, almost whispering too.“Kukunin ko na ulit ‘yong mga gamit natin,” prisinta ni Aisha.“Ako na, it’s okay. Samahan niyo na si Selene,” sabad ni Fourth sa usapan, saka lang ako napatingin sa kanila.Saka ko lang nakita na nakaupo rin sila ni Fifth kasama namin, kaya agad din akong natawa kahit nag-uunahan na naman sa pagpatak ang mga luha ko.&nbs
(Selene’s POV)“Kamusta na raw ang lola mo?” Luna ask me, dahilan para mapabuntunghininga ako.“Kahit paano daw ay okay na siya,” sabi ni Fourth. Siguro talagang hindi lang siya makapaniwala na all those years, ibang tao ang kinakalinga niya,” agad kong sagot sa kanya.“It was a total shock for them also, hindi mo sila masisisi, Selene,” Artemis said to me.Muli rin akong napabuntunghininga dahil sa sinabi niya.“I know, hindi ko rin naman sila pinipilit na tanggapin ako. Ang sa akin lang, gusto ko lang bigyang hustisya ang nangyari sa akin at sa Mommy ko, pati na rin iyong nangyari sa mga umampon sa akin. Gusto ko lang na ipaghiganti si Mommy, pero ako pa rin si Selene, iyon ang gusto ko,” I said at nginitian lang din naman nila ako.“And we are still the Moon squad; huwag na nating isali
(Fourth’s POV)Halos hindi ko na makilala si Selene nang una ko siyang makita. Mata lang yata talaga ang walang latay sa kanya. She’s bruised and wounded at may ilang buto rin siyang nabali. She’s dehydrated and starved, at alam kong nahirapan siya ng husto. Napalingon ako sa tumapik sa akin at agad na ngumiti kay Aisha. Nandito na pala sila.“Ayaw mo raw papasukin iyong mga nasa labas?” she asks, and I just nod at her.Agad naman siyang natawa sa akin, maging sina Luna at Artemis. Kami kasi palagi ang nagbabantay kay Selene. Kumukuha rin kami ng handouts namin para lang hindi namin siya maiwan.“Ano na nga palang balita doon sa dormitory na nasunog? Sigurado mag-aalala itong kaibigan natin kapag nagising ito at nalaman niya ang nangyari,” Luna asked.“Huwag niyo na silang alalahanin, inihanap na sila ni Mom ng pansamantalan
(Fourth’s POV)Mabilis din akong nagmaneho papunta sa school kung saan naabutan ko ang maraming tao sa labas. Marami ring ambulansya, pulis at bumbero na naririto dahil hanggang ngayon ay nasusunog ang dorm nina Selene.“Joanna? Tyler?” hiyaw ko sa mga kaibigan ni Selene na agad namang napalingon sa akin.“Mr. President? Si Selene, nasa loob si Selene. Iniwan namin siyang mag-isa sa dorm namin. Pumasok kami sa resto, at naiwan siya kasi gagawin niya raw ang evaluation papers namin, tapos hindi namin alam na ganito na ang nangyari,” agad na kuwento ni Joanna sa akin.Natataranta naman akong lumapit sa mga bumbero, pero agad din akong hinarang ng mga pulis.“Nasa loob ang kaibigan namin. Iligtas niyo siya!” hiyaw ko sa kanila.“Bawal ho kayo dito, delikado,” agad na saway sa amin ng mga pulis. 







