Chapter 4

4.

R-18 | Hard to Resist.

Halos hindi matuptop ang ngiting nakasilay sa mukha ni Annalise magmula nang makalabas siya ng Club Red kasama ang bilyonaryong si Antonios Reagan. Akala siguro ng grupo hindi niya magagawa ng maayos ang papel niya but no one can ever resist her. 

Siya pa ba ang tatanggihan nito? Wala pa ngang humindi sa kaniya. 

“Saan ang kotse mo?” tanong niya rito as if hindi niya alam kung saan ito nag-pa-park. 

Alam ni Annalise na may private car park ang binata dahil kaibigan nito ang may-ari  ng Club. Ganoon iyon ka ma-impluwensiya, kahit nga mga kaibigan nito ay may sari-sariling mga negosyo at naguunahan sa pagiging bilyonaryo. 

Ngunit wala pa ring makakatumbas kay Antonios dahil laki sa yaman ang binata. Simula pa siguro sa mga ninuno nito ang mga kayamanan ng pamilya nito. Itong ginagawa nila? parang feeding lang ito sa angkan ng binata kaya hindi dapat siya maawa o makiramdam para rito. 

Maarteng sumandal si Annalise sa gilid ng binata ng hapitin siya nito palapit. Medyo napapansin na niyang kanina pa siya nito hindi binibitawan at kung mabitawan man siya ay mabilis lang din iyon at binabalik iyon sa kaniya. 

Ano bang ginawa niya sa lalaking ‘to at gano’n nalang kung makaakto sa kaniya. ‘Di naman sa nagrereklamo siya pero halata kasing ayaw siyang bitawan nito. 

“There’s my car,” Turo nito sa ‘di kalayuang sasakyang Range Rover at tinapunan siya ng munting ngiti. 

Gago talaga, ang straight ng puting ngipin ng h*******k. Halatang monthly ang cleaning.

Napailing tuloy siya sa iniisip at nahalata yata ng binata dahil tiningnan siya nito at bahagyang napatigil sa paghakbang. 

“What?” kunot-noong tanong nito. 

Tumawa siya nang marahan at pinaglandas ang kamay pababa sa puson nito, roon na niya ipinatong ang mga palad. 

She looked up at him, meeting those blue, raging eyes. “Wala lang, ‘di ba pwedeng umiling?” 

“What for?” Sinundot pa nito ang tagiliran niya. 

Napairap tuloy siya sa kakulitan nito. “May iniisip lang, kahit pa minsan-minsan lang nag-iisip din naman ako.” biro niya pa. 

It was Antonios' turn to shake his head, not in annoyance, which is a surprise to him, but from the way Annalise talks to him like she knew him for a year or more. It was refreshing for him, kaya hinayaan niya ang dalagang magmuni-muni. 

“By far,” simula ni Annalise sa usapan. “Pang-ilan na ako sa isinakay mo rito sa kotse mo?” she even wiggled her eyebrows at him. 

Nakalapit na sila sa kotse nito at kasulukuyang pinapasok siya sa passenger seat nang tanungin niya ito ng ganoon. Napapantastikuhan tuloy siyang sinulyapan ng binata habang inaayos ang seatbealt niya. Alagang-alaga siya nito na ikinatuwa niya nang palihim. 

“Was that what you were thinking a while ago?” binuntunan pa nito ng marahang tawa. Kaya napanguso siya na akala ng binata ay inaakit siya nito kaya dumukwang ito at pinatakan siya ng halik bago sinundan ang tanong. “No one. Ikaw pa lang.” 

Napataas ang kilay  niya roon. “Pa lang…so, may plano kang may ibang isasakay dito, maliban sa ‘kin?” she teases. 

Pake naman niya roon sa isasakay nito, e, ‘di nga niya alam kung buhay pa ba ito uuwi mamaya. 

“Didn’t know, mice are such a jealous being.” pabulong na saad nito pero hindi iyon nakatakas sa pandinig niya. 

Tinampal niya ito ng marahan sa mukha. “Mukha ba akong daga? Insulto iyon sa kagandahan ko!” 

Humalakhak lang ang hudyo at isinira ang pintuan bago umikot para pumwesto sa driver’s seat. Nang matapos itong umupo ay tinapunan niya ito ng masamang tingin at nagsalita.

“Alam mo, kung mouse ako. Ikaw naman mukha kang higante sa paningin ko. Hmp! Akin na nga iyang phone mo para ma-waze ko ang location.” 

Sa totoo lang hindi inasahan ni Annalise na masasabi niya iyon dahil kahit alam niyang mas gusto nito ng challenge may hangganan din iyon. Tapos hiningi niya pa ang phone nito na akala mo’y sobrang close nila. 

“Here.” Ibinigay nito ang walang phone case cover na cellphone sa kaniya at kita niyang mamahalin iyon. Pero mas nagulat siya dahil ibinigay nito iyon sa kaniya.  “And you think, calling me a giant is an insult? Baby, I have to crouch just to kiss those lips of yours.” 

Kinagat ni Annalise ang pangibabang-labi niya para pigilan ang sariling ngumiti. Tang ina ang harot, hayup! Hindi lang pala panty niya ang malalaglag pati pala matres niya. 

Naku, kung alam lang nito na ang ibig niyang sabihin sa higante ay iyong nasa John and the Beanstalk, makakalandi pa kaya ito sa kaniya? Hardly. 

She cleared her throat na natuyo ata sa sinabi ng lalaki. “There’s the location, half an hour din ang layo n’on.” Inilagay niya sa lalagyan ang phone nito upang makita nito ang sinabi niya bago tumango at pinausad palabas ang sasakyan. 

Looking at Antonios while maneuvering the car, and how he swiftly put his other hand on her headrest, and how naturally his biceps flexed. Adonis talaga ang atake nito. 

“Hmm…” He glanced at her. “You look tired, Annalise.” 

Bahagyang nanlaki ang mga mata niya. That was the first time he ever called her using her name. Ang sarap n’on sa pandinig niya pero kailangan niyang ikalma ang sarili dahil akto lang ang lahat nang ito. 

Magsasalita na sana siya ng maunahan siya nito. 

“Gisingin na lang kita ‘pag nandoon na tayo. You need lots of rest, especially since I’m planning on not making you rest the whole night.” pilyong saad nito. 

Parang namingi ata si Annalise nang marinig itong nanagalog. Makapal ang timbre ng boses niyon parang umuugong iyon sa lalamunan at lalaking-lalaki sa pandinig niya. At iba ang epekto n’on sa katawan niya. 

Pilya niya itong tinitigan bago tinanggal ang seatbealt. “Nah, may iba akong iniisip. Why not give you a head right now?” 

Dahan-dahan siyang umalis sa upuan habang panay naman ang sulyap sa kaniya ng binata na halatang nagustuhan ang sinabi niya pero hindi lang makapagsalita sa gulat. Bakit pa kasi nagta-tagalog, iyan tuloy! 

The car slowed down and gave her enough time to adjust Antonios' seat, bago siya nakakandong ng maayos. “ I think this is more exciting than sleeping, yes?” Bulong niya sa tenga nito. 

Pinaglandas niya ang dila sa leeg ng binata para tuksuhin pa ito lalo habang kinikiskis ang gitna ng hita niya sa umuumbok nitong miyembro. 

“Fuck, Annalise!” Antonios cussed at nagmamadali ito sa pag-ayos ng kaniyang upuan dahil tumatama ang balakang niya sa manibela. 

She chuckled, at mas lalo pa niyang diniinan ang namamasang pagkababae na natatakpan lang ng mumunting tela. Umaani iyon ng daing sa binata at napakamit siya ng mabilisan sa upuan nito nang gumewang ang sasakyan. 

“Antonios!” sigaw niya. “Eyes on the road! Shit!” 

“Fuck, sorry…” Inayos nito ang takbo ng sasakyan bago nagsalita. “That was your fault.” 

Napatigalgal siya rito at hindi napigilang batukan. “Kasalanan ko pa, e, ikaw ang driver!” 

Ayun pa nga at siya pa ang nasisi sa kamuntikang aksidenteng nangyari. 

Pumulupot ang isang bisig nito para i-puwesto siya ulit at maramdaman ang umbok nito. “Baby, you’re too hot! You make it so impossible to look away.” 

Napairap tuloy siya sa kaartehan nito at pinagpatuloy ang ginagawa nang magsalita ulit ito. Ni hindi man lang nila napansin na umilaw at tumutunog na ang cellphone ni Antonios.

Antonios chuckled.  “Mouse…your little plan might just get us both killed.”