LOGIN5.
R-18 | Crashed.
“Heh! Nanisi ka pa!” Gigil niya itong kinagat sa leeg na dahilan sa pagpakula n’on at magmarka.
Narinig niya pa ang pag-ungol ng lalaki ngunit hindi naman nagreklamo para ngang sayang-saya pa ito sa ginagawa niya.
Sa unang pagkakilala niya rito ay sobrang hirap nitong lapitan pero kalaunan sa munting pang-a-akit niya rito na tumagal ng isang buwan ay talagang may tinatagong pagka-konsintidor pala ito.
Bumuntonghininga ito nang hindi na siya gumalaw sa pagkakandong niya. “Stop teasing, Annalise. You wouldn’t like me—”
Annalise planted a swift kiss on his lips at pinadaus-dos iyon pababa hanggang panga nito at bahagyang tinutukso ng kaniyang dila. Dahil malaki na rin ang agwat ng upuan at sahig ng kotse ay nagkasiya siyang lumuhod sa harapan ng nakabuka nitong hita.
Sakto lang na makaapak ang lalaki sa break at ano pa roon na kailangan nitong apakan. Bago niya pinaglandas ang kamay upang mahimas ang makapal na hita nito na halatang batak sa gym.
Panay mura ang namutawi sa bibig ng binata at napaigtad iyon nang mahimas niya ang ari nito na nasa loob pa ng pantalon nito. Habang pigil hininga naman si Annalise na nakaluhod at busy sa paghimas noon na hindi nito napansin ang panlilisik ng mata ng binata.
“Come on, mouse! Put it in your mouth!” So bossy.
Nagmamadaling binuksan ni Annalise ang zipper nito at baka matadyakan na siya nito kung ‘di niya pa ito sinunod. Huwag naman sana, kakagatin niya talaga ang ari nito kung sakali.
“Shit!” sigaw niya nang tumama ang pagkalalaki nito sa mukha niya.
Tang ina, titi niya talaga ito! Kasing-ugali ng may-ari.
Annalise grabbed his manhood tighter when she heard him laugh. Kung kaya’t napangiwi ang binata roon.
“Sige, tawanan mo ‘ko,” inis niyang ani. “Kakagatin ko talaga ‘tong malaki mong ari.”It was not a joke, malaki talaga ang ari ng lalaki na kahit siya ay medyo nataranta ng makita ang kabuuan nito. Kinakailangan niya pang gamitin ang dalawang palad para masikop iyon ng buo. Idagdag pa na sa sobrang tigas ay dumagdag iyon sa laki niyon.
Nagpa-penis enlargement surgery kaya ito? Nasaisip niya pero agad naman siyang napaisip habang hawak-hawak ito at sinuri iyon. Parang hindi naman dahil natural na mamulamula iyon at sa ugali ng lalaki? Hibang na lang ang magiisip niyon.
Tinaas baba niya ang mga kamay sa pagkalalaki nito and Antonios hissed at her. It even jerked away from her. Subalit hindi niya iyon hinayaang makawala sa kamay. Eksperto niyang hinimas iyon, mahina sa una at sa kalaunan ay nagiging madiin iyon.
Her hands moved so fast at nang hindi na siya nasiyahan sa ginagawa ay dumukwang siya at pinuno ang bibig ng kaniyang laway bago ipinasok ang ari nito sa kaniyang bibig.
“Uhmm!” ungol niya nang masagad n’on hanggang lalamunan niya ngunit hindi lahat ng paglalaki ng binata ang naipasok niya pero naduduwal na siya.
“Fuck! That’s it, Baby.” Sabay na ungol sa kaniya ni Antonios. “So warm…hmm…” habol hiningang saad nito sa kawalan.
Annalise tucked her hair out of the way before she started pushing her mouth deeply. Sagad na sagad na iyon at punong-puno na ang bibig niya. Pero ayaw niyang tumigil sa pagpapaligaya sa binata. Ngayon pa na nalasahan na niya ito? No fucking way.
Taas, baba, s****p. Iyon ang pauulit-ulit na ginagawa niya at ang kahabaan nitong hindi niya mapasok-pasok sa bibig ay ang kamay niya ang pumuna roon. Habang tumataas ang ulo niya para iluwa ang pagkalalaki nito, hindi tumutigil ang kamay niya sa pagtaas-baba roon.
Halos halinghing ng dalawa ang maririnig sa loob ng kotse nila na hindi nila namalayang naapakan na ng binata ang acceletor dahil naka-focus lamang sila sa mainit na tagpuan ng pagkalalaki nitong kumikiwal sa loob ng bibig ng babae.
“More, baby. Don’t stop…” parang sirang-plankang sambit ng binata sa kaniya.
At mabilis nitong nahawakan ang ulo ni Annalise para ibalik sa pagkain sa kaniyang naguumigting na ari. It was hard to breathe for her, but she’s too into it. Kaya pinaigi niya pa ang pagkain rito, kahit nalalasahan na niya ang paunang semelya nito sa bibig niya.
“Hmm…uhmm”
She shifed her weight when she felt the car was going too fast than the usual speed. Bumabagabag iyon sa kaniya pero nawala na iyon sa isipan ng ipagdul-dulan na siya ng binata. Hawak-hawak ng isang kamay nito ang ulo niya at iyon na ang gumagalaw sa kaniya.
Iba ang puwersa ng binata sa kaniya kaya tuwing naibaba niya ang bibig ay wala siyang magawa kundi ibuka ang lalamunan para maipasok ang pagkalalaki nito ng maayos at hindi masaktan ang lalaki.
Nararamdaman na rin niyang basa na ang panty na suot at unti-unting dumadaloy ang ibang likido sa hita niya papuntang sahig. Kating-kati na rin siyang dakmahin at laruin ang clitoris, iniisip niya pa lang parang binabayaw na siya sa kalangitan.
“Haaa…” she breathed when Antonios pulled her hair up.
Doon lang siya nakahinga ng maayos at nagkaroon ng oras para itukod ang siko sa gitna ng hita nito habang ang isa naman ay natagpuan ang kaniyang kanina pang naghihintay na pagkababae.
Malakas siyang napaungol nang masalat niya iyon at sa sobrang basa nito ay madali lang niyang naipasok ang dalawang daliri. Habang patagilid niyang dinidilaan ang kahabaan ng lalaki. Pabilis nang pabilis ang pagpasok ng mga daliri niya na kahit siya ay napapapikit.
Her breath hitched when she felt the car suddenly lurch. Not because of pleasure this time, but because the man in front of her stiffened in a way that had nothing to do with desire.
Parang estatwa ang kamay nito sa ulo niya. His thigh tensed under her arm. Even his whispered voice dropped into deep, sharp, and dangerous. Pati ang atmosphere sa sasakyan nakikisama rito.
“Why? What happened?” bulong niya, halos pabulong pero may kung anong takot ang gumagapang sa tono niya.
Hindi ito sumagot. The shift was instant—mula sa init ng sandali, bigla na lamang lumamig ang paligid. Antonio’s leg kept jerking, heel slamming down on the brake pedal… again and again. But nothing changed.
Hindi huminto.
Hindi bumagal.
Her stomach plunged from tensing.
“Fuck,” he growled, controlled panic sinking into his voice. “Stand up, Annalise. There’s no fucking brake.”
Para siyang binuhusan ng yelo.
Her body reacted before her mind could catch up. She pushed herself up from between his legs, heart crawling up her throat, the taste og him still warm on her tongue.
Taunting her with the memory of how, seconds ago, they were trembling for a different reason entirely could turn into something horrible.
The moment she lifted her head, a violent flash of headlights seared into her vision, blinding her altogether.
Isang sigaw na ni hindi niya narinig mula sa sarli niyang bibig ang kumawala.
The other car slammed into them—hard—right at the rear of the passenger side. The force ripped her away from gravity, tumilapon siya pabalik, but Antonios lunged, one arm locking around her waist in pure instinct, dragging her against him before her skull could collide with the dashboard.
Glass rattled, metal screamed, her pulse roared louder than her actual heart.
The wheel spun out of control, kasabay n’on ang pag-ikot ng mundo nila.
“Hold on!” Antonios snarled, voice raw, arms tightening around her as the car skidded sideways.
But the car hit them again, napamura ang binata roon. This hit was brutal, as if the world itself wanted to crush them. And then everything broke loose.
The car lifted, and her stomach wrenched as it flipped.
Once.
Twice.
Hindi siya makahinga; hindi siya makasigaw. Every roll hammered her body, every spin rattled her bones, every second stole one more piece of air out of her lungs.
Nakahawak pa rin siya kay Antonios o marahil ang lalaki ang nakahawak sa kaniya. She didn’t know.
Ang init lamang nito ang nararamdaman niya mula sa kaniyang harapan. His trusted grip around her waist and the way he kept her caged against him amidst the tragedy were the only things that kept her sane at the moment.
And then…the silence stretched.
Wala nang pumapasok sa isip ni Annalise kundi ang kirot. Ang sakit. Ang amoy ng gasolina sa kung saan. At ang paghapdi at daloy ng pulang likido sa katawan niya.
One look at Antonios was the hardest part she had ever done, and seeing the man unconscious drove her to think.
Fuck. Patay ako kay Uncle nito…
Bago siya nawalan ng lakas at ilang sandali pa lang ay ang mabibigat na takip ng mata na niya ang sumunod.
Tang ina talaga. Mamatay na ako.
Everything went rigid black…
12.Eternal Chaos.Everything was in total chaos, Antonios was punching Dalfren, while Annalise was stopping his arms from giving so much blow. Pati ang ginang ay umawat din, while Robert acted as if he was helping when he’s not. “Baby, stop it! Dalfren, ‘pag natamaan si Nios, kamao ko tatama sa ‘yo!”Ni hindi man lang naka suntok ka isa si Dalfren kay Antonios. Napasipol si Izaak sa nakikita. He felt Dalfren deserved every punch. Halos hindi na alam ni Annalise ang gagawin. Antonios was livid after Dalfren kissed her in front of him. Parang kung anong switch ang na on ng binata. Sa isang iglap lang kamao na ang tumama sa labi nito. “The fuck was that? Why was he kissing you?!” galit na tanong ni Antonios kay Annalise. Putang ina ba naman nitong hudas na ito! Ako na mismo ang papatay sa kaniya, king’ina!“I don’t know!” “Anong you don’t know? He kissed you in front of my son! Your husband.” sigaw ni Felicia matapos hindi maitulak palayo ang anak sa lalaki. Nagkagulo na and Annal
11.A Nightmare.“Tito?” Antonios asked. His eyes darted from Annalise to the middle aged man. Nakapasok na ito sa hospital room nila pero hindi lumalapit sa kaniyang asawa. Is he one of the syndicates?“Excuse us,” ani Annalise bago ito humakbang at itinulak ang matandang lalaki paalis. Antonios was left dumbfounded; she just left him there. That’s a subconscious wariness of hers that means it's related to the syndicate. Napakuyom ang kamay niya. “What was that?” his Mom. Muntik na niyang makalimutan nandoon pala ang kaniyang ina. He was focused on the fact that the man appeared when they aired the news on television. Antonios wants to know what they will be talking about pero nandito ang ina niyang hindi naman niya tinuring ina. “None of you’re concerned, don’t even think about causing a ruckus, mother.” his voice was thick with ice. Suminghap ang ginang at padabong na umupo sa pang-isahang sofa. Katapat lang sa isa, kung saan naupo si Antonios. “None of my concern? You’re a
10.Worst Day.Another week passed in the hospital and Annalise’s gonna lose her shit. Kasalukuyan siyang nakaupo sa pang-isahang sofa habang katabi si Antonios na busy sa kakulikot sa cellphone nito. Sa totoo lang hindi na niya alam ang nangyayari sa buhay niya. She was just going with the flow. And those past weeks were tiring at ang nakuha niya lang doon ay may mild amnesia ang binata. That works well for her, specially dahil din doon sa marriage certificate, and with that ang binata rin ay sobrang maraming inaatupag. Kung hindi lang sinabi ng doctor na may sakit sa ulo ang binata ay baka isipin niyang umaakto lang ito. Ngumuso si Annalise at pinag krus ang mga braso sa dibdib bago bumaling kay Antonios. “Kailan tayo makakalabas dito?” bagot niyang tanong rito. Antonios tilted his head while his body relaxed on the couch, dumekwatro ang upo nito habang nakaharap na sa kaniya. While he was doing all that, Annalise was like a hawk gawking at his godly sight. Iba ang lalaki kahit
9.Trapped.“Tell me what happened.” Pinatigas ni Annalise ang boses na para bang siya talaga ang asawa ng binata. Ma-otoridad at may dignidad.Hindi niya pa rin makuha kung bakit gan’on na lamang ang akto ni Antonios sa kaniya. She had a lot of conclusions but she couldn’t just jump on to it, without prior context. Kaya mas maiging magtanong siya kung anong nangyari habang wala siyang malay.The doctor cleared his throat. “Well, Antonios—Mr. Reagan told us that you’re his wife, and the attorney here had all the necessary papers to validate the information.” On cue, the attorney gave her the papers na sa tingin niya ay marriage contract niya sa binata. Which made her think so much. Kung saan nakuha, sino ang may gawa, and thinking made her body ache in frustration. Is this a prank?Maybe it was the syndicate’s plan after all? There were a lot of things in her mind na hindi na niya napansin na may panunuring titig na sa kaniya ang mga binata. She took a deep breath, closed her eyes,
8.Wife. Kirot ang unang bumati kay Annalise nang maimulat niya ang mga mata. At ang unang bumati naman sa kaniya ay ang liwanag magmula sa nakaawang na bintana at puting kisame. Ni hindi nga niya maiangat ang kamay sa pangangalay. She felt her body crumble over slight touches. Gusto niyang maiyak. “—Lise?” She stirred. She may have been awoken, but her senses were totally numb, and her hearing was in disarray. Someone has been calling her multiple times now. Parating tumatawag o kundi naman hinahaplos ang kamay niya. Pero sino naman iyon? Ang alam niya lamang ay wala sa grupo niya ang humahaplos sa kamay niya na para ba siyang bata at inaalo. “Okay…that’s it, baby…let go.” Parang binibiyak ang ulo niya sa memoryang pilit na umuukilkil sa kaniya. What Annalise did not know at that time was that her body was in motion, reenacting every detail of what she remembers. The pain of being abandoned, the pain of being alone, and the pain of being in the dark. Forcing her small b
7.Without Conscience. “So…kasal ka na nga?” makukulit na tanong sa kaniya ng mga kaibigan. Inis niyang ipinikit ang mga mata. “Pakealam niyo ba?” Nagsinghapan naman ang mga loko, offended masyado sa sinabi niya. Hindi matatahimik ang mga bibig nito pati nga ata kaluluwa ng mga ito ay hindi matahimik kung hindi niya ito papansinin. Pinapalibutan pa siya ng mga loko, at nang hindi magkasya sa circle ay may naitulak pa. Sakto iyon pasubsob sa kaniya. “Fucking moron, that hurts!” reklamo niya sa bigat ng kaibigang si Ryder. Nadaganan ang tahi niya sa tiyan. Ryder got up unapologetically.“‘Di lang naman ikaw ang nasaktan, ako rin!” sansala nito bago sumiksik sa gilid niya. Kaya ngayon sila nang dalawa ang nasa kama. Napabuntong hininga na lamang siya, questioning himself kung saan-saan niya napulot ang mga hudyo at kinukunsumo yata siya. “Viktor and Isaiah can explain. Hindi niyo ko kailangang pestehen.” naiinis niyang ani habang pilit na tinutulak si Ryder na kumakapit sa ka







