Kabanata 4: Meet Again

Rizza's POV

After five years...

Limang taon mula nang huli kong makita ang lalaking minsang pinaniwalaan kong makakasama ko hanggang sa pagtanda.Limang taon mula nang tuluyan kong isinara ang p***o sa pagitan namin.

At sa loob ng limang taon, paulit-ulit kong sinabi sa sarili ko na tapos na.Wala na si Damian sa buhay ko.

Hindi ko na siya mahal.Hindi ko na siya hinihintay.

Hindi ko na siya kailanman gugustuhing makita.

Pero ngayong gabi, sa gitna ng isang marangyang ballroom na puno ng mga kilalang negosyante at socialites, isang pangalan ang sapat para muling guluhin ang katahimikan ng puso kong matagal ko nang pinilit ayusin.

Nasa tabi ko ngayon si Xavier Montefalco. Sino bang mag-akala na ang dating taxi driver na kinaiinisan ko dahil panay buntot sa akin ay secret billionaire pala. Biglang tumahimik ang paligid ng magsimula nang magsalita ang host sa event na ito.

"Ladies and gentlemen, please welcome the chairman and CEO of the Vergara Group…"

Napatigil ang mundo ko.Tumigil ang paghinga ko.

At nang marinig ko ang sumunod na pangalan, tila bumalik lahat ng alaala na limang taon kong binaon na sa limot.

"Damian Vergara."

Napahigpit ang hawak ko sa wine glass.

Hindi...Hindi maaari.Dahan-dahan akong napalingon sa entrance ng ballroom.At doon ko siya nakita.

Si Damian...

Ang lalaking minahal ko.Ang lalaking sumira sa akin.

Mas lalo siyang ang mukha niya ngayon. Mas mature. Mas intimidating. Nakasuot ng perfectly tailored black tuxedo na lalong nagpalalim sa matalim niyang aura.

Limang taon ang lumipas, pero walang nagbago sa mga mata niya.Those dark eyes.Those eyes that once made me feel safe.Those same eyes that I had seen the night he betrayed me.

Humakbang siya papasok sa ballroom, kasunod ang ilang executive ng Vergara Group.Lahat ng tao ay napatingin sa kanya.

Pero ako?Gusto kong tumakbo.Gusto kong umalis.

Gusto kong maglaho bago pa niya ako makita.

"Rizza?"Napalingon ako kay Xavier. He invited me to this event.Hindi ko naman akalain na ganito palang klaseng event ang dinaluhan namin.

"You know him?" nakakunot-noo niyang tanong.

Pinilit kong ngumiti. Pinilit kong ikalma ang sarili ko dahil hindi pwedeng makaramdam ako ng ganito dahil lagi kong tinatak sa sarili ko na hindi ko na siya mahal.

"No."

Isang kasinungalingan.Isang napakalaking kasinungalingan.Dahil mas kilala ko si Damian kaysa sa kahit sino rito.Kilala ko kung paano siya ngumiti kapag masaya siya.Kilala ko kung paano niya hinihimas ang gilid ng baso kapag kinakabahan.

Kilala ko kung paano niya binababa ang boses kapag galit.

At higit sa lahat…Kilala ko ang paraan ng pagtingin niya sa akin.Kaya nang biglang magtama ang mga mata namin mula sa kabilang bahagi ng ballroom, alam kong nakita niya ako.Nanigas siya.

Parang biglang nawala ang ingay sa paligid namin.

His eyes widened.For the first time that evening, nakita ko ang isang Damian na hindi kontrolado.

Shock...disbelief and pain.At isang bagay na ayaw kong pangalanan.Pagmamahal?

Hindi...Imposible.Limang taon na.Limang taon na siyang wala sa buhay ko.Hindi ako maaaring bumalik sa dating Rizza.

Kaya ngumiti ako.Hindi dahil masaya akong makita siya.Kundi dahil gusto kong ipakita sa kanya na hindi na ako ang babaeng iniwan niyang wasak.

Matapos siyang nagsalita sa entablado. Halos mabingi ako sa malakas na palakpakan ng mga bisita.

" I still idolized that man," narinig ko pa ang mahinang sabi ni Xavier, na ang tinutukoy niya ay si Damian na ngayon ay pasimple nang tumingin sa gawi namin.

Sinalubong pa si Damian ng mga kilalang businessman at mga investors.Habang nanatili pa ein kaming nakatayo ni Xavier habang lihim na sinusundan ang mga kilos ni Damian.

Mas lalong bumilis ang tìbok ng aking puso nang naglakad papalapit si Damian sa gawi namin.

" Mr. Vergara..." masayang bati ni Xavier,na halatang masaya dahil napansin kami ni Damian. Ito naman talaga ang isang rason kung bakit dumalo kami sa event na ito dahil gusto ni Xavier na makilala niya si Damian.

" I'm Xavier Montefalco..." matikas na wika ni Xavier, na halatang nagpapalakas kay Damian.

" Nice to meet you,Mr.Montefalco," kaswal na wika ni Damian pero nag tingin nito ay na sa akin na.

Tumikhim muna si Xavier, " Meet my date, Rizza Macaraig," pakilala sa akin ni Xavier,na agad akong inakbayan sa balikat. Naasiwa naman ako sa ikinikilos ni Xavier dahil wala naman ito sa napag-usapan namin.

Ngumiti naman si Damian, na tila ba hindi niya ako kilala. At ngayon lang kami nagkita sa tanang buhay namin.

" Nice to meet you, Rizza," nakangiti wika ni Damian sa akin. Kinuha pa niya ang kamay ko at hinalìkan ang likod nito.

Napapitlag naman ako nang maramdaman ko agad ang init ng kanyang labi. It's weird, hindi dapat ako makaramdam ng ganito ulit sa lalaking kaharap ko na niloko Mabilis kong hinila ang kamay ko.

" Excuse me, Xavier .Restroom lang ako." Paalam ko.

" Sasamahan ba kita?"

" No, but thanks..."

Mabilis akong naglakad papunta ng restroom. Mabuti na lamang walang ibang tao ang gumamit kaya solo ko ang buong lugar.

Diretso ang tingin ko sa salamin. May lungkot sa mga mata ko na alam ko ang dahilan nito. Naglagay ako ng kaunting make-up at lipstick. Sinipat ko muna ang sarili ko bago ako tuluyang lumabas ng restroom.

" Rizza..."

Napahinto ako.Hindi ko kailangang lumingon para malaman kung sino iyon.Pamilyar pa rin ang boses.

Malalim at mababa.At masyadong malapit.

Huminga ako nang malalim bago dahan-dahang humarap.

At he was there.Standing only a few feet away from me.

Damian Vergara...My first love.My greatest mistake.And the father of my son that he never know.

"Hello, Rizza."

I stared at him."Hello, Damian," parang simpleng pagbati lamang iyon.Pero sa loob ko, isang bagyo ang Gusto kong ipakita sa kanya na hindi na ako apektado sa presensya niya. Pinakita ko din sa kanya na hindi na ako interesado sa kanya.

Galit...iyon ang naramdaman ko sa ngayon. Hindi ko siya mapatawad sa ginawa niya.Kaya tama lang ang desisyon ko na hindi niya dapat malaman na may anak siya sa akin.