Chapter 5: Dignity Over Millions

Kinabukasan ay umaga pa lang, naririnig ko na si Trina sa labas ng bahay.

"Girl! Buksan mo 'tong pinto kung ayaw mong lumamig 'tong pandesal mo!" sigaw niya habang kumakatok sa bahay.

Napabuntonghininga naman ako habang dahan-dahang bumabangon mula sa higaan ko. Ngayon ako nakakaramdam ng antok dahil hindi ako nakatulog nang maayos. Halos magdamag ko yatang iniisip ang mga nangyari kagabi.

Naghihikab pa ako nang pagbuksan ko si Trina nang pinto at nakita kong may dala siyang pandesal.

"Fresh from pan de boy!" sabi niya at nauna nang nagpunta sa lamesa.

"Inagahan ko talaga punta dito dahil baka wala ka mamaya. So, ano'ng nangyari sa De Leca party kagabi?" tanong niya pagkatapos ay naupo.

Napasinghap naman ako at napairap. Kumuha ako ng dalawang tasa at mainit na tubig para magtimpla ng kape.

"Ano pa nga ba? Para akong lumusong sa ginto tapos nalunod ako," sabi ko sa kaniya.

Natawa naman siya kaya naupo ako sa monobloc chair at sumandal doon.

"Wow! Ang lalim niyan ah? So ano nga ang nangyari? Na-meet mo na ang family niya? Nagustuhan ka ba nila?" sunod-sunod niyang tanong.

"Syempre hindi! Ngayon lang nagpakilala si Rafael ng babae sa pamilya niya kaya nanibago sila. Hindi sila makapaniwala kung nagseseryoso na ba siya," pagkukwento ko.

"Sobrang intimidating ng mommy niya at 'yong kuya niyang si Leandro judgemental naman. Isipin ba naman na gold digger ako?!" patuloy ko.

"Pero yung grandpa nila ang naiiba. Mabait si Don Severino. Nakakainis lang talaga si Leandro dahil ang taas ng tingin niya sa sarili niya. Feeling perfect!" inis na sabi ko.

Muling natawa si Trina habang pinakikinggan ang mga kwento ko.

"Pogi rin ba si Leandro? Ano sa tingin mo?" nakangising tanong niya.

"Girl! Kahit gaano kagwapo ang isang lalaki kung masama naman ang ugali e wala rin!" sagot ko pagkatapos ay napairap.

"Oh my gosh! So, pogi rin si Leandro? Baka pwede mo akong ipakilala sa kaniya?" tanong niya pagkatapos ay muling natawa.

Alam kong nagbibiro lang siya, pero sinamaan ko siya nang tingin.

"Joke lang!" depensa niya agad sa sarili niya.

Nagkwentuhan lang kaming dalawa roon hanggang sa nagising na si Lola. Pinakain ko siya at nagpaalam naman si Trina na uuwi na, pero ilang saglit pa lang siyang nakakaalis ay muli siyang bumalik sa bahay.

"May nakalimutan ka ba?" kunot-noo na tanong ko sa kaniya.

Mabilis naman siyang napailing.

"Wala, pero sabi ni Jose may naghahanap daw sa'yo sa labas. Naka-kotse. Mukhang si Mr. Pogi!" paliwanag niya.

"Mr. Pogi? Sino 'yon, Gigi? May manliligaw kana ba?" tanong naman ni Lola.

Mabilis akong napailing at pinanlakihan ng mata si Trina.

"A-Ah hindi po, Lola. Baka isa sa mga client ko. May pick up kasi ngayon na mga accessories," pagsisinungaling na sabi ko.

Agad kong kinuha ang phone ko na nakapatong sa lamesa para tignan kung tumawag ba sa akin si Rafael, pero wala naman akong nakitang missed call. Napailing na lang ako at napabuntonghininga dahil mukhang hindi siya sumusunod sa usapan.

"Lalabas po muna ako, Lola. Kumain po muna kayo," paalam ko.

"Gusto sana kita samahan kaya lang may gagawin pa ako sa bahay. Bye!" paalam naman sa akin ni Trina nang makalabas ako sa bahay.

Malayo pa lang ako ay natatanaw ko na ang pangmayaman na sasakyan. Nanliit ang mga mata ko dahil hindi naman 'yon ang kotse ni Rafael, pero dahil mayaman siya sigurado akong marami siyang sasakyan.

Nang makalapit ako ay bumukas ang pintuan ng sasakyan. Aawayin ko na sana si Rafael dahil hindi siya tumawag sa akin bago magpunta rito, pero halos manlaki ang mga mata ko nang makita kong hindi siya 'yon.

Si Leandro. Nakasuot siya ng suit at mukhang papasok pa lang sa trabaho. Inalis niya ang shades niya at diretsyong akong pinasadahan nang tingin.

"A-Ano'ng ginagawa mo rito? At paano mo nalaman ang address ko?" tanong ko kaagad sa kaniya.

Hindi siya nagsalita at napalingon sa paligid bago muling tumingin sa akin.

"How much do you want para lang layuan ang kapatid ko?" tanong niya at bakas sa boses niya ang panghuhusga.

"H-huh?" kunot-noo kong tanong sa kaniya.

"I know you're just fooling my brother. You're just using him to get money, right?" diretsyong sabi niya sa akin.

Halos kumalabog ang puso ko dahil sa maling akusasyon na binibintang niya sa akin.

"Three hundred thousand. Ang bilis mong nakuha without working hard. Hindi ko alam kung paano mo napapayag si Rafael nang gano'n na lang," patuloy niya.

Kinuyukom ko ang dalawang kamay ko dahil nakaramdam akong muli ng panghuhusga niya. Hindi ko alam kung paano niya nalaman na binigyan ako ni Rafael ng gano'ng kalaking pera, pero isa ang nasisigurado ko. Wala siyang alam sa usapan namin ng kapatid niya.

Humugot ako ng malalim na hininga bago magsalita.

"Kung wala kang magandang sasabihin, makakaalis ka na." Sabi ko sa kaniya.

Nanapangisi siya na para bang hindi nagpapatinag sa sinabi ko.

"Name your price, Miss Cuevas. Five hundred thousand? Or let's make it two million? For sure mas malaki pa sa two million ang makukuha mo sa kapatid ko, but I wont let that happen. Let's end this," sunod-sunod niyang sabi.

Halos malaglag ang panga ko dahil sa sinabi niya. Akala ko ay huli na ang pang-iinsulto niya sa akin kagabi, pero hindi pa pala dahil nakuha niya pang magpunta rito para lang sabihan na naman ako ng mga masasakit na salita.

Napataas ang dalawa niyang kilay habang nakatingin sa akin.

"What? Masyado ka bang na-overwhelm sa two million? Do you want me to make it three million?" nakangising tanong niya.

Sa sobrang inis ko ay napahugot ako nang malalim na hininga dahil hindi ko na matiis ang kayabangan niya.

"Gan'yan ba talaga tingin mo sa aming mahihirap?" matapang na tanong ko sa kaniya.

"Dahil ba hindi ako nakasuot ng mga designer clothes at hindi kasing yaman niyo, gold digger na agad?!" patuloy ko gamit ang naiinis na boses.

Hindi siya nagsalita, pero nanatili ang mga ngisi sa labi niya na siyang nagpapainit lalo ng ulo ko.

"Hindi mo ako kilala, Mr. De Luca at wala kang alam sa pinagdadaanan ko. Kahit gaano pa kalaking pera 'yang inaalok mo, hindi ko tatanggapin lalo na kung galing sa taong kasing yabang at arogante mo!" tuloy-tuloy kong sabi sa kaniya.

Napakurap siya at halata sa mukha niya ang bahagyang pagkagulat dahil sa hindi inaasahan na pagsagot ko sa kaniya.

"Ngayon kung wala ka nang magandang sasabihi, makakaalis ka na. At kung may problema ka sa naging desisyon ng kapatid mo, talk to him. Hindi ako 'yung problema rito." Dagdag ko pagkatapos ko siyang irapan.

Tinalikuran ko siya at naglakad na ako pabalik sa bahay nang hindi na siya nililingon pa. Kahit na nakalikod na ako sa kaniya at ramdam ko pa rin ang bigat nang tingin niya sa akin na para bang may tinatantiya, at hindi maintidiahan.

Sobrang nakakainis ang lalaking 'yon! Three million para lang layuan ang kapatid niya? Kahit limang milyon pa 'yon ay hindi ko tatanggapin lalo na at isang buwan lang naman ang kasunduan namin ni Rafael. Kaya kahit hindi niya ako bigyan ng malaking pera, once na matapos ko ang isang buwan ay sisiguraduhin kong hinding-hindi na magtatagpo ang mga landas namin!

"Oh, ano'ng nangyari? Saan daw ang punta niyo ngayon ni Rafael?" sunod-sunod na tanong ni Trina nang makabalik ako sa bahay.

Natingin naman ako sandali kay Lola na tahimik lang na nanonood ng TV bago ako nagbaling nang tingin kay Trina.

"Hindi 'yon si Rafael." Sagot ko at may bakas pa rin na pagkainis.

"H-Huh? E, sino?" nagtatakhang tanong ni Trina.

"Sino pa nga ba? Walang iba kundi ang mayabang na Leandro na 'yon!" inis na sagot ko.

"Ano?! Si Mr. Sungit?! Ano namang ginawa niya rito at paano niya nalaman address mo?"

Napabuntonghininga ako at napailing dahil isa rin 'yon sa iniisip ko dahil malabo namang ipaalam 'yon ni Rafael sa kaniya.

"Hindi ko rin alam, pero nakakainis siya kaya hindi ko na naman napigilan ang sarili ko na sagutin siya. Mag-offer ba naman sa'kin ng three million kapalit ng layuan ko si Rafael! Ang nakakagalit pa ay tingin niya peperahan ko lang ang kapatid niya!" patuloy na sabi ko.

Namilog naman ang mga mata ni Trina na para bang gulat na gulat sa narinig.

"Three million?! Instant milyonarya ang dating, girl! Ano'ng tingin niya sa'yo? Kontrabida ka ng buhay nila?" sabi niya pagkatapos ay natawa.

"Exactly! Porket ba mayaman siya ay pwede niya na akong insultuhin at husgahan?" patuloy ko sa reklamo.

"Bakit hindi mo na lang sabihin kay Rafael? Para naman aware siya sa ginagawa sa'yo ng brother niya. Sigurado naman ako na ide-defense ka ni Rafael," suhestiyon niya.

Napairap naman ako. As if naman na mahalaga pa 'yon kay Rafael.

"Hindi na dahil baka mag-away pa sila at maging komplikado pa ang lahat. Isa pa, wala naman pakialam si Rafael sa mararamdaman ko," sagot ko pagkatapos ay nagkibit ng balikat.

"May point ka naman, pero kahit na ano'ng concern niyang si Leandro ay hindi ka dapat niya husgahan," sabi niya.

Napatango naman ako bago muling sumagot.

"Oo, kaya nga hindi ako nagpapatalo sa kaniya hindi ba? Kung sa tingin niya hindi ako lalaban sa kaniya, nagkakamali siya."

Agad naman pumalakpak si Trina kaya muli akong napairap sa kaniya.

"That's my girl! Kaya tuloy lang ang laban! Kaya 'wag ka talagang papayag na maliitin ka ng lalaking 'yon!" sabi niya.

Napangisi ako at napatango dahil kahit papaano ay nawawala ang inis ko kay Leandro dahil kinakampihan ako palagi ni Trina.

"Anyways, wala ka bang gagawin ngayon? Wala ba kayong pupuntahan ni Rafael?" tanong niya.

Mabilis naman akong napailing at nagkibit ng balikat. Tingin ko naman ay wala dahil walang message sa akin ni Rafael.

"Perfect! Dahil wala kang gagawin today, may gig tayo!" excited niyang sabi.

Agad naman napakunot ang noo ko.

"At ano'ng gig naman 'yan?" curious na tanong ko.

"Kay Mr. Daez! May malaking catering daw sila at kailangan pa nila ng tao. Tumawag siya sa'kin ngayong umaga lang para itanong kung pwede tayo," paliwanag niya.

Agad naman akong napangiti at napatango. Ilang buwan na rin matapos ang last gig namin kay Mr. Daez. Manager siya sa isang food and beverage company kung saan madalas mayayaman ang client nila.

"Tatanggi pa ba ako d'yan? Of course! Count me in!" sagot ko kaya nagtawanan kaming dalawa.

Nag-prepare ako kaagad sa araw na 'yon dahil alam kong mabigat ang magiging trabaho namin doon. Nag-text na rin ako kay Rafael para sabihan siya na may gig ako ngayong araw. Baka kasi bigla niya akong kailanganin tapos wala ako.

From Rafael:

No worries, babe. May agenda rin ako today.

Halos mapadiin ang hawak ko sa phone nang mabasa ang text message niya sa akin. Napangiwi na lang ako dahil mukhang in character siya kahit sa message lang kami nag-uusap.

Mabilis naman akong nag-type para mag-reply sa kaniya.

To Rafael:

Babe mo mukha mo!

Nang ma-send ko 'yon sa kaniya ay agad ko nang in-off ang phone ko. Hapon pa naman ang start ng event pero kailangan maaga kaming magpunta sa place para mag-ayos.

"Mag-iingat kayong dalawa. 'Wag kang mag-alala, Gigi. Ako ang bahala kay Nanay Jacinta," sabi ni Tita Amelia.

Napangiti naman ako at napatango. Sobrang laking pasasalamat ko dahil kahit na hirap kami sa buhay ay may mga tao pa rin akong nasasandalan katulad ng pamilya ni Trina.

Sobrang bilis lang ng oras dahil nang makarating kami sa place ay nagtrabaho kami kaagad hanggang sa hindi namin namalayan na malapit ng magsimula ang event.

"Gigi, do'n ka na sa hot foods area. Na-review mo na ba yung mga ingredients sa foods? Baka kasi magtanong ang mga guest lalo na yung may mga allergies," sabi ni Nico, isa sa mga waiter na kasama ko.

Mabilis naman akong napatango dahil aware naman ako sa mga gano'n. Mabilis lang din naman akong matuto lalo na at kailangan kong aralin ang mga ingredients ng foods na nakahain doon.

"Oo naman, Nico. Ako pa ba?" Mayabang na sagot ko.

Natawa naman siya at napatango dahil ilang beses na rin naman kaming nagkasama sa trabaho at never pa akong nagkamali.

"Alam ko. Kaya nga crush kita e!" pabirong sabi niya.

Napangiwi naman ako at napairap sa kaniya, pero mas lalo lang siyang natawa dahil sa naging reaksyon ko.

"Hoy, Nico! Tama na 'yang landi. Pumunta kana do'n at nakapasok na ibang guests," sabi ng isa naming kasama roon.

Natawa na lang ako at kinuha ang ibang mga pagkain para dalhin sa hot foods aread.

"Bitter mo naman bro! Oo na pupunta na ako. Totoo ba na isa sa mga guests natin ang De Luca?"

Napakunot naman ang noo ko at napahinto sa ginagawa nang marinig ko 'yon.

"De Luca? Sinong De Luca?" curious na tanong ko habang kumakabog ang puso ko.

"Hindi namin alam kung sinong De Luca. Bakit?" nagtatakhang tanong naman ni Nico.

Mabilis naman akong napailing kahit na ramdam ko ang kaba ko.

What if Mommy ni Rafael ang De Luca na tinutukoy nila?

Oh my, God! I'm doomed!