Masuk"Hindi, hindi kita matutulungan." Agad na umupo si Dave sa sopa na nasa praktisan ni Claude.Nang marinig iyon ni Claude ay agad na nagtaka. "Bakit?" tanong ni Claude sabay titig nang mabuti kay Dave. Lumapit ito kay Dave at muntik na siyang mapa-atras, pero buti na lang may sandalan ang sopa. Medyo nakakatakot si Claude para kay Dave."Hindi ko kaya. May iba na si Irish." Diretsong sinabi ni Dave ang totoo."Ikaw ba iyon?" muling tanong ni Claude sabay bahagyang pag-iling ng kanyang ulo. Sinuri niya ang mukha ni Dave na hindi komportable sa ginagawa ng kanyang kaibigan."Hindi. Ang lalaking iyon ay ang aking matalik na kaibigan sa ating bansa. Si Alarich Vance. Si Irish ay kanyang kasintahan."Nang marinig iyon ay agad na tumayo si Claude. Hiningal si Dave dahil para siyang iniinteroga ni Claude. Tila malungkot at dismayado ang mukha ni Claude na nakatayo. At saka, paanong magkagusto si Claude kay Irish?"Si Alarich Vance? Hindi ba iyon ang pangalan ng sperm donor?" tanong ni Claude
Sinulyapan ni Alarich ang kwintas ni Irish na inilapag niya sa ibabaw ng isang frame sa kanyang kahoy na mesa.Alam niyang hindi niya makakalimutan ang babaeng iyon kung gagawin niya ito, pero tila siya mismo ang ayaw makalimot. Hayaan na lang na ang babaeng iyon ay maging sarili niyang alaala.Brak!!Biglang bumukas nang malapad ang pinto ng kanyang silid kaya naman agad na ibinaling ni Alarich ang kanyang tingin sa pintong iyon.Mabilis na naglakad si Vivian palapit kay Alarich at dinigta ang mesa nito dahil sa sobrang galit. Bahagyang napakunot ang noo ni Alarich pero walang ekspresyon ang kanyang mukha."Paano mo akong nagawang balewalain sa buong linggong ito!" sigaw ni Vivian na tila labis na nababaliw. Nagpunta pa siya mula sa Paris para sa lalaking ito, ngunit ito ba ang kanyang makukuha?Tinitigan lamang ni Alarich ang babaeng puno ng matinding pagkayamot sa mukha. "Hindi mo ba alam ang sinabi ko? Tapos na ang relasyon natin, limang taon na ang nakararaan at nakansela na rin
"Kaya sinabi mo na lahat?" Nagulat si Dave sa narinig mula kay Alarich.Alam niya kung gaano kahirap ang ginawa ni Alarich upang itago ang lahat ng ito. Alam niyang labis na nadismaya si Alarich sa kanyang lolo. Hindi lang niya inakala na magiging ganito siya katapang. Siyempre, nailantad na nito ang kanyang kahihiyan."Oo. Medyo nabigla siya, pero sa tingin ko ito ang magpapahinto sa kanya sa pagpapakasal sa akin kay Vivian o kahit kaninong babae sa hinaharap." Muli na namang iniikot-ikot ni Alarich ang panulat sa kanyang kamay, tila sinusubukang panatilihing abala ang kanyang mga daliri. Sa totoo lang, gusto lang niyang mailipat ang kanyang iniisip, kahit simple, pero epektibo itong paraan para hindi siya masyadong magpokus sa sakit ng kanyang puso.Tumahimik sandali si Dave habang tinitingnan ang kanyang kaibigan na tila komportableng nakaupo sa harapan niya. Kahit na tila normal ang lahat, alam ni Dave kung gaano kahirap para kay Alarich na itago ang totoong nangyayari. Kahit norm
"Yap, tapos na ang pagsusuri mo. Mga isang linggo na lang ay magsisimula na tayo sa ovulation induction. Mag-iiniksyon tayo ng hormone sa iyong katawan para makuha natin ang itlog sa iyong sinapupunan. Iba-iba ang side effects, pwedeng maging hindi matatag ang iyong emosyon, minsan ay pagod, o kaya'y pakiramdam na puno ang iyong tiyan." Tiningnan ni Claude ang lahat ng resulta ng pagsusuri kay Irish. Sa kabutihang-palad, lahat ay nagpapakitang pwede nang magpatuloy si Irish sa susunod na yugto.Inilipat ni Claude ang kanyang tingin mula sa mga papel sa harapan niya patungo kay Irish na tila walang ekspresyon. Kita niya na ang babaeng ito ay kinakabahan dahil sa patuloy na paglalaro ng kanyang mga kamay sa isa't isa."Anong meron? Natatakot ka?" tanong ni Claude kay Irish."Hindi. Kailan darating si Dave?" Tinitigan ni Irish si Claude. Hindi siya takot, kinakabahan lang siya. Nakakapagod na ang mga naunang pagsusuri para kay Irish. Kailangan siyang kuhanan ng dugo at iba pang pagsusuri
"Alarich! Huwag kang magsalita ng kung ano-ano! Sa tingin mo ba ay maniniwala si Lolo sa sinasabi mo?" sigaw ni Ginoong Theodore bilang tugon sa sinabi ni Alarich. Paano siya maniniwala na ang kanyang apo na tila perpektong-perpekto ay isang lalaking baog at impotente?"Natatandaan ba ninyo, Lolo, ang lahat ng mga paggamot na inaprubahan ninyo nang hindi ninyo alam ang mga side effect sa akin? Karamihan sa mga paggamot na iyon ay halos pumatay sa akin. Sa kasamaang-palad, ang naging epekto lamang ay ang pagkabaog at impotente ko." Bahagyang natawa si Alarich na tila kinukutya ang kanyang kapalaran. Kitang-kita ang tunay na dalamhati sa kanyang mga mata."Hindi maaari. Hindi ka matutulad niyan sa mga paggamot na iyon." Patuloy pa ring itinanggi ni Ginoong Theodore na nangyari iyon sa kanyang apo, lalo na't siya ang may pakana noon."Maaari ninyong tanungin ang personal nating doktor. Hiniling ko sa kanya na itago ang lahat ng ito sa inyo, Lolo, upang hindi kayo mabigo. Sinubukan ko, la
"Alarich! Huwag kang magsalita ng kung ano-ano! Sa tingin mo ba ay maniniwala si Lolo sa sinasabi mo?" sigaw ni Ginoong Theodore bilang tugon sa sinabi ni Alarich. Paano siya maniniwala na ang kanyang apo na tila perpektong-perpekto ay isang lalaking baog at impotente?"Natatandaan ba ninyo, Lolo, ang lahat ng mga paggamot na inaprubahan ninyo nang hindi ninyo alam ang mga side effect sa akin? Karamihan sa mga paggamot na iyon ay halos pumatay sa akin. Sa kasamaang-palad, ang naging epekto lamang ay ang pagkabaog at impotente ko." Bahagyang natawa si Alarich na tila kinukutya ang kanyang kapalaran. Kitang-kita ang tunay na dalamhati sa kanyang mga mata."Hindi maaari. Hindi ka matutulad niyan sa mga paggamot na iyon." Patuloy pa ring itinanggi ni Ginoong Theodore na nangyari iyon sa kanyang apo, lalo na't siya ang may pakana noon."Maaari ninyong tanungin ang personal nating doktor. Hiniling ko sa kanya na itago ang lahat ng ito sa inyo, Lolo, upang hindi kayo mabigo. Sinubukan ko, la
Higpit na hawak ni Irish ang hawakan ng upuang gawa sa balat, na nagdulot ng mahinang kaluskos. Tumingin siya sa maliit na bintana sa tabi niya. Lahat ay madilim, tanging ang maliliit na ilaw lamang ang nagbibigay liwanag."Kailangan n'yo po ba ng anumang bagay, Binibini?" tanong ng stewardesa."Hu
Inilalagay niya ang mga hiniwang gulay sa kaldero kung saan nagluluto.Nagulat ang mga kasambahay sa kusina nang makita si Alarich. Sa buong panahon ng kanilang pagtatrabaho doon, hindi pa nila nakikitang pumasok si Alarich sa kusina. Karaniwan na lang siyang humihiling ng pagkain mula rito. Kaya n
Agad na pumasok si Alarich sa isang marangyang restoran na may istilyong minimalist, may mga pader na salamin at kulay itim ang lahat ng pintura.Ngunit nang akmang tatawid na siya sa pangunahing pinto, bigla siyang hinarang ng isa sa mga waiter doon."Ginoo, hindi po maaaring pumasok nang ganyan
Kakarating lang ni Alarich sa kanyang tahanan na may istilong minimalistang Europeo na mukhang napaka-moderno. Agad siyang bumaba ng kanyang sasakyan, at mabilis na pinagbuksan siya ng pinto ng katulong sa bahay.Diretsong pumasok si Alarich patungo sa kanyang silid habang patuloy na nakatingin sa







