Masuk"Mr. Vallega, please stop staring at me. It's making me uncomfortable," ani ko bago tumingin muli kay Regulus. Bigla siyang napaayos ng upo. "Or else, ako nalang mismo ang makikipagkita kay Mr. Villazco." dagdag ko pa bago binalik ang tingin sa sketch.
Pansin ko namang pasulyap-sulyap nalang siya sa akin. Ilang segundo matapos kong suriin ang sketch, nagdiscuss na kami. I asked him kung ano ang mga sinabi sa kaniya ni Chase. Mas gusto ko sanang yung client ko mismo ang makausap ko personally pero may rason naman ito kaya hindi nakapunta.
Pagtapos na ang meeting namin ay sinabi ko kay Regulus na sabihin niya kay Chase na kailangan talaga naming magkitang dalawa personally. Sinabi ko rin ang lahat ng dapat at importanteng bagay sa kaniya about sa engagement ring na pinapagawa ni Chase.
Tumango lang ito habang seryosong nakatingin sa akin. Diretso sa mga mata ko iyon.
"Okay, now we're done. Thank you, Mr. Vallega for your time. But next time, please. Sana si Chase nalang ang pumunta. Tell him that. Don't forget what I've said. Lahat ng iyon dapat malaman ni Chase. I'll email him too about it. Thank you again, Mr. Vallega," nakangiting sambit ko bago tumayo. Nakatayo na rin si Naila sa gilid ko.
"Ang pogi mo po Sir. May girlfriend ka na ba?" biglang tanong ni Naila. Napailing nalang ako. "Wala," sagot ni Regulus bago tumayo. Kahit nagulat ako ay hindi ko iyon pinahalata.
How come huh?
Tumingin siya sa akin. "Thank you too, Ms. Vienna. I'm happy to see you again. You've changed... a lot." sambit niya habang may munting ngiti sa kaniyang labi. Tanging pilit lang na ngiti ang ginanti ko. Tumalikod na ako habang hila-hila si Naila na may pagtataka.
"Ano'ng mayro'n kay Sir Vallega at sa'yo Ma'am?" tanong ni Naila habang pababa kami ng hagdan.
Ngumiti naman ako at umiling. "I-It's nothing, Naila. Huwag mo ng pansinin iyon," sabi ko na ikinatango-tango niya na lang.
"Umuwi ka na. Alam kong hinihintay ka na ng mga kapatid mo." nakangiting sambit ko. Kumaway na siya bago kami naghiwalay ng daan. Papunta na ako ng parking lot. Papasok na sana ako sa loob nang may humawak nang mahigpit sa braso ko.
Taas ang kilay kong tiningnan kung sino iyon. It's none other than my ex-husband, Regulus. Hinihingal pa siya bago ako binitawan. "Why, Mr. Vallega?" tanong ko.
"C-Can we talk, Vien? Please?" he asked me. Naitaas ko ang kanang kilay ko. "Mr. Vallega, we're already talking,"
"C-Can you just please call me by my name? Not Mr. Vallega, please Vien." hindi na ako nakaimik pa dahil sa nagsusumamong boses niya.
"H-How are you? Matagal kitang hinanap. Lagi rin akong bumibisita sa puntod ng anak natin. There's always a fresh flowers on the top of it at alam kong ikaw iyon pero hindi ko alam kung nasaan ka. Kung saan ka ba hahanapin. H-Hindi ko alam Vien," tumikhim siya.
"Are... Are you in a relationship now?" dagdag na tanong niya. Parang hindi pa siya mapakali pero napakahinahon ng boses niya. Tumingin siya sa kaliwang kamay ko at mabilis ko naman iyong tinago sa likuran ko bago siya hinarap ulit.
"Regulus, I'm pretty fine now, can't you see? And kung binibisita mo man talaga ang puntod ng anak natin, maraming salamat. Kung hihingi ka man ng tawad sa'kin ngayon, don't worry dahil matagal na kitang napatawad. Hindi ako marunong magtanim ng galit kahit na sobrang nasaktan noon ako dahil sa'yo. Ayoko na rin pang pag-usapan ang nakaraan natin. We talked about it before we let go each other right? And now, kung wala ka ng ibang sasabihin pa makakaalis ka na." tuloy-tuloy na sambit ko.
Nakita ko kung paano magtaas-baba ang paglunok niya. Wala akong balak na sagutin ang pang-huling tanong niya. Besides, tinataguan ko naman talaga siya. Ngayon ko lang hindi nabantayan na siya ang kikitain ko. I thought it was Mr. Villazco.
"V-Vien, you didn't answer my last question. A-And you've changed. B-Bakit?" tanong niya na ikinabuntong hininga ko. I looked at him straight in his eyes.
"I think, because of what I've been through? I don't know. Can you please, don't question me about my personal life anymore? Please, I'm begging you. Just don't. Masaya na ako ngayon. H'wag mo na akong guluhin pa, Regulus." wika ko bago tuluyang pumasok sa kotse ko.
Isasara ko na sana ang pinto nang magsalita siya. "H-How about me, Vien? Halos apat na taon kitang hinanap pero tinataguan mo ako. Now that I saw you again, p-pwede bang mag-usap naman ulit tayo? I want to explain my side, please..." bakas sa boses niya ang lungkot at sakit dahilan para matigilan ako.
I heavily sigh before looking at him. Naiinis na ako! "The f*ck, Regulus? You already explained your side five years ago! Now, go f*cking move on, you a*s! It's f*cking eight years! Ayoko ng bumalik sa nakaraan!" galit na sambit ko bago padabog na sinara ang pinto. I admit, I sounded so rude pero nainis ako sa kaniya.
Ilang beses pa akong bumuntong hininga bago pinaandar ang kotse ko paalis. I don't care about him anymore. Pero matagal ko na siyang napatawad kahit na sobra akong nasaktan sa ginawa niya noon.
Oh God! Sana hindi na muling mag-krus ang landas namin.
(FLASHBACK)
01
"Congratulations ulit sa inyo mga anak. Mag-ingat kayo. Ikaw Regulus, h'wag mong pababayaan si Vien. She's your wife now. And you, Vien. Tumawag ka sa'kin kung magkaroon man kayo ng problema, okay?" nakangiting wika ng nanay ni Regulus Vallega.
Hindi naman umimik ang lalaki. Saglit siyang umiwas ng tingin dahil sa inis na nararamdaman niya. Tipid na ngiti lang ang pinakita ni Vien dahil doon. Ang Mommy at Daddy ni Regulus ay nandito. Pati na rin ang magulang na babae ni Vien. Wala ang Ama nito dahil nasa ibang bansa.
Tumingin si Regulus sa Ama niya. His Dad is a Filipino and half Italian. Kuhang-kuha niya ang ilan sa mga features nito. Lalong lalo na ang berde nitong mga mata na tulad din ng sa kaniya.
"H'wag kang gagawa ng ikakagalit ko, Regulus. Don't you dare to go to your girlfriend. Layuan mo na siya kung ayaw mong sirain ko ang buhay niya or much better kung makipaghiwalay ka nalang sa kanya," seryosong sambit ng Ama niya.
Naikuyom niya ang kaniyang kamao. Ito ang ayaw niyang marinig mula noong maikasal siya. "Dad, can please you stop saying those nonsense words? I won't do to that to Eloiza. Kasal lang ako sa babaeng ito," saglit na tumingin si Regulus kay Vien at tinuro ito na nasa tabi niya lang bago tumingin muli sa Ama niya.
Nang makarating na siya sa pinakababa ng hagdan. Umupo siya sa pinakagilid non at doon niya binuhos lahat ng nararamdaman niya mula pa noong umalis sila sa bahay ng mga parents nila. Tinakpan niya pa ang bibig niya para pigilan ang mga hikbing gustong kumawala sa bibig niya.Masyadong kalmado ang paligid para guluhin ng paghikbi niya.Binuksan niya ang cellphone niya at agad na dumiretso sa contacts. She wants to call the two persons she's comfortable with. Hinanap niya ang pangalan nila. Inuna niya muna si Lantsov pero hindi niya makita ang pangalan nito.Bumilis ang tibok ng puso niya at bigla niyang naalala ang ginawa ni Regulus.Binura niya ba yung number ni Lantsov?Hindi niya naman ito nilagyan ng password kaya madali lang maka-access sa mga apps. Mas lalong naiyak si Vien. Hindi niya pa naman saulado ang bagong number ng kaibigan niya. Paano nalang kung gusto kong humingi ng tulong sa kaniya? Hinanap niya nalang ang pangalan ni Kat pero bago niya iyon makita ay may boritong b
Gabi na at kasalukuyang kumakain sina Regulus at Vien. Tanging tunog lang ng mga kubyertos ang naririnig nila. Hindi na nagulat si Vien kung bakit ready na ang mga gamit na nasa loob ng bahay. May mga pagkain na nakalagay sa ref at malinis ang paligid at loob ng bahay.May mga halaman ding makikita na nakatanim sa palibot ng bahay. Malaki at malawak naman ang loob nito at maraming kwarto. Hindi na iyon nakakapagtaka. Tumikhim si Vien at tumingin kay Regulus na seryoso sa pagkain. Nakasuot na ito ng pantulog hindi tulad niya na nakawhite t-shirt at pants pa.Mukhang napansin nitong nakatingin si Vien sa gawi niya kaya umangat ito ng tingin. Nagsalubong ang makakapal nitong kilay na para bang nagtataka."What? Don't stare at me. Just focus on your food," masungit na sambit nito. Saglit na ngumuso si Vien saka nagsalita."S-Salamat nga pala. I'm sorry din kung hindi pa ako marunong magluto ng lutong bahay. Nasanay lang kasi ako na deliver ang food ko." nahihiyang yumuko si Vien pagkatapo
"H'wag kang gagawa ng ikakagalit ko, Regulus. Don't you dare to go to your girlfriend. Layuan mo na siya kung ayaw mong sirain ko ang buhay niya or much better kung makipaghiwalay ka nalang sa kanya," seryosong sambit ng Ama niya.Naikuyom niya ang kaniyang kamao. Ito ang ayaw niyang marinig mula noong maikasal siya. "Dad, can please you stop saying those nonsense words? I won't do to that to Eloiza. Kasal lang ako sa babaeng ito," saglit na tumingin si Regulus kay Vien at tinuro ito na nasa tabi niya lang bago tumingin muli sa Ama niya. "Pero hindi ko siya mahal. Si Eloiza ang mahal ko at gusto ko," madiin ang bawat salitang binitiwan ni Regulus. Napayuko nalang si Vien habang kagat ang pang-itaas na labi niya. Tumiim ang panga ng tatay ni Regulus. Nainis ito sa sinabi ng anak."Regulus! Mahiya ka naman kay Vien. Nasa harap mo ang asawa mo at---" naputol ang sasabihin sana ng Ama ni Regulus dahil sumingit siya agad. "I don't care, Dad. It's your fault anyway. Pinilit niyo kami. We'r
"Mr. Vallega, please stop staring at me. It's making me uncomfortable," ani ko bago tumingin muli kay Regulus. Bigla siyang napaayos ng upo. "Or else, ako nalang mismo ang makikipagkita kay Mr. Villazco." dagdag ko pa bago binalik ang tingin sa sketch.Pansin ko namang pasulyap-sulyap nalang siya sa akin. Ilang segundo matapos kong suriin ang sketch, nagdiscuss na kami. I asked him kung ano ang mga sinabi sa kaniya ni Chase. Mas gusto ko sanang yung client ko mismo ang makausap ko personally pero may rason naman ito kaya hindi nakapunta. Pagtapos na ang meeting namin ay sinabi ko kay Regulus na sabihin niya kay Chase na kailangan talaga naming magkitang dalawa personally. Sinabi ko rin ang lahat ng dapat at importanteng bagay sa kaniya about sa engagement ring na pinapagawa ni Chase.Tumango lang ito habang seryosong nakatingin sa akin. Diretso sa mga mata ko iyon."Okay, now we're done. Thank you, Mr. Vallega for your time. But next time, please. Sana si Chase nalang ang pumunta. Te
"Naila, is he still coming? He's already late," I closed my eyes after I said that to my assistant. I am very upset right now. Malapit ng gumabi at 'yong client namin wala pa rin. Nasa isang VIP room kami kung saan gaganapin ang meeting."Ma'am, I already message him pero wala pong sagot," Napahilot na lang ako sa sentido ko. I can't go home so late. May naghihintay sa akin.Tumingin ako sa wrist watch ko. Seven PM na. Tumingin ako muli kay Naila na nasa tabi ko lang nakaupo. "Okay. This is the last. After thirty minutes at wala pa rin siya rito, aalis na tayo. Got it?" I said seriously.Napalunok si Naila bago tumango. "O-Okay po," sagot niya. I crossed my arms while seriously looking at the entrance door. Lumipas ang ilang segundo at gano'n pa rin ang posisyon ko. Tumingin ako saglit kay Naila."Call me, kapag nandito na siya. I need to go to the restroom, excuse me." seryosong sambit ko bago tumayo at umalis. I'm not used to this behavior pero kailangan. Masyado na akong seryoso ng







