Masuk"H'wag kang gagawa ng ikakagalit ko, Regulus. Don't you dare to go to your girlfriend. Layuan mo na siya kung ayaw mong sirain ko ang buhay niya or much better kung makipaghiwalay ka nalang sa kanya," seryosong sambit ng Ama niya.
Naikuyom niya ang kaniyang kamao. Ito ang ayaw niyang marinig mula noong maikasal siya. "Dad, can please you stop saying those nonsense words? I won't do to that to Eloiza. Kasal lang ako sa babaeng ito," saglit na tumingin si Regulus kay Vien at tinuro ito na nasa tabi niya lang bago tumingin muli sa Ama niya.
"Pero hindi ko siya mahal. Si Eloiza ang mahal ko at gusto ko," madiin ang bawat salitang binitiwan ni Regulus. Napayuko nalang si Vien habang kagat ang pang-itaas na labi niya. Tumiim ang panga ng tatay ni Regulus. Nainis ito sa sinabi ng anak.
"Regulus! Mahiya ka naman kay Vien. Nasa harap mo ang asawa mo at---" naputol ang sasabihin sana ng Ama ni Regulus dahil sumingit siya agad. "I don't care, Dad. It's your fault anyway. Pinilit niyo kami. We're friends tapos magiging mag-asawa? It's creepy!" Regulus hissed.
Mas lalong nainis ang tatay ni Regulus. Napatulala naman ang mga magulang na babae ni Vien at Regulus dahil sa inakto niya. Hindi agad nakabawi ang mga ito.
"Regulus. It's not you anymore. Bakit ka ganiyan?" seryosong tanong ng nanay ni Vien. Kilala niya si Regulus. Hindi naman ito ganito noon kaya nagulat siya sa inakto nito. Hindi naman umimik si Regulus at basta nalang hinila si Vien papasok sa kotse niya.
"Aba! Regulus!" saka lang nakabawi ang ina ni Regulus. Sumigaw siya pero hindi siya pinansin anak at walang imik na sumakay sa passenger seat.
Nagseat belt siya bago pina-andar ang sasakyan paalis doon. Bukas na ang gate nila kaya madali lang silang nakaalis. Naipikit ni Vien ang mga mata niya. Mabilis ang tibok ng puso niya. Natatakot siya at the same time ay kinakabahan din. Maliban sa mabilis ang pagpapatakbo ni Regulus ng sasakyan ay nakakatakot din ang awra ng mukha ng lalaki.
He changed a lot. Parang hindi na ito ang Regulus na kilala niya noon.
"C-Can you please slow down, Regulus? N-Natatakot ako," mahinang sambit ni Vien. Mahigpit ang kapit niya sa gilid ng upuan niya. Pansin niyang medyo bumagal na ang pagpapatakbo ng lalaki kaya medyo nakahinga na siya ng maluwag.
Ito ang unang araw na magsasama sila ni Regulus sa iisang bubong. Dalawang linggo na mula noong ikinasal sila ng private sa ibang bansa. Iyon ang gusto ni Regulus para raw kapag gusto na nitong makipaghiwalay kay Vien ay madali lang ang proseso.
Maliban sa judge na nagkasal sa kanila, wala ng iba pang nakakaalam kundi pamilya at mapagkakatiwalaang kaibigan lang nila ang nakakaalam. Alam niyang napilitan lang si Regulus na magpakasal sila dahil sa pinoprotektahan nito ang girlfriend nito.
Ayaw ni Regulus na masira ang pagsasama nila ng girlfriend niya pati na rin ang buhay nito kaya napilitan siyang magpakasal nalang kay Vien. Pinagbantaan kasi siya ng Ama at ayaw niya namang may mangyaring masama kay Elioza. Ngayon lang naramdaman ni Regulus na parang hawak siya ng kaniyang Ama sa leeg. Wala ring kaalam-alam ang girlfriend niya na ikinasal na siya. He kept it as his greatest secret to his girlfriend.
Pinakalma ni Vien ang sarili bago tumingin sa bintana. Mula noong ikinasal sila dalawang linggo ang nakakaraan, nawala ito ng parang bula at ngayon niya lang ito nakita muli.
Force marriage ang nangyari sa pagitan nilang dalawa. Ang kanilang mga ama ay magkaibigan at nagkasundo sa bagay na iyon. Pareho silang tagapagmana ng kompaniya at nag-iisang anak lang din. Halos lumaki na silang sabay at magkapitbahay noong maliliit pa sila.
Nagkahiwalay lang sila noong magkokolehiyo na silang pareho. Pumunta kasi ng ibang bansa si Regulus kasama ang mga magulang niya para roon mag-aral.
Samantalang si Vien ay nanatili sa Pilipinas. Nang bumalik na si Regulus kasama ang mga magulang nito, nakapagtapos na ito sa pag-aaral at nagti-train na ito sa pagmamanage ng kompaniya. Siya na kasi ang susunod na magmamay-ari ng kompaniya ng kaniyang Ama.
Balitang-balita ang pagdating nito sa bansang Pilipinas. Kilala ang Ama ni Regulus bilang isa sa mga successful na business tycoon sa mundo. Alam rin ng publiko na may nag-iisang anak ito.
Maraming babae ang nahuhumaling sa binata. Bukod sa biniyayaan ito ng guwapong mukha at magandang pangangatawan, matalino at galing sa maharlikang pamilya, kaakit-akit rin ang mga mata nito na naghihipotismo sa mga kababaihang napapatingin sa kaniya. Isa na nga si Vien doon . May lihim siyang pagtingin kay Regulus mula noong highschool sila. At hindi iyon nawala hanggang ngayon.
He is her highschool crush until now, she still have crush on her husband.
Hindi nga lang alam ni Regulus ang tungkol sa nararamdaman niya. Hindi niya alam kung manhid ba ito o talagang ang tingin lang sa kaniya ay parang kapatid. Stalker pa nga siya nito sa mga social media accounts nito. Kaya nga noong nalaman niyang ikakasal siya sa binata ay sobrang saya niya. Nagkita pala ang mga magulang nilang lalaki at nagkasundo sa bagay na iyon.
Pero, nasaktan naman siya sa nalaman niya. Nang pinapunta siya ng mga magulang nito sa bahay nila Regulus para ipagkasundo sila sa kasal, nagulat siya sa nalaman niyang may girlfriend na ito. Hindi niya nga lang alam ang pangalan ng girlfriend nito.
Ayaw sana siyang pakasalan ni Regulus pero pinagbantaan naman ito ng Ama nito na kapag hindi ito pumayag sa gusto ng Ama niya ay gagawing miserable ng Ama niya ang buhay ng kaniyang girlfriend. Minanipula nito si Regulus para lang pumayag.
Alam ni Vien na napilitan lang si Regulus pero masaya pa rin siya. Selfish man kung iisipin ay wala na siyang pakialam. Kinasal sila sa judge at nagpalitan sila ng singsing pero ayaw iyong suotin ni Regulus kaya siya lang ang may suot na singsing sa kanilang dalawa. Pansin niya nga ang pinagbago nito nang malaman nitong ikakasal sila. Alam niya naman na kung bakit.
Nasasaktan man ay tinanggap iyon ni Vien. Mahal niya ang lalaki. Kahit hindi siya nito mahalin pabalik at least makakasama niya ito. May pinagsamahan man sila pero noon iyon at ngayon hindi na sila sobrang close. Malayo na ang distansiya ng lalaki sa kaniya.
Nagising si Vien nang may tumapik sa balikat niya. Dahan-dahan niyang iminulat ang mga mata. Nakatulog pala siya sa biyahe. Sumalubong sa kaniya ang guwapong mukha ng asawa at kulay berde nitong mga mata. Saglit siyang napatitig sa mukha nito at kalaunan ay ngumiti pero agad din iyong nawala nang magsalita ito.
"Bumaba ka na. Hindi ka naman prinsesa para buhatin ko at pagbuksan pa ng pinto," malamig na sambit nito bago lumabas sa pinto ng sasakyan. Naiwan naman siyang nakatanga. Medyo nasaktan muli siya sa inakto nito pero kailangan niyang masanay.
Alam niya naman kung bakit ganito ang inaakto ng lalaki. Ayaw na nito sa kaniya.
Tumingin siya sa harapan. Nakita niya ang malaking bahay. Maganda nga ang pagkakagawa nito gaya ng sa picture na pinakita sa kaniya ng nanay niya. Ito ang regalo sa kanilang dalawa ng mga parents nila noong kinasal sila ni Regulus. Isa iyong bahay sa isang exclusive na village.
Bumuntong hininga na lamang siya at umayos. May nag-iisang ideya ang nasa isip niya sa kung anong susunod na mangyayari oras na tumapak na siya sa loob ng bahay na iyon. Naramdaman niya ang biglang pagsakit ng dibdib niya.
Humawak siya sa bahaging iyon at marahan niya itong hinaplos. "I need to face it. Makakaya ko ito," mahinang bulong niya bago lumabas ng sasakyan para sundan si Regulus.
Nang makarating na siya sa pinakababa ng hagdan. Umupo siya sa pinakagilid non at doon niya binuhos lahat ng nararamdaman niya mula pa noong umalis sila sa bahay ng mga parents nila. Tinakpan niya pa ang bibig niya para pigilan ang mga hikbing gustong kumawala sa bibig niya.Masyadong kalmado ang paligid para guluhin ng paghikbi niya.Binuksan niya ang cellphone niya at agad na dumiretso sa contacts. She wants to call the two persons she's comfortable with. Hinanap niya ang pangalan nila. Inuna niya muna si Lantsov pero hindi niya makita ang pangalan nito.Bumilis ang tibok ng puso niya at bigla niyang naalala ang ginawa ni Regulus.Binura niya ba yung number ni Lantsov?Hindi niya naman ito nilagyan ng password kaya madali lang maka-access sa mga apps. Mas lalong naiyak si Vien. Hindi niya pa naman saulado ang bagong number ng kaibigan niya. Paano nalang kung gusto kong humingi ng tulong sa kaniya? Hinanap niya nalang ang pangalan ni Kat pero bago niya iyon makita ay may boritong b
Gabi na at kasalukuyang kumakain sina Regulus at Vien. Tanging tunog lang ng mga kubyertos ang naririnig nila. Hindi na nagulat si Vien kung bakit ready na ang mga gamit na nasa loob ng bahay. May mga pagkain na nakalagay sa ref at malinis ang paligid at loob ng bahay.May mga halaman ding makikita na nakatanim sa palibot ng bahay. Malaki at malawak naman ang loob nito at maraming kwarto. Hindi na iyon nakakapagtaka. Tumikhim si Vien at tumingin kay Regulus na seryoso sa pagkain. Nakasuot na ito ng pantulog hindi tulad niya na nakawhite t-shirt at pants pa.Mukhang napansin nitong nakatingin si Vien sa gawi niya kaya umangat ito ng tingin. Nagsalubong ang makakapal nitong kilay na para bang nagtataka."What? Don't stare at me. Just focus on your food," masungit na sambit nito. Saglit na ngumuso si Vien saka nagsalita."S-Salamat nga pala. I'm sorry din kung hindi pa ako marunong magluto ng lutong bahay. Nasanay lang kasi ako na deliver ang food ko." nahihiyang yumuko si Vien pagkatapo
"H'wag kang gagawa ng ikakagalit ko, Regulus. Don't you dare to go to your girlfriend. Layuan mo na siya kung ayaw mong sirain ko ang buhay niya or much better kung makipaghiwalay ka nalang sa kanya," seryosong sambit ng Ama niya.Naikuyom niya ang kaniyang kamao. Ito ang ayaw niyang marinig mula noong maikasal siya. "Dad, can please you stop saying those nonsense words? I won't do to that to Eloiza. Kasal lang ako sa babaeng ito," saglit na tumingin si Regulus kay Vien at tinuro ito na nasa tabi niya lang bago tumingin muli sa Ama niya. "Pero hindi ko siya mahal. Si Eloiza ang mahal ko at gusto ko," madiin ang bawat salitang binitiwan ni Regulus. Napayuko nalang si Vien habang kagat ang pang-itaas na labi niya. Tumiim ang panga ng tatay ni Regulus. Nainis ito sa sinabi ng anak."Regulus! Mahiya ka naman kay Vien. Nasa harap mo ang asawa mo at---" naputol ang sasabihin sana ng Ama ni Regulus dahil sumingit siya agad. "I don't care, Dad. It's your fault anyway. Pinilit niyo kami. We'r
"Mr. Vallega, please stop staring at me. It's making me uncomfortable," ani ko bago tumingin muli kay Regulus. Bigla siyang napaayos ng upo. "Or else, ako nalang mismo ang makikipagkita kay Mr. Villazco." dagdag ko pa bago binalik ang tingin sa sketch.Pansin ko namang pasulyap-sulyap nalang siya sa akin. Ilang segundo matapos kong suriin ang sketch, nagdiscuss na kami. I asked him kung ano ang mga sinabi sa kaniya ni Chase. Mas gusto ko sanang yung client ko mismo ang makausap ko personally pero may rason naman ito kaya hindi nakapunta. Pagtapos na ang meeting namin ay sinabi ko kay Regulus na sabihin niya kay Chase na kailangan talaga naming magkitang dalawa personally. Sinabi ko rin ang lahat ng dapat at importanteng bagay sa kaniya about sa engagement ring na pinapagawa ni Chase.Tumango lang ito habang seryosong nakatingin sa akin. Diretso sa mga mata ko iyon."Okay, now we're done. Thank you, Mr. Vallega for your time. But next time, please. Sana si Chase nalang ang pumunta. Te
"Naila, is he still coming? He's already late," I closed my eyes after I said that to my assistant. I am very upset right now. Malapit ng gumabi at 'yong client namin wala pa rin. Nasa isang VIP room kami kung saan gaganapin ang meeting."Ma'am, I already message him pero wala pong sagot," Napahilot na lang ako sa sentido ko. I can't go home so late. May naghihintay sa akin.Tumingin ako sa wrist watch ko. Seven PM na. Tumingin ako muli kay Naila na nasa tabi ko lang nakaupo. "Okay. This is the last. After thirty minutes at wala pa rin siya rito, aalis na tayo. Got it?" I said seriously.Napalunok si Naila bago tumango. "O-Okay po," sagot niya. I crossed my arms while seriously looking at the entrance door. Lumipas ang ilang segundo at gano'n pa rin ang posisyon ko. Tumingin ako saglit kay Naila."Call me, kapag nandito na siya. I need to go to the restroom, excuse me." seryosong sambit ko bago tumayo at umalis. I'm not used to this behavior pero kailangan. Masyado na akong seryoso ng







