The Zillionaire's Forbidden Child

LOUREL'S POV: 

2 years ago, napag desisyonan kong mag aral at ipagpatuloy ang master's degree ko Dito sa Turks and Caicos at ngayon graduation ko na. Hindi naging madali ang journey ko dito pero lahat yon nalagpasan ko dahil sa tulong ng diyos, ng pamilya ko at ng boyfriend ko. I must say, worth it naman lahat. I think I am now capable enough to help our family business. Supplying poultry meats to all the restaurant worldwide and restaurants worldwide. 

"Congrats on your graduation anak," bati sakin ng bagong asawa ni daddy 

"Thank you." 

"Congrats nak. Ano gusto mong reward?" Tanong ni daddy

"Acceptance." Simpleng sagot ko 

Hindi kasi niya tanggap ang anak ko dahil anak ko siya sa ex ko. Yon lang naman kasi talaga ang gusto ko. Na I-acknowledge at tanggapin niya ang apo niya. 

"It's not easy as it may sound, anak. I'm sorry." 

"I understand," sabi ko sabay yuko

"Anyways, Tara na. Medyo nagugutom na ko't pagod ako sa byahe," sabi ng asawa ni daddy

Bagong asawa kasi siya ni daddy and medyo I feel awkward pa to call her mommy. 

"So ano na plano mo? Uuwi ka na ba?" Tanong ni daddy habang kumakain kami sa mismong restaurant namin 

"Dito muna siguro ako dad. Masaya ako sa buhay ko dito." 

Ever since I moved here, napansin kong nagkaroon ako ng peace of mind kasama ang boyfriend ko at anak ko. Para akong nagkaroon ng bagong buhay at tila ayoko na umuwi sa pinas. Isa pa, bukod sa ayaw ko umuwi sa pinas hanggat hindi natatanggap ni daddy ang anak ko, ayaw ko rin umuwi dahil nando'n ang ex ko na ama ng anak ko. 

"But we miss you too anak." 

"Hindi po ako uuwi doon. I will help nalang to manage our business branch here." 

"It's up to you anak. Thank you for your willingness to help but please come back home from time to time lalo na ngayon at tapos ka na sa master's degree mo."

"Pag iisipan ko po. I'll let you know. For now, I'll help our business here." 

"Ok anak. Let us know pag uuwi ka ok?"

"Kung uuwi man ako ng pinas dad, hindi ako dederetso sa hacienda."

"Hindi ka pa ba ready makita siya ulit, nak?" Tanong ng asawa ni daddy 

"Hindi po sa hindi ako ready, ayaw ko lang po talaga siya makita. Out of respect na rin po sa boyfriend ko." 

"Thank you for considering my feelings my love," sabi ng boyfriend ko na kanina pa tahimik

"Of course love." 

Nag stay lang sila for a few days. Nag check lang sila sa mga restaurant namin dito and sa main office. 

"Love, kanina ka pa tahimik," puna sakin ng boyfriend ko

"Pagod lang love." 

"Kilala kita. Something's bothering you." 

"I just miss daddy lang love." 

"Uwi na kasi tayo sa pinas." 

"Ayoko love. Hindi pa talaga ako ready makita siya."

"Alam mo love, feeling ko, pag nakasama ng matagal ni daddy si Romeo matatanggap niya si Romeo." 

"Love nakasama naman na niya for a few days, may nangyari ba? Wala diba? So yeah. I doubt. Kahit anong gawin ko siguro hindi talaga niya kaya tanggapin." 

"Don't lose hope, love. Everything will be ok. I know, someday, somehow, matatanggap at mamahalin din niya si Romeo." 

"Sana nga love. I can't wait for that to happen." 

"Oo Yan love. Magtiwala ka lang, ok?"

"Yeah. Thank you."

I'm really looking forward na matanggap at mahalin din ni daddy ang anak ko. I want to hope pero parang napaka imposibleng mangyari. 

*10 years later* 

It's been 12 years since I moved here to continue my master's degree. It's been a long journey, there were ups and downs but so far, I'm enjoying my life here. Sila daddy paminsan dumadalaw sila dito to check our business kahit sabi nila I'm good at work. Bigla ko tuloy sila namiss, mag papasko pa man din. Parang gusto ko tuloy umuwi for a while. Namiss ko rin kasi magpasko at bagong taon sa pinas. Iba parin kasi talaga ang spirit of Christmas sa pinas. 

"Clyde, love," pag lalambing ko sa boyfriend ko habang nagluluto

"Yes love, do you need something else?" 

"Uh-huh. I need a ticket going to Philippines," sabi ko at biglang humarap sakin ang boyfriend ko 

"Really?" 

"Yeah. I wanna spend Christmas and new year there." 

"Ok. Ikaw lang ba?" Tanong niya

"Silly! Of course kasama kayo ni Romeo." 

"Ay akala ko Ikaw lang. Kailan mo gusto para i-book ko na agad." 

"Next week maybe? A week before Christmas." 

"Deretso ba tayo sa hacienda?" 

"No. Airbnb muna then sa mismong Christmas Eve, don tayo uuwi sa hacienda." 

"Ok po. Noted. Ready ka na ba makita siya ulit?"

"It's been more than a decade so I think ready naman na ko to see him." 

Our travel took almost a day. Nakakapagod pero sobrang fulfilling tumapak ulit sa totoong tahanan ko, ang Pilipinas. Nakakamiss din pala dito. 

"Welcome to the Philippines anak," sabi ni Clyde Kay Romeo 

"Thanks dad." 

"It's good to be back!" 

"Tara na sa condo para makapagpahinga kayo," sabi ni Clyde 

Nag rent muna kami ng condo for a week at saka kami uuwi sa hacienda sa Christmas Eve. Kinabukasan, nag punta kaming mall para mamili ng mga regalo. Inuna ko muna ang regalo ko kay mommy na LV bag. Ang hirap naman regaluhan ni dad, wala akong maisip. Bahala na nga mamaya, bibili muna ko regalo sa anak ko. 

"Ikaw nak, ano gusto mong gift this Christmas?" Tanong ko sa anak ko. 

"May gusto po akong bilhin. Can we try sa toy kingdom po baka meron." 

"Romeo anak you're 12 already, laruan padin gusto mo?" 

"Dad di ko naman lalaruin, idi-display ko lang sa room ko."

Pumunta nga kami sa toy kingdom at agad kaming nag libot pero hinayaan lang namin siya. Maya-maya pa, may biglang may naka agawan si Romeo sa dinampot n'yang gusto niya. Sabay sila dumampot, pag tingin ko, shit! It's him! Hindi ko alam kung anong mararamdaman ko ngayon. 

"Sige sa'yo na, may stock pa naman siguro sila, yon nalang bibilhin ko," Sabi niya 

"Ay sir, last stock na po namin yan. Padating palang po mga ibang stock n'yan," sabi no'ng saleslady na nag assist samin

"Ah sige, pa reserve nalang ako isa. Balikan

ko nalang next week maybe?" 

"Ok po sir."

"Thank you," sabi niya sabay alis

"Mommy, are you ok? Tulala ka. Do you know him?" Tanong sakin ni Romeo.