LOGIN"Ano ba December umupo kana nga lang don. Kaya ko na to." Napanguso ako dahil sa pantataboy ni Ashleigh. Kasalukuyan niya kasing inaayos ang mga gamit ko dahil lalabas na ko ngayon sa ospital.Hindi naman malala ang naging kalagayan ko pero pina confine niya ko ng ISANG linggo. Oo, isang linggo talaga. Nasobrahan ata siya sa pagka OA."Ang dami mo na kasing ginawa para sa akin kaya kahit yan nalang ay makatulong ako." Nakanguso ko paring sabi at umupo na sa kama."Leigh is right December. Hindi ka pwedeng magkikikilos at baka may mangyareng masama sa baby mo." Mas napanguso ako ng gatungan pa ni Wyatt ang pagiging OA ni Leigh.Oo nga pala, sa loob ng isang linggo ay laging present itong si Wyatt. Lagi nga siyang may dalang pagkain para sakin e kaya naman kalaunan ay naging kaibigan din namin siya at ngayon nga na makakalabas na ko ng ospital ay nag presenta siyang ihahatid kami pauwe."Psh. Ang sabihin niyo masyado lang kayong OA saka hello hindi niyo ba narinig ang sinabi ni Doc? Ang
TULALA ako habang naglalakad sa kalsada not minding the tears that continuing flowing down to my face.Ang sakit lang kasi na nagawa niyang pagsalitaan ng ganon ang bata. Alam kong galit siya sakin pero sana naman hindi niya idinamay ang anak ko-- anak namin sa galit na nararamdaman niya sakin. Walang kasalanan ang bata pero hindi ko inaasahan na magagawa niyang ipapatay ang sarili niyang anak.Sobrang sakit sa puso ko at parang ilang milyon akong sinasaksak nang paulit-ulit.Ano bang nagawa ko sa past life at bakit ko ito nararanasan? Of all people bakit ako pa? Mabait naman ako at wala akong tinatapakang ibang tao at wala din akong naagrabiyado.'So why? Why is this all happening to me? Is this really my fate? To experience all of this?'Noon, umaaasa ako na sana babalik pa kami sa dati. Na sana makikita ko pa siyang ngumiti ulit sakin ng totoo na sana mapatawad din niya ko sa kasalanan ko pero ang lahat ng iyon ay hanggang sana nalang dahil wala ng mangyayare sa mga sana na iyon."
"What are you doing here? I didn't remember that i summon you here." Napatingin ako sa kakabukas palang na pinto ng kwarto niya at don lumabas si Sage na bihis na bihis na. Naka office attire na ito."A.. ah eh.. S.. Sage." Gosh! Nauutal na ko sa kaba pero kunsabagay nauutal talaga ko kapag siya ang kausap ko."I said what are you doing here in this early in the morning?" Ulit niya gamit ang malamig at nakakatakot niyang boses."M.. may sasabihin sana ako sayo." Nakayukong sabi ko habang pinagla- laruan ang mga daliri ko."Spill it woman. Don't waste my time." Aniya at umupo sa may sofa saka nagsalin ng wine at ininom yon. May wine bottle at glass kasing naka lagay sa center table.Huminga muna ako ng malalim bago nagsalita."Buntis ako." Mabilis na sabi ko at pumikit habang nakayuko. Hindi ko alam kung anong magiging reaksyon niya. Natatakot akong malaman ang magiging reaksyon niya."What did you say?" Unti-unti akong napa-angat ng tingin dito at bigla nalang nanlamig dahil sa nakaka
"O dahan-dahan lang sa pag-upo at baka mapano si inaanak." Sabi ni Leigh at talagang inalalayan pa ko sa pag-upo.Simula nong malaman namin na buntis ako ay todo asikaso na siya sakin e kulang na nga hindi na niya ako pagalawin e kesyo baka daw mauntog ang inaanak niya. Kitams baliw talaga e hindi pa naman buo si baby since 3 weeks palang naman siya saka wala pang umbok itong tiyan ko.Isang araw din akong nasa ospital dahil sobrang sama talaga ng pakiramdam ko pero ang sabi naman ng doctor ay normal lang 'yon para sa early stage pregnancy na gaya ko at wag na daw akong magtaka kung sa paglipas ng mga araw ay maging maselan na ko sa lahat."Wag ka ngang OA diyan Leigh. Dugo pa tong si baby kaya paanong mauuntog siya.""Mabuti na 'yong sigurado no. Ah siya nga pala may gusto ka bang kainin ipaghahanda kita." Umiling lang ako dahil hindi pa naman ako gutom."Umuwe ka kaya muna. Kahapon mo pa ko inaalagaan. Don't worry i can take care of myself lalo pa at may baby na sa tiyan ko." As if
"Ayos na po ba ito sa inyo ma'am?" Napatingin ako sa sketch na pinakita sakin ng kinuha kong interior designer para umasikaso sa bagong ipapatayong cafe.I told her what looks i want for our cafe at hindi naman niya ko binigo at maganda ang pinapakita niyang sketch."Yes. Ayos na 'yan. Just make sure to make it perfect at 'yong magugustuhan ng mga customers ang ambiance." Nakangiting sabi ko. Tumango-tango naman ito. "Sure ma'am. I won't let you down. Pano po babalik na muna ako sa loob para tignan pa kung may kulang pa ba." I just nod and she leave.Nandito ako ngayon sa Palawan dahil dito itatayo ang bagong branch ng cafe namin. Ang pangalan pala nang cafe namin ay De Luna Cafe. Sobrang fan na fan kasi si Leigh ng Hotel De Luna na korean series kaya ginaya din niya ang pangalan at 'yon ang pinangan sa cafe.*Ring!* Ring!* Ring!*Natigil ako sa pagtitig sa cafe na nasa harap ko nang tumunog ang cellphone ko. Kinuha ko ito mula sa bulsa at sinagot."Yes Leigh?"[ "Nasa palawan ka daw?
After kong kumain ay hinugasan ko na muna ang mga pinagkainan namin at naglinis na din mula ako ng kalat espescially sa may kwarto bago umalis. Nakasakay na ako ngayon sa taxi at pauwe na sa bahay. Nakatingin lang ako sa labas ng bintana habang nasa byahe. Nag-iisip-isip kasi ako kung titigil na nga ba ako sa pangangarap na mamahalin din ako ni Sage, na magkaka-ayos din kami at babalik sa dati ang lahat. But i know it's too impossible to happen. Wala atang kapatawaran ang nagawa ko noon. I know Sage's family don't blame me for what happen pero ako mismo sinisisi ko din ang sarili ko sa mga nangyare noon. I should be the one who died not tita Sylvia and Sanya-- Sage little sister. Nang dahil sakin dalawang mahalagang babae sa buhay niya ang nawala.. nang dahil sakin. "You should run and ask for help hija. Don't worry about us mag-iisip ako sa kung paano kami makakatakas." Tita Sylvia said pero umiling lang ako. I don't want to leave them here at baka kung ano pang mangyare sakanila
Hindi na mapakali si Vien. Halos dalawang araw nang wala sa bahay si Regulus. Tinawagan niya na rin pati ang mga magulang nito pero pati ang mga ito ay walang alam kung nasaan ang binata. Wala naman siyang natandaan na hindi nila pagkakaintindihan ng asawa niya kaya nagtataka siya kung nasaan na it
Nang tumingin siya muli sa asawa ay pinunasan niya ang luhang lumandas sa pisngi niya. Lumabas siya ng kuwarto at pinuntahan si Eloiza. Habang nagmamaneho siya, hindi niya alam kung ano ang mararamdaman niya ngayong nalaman niyang buntis ang asawa niya.Wala pa rin siya sa sarili hanggang sa makara
"Seems like, you need to tell me something, Vienna." mahinahong sabi ni Regulus habang pinaghahanda si Vien ng pagkain. Huminga si Vien ng malalim. Wala na si Kat sa bahay nila ngayon dahil sinabi nito na kailangan nilang dalawa na mag-usap tungkol sa pagbubuntis niya.Ngayon, hindi niya alam kung
"VIEN, Bakit ba tayo nandito?" nagtatakang tanong ni Kat. Ngayon lang sila ulit nagkita nito and niyaya niya itong samahan siyang pumunta sa pharmacy. Kinakabahan siya ngayon. Nilingon niya si Kat."May bibilhin kasi ako," sagot ni Vien. Nang siya na ang susunod, nilingon niya muli ang kaibigan. "K







