Chapter 4

LUCIEN'S POV

Dalawang linggo na rin ang lumipas. Sa totoo lang hindi pa rin mawala sa isip ko si Cali. Oo, one night stand lang iyon, pero iyon ang one of a kind na one night stand na hindi ko malilimutan sa tanang buhay ko.

Ang totoo, nangungulila ako. Dalawang linggo na! Simula nang may nangyari sa amin ni Cali, hindi na ako tumikim pa ng ibang babae. Sabi sa akin ni Cadmon na pinsan ko, hindi raw ako ito.

At sa tingin ko rin. Hindi nga ako ito.

Napabuntong-hininga ako habang nakatanaw mula sa floor-to-ceiling glass wall ng opisina ko.

Nasa ika-70th floor ako ng headquarters ng Valtieri Enterprises—ang isa sa pinakamakapangyarihang business empires sa buong Asia.

Hindi lang ito simpleng kumpanya. This is an empire.

Sa ibaba, tanaw ko ang buong lungsod. Nagmumukhang maliliit na laruan ang mga sasakyan sa kalsada. Ang mga gusali? Halos hindi na umabot sa kalahati ng taas ng Valtieri Tower.

Tatlong magkakadikit na skyscrapers ang bumubuo sa headquarters namin. Puro itim na salamin at silver steel ang disenyo—modern, malamig, at imposibleng hindi mapansin. Sa pinakatuktok ng gitnang tower, nakaukit ang simbolo ng Valtieri: isang itim na korona na may pilak na mga pakpak.

Ang sabi ng media:

"Kapag gumalaw ang Valtieri Enterprises, gumagalaw ang stock market."

May hawak kaming luxury hotel chains, shipping lines, private ports, tech companies, real estate empires, casino resorts, international investments, at kung anu-ano pa. Maging sa Europe at Middle East may negosyo ang pamilyang kinabibilangan ko.

Ang opisina ko ay malaki pa yata sa bahay ng isang ordinaryong mamamayan.

May Italian marble na sahig. Imported lahat ng gamit mula Europe. May mini bar, cigar room, private meeting hall, at isang buong dingding na puro awards at magazine covers. Sa pinakagitna ng opisina ko nakalagay ang walong metrong chandelier na gawa sa Czech crystals.

Pero sa rangya ng lugar kung nasaan ako ngayon, sa loob ng dalawang linggo, isang babae lang ang laman ng utak ko. Ang mas nakakapagod, ay parang sirang plaka itong nagpapaulit-ulit naglalaro sa utak ko.

Isang babaeng nakilala ko sa resort na pagmamay-ari ko. Ang Valtieri Equestrian & Leisure Estate.

Her name is Cali. Ayon lang ang alam kong pangalan. Sana pala hindi ako pumayag na hindi kami magbibigayan ng cellphone number at social media. Sana nakuha ko 'yon, hindi sana ako ganito katuliro ang utak.

Napalingon naman ako nang may boses na pamilyar na nagsalita pag bukas ng pinto ng opisina ko.

"Cousin."

Niluwa nito si Cadmon at may hawak pa itong dalawang coffee sa magkabilang kamay. Speaking of the devil. Napataas pa ito ng isang kilay niya nang tingnan ako, saka napangisi ng maloko habang inabot sa akin ang isang kape na dala niya. Kinuha ko naman ito.

"...Tangina, mukhang namatayan ka."

Napatingin ulit ako sa bintana.

"Tingin mo ba..." tanong ko habang nakatitig sa kawalan, "...possible ma-miss ang isang tao kahit isang beses mo pa lang siya nakita?"

Halos mabuga niya ang kape na sinisimsim niya. Umubo-ubo muna siya. Nahirinan siya, pinunasan muna ng napkin ang labi niya bago magsalita.

"Naku po." Tingin niya sa akin ng maloko. "P*****a, man. Lucien Valtieri ka. Tapos tinamaan ka ng one night stand? Alam mo may tawag diyan."

"Don't!" Putol ko sa kanya. Tinaas ko pa ang middle finger ko.

Humalakhak si Cadmon. "Gagi insan, malakas na tama mo sa naka-ons mo. Mukhang kailangan mo na ng pari kasi na possess ka na."

Tinaas ko ang dalawang middle finger ko sa kanya. Saka sinamaan pa ng tingin.

Lalo naman lumakas ang tawa niya.

"Umalis ka sa katawan ni Lucien Valtieri. Binabago mo siya. Ginagawa mo siyang mabait. Hindi ka bagay sa katawang yan! Umakyat ka na sa langit mabuting espirito. Be gone!" Sabi niya na parang nag-pray over pa ito.

"Putang ina ka! Lumayas ka dito! Fvcking lunatic!" Bulyaw ko sa kanya at nagpupuyos na ako sa galit.

Binato ko pa siya ng mabigat kong name stand na gawa sa iron bar na may nakalagay na Lucien Valtieri CEO. Nailagan niya lang, sayang nga. Nagkabukol sana iyong siraulong Cadmon Valtieri na kasamaang palad ay pinsan ko at isa ring CEO sa ibang negosyo namin.

"You're whipped, man." Sinabi niya na ang word na ayaw kong pasabi sa kanya.

"Gago!" Sinamaan ko siya ng tingin.

"Alam mo, ayos lang 'yan. Valid naman 'yang nararamdaman mo. So you can tell me everything man, best friend cousin mo ako eh."

Ito ang claimed niya. Oo magkalapit talaga kami ng baliw na Cadmon na 'to. Bukod kasi sa magkaedad kami, ay parehas kami lumaki sa Abuela namin, kay Abuela Grasya. Ang aming mahal na lola.

Umupo na ako sa aking kumportableng swivel chair. Doon ko binuhos ang bigat na nararamdam ko upang kumalma. Marahas akong napabuntong-hiniga.

"Lucien, calm down. Huwag mo nang masyadong iniisip ang babaeng iyon. Na-out of focus ka, pati trabaho mo na-apektuhan. Kaya nga ako narito." Sabi ni Cadmon.

Napaangat naman ako ng ulo ko sa kanya at kumunot ang noo.

"Huh? What's wrong?"

"Wala naman minor error lang. Pero kasi kilala mo naman ako pag kalokohan, ay kalokohan. Kapag work seryoso ako doon."

"What the fvck are you saying?"

Umayos ng upo si Cadmon. Nawala iyong pang-aasar niyang mukha. Inilapag niya ang kape sa mesa ko saka pinagkrus ang mga braso niya.

"Cousin..." napabuntong-hininga siya. "Kanina sa board meeting."

Bigla naman akong natigilan. Tumaas ang isang kilay ko at napasandal sa swivel chair ko.

"Anong tungkol doon?"

"Huwag mo sabihin hindi mo napansin." Nariyan nanaman ang nakalolokong ngiti niya pero pinigilan niya iyon.

Napakunot lalo noo ko.

"Napansin ang ano?"

"Tangina." Napailing siya. "Lucien, tatlong beses mo tinawag na Cali si Ms. Velasquez."

"What?!"

Biglang tumahimik buong opisina. Pakiramdam ko huminto pati ang aircon.

"Ha?" Ulit kong malaking tanong.

Tumayo siya at ginaya pa boses ko.

"Miss Cali—eh—este... Velasquez, continue."

"Miss Velasquez, paki-zoom in mo iyong Cali—este file."

"Cali..."

Tumigil siya saka dahan-dahang tumingin sa akin.

"Lucien..." diin niya, "Cali Development Project ba pangalan ng bagong project natin?"

Lumapad ang ngiti niya at hindi pa rin tumigil.

"Iyon ang tanong mo sa akin. Hindi ko na lang pinansin kasi nasa meeting tayo. Pero dinig na dinig ko iyon. May recording pa nga ako sa cellphone ko."

Namilog mata ko. Sabay-sabay akong napamura sa isipan ko ng 'putangina!' Bigla akong napatayo.

"NO FVCKING WAY."

"YES FVCKING WAY."

Napahawak ako sa sentido ko. Hindi ko ginawa iyon. Hindi ako ganoon ka-tanga.

"At akala mo tapos na?" Putol ni Cadmon.

Dahan-dahan akong napalingon sa kanya. Napangisi siya sa akin. Iyong ngising ayaw ko na may dalang kamalasan.

"Cousin..." halos nanginginig boses ko. "Anong ginawa ko?"

Napangiti siya.

"Pagkatapos ng meeting... tinanong ka ni Uncle Boris kung ayos ka lang."

Lalong kumabog dibdib ko.

"Tapos?"

"Ang sagot mo?"

Inilagay niya ang kamay niya sa dibdib na parang umaarte. Pagkatapos ginaya ang boses ko.

"Sabi mo: I miss her." With matching sad face pa na mas lalong kinainis ko.

Meron pa akong isang iron nameplate sa mesa ko. Hinawakan ko na ito.

Dahan-dahan naman siyang napaatras.

"Okay..." itinaaas niya ang dalawang kamay niya. "Bago mo ako batuhin ng iron nameplate ulit—"

"CADMON!"

Humalakhak ang gago.

"ANO BA?! AKO BA NAGSABI NON?! IKAW MAY SABI NON!" Turo niya sa akin habang halos hindi na makahinga kakatawa.

Binunot ko agad ang sapatos ko.

"TANGINA MO! MAMATAY KA NA!"

"Ano?!" Umatras siya papunta sa pinto. "Hindi ka whipped?! Hindi ka in love?!"

"GET OUT!"

Pagkabukas niya ng pinto—

"Hoy!" sigaw pa ng gago. "Hanapin mo na si Cali! Baka mamaya maunahan ka pa ng iba at may umasawa na doon."

Malakas na sumara ang pinto ko na gawa sa mahogany.

Naiwan muli ako sa tahimik kong opisina. Namiss ko agad ang dalang chaos ng pinsan kong siraulo. Kahit kasi siraulo iyon ay siya ang lagi kong sanggang-dikit ano mang oras.

Napaupo muli ako sa swivel chair ko at napahawak sa sentido ko. Mahina muli ako napamura. Ganoon na ba ako kalala? Cali... I want to see you. Just one last time. Sabihin mo lang na ayaw mo sa akin, I will leave you alone. Sabi ko sa isip ko, saka marahas na napabuntong-hininga.