LOGINCalista POV
“Your husband never really stopped loving me.” Paulit-ulit sa isip ko ang sinabi ni Cassandra kahit matagal nang naputol ang tawag namin. Hindi ko alam kung bakit niya kailangang sabihin iyon sa akin. Kung gusto niyang ipaalam na may history sila ni Ezekiel, matagal ko nang alam. Pero kung gusto niyang iparamdam na wala akong lugar sa buhay ng asawa ko, hindi na niya kailangang magsikap. Apat na taon ko nang nararamdaman iyon. I put my phone down and looked at the email from the art gallery. May confirmation na kailangan kong ipadala bago matapos ang araw kung tatanggapin ko ang invitation nila. Simple lang naman ang hinihingi, pero ilang minuto na akong hindi makapagdesisyon. “Ma'am, may kailangan po ba kayo?” tanong ni Aling Rosa mula sa p***o. “Wala naman. May pupuntahan lang ako mamaya.” “Sa office po ba ni Sir Ezekiel?” I glanced at her. “Bakit?” “May dala po kasing documents ang driver ninyo. Sabi niya, kailangan daw pirmahan ngayon.” I almost forgot about the documents. May ilang reports pa akong kailangang i-review para sa quarterly meeting ng Monteverde Holdings. Kahit hindi ako ang CEO, bahagi pa rin ng trabaho ko ang pag-aasikaso sa ilang major accounts. “Pakisabi sa driver na ihanda ang sasakyan. Pupunta ako sa office.” Pagdating ko sa Monteverde Holdings, sinalubong ako ng ilang empleyadong nakilala ko na sa loob ng apat na taon. May mga bumati, may mga ngumiti, at may ilan ding nagulat nang makita ako. “Good morning, Mrs. Monteverde.” I smiled politely. “Good morning.” Sanay na akong tawaging ganoon, pero nitong mga nakaraang araw, parang hindi na komportable sa akin ang apelyidong iyon. Pagdating ko sa executive floor, nakita ko agad ang secretary ni Ezekiel. “Good morning, Ma'am Calista.” “Is Ezekiel available?” She checked her schedule. “He's in a meeting, Ma'am. But it should be finished soon.” I nodded and handed her the documents. “Please tell him I need his signature.” Habang naghihintay, napansin kong may bagong arrangement ng flowers sa reception area. White lilies and pink roses. Hindi naman iyon unusual sa office, pero may maliit na card sa tabi ng vase. Welcome back, Cassandra. Napatigil ako. Hindi ko alam kung bakit naroon ang pangalan niya. Hindi naman siya empleyado ng kumpanya. At hindi ko rin alam kung bakit parang may sariling welcome party ang pagbabalik niya. “Mrs. Monteverde?” Napalingon ako sa secretary. “Sorry, Ma'am. You can wait inside. Sir Ezekiel is almost done.” Tumayo ako at pumasok sa office ng asawa ko. Familiar pa rin ang lahat. Ang malaking desk, ang glass walls, ang shelves na puno ng business awards, at ang framed photograph naming dalawa sa isang company event. Pero may napansin akong bago. May isa pang framed photo sa desk niya. Si Cassandra iyon. Nakatayo sila sa harap ng isang building, parehong nakangiti. Mukhang kuha iyon ilang taon na ang nakalipas. I approached the desk and placed my hand beside the frame. Hindi ko na kailangang hulaan kung bakit niya iyon inilagay roon. May dahilan siya, at sigurado akong hindi aksidente ang paglalagay nito sa lugar na palagi niyang nakikita. “Looking for something?” Napalingon ako. Nakatayo si Ezekiel sa may p***o, hawak ang tablet niya. Nasa likod niya ang dalawang executives na kasama niya sa meeting. “Your signature,” sagot ko, saka itinuro ang documents. He glanced at the papers. “Leave them with my secretary. I'll review them later.” “It's urgent. The finance team needs your approval before lunch.” “Then tell them to wait.” I held his gaze. “Hindi lahat ng bagay puwedeng maghintay dahil lang busy ka.” One of the executives cleared his throat. Tumingin si Ezekiel sa kanila at sinabihang bumalik na lang sila sa kani-kanilang offices. Nang kaming dalawa na lang ang naiwan, isinara niya ang p***o. “What is this really about, Calista?” I took a breath. “Tinawagan ako ni Cassandra.” His expression barely changed. “What did she say?” “She said you're planning to bring her back into your life. Permanently.” He placed his tablet on the desk. “She's not someone you need to concern yourself with.” “I'm your wife. I think I have the right to know what's happening.” “Nothing is happening.” “Then why is there a welcome-back card with her name outside your office?” He looked toward the desk, then back at me. “She's attending a meeting with one of our business partners. I asked the staff to prepare something.” “Why didn't you tell me?” “Because I didn't think it was important.” I let out a short laugh. “Of course. Nothing involving Cassandra is important enough to tell your wife.” “Stop putting words in my mouth.” “Then give me an honest answer.” For a moment, neither of us spoke. I waited, hoping he would at least explain why he kept making decisions that affected our marriage without even discussing them with me. Instead, he walked around his desk and opened his laptop. “Cassandra will be working with us on the new hotel development project. She's handling the branding and marketing side.” I stared at him. “She's joining the company?” “She's qualified for the position.” “I'm not questioning her qualifications. I'm asking why you made that decision without consulting me.” He looked up. “Since when do I need your permission to hire someone?” The question caught me off guard. I wasn't asking for permission. I was asking to be treated like a partner, especially when the person he was bringing into the company was his former girlfriend. I picked up the documents from his desk. “Fine. Sign these when you have time.” “Calista.” I stopped. “Don't make things difficult for everyone because of your personal feelings.” I turned toward him. “I'm not the one mixing personal feelings with business.” Before he could respond, the office door opened. Cassandra walked in without knocking. “Zeke, the meeting with the investors has been moved to two—” She stopped when she saw me. Her eyes briefly moved toward the documents in my hand before she smiled. “Oh. I didn't know you had a visitor.” I looked at her, then at Ezekiel. “I'm his wife,” I said calmly. “I don't need an appointment to see my husband.” Cassandra's smile remained, but her next words made my fingers tighten around the papers. “Of course. I just hope you understand that things will be different now that I'm back.”Calista POV“Calista, we need to discuss your position in the company.”Tumingin ako sa dokumentong hawak ni Ezekiel. Hindi ko pa iyon binubuksan, pero may kutob na ako kung ano ang laman noon.“Anong ibig mong sabihin?”Umupo siya sa harap ng desk ko at inilapag ang folder sa mesa. “The board has been discussing some changes in the management structure. With the upcoming hotel project, we need someone who can focus entirely on brand development.”“Si Cassandra?”“She's experienced in that field.”“Hindi ko naman kinukuwestiyon ang experience niya. Ang tinatanong ko, bakit kailangan mong baguhin ang position ko?”Binuksan ko ang folder. Nakalagay doon ang proposed organizational changes ng kumpanya. Nasa unang pahina ang pangalan ni Cassandra bilang bagong Vice President for Brand Development. Sa kabilang bahagi naman, nakasaad na ililipat ako sa isang advisory position bilang project consultant.Napahinto ako sa pagbabasa.“Project consultant?” ulit ko.“It's not a demotion. You'll s
Calista POV“Of course. I just hope you understand that things will be different now that I'm back.”Hindi ko agad sinagot si Cassandra. Hindi dahil wala akong maisip na sabihin, kundi dahil ayokong bigyan siya ng satisfaction na makita akong affected sa presensya niya.I looked at Ezekiel. “Is there anything else I need to know about this project?”He returned his attention to the tablet on his desk. “Cassandra will be handling the branding and marketing campaign. You'll coordinate with her for the financial and operational requirements.”I raised an eyebrow. “Coordinate with her?”“Yes. You're familiar with the company's internal processes. It should make things easier.”I glanced at Cassandra. She was already smiling as if she had expected that arrangement.“Actually, I reviewed the initial proposal last night,” she said. “There are several things I'd like to change, especially the target market and the promotional strategy.”“Then send your recommendations to my office,” I replied
Calista POV“Your husband never really stopped loving me.”Paulit-ulit sa isip ko ang sinabi ni Cassandra kahit matagal nang naputol ang tawag namin. Hindi ko alam kung bakit niya kailangang sabihin iyon sa akin. Kung gusto niyang ipaalam na may history sila ni Ezekiel, matagal ko nang alam. Pero kung gusto niyang iparamdam na wala akong lugar sa buhay ng asawa ko, hindi na niya kailangang magsikap.Apat na taon ko nang nararamdaman iyon.I put my phone down and looked at the email from the art gallery. May confirmation na kailangan kong ipadala bago matapos ang araw kung tatanggapin ko ang invitation nila. Simple lang naman ang hinihingi, pero ilang minuto na akong hindi makapagdesisyon.“Ma'am, may kailangan po ba kayo?” tanong ni Aling Rosa mula sa pinto.“Wala naman. May pupuntahan lang ako mamaya.”“Sa office po ba ni Sir Ezekiel?”I glanced at her. “Bakit?”“May dala po kasing documents ang driver ninyo. Sabi niya, kailangan daw pirmahan ngayon.”I almost forgot about the docume
Calista POVHindi ako nakatulog nang maayos kagabi.Ilang beses kong binuksan ang larawan na ipinadala sa akin ng unknown number. Kahit alam kong wala akong mapapala sa kakatingin, hindi ko mapigilan ang sarili ko. Nandoon si Ezekiel, nakaupo sa tabi ni Cassandra, habang hawak ang kamay nito.Hindi naman ako bulag. Alam kong may naging relasyon sila noon. Alam ko ring hindi naging madali para kay Ezekiel ang pagkawala nito sa buhay niya. Pero akala ko, tapos na iyon bago pa kami nagpakasal.Apparently, hindi pala.Pagdating ng alas-sais ng umaga, bumangon na ako. Hindi ko na hinintay na umuwi si Ezekiel. Nag-shower ako, nagpalit ng damit, at nagtimpla ng kape bago pumunta sa maliit na study room sa tabi ng living area.Doon nakalagay ang ilang gamit ko sa art. May mga lumang sketchbook, brushes, at canvases na hindi ko na nagamit simula nang maging abala ako sa negosyo ng asawa ko.Kinuha ko ang isang sketchbook mula sa shelf. Medyo maalikabok na ang cover nito. Binuksan ko ang unang
Calista POV“Sorry, Calista. Hindi ako makakauwi tonight.”I stared at the message on my phone while the restaurant staff waited for my response. Nasa harap ko ang dalawang baso ng wine, isang bouquet ng white roses, at ang dinner reservation na ilang araw ko pang pinaghandaan.Four years.Apat na taon na kaming kasal ni Ezekiel Monteverde, pero kahit anniversary namin ngayon, hindi pa rin niya kayang maglaan ng isang gabi para sa akin.I typed a reply, then deleted it. Ilang segundo akong nakatitig sa screen bago ko tuluyang ibinaba ang phone.“Ma'am, would you like to wait a little longer?” tanong ng waiter.I glanced at the empty seat across from me. “No. Please cancel the other meal.”Hindi ko na kailangang maghintay. Sanay na akong mag-adjust sa schedule niya. Meetings, business trips, emergency calls—palaging may mas importanteng bagay kaysa sa akin.At palagi kong sinasabi sa sarili kong naiintindihan ko.After all, hindi naman kami nagsimula sa love story. Marriage of convenie







