Ang Boss Kong Baliw sa Akin

Kakai

Hala!

Baha pa rin sa labas. Paano ako makakapasok sa trabaho nito?

Patay talaga ako sa boss kong dragon.

Siguradong raratratin na naman niya ako ng bunganga niya na akala mo naman talaga ay sobrang perfect niya.

Ang sarap na ngang sabihin na 'Perfect ka, sir? Eh di ikaw na lang magtrabaho lahat!'

Kairita!

Pero siyempre kailangan kong magpa-good shot dahil masyadong malaki ang sahod ko, baka bigla akong tanggalin.

Isa pa at malapit na ang christmas kaya kailangan kong magpakabait pa lalo.

Hehehehe

Puwede ko kayang sabihin na pass muna ako sa trabaho ngayong araw?

Wow, na parang umiinom lang ah?

Napapadyak ako sa inis dahil maganda pa naman ang outfit ko today tapos biglang bumaha.

Kung bumalik na lang kaya ako sa kwarto, tapos ay kalimutan ko na ang trabaho ko?

"And forget about your salary too!" Napailing ako nang marinig ko ang boses ng demonyong 'yon sa isipan ko.

Nakakakilabot.

Kahit nasa boarding house ako, naririnig ko ang malamig na boses ng napakasungit kong boss.

Para siyang babaeng may regla, laging galit kahit wala naman akong ginagawa.

Kapag may ginagawa naman ako, laging palpak sa paningin niya.

Anong gagawin ko?

Mag-isip ka nga, Kakai! Kung hindi ikaw ang kakatayin ng lalaking 'yon!

Pabalik-balik ang lakad ko habang nasa sala at iniisip kung ano bang gagawin ko nang biglang tumunog ang cellphone ko.

Sinilip ko muna bago ko sinagot.

Nakahinga ako nang makita kong si Nichole iyon—isa sa mga kasamahan ko sa trabaho. Sinagot ko agad.

"Nics, baka naman pakisabi sa dragon nating boss na ma-late ako o baka hindi ako makapasok dahil baha pa rin sa area namin." Mabilis kong sinabi; hindi ko na hinintay na magsalita siya.

"You're coming here, or you're fired!"

Huminto ang mundo ko nang mapagtanto kong hindi si Nichole ang kausap ko kundi ang dragon kong boss.

Natutop ko ang aking labi.

Agad kong pinatay ang tawag.

"Oh em gee!" sigaw ko at madramang naupo sa sahig.

Patay.

Kaya naman, kahit na sobrang taas ng baha sa may boarding house, sumakay ako sa salbabida na ino-offer ng taga-doon saka nagbayad nang makarating na sa dulo kung saan ay wala nang baha.

Pero lintik, dahil pagkababa ko pa lang mula sa salbabida ay bigla akong nadapa at nahulog dahil pagtapak ko ng aking heels sa may lupa ay nalibing iyon kaya sa huli ay nabasa rin ang aking puting sando sa ilalim na pinatungan ko ng beige na cardigan tapos skirt na maong.

Napapikit na lamang ako sa inis.

Great, kung may award lang talaga ang pinakamalas na tao sa buong mundo baka ako na ang panalo.

Huli na para sisisihin ko ang kung sino dahil kasalanan ko naman talaga.

Nilingon ko ang sa likod ko.

Malayo na rito ang boarding house ko.

At kapag bumalik pa ako, siguradong mas lalo lamang na magagalit si Sir Matteo sa akin.

ANONG GAGAWIN KO NGAYON?

~SA PENTHOUSE NI MATTEO~

Hindi nga ako nagkamali dahil pag-akyat ko pa lang sa kanyang opisina dito sa kanyang napakalaking penthouse ay agad na niya akong binato ng folder na tumama sa sahig.

Tiningnan ko iyon.

"You're 1 hour late and show up with a wet dress!" Asik niya.

Huminga ako nang malalim.

Kailangan mong kalmahan ang sarili mo, Kakai.

Boss mo siya.

Pinapasahod ka niya.

Kapag wala siya. Ano na lang ang ibibigay mong pera para sa mga magulang mo na matanda na at sa may sakit mong kapatid, di ba?

Kaya kumalma ka.

Kailangan mo ang pera ng boss mo.

Pinulot ko iyon at naglakad patungo sa kanya kahit para na akong basang sisiw.

"Ano pong kailangan niyo, sir, at pinapamadali niyo akong papuntahin dito?" mahinahon kong tanong saka inilapag ang folder na binato niya sa kanyang table.

"Nothing." Mariin niyang sagot.

Biglang pumantig ang tenga ko nang marinig ang sagot niyang iyon.

ANO RAW?!

"Ano?" Hindi ko maiwasang magtaas ng boses. Nakita ko kung paano nanlaki ang kanyang mga mata, pero saglit lang iyon na parang hindi ko nakita.

Wala na akong pakialam kung magalit siya sa akin.

Mas galit ako ngayon!

Tumiim ang aking bagang, parang kakatayin ko siya ng buhay sa tingin.

Tumingin ako sa basa kong sapatos, at nanginginig kong katawan dahil sa lamig dahil nabasa ako kanina tapos...

"Lumusong ako sa baha para lang mapuntahan ka dito dahil ang buong akala ko ay may importanteng bagay kang ipapagawa sa akin tapos sasagutin mo ako ng 'nothing'?" Nilakihan ko ang aking mga mata para malaman niya na galit ako.

Napakurap siya.

Hindi ko siya kailanman sinisigawan dahil ayokong mawalan ng trabaho. Pero dahil sumosobra na siya, hindi ko na napigilan ang sarili ko.

Alam ba niya kung anong ginawa ko para lang makapunta dito?

ALAM BA NIYA?

HINDI!!!

Umuusok na ang ilong ko habang matalim ang tingin sa kanya.

Kaso lang, dahil dragon siya, hindi siya nagpapatalo sa akin.

Tumayo siya at marahas na naglakad patungo sa akin. Para akong nahimasmasan sa sandaling iyon dahil agad akong napalunok.

Halos ilang inches na lang ang layo ng mukha naming dalawa. Pinigilan ko ang sarili kong huminga habang nilalaban ang kanyang mariin na titig.

Pero hindi maitatago no'n ang malakas na tibok ng puso ko, parang may nagkakarera.

"Did you just yell at me, Miss Kakai?" Ang bawat salitang lumalabas sa kanyang bibig ay parang kutsilyo na animo'y nakatutok sa aking leeg.

Mahigpit ang kapit ko sa laylayan ng aking palda, at talagang hindi inalis ang matalim kong tingin sa kanya.

Hindi ako uurong.

I leaned closer to him.

Hindi niya ata inaasahan iyon kaya bahagya siyang napaatras.

"Sir, hindi po kayo naging makatarungan."

"I'm your boss," napangiwi ako sa sagot niya.

Palagi namang ganyan ang sinasabi niya.

Kinuyom ko ang aking kamao sa gilid ko. "Wala—"

"I'll cut your salary if you dare to talk back to me again." May pagbabanta sa tono ng kanyang boses.

Kaya naman, agad din akong umatras pahakbang at saka ngumiti nang matamis tapos ay nagpapuppy eyes pa.

"Ikaw naman, sir, hindi talaga mabiro—" hindi ko na natapos ang sasabihin ko dahil agad na siyang sumigaw sa mukha ko.

"So," marahan niyang sinabi sa may pilyong ngiti, hilaw akong napangisi pero agad ding dumilim ang kanyang mukha. "Get the fvcking out of here, or I'll fire you, Kakai." Malamig pa sa yelo niyang sinabi.

Ako naman ay nagkukumahog na umalis, halos nagsitapon pa iyong mga dokumento, pero wala na akong nagawa dahil para na siyang dragon sa paningin ko.

"I SAID GET OUT!" Sigaw niya na nag-e-echo sa loob ng kanyang opisina.