LOGINDahan-dahan kong isinandal ang aking ulo sa balikat ni Lucian habang nakaupo ako sa kaniyang kandungan dito sa couch ng opisina niya.
We had just confessed our true feelings to each other, so my heart felt completely full and overflowing with happiness. “You know, I still can't believe you needed alcohol just to tell me you love me,” pang-aasar ko sa kaniya habang pinaglalaruan ang butones ng polo niya. “I told you I remembered everyth“Ms. Eleanor's pregnancy needs close monitoring right now, Mr. Collins,” paalala ng doktora bago ito tuluyang lumabas. “Eleanor needs strict bed rest. She cannot walk around too much, avoid stress, and she will need assistance with her daily activities to make sure the baby stays safe.”“I understand, Doctor. Thank you,” sagot ni Lucian sa isang seryosong boses.Dahan-dahang isinarado ng doktora ang pinto at tuluyang naiwan kaming dalawa sa kwarto.Lucian was left standing beside my bed. Nakatayo lang siya sa tabi ng kama ko, sobrang emosyonal ng kaniyang mukha at mabilis ang pagtaas at pagbaba ng kaniyang dibdib.Sinubukan niya ang kaniyang makakaya para maging kalmado, pero nakikita kong nanginginig nang husto ang kaniyang mga kamay nang umupo siya uli sa upuan sa tabi ko.Tinitigan niya ako nang matagal, ang kaniyang mga mata ay puno ng napakaraming emosyon—gulat, sakit, ginhawa, at saya.“You're pregnant...” bulong niya sa is
Patuloy sa pagbuhos ang aking mga luha habang nakapikit dahil sa ayokong makita ang kababuyan na ginagawa sakin katawan.I almost lost all my hope. Takot na takot ako na baka sa isang maling galaw ko lang ay mapahamak ang maliit na buhay sa loob ng tiyan ko.Lucian... please... save our baby...Nang akala ko ay wala na akong pag-asa ay isang malakas at marahas na tunog ang narinig ko.Before Matthew could even react, a powerful hand grabbed him by the back of his collar and pulled him away from me with force.Tumalsik si Matthew sa kabilang dako ng kwarto, tumama ang katawan niya sa pader bago bumagsak sa sahig.Napatigil ako sa paghinga at mabilis na umupo habang nakatitig sa lalaking nakatayo sa tabi ng kama.Si Lucian.He was breathing heavily, his chest rising and falling fast. Halata ang galit sa kaniyang mga mata, ang kaniya mukha ay pulang-pula sa galit. His handsome face was filled with intense anger lik
Masakit ang ulo ko at sobrang hapdi ng aking lalamunan nang magising ako sa hindi pamilyar na kwarto.Sinubukan kong gumalaw pero natigilan ako nang marealize kong nakatali pala ang dalawa kong kamay sa kama.Bagaman malamig ang hangin na dumadampi sa aking balat, mas matindi ang takot na lumamon sa akin nang maalala ko ang nangyari bago ako nawalan ng malay.My baby...Mabilis kong iginala ang aking tingin sa paligid. Maliwanag ang kwarto at walang ibang gamit bukod sa lamesa na may bag at kama kung saan ako nakahiga at wala ring kahit anong bintana.“T-tulong...” mahina at paos kong daing habang sinusubukang igalaw ang aking mga kamay.I moved carefully so I would not hurt my stomach.Mula sa labas ng kwarto, narinig ko ang mabibigat na yabag ng paa na papalapit sa pinto.Isang matangkad na lalaki ang dahan-dahang pumasok. He was holding a glass of alcohol with a ugly smile on his face.Nanalaki ang mga ma
Napako ako sa aking kinatatayuan habang mabilis na pumapatak ang mga luha sa aking mga pisngi. Staring at Lucian’s haggard face, his bloodshot eyes, and his trembling hands, my heart completely shattered into a million pieces.Hindi ako nakapagsalita agad. I covered my face with both of my hands, letting out a loud and painful sob.Dahan-dahan siyang lumapit sa akin, mabibigat ang kaniyang mga hakbang na tila takot na takot na baka bigla akong mawala kapag gumalaw siya nang mabilis.“Baby, please... talk to me,” bulong niya sa isang mahina at takot na boses, habang marahang inilalayo ang aking mga kamay sa aking mukha.The moment his warm fingers touched my cold skin, I couldn't hold back anymore. I threw my arms around his neck, burying my face into the crook of his shoulder as I cried uncontrollably.“I'm sorry, Lucian! I'm so sorry!” hikbi ko sa gitna ng aking pag-iyak habang mahigpit na nakahawak sa kaniyang damit. “Natakot lang naman ako... I was so scared because of the scandal
Dalawang linggo na ang mabilis na lumipas simula nang palihim kong lisanin ang mansion.Two weeks of being alone, quiet mornings, and endless overthinking inside Abigail’s private villa.Nakaupo ako sa kama sa loob ng maliit na clinic, hawak-hawak ko ang tatlong pregnancy test kits na binili ni Abigail kanina.My heart beat so fast that I could barely hear the clock on the wall.“Eleanor, the doctor is ready for the ultrasound,” marahang tawag ni Abigail habang binuksan ang pinto ng clinic.Maingat akong tumayo at sumunod sa kaniya pabalik sa consultation room. Pagkapasok na pagkapasok ko ay pinahiga agad ako ng doctor sa kama at itinaas ang aking damit. The cool gel touched my lower stomach, and the OB-GYN gently moved the machine across my skin.“Look right here, Eleanor,” malambing na wika ng doctor habang itinuturo ang maliit na bilog sa itim at puting monitor. “That’s your baby’s gestational sac. Congratulations, you are officially six weeks pregnant.”I could barely breathe. Te
The sun was barely up, but the suffocating silence inside the bedroom remained heavy and unbearable.Even with Lucian holding me tightly in his arms all night, I couldn't sleep a single wink as my mind kept spiraling into complete chaos.Nang mag-aalas-dies na ng umaga, may narinig kaming mabibigat na yabag ng paa mula sa sala, na sinundan ng isang malakas na katok sa pinto.Maingat na binuksan ni Lucian ang pinto at niluwan noon si Abigail, na nakasuot ng pormal na suit at nakatali ang buhok sa isang maayos na bun. Hawak niya ang isang itim na bag sa kaniyang kamay, habang ang kaniyang mga mata ay bakas ang matinding awtoridad.“Eleanor, how are you holding up?” malambing na tanong ni Abigail pagkaupo niya sa couch.Inabot niya agad ang mga kamay ko para pisilin ang mga ito. As Lucian’s cousin and one of the top defense lawyers in the country who handled their family’s legal cases before and the whose currently handling my family's case, kilala na namin ang isa't isa at alam kong na







