The Return Of The Unwanted Wife with the Billionaire's Heirs

"Ipalaglag mo ang bata at bibigyan kita ng sampung bilyon."

Hindi makapaniwala si Gabby sa narinig. Napahigpit ang hawak niya sa resulta ng pregnancy test pero pilit na pinapanatili ang kanyang pagiging kalmado kahit na ang totoo ay gusto niyang manampal at manumbat.

Pakiramdam niya ay may napakalaking batong nakadagan sa kanyang dibdib, dahilan para hindi siya makahinga nang maayos. Kaya naman ay ilang ulit siyang huminga nang malalim at kalmadong nagtanong habang nakatingin sa kawalan. "Naririnig mo ba ang sarili mo?"

Gusto nitong ipalaglag ang bata?

Matapos ang mahabang sandali, sa wakas ay inangat ni Gabby ang kanyang mga mata at blangkong tumingin sa lalakeng nasa harapan niya.

Third wedding anniversary nila ngayon. Kinakabahan at puno ng pag-asa niyang sinabi rito na buntis siya.

Pero gusto nitong ipalaglag niya ang bata!

Matapos ang isang nakabibinging katahimikan, muling umalingawngaw sa tainga ni Gabby ang malamig na tinig ng lalaki.

"Bumalik na si Xeline kaya dapat nang matapos ang lahat sa atin," walang pusong saad ng lalake. "At ang batang iyan ay aksidente lamang at patunay ng koneksyon nating dalawa. Kaya hindi siya pwedeng manatili sa mundong ito. Maaari mong kunin ang sampung bilyon na ito. Ituring mo na lang itong kabayaran ko sa mga taon na kasama kita. O kung may iba ka pang kahilingan ay sabihin mo lang sa akin. Kung kaya ko naman ay ibibigay ko."

Nanlamig si Gabby. Matagal bago niya nagawang magsalita. "Ibig mong sabihin ay gusto mo pa rin akong hiwalayan?"

"Ganoon na nga." Magaan at walang pakialam ang tinig ng lalaki, na para bang nagtatapon lang siya ng basura.

Mahigpit na kinuyom ni Gabby ang kanyang mga palad. Pakiramdam niya ay sinaksak ng kutsilyo ang kanyang puso. Walang mapaglagyan ang sakit na nararamdaman niya.

Dahil lamang sa nakabalik na si Xeline.

Kahit na buntis siya ay gusto pa rin nitong makipaghiwalay sa kanya at ipalaglag ang kanilang anak. Harap-harapan pa nitong sinabi na aksidente lamang ito.

Kumuha si Jander ng sigarilyo mula sa kaha. Saglit niya itong tinitigan at sisindihan na sana pero ibinalik din niya ito sa kaha. Sa halip ay kumuha siya ng isang dokumento mula sa drawer ng office table niya at iniabot kay Gabby. "Basahin mo. Kung sang-ayon ka sa mga nakasaad ay pirmahan mo."

Hindi iyon kinuha ni Gabby kaya inilapag ni Jander ang annulment papers sa ibabaw ng mesa.

"Ako na ang magpapa-schedule ng appointment mo sa ospital. May kilala akong gumagawa ng abortion. Pirmahan mo na lang ang annulment paper kapag napag-isipan mo na. May iba pa akong kailangang gawin at pupunta ako ng opisina ko." Kaagad na tumayo si Jander at naghandang umalis.

"J-Jander..." sambit ni Gabby habang pinipigilan ang mga luha.

Lumingon naman si Jander sa kanya nang malamig. "Ano?"

Napuno ng luha ang mga mata ni Gabby habang nakikiusap siyang tumingala rito. "Ayaw ko ng pera. Papayag akong makipaghiwalay pero maaari ko bang panatilihin ang bata?"

Ito na ang pinakamaliit niyang kahilingan bilang isang ina. Handa niyang isuko ang lahat para lamang mapanatili ang kanyang anak.

Nanatili rin ang malamig na tingin ni Jander kay Gabby. Kailanman ay hindi niya pinapalagpas ang sinumang sumusuway sa utos niya at isa rin siyang lalaking tumutupad sa kanyang mga binibitawang salita. Alam iyon ni Gabby pero hindi pa rin niya napigilang magmakaawa.

"Hindi." Matatag, madiin, at walang puwang para sa pagtutol ang sagot ni Jander.

Hindi na siya nag-aksaya pa ng oras. Tumalikod siya at umalis, muling iniwang mag-isa si Gabby sa loob ng walang buhay na villa.

Tatlong taon nang kasal sina Gabriela Montejo at Jander Venido. Ganoon pa man, alam ni Gabby na hindi siya pinakasalan nito dahil sa pagmamahal.

Kahit alam niyang hindi siya mahal ni Jander ay umasa pa rin siya na balang araw ay mapapainit niya ang malamig nitong puso.

Sa loob ng tatlong taon, araw-araw niyang iniisip kung paano magiging isang mabuting asawa.

Mas maaga siyang gumigising kaysa sa mga katulong at mas abala pa kaysa sa mga ito. Lahat ay para lamang makapaghanda ng pagkain para kay Jander para makakain ito bago pumunta sa opisina nito at kapag uuwi naman ito ay may naghihintay na lutong-bahay at maayos na tahanan.

Lagi itong late kung umuwi at lagi rin niya itong hinihintay bago matulog— kahit madaling araw pa iyan.

Sa walang buhay na villa na ito na nagmistulang kulungan para sa kanya ay namuhay siya bilang isang mayamang babaeng kinaiinggitan ng ibang babae— pero sa halip na mamuhay nang maligaya, naging isa siyang rebultong naghihintay, hindi pinapansin, hindi kailanman.

Pero wala siyang pakialam.

Sinasabi ni Gabby sa kanyang sarili araw-araw na hangga't nasa tabi niya si Jander at umuuwi ito sa kanya ay sapat na iyon. Akala niya ay habang-buhay silang magsasama kahit walang init ng pagmamahal.

Ngunit isang malakas na sampal ang ibinigay sa kanya ng reyalidad at hindi man lang niya nagawang makaiwas.

Ang mga luhang kanina pa pinipigilan ay pumatak mula sa mga mata ni Gabby at tuluy-tuloy na dumaloy sa kanyang pisngi. Mahina siyang humihikbi habang mahigpit na nakakuyom ang mga palad. Isang pigil na hikbi ang kumawala sa kanyang mga bibig.

Napagtanto niya na ngayon.

Hindi kailanman napipilit ang pagmamahal ng isang tao. Kahit ano pang gawin mo ay hinding-hindi natuturuan ang puso.

Hindi niya alam kung gaano katagal ang lumipas bago niya kinuha ang annullment papers. Binasa niya iyon at bawat salitang nakasulat doon ay nag-udyok sa kanya para sa isang desisyon.

Panahon na upang tapusin ang lahat!

Mula ngayon, ang sarili niya at ang anak na lang ang mahalaga sa kanya.

----

Mas maagang umuwi ngayon si Jander kaysa sa nakasanayan niya araw-araw. Pagbukas niya ng p***o ay walang Gabby na bumungad sa kanya na araw-araw ay sinasalubong siya nito kahit anong oras pa iyan.

Hindi niya pinansin ang bahagyang pagkadismayang naramdaman niya.

Kinuha ng katulong ang kanyang suit jacket. Bahagyang kumunot ang noo Jander at nagtanong— halata sa tono nito ang pagkainis. "Nasaan ang ma'am ninyo?"

"Ilang oras na rin po ang nakalipas nang umalis si Ma'am Gabby, sir."

Naglakad si Jander patungo sa sala. At nakita niya ang annulment paper sa coffee table, katabi nito ang mga tsekeng hindi man lang nagalaw.

Biglang bumalot ang matinding emosyon kay Jander at isang hindi maipaliwanag na pagkabalisa ang naghari sa kanyang dibdib. Maluwag niyang kinalag ang kanyang kurbata at pumunta sa silid nila.

Gaya ng dati ay maayos at malinis ang silid. Pero iba na ngayon dahil wala roon si Gabby. Maging ang mga gamit nito ay naglaho nang walang anumang iniwang bakas.