LOGINYNA’S POVMula nang mangyari 'yong halik sa ilog noong isang gabi... nagbago ang ikot ng mundo rito sa bukid.Hindi naman sa nagrereklamo ako—pucha, gustong-gusto ko nga! Pero ang dating napakasungit, napakatahimik, at mala-pader na si Daniel... ay biglang naging dambuhalang tupa na sunod nang sunod sa akin saan man ako pumunta!"Yna, ako na ang magbubuhat niyan," pabalat-bunga at seryosong utos ni Daniel habang mabilis niyang inaagaw ang isang maliit at halos walang timbang na timba ng tubig mula sa kamay ko.Nakatayo kami sa gitna ng namumukadkad na kulay-gintong bukirin. Ngayong araw ang simula ng paghahanda para sa malaking anihan ng palay at kalabasa. Nakasuot si Daniel ng paborito niyang kamisa de chino na nakatupi ang mga manggas, may nakataling panyo sa leeg para sa pawis, at may bitbit na dambuhalang basket."Daniel, magaan lang 'to! Timba lang 'to ng pammunas!" tawa ko habang pilit na inilalayo ang timba sa kanya."Magaan man o mabigat, ako ang hahawak," maikling sagot niya
YNA’S POV"Daniel! Bilisan mo nang kaunti ang lakad, baka lumamig 'tong itinabi kong kakanin!" pabulong kong tawag habang hinahatak ko ang kamay ni Daniel patungo sa dalampasigan ng ilog.Matapos ang nakatatawang eksena kasama ang mga tsismosang kapitbahay kaninang hapon, nakatutuwang isipin na maagang nakatulo'y si Tatang Rico dahil sa pagod sa bukid. Dahil maganda at maliwanag ang bilog na buwan sa kalangitan, naisipan kong ayain si Daniel sa dulo ng bukirin—sa tabi ng malinaw na ilog—para magkaroon kami ng sarili naming maliit at tahimik na "date."Nakatayo si Daniel sa tabi ko, hawak ang isang maliit na lampara habang ang kabilang kamay niya ay nakahawak nang mahigpit sa mga daliri ko.Nakasuot siya ng simpleng puting kamisa de chino at maong na pantalon. Sa ilalim ng liwanag ng buwan at ng lampara, ang kanang bahagi ng kanyang mukha na may scar tissue ay tila nagbibigay sa kanya ng isang pambihirang at misteryosong karangyaan."Yna... gabi na," mahina at garalgal na paalala ni Da
YNA’S POV"Aba, Rico! Balita namin ay nakipag-suntukan at nakipag-gulo na naman daw 'yang katulong ninyong si Daniel sa palengke at sa fiesta?!" maarteng boses ni Aling Marites—ang numero unong tsismosa sa aming barangay—habang nakapamaywang sa aming beranda kasama ang dalawa pa niyang alipores na sina Aling Chona at Aling Bebang.Nakatayo ako sa may pintuan ng kusina, nakatupi ang mga manggas ng damit ko, habang nanggagalaiti ang panga ko sa inis!Dumalaw ang tatlong matanda para umano "makikain" at magdala ng ulam, pero ang totoo... gusto lang nilang latagarian at tsismisin ang pagkatao ni Daniel!"Naku, Marites, mag-ingat ka sa sinasabi mo," maikling depensa ni Tatang Rico habang nag-aayos ng panggatong. "Mabait na bata si Daniel at marunong magtrabaho sa bukid.""Mabait?!" pait na tawa ni Aling Chona sabay tingin sa akin. "Eh bakit balita sa bayan, pabuhat lang 'yan at palamunin dito? Tsaka tingnan mo nga 'yang mukha niyan—may malaking sugat at scar! Baka mananakit 'yan kapag naga
YNA’S POV"Daniel! Bilisan mo d'yan! Tingnan mo 'yong dambuhalang kulay rosas na teddy bear sa kabilang booth!" hysterical kong sigaw habang mabilis kong hinahatak ang braso ni Daniel sa gitna ng siksikan at makulay na peryahan ng bayan.Matapos ang mabigat at seryosong pag-uusap namin kahapon sa bundok kasama ang albularyo, naisipan kong ipasyal at ilabas si Daniel ngayong gabi. Gusto kong makalimutan muna namin ang tungkol sa nawawala niyang alaala at sa mga pangalang binanggit niya sa kanyang panaginip.Ang buong peryahan ay pinalilibutan ng makukulay na ilaw ng Ferris wheel, malakas na tugtuging pampaskuhan, at amoy ng ihaw-ihaw at popcorn sa paligid.Nakatayo sa tabi ko si Daniel. Nakasuot siya ng simpleng itim na t-shirt na hapit sa kanyang malalapad na dibdib at braso, at maong na pantalon. Kahit nakatupi ang kanyang buhok at may scar tissue ang kanang bahagi ng kanyang mukha... para pa rin siyang artista na napadpad sa gitna ng perya dahil sa kanyang pambihirang tindig at kara
YNA’S POV"Dahan-dahan lang sa paghakbang, Daniel," alalay ko sa braso niya habang binabaybay namin ang matarik at maputik na daan paakyat sa maliit na kubo sa dulo ng kabundukan.Kagagaling lang niya sa matinding lagnat kagabi. Kahit medyo medyo mainit-init pa ang kanyang noo at medyo nanginginig pa ang kanyang mga binti, pilit pa ring naglalakad si Daniel nang matatag.Naisipan kong dalhin siya rito kay Tandang Selo—ang kilalang matandang albularyo at manggagamot sa aming probinsya. Matapos kong marinig kagabi ang pagbanggit niya sa mga pangalang "Violet" at "Damian" sa gitna ng kanyang panaginip, hindi na ako makatulog. Gusto kong malaman kung may pag-asa pa bang gumaling ang kanyang amnesia at kung ano ang ibig sabihin ng mga sugat niya sa katawan."Yna..." garalgal at mababang usal ni Daniel habang nakatingala sa lumang kubong gawa sa nipa at kawayan. "Hindi naman kailangan 'to. Magaling na ako mula sa lagnat.""Manahimik ka nga d'yan, Mister Sungit," pangaral ko sa kanya sabay h
YNA’S POV"Daniel... gising... uminom ka muna ng gamot..." mahinang pakiusap ko habang iniaalalay ang ulo niya mula sa papag.Subalit walang sagot mula sa kanya kundi ang mabigat at napakainit na paghinga.Dahil sa matinding lamig ng bagyo noong isang gabi—kung saan ibinigay niya sa akin ang buong kumot at ang tuyong bahagi ng papag habang siya naman ay nabasa at natuyo sa malamig na hangin—tinamaan ng napakatas na lagnat si Daniel. Ang matipuno at mala-bakal niyang katawan na pinaliwanagan ng maliit na lampara ay pawis na pawis, habang ang kanang bahagi ng kanyang mukha na may scar tissue ay namumula sa matinding init."Pucha, ang init-init mo..." pabulong kong usal habang mabilis kong pinipiga ang maliit na bimpo sa mangkok ng malamig na tubig at marahang ipinapahid sa kanyang noo at leeg.Dalawang taon na siyang kasama namin ni Tatang Rico. Nakita ko siyang makipagsuntukan, magbuhat ng napakabibigat na sako, at maging matatag na parang pader sa harap ng kahit kanong gulo. Pero ngay



![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)



