CHAPTER 7

CHAPTER 7 — THE UNEXPECTED TEST

SOFIA'S POV

Matapos ang halos limang minutong pakikipagngitian at pormal na pagpapakilala ko sa limang foreign investors on screen habang si Sir Gab ay tila nagpipigil na lang ng hininga sa tabi ko, natapos din sa wakas ang video conference.

Click.

Nang tuluyang mamatay ang monitor, muling bumalik ang nakabibinging katahimikan sa loob ng study room. Tahimik kong nilaro ang mga daliri ko habang nakatayo sa gilid, naghihintay ng hatol.

Hindi agad tumayo si Sir Gab. Inayos niya ang kaniyang mga sleeves bago dahan-dahang sumandal sa kaniyang upuan.

Tumingin siya sa akin—malamig, kalkulado, at walang kaano-anong emosyon.

"The investors like you," simpleng utos at pahayag niya. Ang boses niya ay mababa at baritono.

Biglang nagliwanag ang mukha ko. Automatic na pumasok ang self-confidence ko sa katawan. "Talaga po, Sir? Naku, sabi ko naman sa inyo, effective talaga ’yung charisma ko kahit sa mga taga-ibang bansa. International market pala ang level ko—"

"That changes nothing."

Agad na naputol ang ngiti ko. Parang may invisible na karayom na tumusok sa lobo ng pangarap ko. Napanguso ako.

"Grabe siya. Wala man lang po ba doon, 'Good job, Sofia' o kaya 'Salamat sa pagpapasaya ng kliyente ko?"

"One successful interaction doesn't change my assessment," seryoso niyang saad, sabay bukas ng isang panibagong file sa kaniyang tablet. "You are still under evaluation."

"Evaluation? Ano po ako, bago mong empleyado sa kumpanya?"

"Yes. Everyone inside this estate must prove their worth."

Iniharap niya sa akin ang screen ng tablet, kung saan nakalista ang isang mahabang schematic diagram ng kaniyang personal library sa gilid ng study. "This is your new assignment."

Lumapit ako nang kaunti at napakunot ang noo ko habang binabasa ko ang mga instructions. "I-catalog ang mga libro? Alphabetically arrange by author and genre... bawal magkamali kahit isang letra?"

"I'll inspect everything later before dinner," malamig niyang dagdag. "If you fail to organize them correctly, you'll be reassigned to the outdoor maintenance. Meaning, general cleaning under the sun."

Nanlaki ang mga mata ko. Mabilis kong tiningnan ang mga bookshelf na halos abot-kisame ang taas sa dami ng libro. "Exam ulit? May midterms at finals din po ba rito sa mansyon n'yo, Sir?"

"Yes," sagot niya nang walang kurap. "And I don't give passing grades to sloppy work. You may start now."

Napabuntong-hininga ako at pabagsak na kinuha ang basahan at step ladder sa gilid. Grabe talaga ang bilyonaryong ’to. Walang puso. Walang konsensya. Sobrang perfectionist!

Makalipas ang dalawang oras, habang si Sir Gab ay abala sa kaniyang ginagawa sa lamesa at paminsan-minsang lumalabas para sa mga tawag, nagsimula na ako sa aking misyon.

Umakyat ako sa step-ladder para abutin ang pinakamataas na shelf ng mga world literature at classic novels.

"Normal pa ba 'tong tao na 'to?" bulong ko sa sarili ko habang dahan-dahang binabasa ang mga spine ng libro. "Pati libro, may attendance at seating arrangement. Kung makautos, parang hindi marunong mapagod."

Dahil mag-isa lang naman ako sa bahaging ito ng silid at tahimik ang buong paligid, hindi ko na naman mapigilang kausapin ang mga hawak kong libro para hindi ako maboring.

Kinuha ko ang isang makapal at lumang leather-bound volume. Binasa ko ang pangalan ng may-akda.

"Excuse me po, Mr. William Shakespeare," bulong ko habang marahang pinupunasan ang ibabaw ng libro gamit ang microfiber cloth. "Dito ka muna sa tabi ni Nicholas Sparks, ha? Alam kong medyo magkaiba kayo ng era, eh, pero pareho naman kayong mahilig pumatay ng bida sa dulo ng kuwento, kaya magdamayan na lang kayo riyan."

Inilipat ko naman ang tingin ko sa isa pang shelf. "Kayong mga encyclopedia, huwag kayong magulo riyan. Alphabetical kayo, kaya kung ikaw ay letter 'B' para sa Botany, huwag kang tatabi kay 'A' para sa Anatomy. Magkaiba kayo ng departamento."

Napakunot ang noo ko nang makita ang isang maliit na libro na medyo tabingi ang pagkakalagay. Inayos ko ito nang mabuti.

"Ayan, pantay na. Baka kapag nakita ka ng boss natin, may akala siyang military general ka. Pati mga libro, gusto naka-line up. Mamaya, ipatapon pa tayong dalawa sa labas ng mansyon."

Samantala, sa kabilang dulo ng study room...

Dahan-dahang ibinaba ni Gabriel ang kaniyang hawak na fountain pen. Ang kaniyang mga mata ay palihim na lumingon patungo sa direksyon ng kaniyang library.

Mula sa kaniyang puwesto, malinaw niyang nakikita si Sofia na kasalukuyang nakatayo sa itaas ng step-ladder.

Nakita niyang hindi ito tamad; mabilis at maingat ang bawat pagkilos ng mga kamay nito. Walang librong nababagsak at wala ring anumang bagay na nailalagay sa maling lugar.

Ngunit ang hindi niya mapigilang mapansin… ay ang walang tigil na pagbuka ng bibig nito habang kinakausap ang mga walang buhay na libro.

Napailing nang bahagya si Gabriel sa kaniyang isip. She's completely absurd.

Kahit mag-isa, hindi talaga nito kayang manahimik. Ngunit sa likod ng pagiging madaldal nito, napansin din niya kung paano nito maingat na ibinabalik ang mga mamahaling first-edition volumes na tila ba alam nito ang tunay na halaga ng mga hawak nito. Walang galaw na pabalang. Walang pagmamadali para lang matapos.

Tahimik na bumalik si Gabriel sa kaniyang binabasang dokumento, ngunit ang kaniyang mukha ay bahagyang lumambot nang hindi niya namamalayan.

Bandang alas sais ng gabi, natapos ko na ang huling shelf.

Eksaktong pumasok muli si Sir Gab sa loob ng study room para sa kaniyang inspeksyon.

Tumayo ako nang maayos sa tabi ng library habang pinapanood siyang maglakad palapit. Isa-isa niyang tiningnan ang mga label, hinawakan ang mga spine ng libro, at tiningnan kung tama ang pagkakasunod-sunod ng mga pangalan ng may-akda mula A hanggang Z.

Ilang minuto siyang naglakad-lakad nang walang sinasabi. Pakiramdam ko nga ay gagamit pa siya ng ruler para lang silipin kung pantay ang pagkakasalansan ng mga libro.

Pagkatapos ng kaniyang mahabang pagsusuri, huminto siya sa harap ko at inayos ang kaniyang salamin.

Tahimik ko siyang tinitigan, kinakabahan. "O, ano po, Sir? Puwede na ba akong maging librarian ng mansyon n'yo?"

Tumingin siya sa library, bago muling ibinaling ang kaniyang malamig na mga mata sa akin. "Acceptable."

Iyon lang ang sinabi niya bago tumalikod at bumalik sa kaniyang desk.

Napakurap ako sa tindi ng pagkadismaya. Napanguso ako at hindi napigilang magdabog nang bahagya sa aking isip.

"Acceptable lang? Matapos kong makipag-usap kay Shakespeare at halos mapigtas ang litid ko sa pag-abot sa taas, 'Acceptable' lang ang nakuha ko?!"

Padabog kong kinuha ang tray at ang aking mga gamit sa paglilinis bago mabilis na lumabas ng study room. Sobrang kuripot sa compliment ng bilyonaryong ’to!

GABRIEL'S POV

Nang marinig ko ang marahang paglapat ng pinto matapos lumabas si Sofia, dahan-dahan kong ibinaba ang aking mga mata mula sa tablet.

Lumingon ako muli sa direksyon ng aking library. Lumakad ako palapit at hinawakan ang isa sa mga shelf na kaniyang inayos.

Tiningnan ko ang pagkakasunod-sunod ng bawat pamagat ng libro at ang perpektong distansya ng bawat isa.

Isang mahaba at marahang paghinga ang pinakawalan ko habang nakatitig sa kaniyang gawa.

No mistakes.

Ito ang unang pagkakataon na may bagong staff na nakagawa ng task na ito nang walang kahit isang pagkakamali sa aking personal na library.

Hindi ko alam kung anong uri ng enerhiya ang mayroon ang babaeng iyon, ngunit sa likod ng kaniyang nakakairitang kadaldalan… mayroon siyang kakayahan na hindi ko inaasahan.

Dahan-dahan kong ibinalik ang aking kamay sa bulsa ng aking pantalon at bumalik sa aking mesa. Mukhang hindi nga magiging madali ang paghahanap ng dahilan para paalisin siya rito sa aking mansyon.