Chapter 4 : The Truth Behind the Marriage

CAEL'S POV

The entire drive back to the estate was silent.

Hindi ako makapagsalita.

Neither could Xyena.

The letter from Astaroth was sitting between us, folded carefully inside its envelope.

But somehow, it felt heavier than anything I had ever carried.

"If they ever marry, the truth will return."

Paulit-ulit iyon sa isip ko.

Why us?

Why Xyena?

And why did my grandfather seem to know more than he had ever told me?

Pagdating namin sa estate, agad kong napansin na bukas ang main entrance.

Walang bantay sa labas.

I frowned.

"Something's wrong."

Tumingin sa akin si Xyena.

"How do you know?"

"Because my grandfather never leaves the main entrance unguarded."

Bumaba ako ng sasakyan.

"Stay beside me."

Tumango siya.

Pumasok kami sa mansyon.

Tahimik.

Too quiet.

"Lolo?"

Walang sumagot.

Lumakad ako papuntang pag-aaralan. Bahagyang nakabukas ang p***o. Itinulak ko ito.

"Lolo?"

Nakatayo si Davon sa tapat ng bintana. Nakatalikod siya sa amin.

"You're late."

Nakunot ang noo ko. "You told me to come home."

"Yes."

Pumasok ako. Sumunod si Xyena.

Humarap na si Davon. Agad na dumapo ang tingin niya sa liham sa kamay ko.

"You found it."

Hindi ito tanong.

Tiningnan ko siya. "You knew about the letter?"

Nanatiling kalmado ang mukha niya. "I knew it existed."

"And you never told me?"

"It wasn't my story to tell."

Napangiti ako nang mapait. "Not your story?"

Inilapag ko ang liham sa mesa niya. "Astaroth wrote this to you."

Yumuko si Davon. "Yes."

"She mentioned me."

Tumahimik siya.

"She mentioned Xyena."

Nanigas ang panga niya. "Yes."

"Then explain."

Lumapit ako. "Dalawampu't dalawang taon na ang nakakaraan, nangako ka kay Astaroth na hindi kailanman madadamay ang mga bata."

Tumingin si Davon kay Xyena.

"And yet you arranged our marriage."

Nagdilim ang mukha niya. "I didn't arrange it."

Natigilan ako. "What?"

Tumingin nang diretso sa akin si Davon. "The marriage was arranged long before you were born."

 

XYENA'S POV

Parang nawalan ng lupa sa ilalim ng mga paa ko.

"Long before we were born?"

Tumango si Davon. "Your families made an agreement."

Tumingin ako kay Cael. Gulo-gulo rin ang mukha niya — katulad ko.

"What kind of agreement?" tanong ko.

Tumahimik si Davon.

"Lolo," malamig ang boses ni Cael. "Tell us."

Lumapit si Davon sa mesa. Binuksan niya ang isang kahon at inilabas ang isang lumang aklat na balat ang takip. Inilapag niya ito.

"This contains the original agreement."

Tiningnan ko ito. Nanlamig ang mga kamay ko.

"Between the Valcieri and Ashworth families?"

"Yes."

"Why?"

Tumingin sa akin si Davon. "Because of Astaroth."

Lunok ako. "What happened to her?"

Ipinikit ni Davon ang mga mata niya. Sa unang pagkakataon, mukhang matanda na ang makapangyarihang lalaking nasa harap namin. Pagod. Puno ng panghihinayang.

"She discovered something she wasn't supposed to know."

"What?"

Tumingin siya kay Cael. "The truth about your father."

Nanigas si Cael. "My father?"

Tumango si Davon. "Your father was involved."

"In what?"

Hindi agad sumagot si Davon. Pagkatapos —

"In the disappearance of Astaroth."

Napigil ang paghinga ko. Humakbang paatras si Cael.

"No." Halos pabulong na lang ang boses niya. "My father didn't hurt her."

"I didn't say he hurt her."

"Then what are you saying?"

"Your father knew where she was."

Tumahimik ang paligid. Tumingin ako kay Davon. "Where is she?"

Nakatingin sa sahig si Davon. "We don't know."

"You're lying." Nanginginig sa galit ang boses ni Cael. "You know something."

Tumingin sa kanya si Davon. "Your father received a letter from Astaroth the night she disappeared."

"What did it say?"

"He never showed it to me."

"Then how do you know?"

"Because I found the envelope."

Napakuyom ang kamao ni Cael. "Where?"

"Inside his study."

Tumingin ako sa lumang aklat. "And what does this have to do with us?"

Dahan-dahan itong binuksan ni Davon. May mga pangalang nakasulat sa sulat-kamay:

DAVON VALCIERI

CHARLOTTE ASHWORTH

ASTAROTH VALCIERI

Sa ibaba, dalawang pangalan:

CAELVARIS ETHANIEL VALCIERI

XYENARIUS ASHWORTH

Parang tumigil ang tibok ng puso ko. Ang mga pangalan namin — nakasulat noon pa man, bago pa kami ipinanganak.

"That's impossible."

Umiling si Davon. "No."

Tinitigan ko ang pahina. May nagplano nito. Ang kasal namin. Ang buhay namin. Lahat.

 

CAEL'S POV

Hindi ko maalis ang tingin sa aklat.

"Who wrote our names?"

Hindi sumagot si Davon.

"Lolo?"

Sa wakas, nagsalita siya.

"Astaroth."

Bumigat ang dibdib ko. "She knew?"

"She predicted that one day, you and Xyena would meet."

"How?"

"Because she believed the secret would eventually bring you together."

Umiling ako. "That's insane."

"Maybe." Tumingin siya sa amin. "But she was right."

Tumingin ako kay Xyena. Nakatingin siya sa pahina, hindi mabasa ang ekspresyon.

"Why would she want us together?"

Dahan-dahang isinara ni Davon ang aklat. "Because she believed you were the only two people who could uncover what happened."

"Then why hide it?"

"To protect you."

"From who?"

Tumingin si Davon sa bintana. "From the person who caused her disappearance."

Tumahimik ang silid. Nagsalita si Xyena.

"Is that person still alive?"

Tumingin sa kanya si Davon. "Yes."

Nanlamig ang tiyan ko. "Who?"

Bago pa makasagot si Davon —

BANG!

Isang malakas na ingay ang narinig namin mula sa labas. Sabay-sabay kaming lumingon.

"Stay here," sabi ko agad at naglakad papuntang p***o. Hinawakan ni Xyena ang braso ko.

"Don't."

Tumingin ako sa kanya. "What?"

"Don't go alone."

Nakita ko ang takot sa mga mata niya. Tumango ako. "Stay behind me."

Sabay kaming lumabas. Walang tao sa pasilyo — pero may basag na plorera sa sahig. Naghanap ako sa paligid. Wala.

May napansin ako — isang pirasong itim na tela na nakasabit sa gilid ng p***o. Pinulot ko ito. May tao rito. Kamakailan lang.

 

XYENA'S POV

"Cael..." bulong ko.

Lumingon siya. Itinuro ko ang dulo ng pasilyo.

"Look."

May p***o — bahagyang nakabukas.

"Was that always there?"

Nakunot ang noo ni Cael. "No."

Dahan-dahan kaming lumapit. Itinulak niya ito. Maliit na silid sa loob — maalikabok, hindi nagagamit. Pero may mga nakakalat na papel, litrato, at liham sa sahig. Parang may naghahanap.

Lumuhod ako at kinuha ang isang litrato. Ang lola ko — si Charlotte Ashworth. Kasama niya si Astaroth. Bata pa sila, nakangiti. Pero may nakatayong lalaki sa likod nila — kilala ko siya agad.

"Theodor."

Tumingin sa akin si Cael. "Who?"

"My father."

Tinitigan niya ang litrato. "That's your father?"

"Yes."

Binaligtad ko ito. May petsa — September 2, 2004. Isang araw bago nawala si Astaroth.

Kinuha ni Cael ang litrato. "This can't be."

"What?"

"My father told us he had never met Astaroth."

Tiningnan ko siya. "Then he lied."

Bago pa siya makasagot, may narinig kaming hakbang sa likuran namin. Lumingon kami — walang tao. Pero biglang sara ng p***o. Nakandado.

"Cael..."

"Stay calm."

"How are we supposed to stay calm?"

Sinubukan niyang buksan ulit. Hindi gumagalaw. Narinig namin ang mga hakbang sa labas — mabagal, sadyang huminto sa tapat ng p***o. May isinilid na papel sa ilalim nito.

Pinulot ito ni Cael. Isang pangungusap lang ang nakasulat:

"Stop looking for Astaroth."

Nanginginig ang mga kamay ko. May sumunod pa — nakasulat ang pangalan ko: XYENARIUS ASHWORTH

Sa ibaba:

"You should have never married him."

Tumingin ako kay Cael. Galit na galit siya.

"Whoever is doing this knows about us."

"Yes."

"And they know about Astaroth."

"Yes."

"Then they must be connected to our families."

Biglang bumukas ang kandado. Hinila ito ni Cael — walang tao sa labas. Nawala na kung sino man iyon.

 

CAEL'S POV

Tumakbo ako sa p***o ng bahay. Wala. Walang sinuman. Bumalik ako sa silid. Nakatayo pa rin si Xyena, hawak ang sulat. Namumutla ang mukha niya.

"Are you okay?"

Tumango siya. "Yes."

Pero alam kong nagsisinungaling siya.

"You don't have to pretend you're not scared."

Tumingin siya sa akin. "I'm scared." Mahina ang boses niya. "But I'm more scared of not knowing the truth."

Wala akong nasabi. Kinuha ko ang kamay niya. Tumingin siya pababa. Magkahawak ang aming mga daliri.

Hindi ito bahagi ng kontrata. Walang nakasulat tungkol dito. Walang tuntunin. Walang kasunduan. Dalawang taong magkasama dahil ayaw naming harapin ang katotohanan nang mag-isa.

"Whatever happens," mahina kong sabi, "we find the truth."

Tumingin siya sa akin. "Together?"

"Together."

Tumango siya. "Promise?"

Tiningnan ko ang mga mata niya. "Promise."

Sa unang pagkakataon, naunawaan ko — pumasok ako sa kasal na ito na akala ko ay hindi ko siya kilala. Pero hindi na siya parang ibang tao sa akin.

 

XYENA'S POV

Nang gabing iyon, bumalik ako sa kwarto ko. Hindi ko matanggal sa isip ko ang paghawak niya sa kamay ko. Napakasimpleng bagay — pero iba ang naramdaman ko. Nakakatakot maging iba.

Hinawakan ko ang singsing ko. "This is a contract," bulong ko sa sarili ko. Pero hindi naniniwala ang puso ko.

Biglang tumunog ang telepono ko. Unknown number. Binuksan ko ang mensahe:

"Kung gusto mong malaman ang nangyari kay Astaroth, tanungin mo ang tatay mo kung ano ang ginawa niya noong September 3, 2004."

Natigilan ako. Ang tatay ko? May sumunod pa:

"At huwag kang magtitiwala kay Cael."

Tiningnan ko ang telepono. Dumating ang pangatlo:

"Dahil hindi niya alam ang buong katotohanan tungkol sa sarili niyang pamilya."

Bumilis ang tibok ng puso ko. May kumatok sa p***o — tatlong beses. Dahan-dahan akong lumapit.

"Who is it?"

Walang sumagot. Binuksan ko ang p***o — walang tao. May nakahigang itim na sobre sa sahig.

Pinulot ko ito. Isang pangalan ang nakasulat: CAELVARIS. Binuksan ko. May litrato sa loob.

Napigil ang paghinga ko. Ang tatay ni Cael — kasama si Astaroth. Pero hindi iyon ang nakapagulat sa akin. May nakatayong pangatlong tao sa likod nila — kilala ko siya. Pinagkakatiwalaan ko siya. Sinungaling siya sa akin sa loob ng maraming taon.

Nabitawan ko ang litrato.

"No..." nanginginig ang boses ko.

Dahil ang taong nakatayo sa likod ni Astaroth ay hindi Valcieri. Ashworth siya. At bigla kong naunawaan — hindi lang sa pagitan ng dalawang pamilya ang lihim. Nasa loob din ng pamilya ko.