Mysterious Groom

Hindi alam ni Selene kung paano siya nakauwi noong araw na iyon. Tulala pa rin siya habang nakasakay sa Aston Martin ni Levi.

Oo, sumama siya dahil hinila siya nito. Masyado na siyang nanghihina para manglaban o tumanggi pa.

Ang daming nangyari sa araw na ito na hindi maproseso ni Selene. Una ay ang pagtataksil sa kaniya ni Seth, ang pag-cancel niya sa kanilang kasal, at ngayo’y nakatakda na siyang maipakasal sa lalaking hindi niya naman lubos na kilala.

Natigil si Selene sa pag-iisip nang tumigil ang kotse sa harap ng kanilang bahay. Nagulat siya dahil bakit alam ng lalaking ito kung saan siya nakatira?! Hindi niya na naisip iyon kanina.

“B-Bakit mo alam ang bahay ko?” Nagtatakang tanong ni Selene.

“I just guessed na nakatira kayo sa iisang bahay ni Ava?”

“Sino ka ba talaga? Boyfriend ka ba ni Ava?” Tanong ni Selene.

“Supposed to be. It’s all about business for us. I’m using her and she’s using me.” Prenteng sagot ni Levi.

“Ano? Hindi ko maintindihan? At bakit hindi kita nakikita na kasama niya? Kilala ka ba ng mga magulang namin?” Kumunot ang noo ni Selene sa daming katanungan na naiisip niya.

“Pag-usapan natin yan sa susunod. Marami pa tayong oras. Go inside and fix yourself. Pulang-pula ka sa kakaiyak.”

Na-conscious naman si Selene sa kaniyang itsura. Mula kanina ay nawalan na siya ng pake sa kung anong itsura niya habang iniiyakan ang gagong ex-fiance niya.

“Sige, s-salamat….”

Hindi niya alam kung anong itatawag sa lalaki kaya hanggang doon lang ang sinabi niya.

“Leviticus.” 

“Huh?”

“My name is Leviticus Thompson. Mas mabuting alam mo dahil magiging apelyido mo na rin ‘yan pag kinasal tayo.” 

Uminit ang pisngi ni Selene dahil sa sinabi ni Levi.

“Seryoso ka ba talaga?”

“Seryoso saan?” Balik na tanong sa kaniya ni Levi.

“Na magpapakasal tayo.” 

Tumawa si Levi. Hindi maiwasang mapansin ni Selene ang dimples at tila perlas na puti ng ngipin nito.

“Do I look like I’m joking? You need me and I need you, right?”

“Pero p-paano? Hindi pa natin masyadong kilala ang isa’t isa.”

“Do you really want to marry me?” Tumaas ang kilay ni Levi habang naghihintay sa kaniyang sagot.

“Oo. Ayokong maging kaawa-awa sa mata ng iba. M-Maghihiwalay naman tayo, diba?” Paninigurado ni Selene.

“Yes, sa oras na makuha natin ang gusto natin ay mawawalan ng bisa ang kasal. Maybe give it a year or two.” 

Hindi sumagot si Selene. Ngunit nagulat siya nang biglang nilapit ng lalaki ang kaniyang mukha sa may tenga niya. 

Naramdaman ni Selene na nagtaasan ang kaniyang balahibo. Amoy na amoy niya ang mabangong panlalaking pabango nito. 

“Don’t worry. Madami pa tayong oras para makilala ang isa’t isa, Mrs. Thompson…”

Nagpaalam na ito sa kaniya at pinanood siyang pumasok sa kanilang bahay bago umalis sakay nf magarang kotse.

Pagkapasok ni Selene ay bumungad sa kaniya ang amang prente ang upo sa sala kasama ang madrasta niya. 

“Selene, nandito ka na. Bakit ang aga mo?” Kalmadong tanong ng kaniyang ama.

Huminga ng malalim si Selene. Aaminin niya ang totoo na nagtaksil sa kaniya si Seth ngunit hindi niya sasabihin na kasama si Ava.

Kahit naman ayaw na ayaw sa kaniya ni Ava ay nakasama niya na itong lumaki. May pagmamahal naman siya para sa kaniyang kapatid.

Nang mamatay kasi ang kaniyang ina ay nag-asawang muli ang kaniyang ama. Ito ay ang kaniyang Tita Criselda na may anak na ka-edad niya… si Ava. 

“Umatras na ba sa kasal si Seth at hindi na nagpapakita sayo?” Tawa ng kaniyang Tita Criselda.

“N-Niloko po ako ni Seth. May ibang babae po siya.”  Saad ni Selene sa mahinang boses. 

“What? May nakakita ba? Selene, baka naman maging eskandalo pa sa pamilya natin ‘yan.” Sagot ng kaniyang ama.

“Anong sinabi ko sayo? Ang mga lalaking katulad ni Seth ay hindi magtitiyaga sa mga babaeng katulad mo. Tama nga ako na dapat ay kay Ava ko nalang siya ipinakasal.”

“Criselda, mas gugustuhin mo ba si Seth kaysa sa natitipuhan ni Ava ngayon?” Makahulugang sabi ng ama.

Mapait na ngumiti si Selene. Kakasabi pa lamang niya na niloko siya pero ni isa sa kanila ay walang nagtanong kung ayos lang siya. 

Kahit kailan ay hindi niya naramdaman ang pagmamahal ng kaniyang ama. Naikwento lamang sa kaniya ng kaniyang Lola na magmula ng mamatay ang kaniyang ina ay nagbago nito.

Namatay ito dahil sa panganganak sa kaniya. Sa malamang ay sinisisi siya nito sa nangyari sa kaniyang asawa.

“Hindi ko rin talaga alam kay Seth kung bakit nagtiyaga sayo. I mean no offense, hija. That’s Seth. Pinipilahan rin. Aminin mo na at ginayuma mo!” Tumatawang sabi ng kaniyang madrasta.

“Mabuti na lamang si Ava ay secured na ngayon. Mayaman na lalaki ang nakuha.” 

Si Leviticus. Si Leviticus ang pinag-uusapan nila.

Tumulo ang luha ni Selene dahil sa sakit na wala silang pakialam sa kaniya, “Hindi niyo man lang po ako tatanungin kung anong nararamdaman ko? Kung ayos lang po ba ako?”

“Oh Selene, kung nakinig ka lang kase sa mga payo ko ay baka hindi nangyayari sayo ito.”

“At paano yan? Nasabi mo na sa mga kamag-anak natin na ikakasal ka at dadalo sila. Wala ka na talagang ginawa kundi ipahiya ang pamilya natin.” Inis na sabi ng kaniyang ama.

Tumikhim si Selene at pilit na nilunok ang bara sa kaniyang lalamunan.

“Magpapakasal po ako…”

“Wow naman, Santino! Hindi ko alam na martyr pala itong anak mo? Babalikan pa kahit niloko na?” Tumatawang sabi ng madrasta niya.

“Nagkakamali po kayo. Hindi po ako kay Seth magpapakasal.”

“At kanino naman aber?” Tumaas ang kilay ng kaniyang madrasta.

Minasahe naman ng kaniyang ama ang kaniyang sentido, “Selene. Tama na ang kahihiyan na idadala mo sa pamilyang ito.”

Pinalis ni Selene ang mga luha sa kaniyang mata.

“Magpapakasal po ako at hindi kay Seth. Dumalo na lang po kayo nang malaman niyo kung sino.” Sabi nito sa basag na boses bago sila iniwan.