MasukHindi ako nakatulog nang maayos matapos kong matanggap ang mga mensahe.
Paulit-ulit kong tiningnan ang litrato namin ni Adrian. Malinaw ang mukha naming dalawa. Hindi iyon kuha ng basta-bastang dumaan lamang. May taong sadyang sumubaybay sa amin.
Mas lalo akong nabahala sa ikalawang mensahe.
May taong gustong sirain ang pamilya mo—at si Adrian ang may hawak ng katotohanan.
Kinabukasan, maaga akong bumaba upang hanapin siya. Nasa maliit na silid-aklatan siya, may hawak na ilang dokumento.
“Adrian, kailangan nating mag-usap.”
Tumingin siya sa akin. “Ano'ng nangyari?”
Inilapag ko sa mesa ang telepono ko at ipinakita ang mga mensahe.
Nagbago ang kaniyang mukha habang binabasa ang mga iyon.
“Sino ang nagpadala nito?” tanong niya.
“Hindi ko alam. Pero gusto kong malaman kung ano ang ibig sabihin.”
Tumayo siya at isinara ang p***o. “May ilang bagay na hindi ko pa nasasabi sa iyo.”
“Kung tungkol ito sa pamilya ko, gusto kong marinig ang totoo.”
Huminga siya nang malalim bago umupo sa tapat ko.
“Dalawang taon na ang nakalipas, nagkaroon ng malaking kasunduan ang kompanya ng pamilya mo at ang Montenegro Holdings. Hindi natuloy ang proyekto dahil may mga dokumentong hindi kumpleto.”
“Alam ko iyon. Doon nagsimula ang problema ng negosyo namin.”
“May taong nagbago ng ilang detalye sa kontrata. Dahil doon, napunta sa pamilya mo ang pananagutan.”
Nanlaki ang mga mata ko. “Sino?”
“Hindi pa sigurado ang imbestigasyon.”
“Pero may hinala ka.”
Hindi siya sumagot agad.
“Si Victor,” sabi niya sa wakas.
Napahawak ako sa gilid ng mesa. “Pinsan mo?”
“May access siya noon sa mga dokumento. At may mga transaksiyong hindi maipaliwanag.”
“Bakit hindi mo sinabi sa akin bago ako pumirma?”
“Dahil wala pa akong sapat na ebidensiya. Ayokong magbigay ng pangakong hindi ko kayang tuparin.”
Napailing ako. “Pero ginamit mo ang problema ng pamilya ko para ialok ang kasal na ito.”
“Alam kong ganoon ang dating.”
“Hindi mo ba naisip na dapat may karapatan akong malaman ang lahat?”
“May karapatan ka.”
“Kung ganoon, bakit hindi mo sinabi?”
Napayuko siya sandali. Nang muli siyang tumingin sa akin, wala na ang karaniwang lamig sa kaniyang mukha.
“Dahil may isa pa akong dahilan kung bakit ikaw ang pinili ko.”
Natahimik ako.
“Ano iyon?”
“Matagal ko nang nakikita kung paano mo pinangangalagaan ang pamilya mo. Hindi ka naghahanap ng pagkakataong yumaman sa pamamagitan ng apelyido ko. Gusto mo lang na mabigyan sila ng pagkakataong magsimula ulit.”
“Hindi mo ako kilala nang ganoon.”
“Gusto kitang makilala.”
Hindi ko alam kung ano ang isasagot. May bahagi sa akin na gustong maniwala, ngunit may bahagi ring natatakot na baka isa lamang itong magandang paraan para mapanatili niya ako sa kasunduan.
“Hindi sapat ang gusto mo akong makilala,” sabi ko. “Kailangan kong malaman kung kaya kitang pagkatiwalaan.”
Tumango siya. “Naiintindihan ko.”
Inilabas niya ang isang folder at inilapag iyon sa harap ko.
“Nandito ang mga dokumentong nakuha namin. Maaari mong dalhin sa abogado mo at ipasuri. Wala akong itatago sa iyo.”
Binuksan ko ang folder. May mga kopya ng transaksiyon, email, at ilang pirma. Sa huling pahina, nakita ko ang pangalan ng kompanyang ginamit sa paglipat ng pera.
Hindi iyon pamilyar sa akin, ngunit may isang pirma roon na nakapagpahinto sa aking paghinga.
Pirma iyon ng aking ama.
“Hindi maaari,” bulong ko.
Lumapit si Adrian. “Serena?”
“Hindi ito posible. Hindi gagawin ng Papa ko ang ganito.”
“Hindi ko sinasabing siya ang may gawa. Posibleng ginamit ang pirma niya nang walang pahintulot.”
Nanginginig ang mga kamay ko habang tinitingnan ang dokumento.
“Bakit ngayon mo lang ito ipinakita sa akin?”
“Dahil kahapon lamang nakuha ng legal team ko ang kopya.”
“May iba pa ba?”
Hindi siya sumagot agad. Iyon ang sapat para malaman kong may hindi pa siya sinasabi.
“Adrian.”
“May isang taong nagbigay ng impormasyon sa amin. Sinabi niyang may kinalaman ang pamilya mo sa isang lihim na kasunduan.”
“Sino?”
Bago siya nakasagot, bumukas ang p***o.
Pumasok si Daniel, ang personal assistant niya, at may dalang sobre.
“Sir, dumating na po ang resulta ng pagsusuri.”
Kinuha ni Adrian ang sobre. Binuksan niya iyon at mabilis na binasa ang laman. Unti-unting tumigas ang kaniyang panga.
“Ano iyon?” tanong ko.
Iniabot niya sa akin ang papel.
Nakasulat doon ang pangalan ng taong nagpadala ng unang impormasyon.
Victor Montenegro.
Ngunit hindi iyon ang pinakanakakagulat.
May kalakip na kopya ng isang lumang dokumento. Nakasaad doon na bago pa man ako makilala ni Adrian, may kasunduan nang ginawa sa pagitan ng aming mga pamilya.
At sa ibaba nito ay ang pangalan ng aking ama.
“Hindi ko maintindihan,” sabi ko. “Bakit may ganitong dokumento?”
Tumingin si Adrian sa akin. “May posibilidad na hindi aksidente ang pagkakakilala natin.”
Naramdaman kong nanlamig ang buong katawan ko.
“Gusto mong sabihin na planado ang lahat?”
“Hindi ko pa alam.”
“Adrian, sagutin mo ako. Pinili mo ba ako dahil gusto mong iligtas ang pamilya ko, o dahil may kailangan kang makuha sa kanila?”
Lumapit siya, ngunit hindi niya ako hinawakan.
“Serena, hindi kita pipilitin na maniwala sa akin. Pero ipinapangako kong malalaman natin ang buong katotohanan.”
Tiningnan ko ang kontrata sa ibabaw ng mesa. Isang taon. Iyon lang ang ipinangako kong ibibigay sa kaniya.
Ngunit ngayon, hindi na lamang kasal ang nakataya.
Pati ang tiwala ko.
At habang hawak ko ang dokumentong maaaring magbago sa lahat, biglang tumunog ang telepono ko.
Si Papa ang tumatawag.
Agad ko iyong sinagot.
“Anak,” nanginginig ang boses niya. “Kailangan mong umuwi.”
“Papa? Anong nangyari?”
“May pumunta rito. May dala silang dokumento tungkol sa utang natin.”
Napatingin ako kay Adrian.
“Anong sinabi nila?”
Saglit na natahimik si Papa bago sumagot.
“Sinabi nilang hindi na pera ang kailangan nilang bayaran natin.”
Napalunok ako.
“Ano po ang gusto nila?”
“Gusto nilang bawiin mo ang pinirmahan mong kasal kay Adrian Montenegro.”
Natigilan ako.
At bago ko pa maitanong kung sino ang nag-utos, narinig ko ang mahinang boses ng isang lalaki sa likod ni Papa.
“Sabihin mo sa anak mo na alam na namin ang tunay na laman ng kasunduan.”
Naputol ang tawag.
Napatayo ako at napatingin kay Adrian.
“May problema sa pamilya ko.”
Tumango siya at kinuha ang susi ng sasakyan.
“Uuwi tayo.”
“Hindi mo kailangang sumama.”
“Hindi kita iiwan sa gitna nito.”
“Hindi mo ako maaaring utusan.”
Huminto siya at tumingin sa akin.
“Hindi kita inuutosan, Serena. Sumasama ako dahil gusto kong tumulong.”
Sa unang pagkakataon, hindi ko siya tinanggihan.
Ngunit habang papunta kami sa sasakyan, isang bagay ang malinaw sa isip ko: ang kasal na pinirmahan ko para iligtas ang pamilya ko ay maaaring siya ring dahilan kung bakit mas lalo kaming nalagay sa panganib.
At hindi ko pa alam kung ang lalaking katabi ko ang magiging kakampi ko…
O ang pinakamalaking lihim na kailangan kong harapin.
Bago kami umalis sa silid-aklatan, kinuha ko ang litrato ng bawat pahina at inilagay sa sarili kong telepono. Hindi sapat na umasa lamang ako sa paliwanag ni Adrian. Kailangan kong magkaroon ng sariling kopya at sariling pagsusuri.
“Gusto kong makausap ang abogado ng pamilya ko,” sabi ko.
“Aayusin ko ang pagpupulong.”
“Ako ang tatawag. Ayokong lahat ng hakbang ko ay manggaling sa iyo.”
Tumango siya. “Tama ka.”
Nagulat ako sa pagsang-ayon niya. Akala ko makikipagtalo pa siya, ngunit umatras siya at hinayaan akong magpasya. Sa kabila ng takot, may kaunting ginhawa akong naramdaman. Hindi ko kailangang piliin sa pagitan ng pagtulong niya at ng sarili kong kalayaan.
Pagdating sa sasakyan, binuksan ko ang telepono at sinubukang tawagan muli si Papa. Hindi siya sumagot. Ilang segundo akong nakatitig sa pangalan niya bago ko ibinaba ang telepono.
“Makakarating tayo roon,” sabi ni Adrian.
Hindi ako sumagot. Sa unang pagkakataon mula nang pumirma ako sa kontrata, hindi ko alam kung ang dapat kong katakutan ay ang taong nasa labas ng pamilyang Montenegro o ang mga lihim na matagal nang nakatago sa loob nito.
THE BILLIONAIRE'S UNWANTED BRIDEKABANATA 16: ANG LIHIM SA LIKOD NI ISABELLAHindi ako makapaniwala sa nabasa ko.Kung sakaling mawala ako, hanapin ninyo ang anak kong si Isabella.Paulit-ulit kong tiningnan ang pangalan sa likod ng litrato. Si Matteo Reyes. Ang lalaking sinasabing minahal ng aking ina bago niya nakilala ang aking ama.At si Isabella ang kanyang anak.“Adrian, alam mo ba ito?” tanong ko.Umiling siya habang hawak ang litrato.“Wala akong alam tungkol sa pamilya niya.”“Pero naging malapit kayo noon. Hindi ba niya nabanggit ang kanyang ama?”“Hindi. Ang alam ko lang, matagal nang patay ang ama niya.”Napatingin ako sa kanya.“Sigurado ka bang hindi niya alam ang tungkol sa akin?”“Hindi ko masasagot iyan.”Napabuntong-hininga ako. Lalong gumulo ang lahat.Kung anak ni Matteo si Isabella, at si Matteo naman ang lalaking minahal ng aking ina, ano ang ibig sabihin nito?“Daniel,” tawag ni Adrian.“Sir?”“Alamin mo ang lahat tungkol kay Matteo Reyes. Gusto kong malaman kun
THE BILLIONAIRE'S UNWANTED BRIDEKABANATA 15: ANG TAONG DAPAT SANA'Y NAGING AMA KO“Ang taong dapat sana'y naging ama mo.”Paulit-ulit na umalingawngaw sa isip ko ang sinabi ni Victor.Hindi ako makapaniwala sa narinig ko. Napatingin ako kay Adrian, umaasang may sasabihin siya, ngunit tila maging siya ay nagulat sa rebelasyon ng kanyang pinsan.“Ano ang ibig mong sabihin?” tanong ko kay Victor.Ngumiti siya nang bahagya.“Hindi mo ba naisip kung bakit napakaraming taong gustong protektahan ka? Bakit pati ang lolo ni Adrian ay gumawa ng kasunduan tungkol sa iyo?”“Tumigil ka na,” mariing sabi ni Adrian.“Bakit? Natatakot ka bang malaman niya ang totoo?”Lumapit si Adrian at hinarangan ang aking harapan.“Hindi mo siya gagamitin para sa mga personal mong interes.”Napatawa si Victor.“Personal na interes? Ikaw ang pinakamagaling magsalita tungkol diyan, Adrian. Ikaw ang nagpakasal sa kanya nang hindi sinasabi ang buong katotohanan.”Naramdaman kong muling bumigat ang dibdib ko.“Victor,
THE BILLIONAIRE'S UNWANTED BRIDEKABANATA 14: ANG PANGALANG NASA BIRTH RECORDHindi ko maalis ang tingin ko sa pangalan sa dokumento.VICTOR MONTENEGRO.Paulit-ulit kong binasa ang mga letrang nakasulat sa lumang birth record. Umaasa akong baka nagkamali lamang ako ng basa. Ngunit kahit ilang beses kong suriin, hindi nagbabago ang pangalang naroon.“Bakit siya?” halos pabulong kong tanong.Walang sumagot.Nasa harap ko si Alexander, habang si Adrian naman ay nakatayo sa aking tabi. Pareho silang tila nag-iisip kung paano ipaliliwanag ang isang bagay na matagal na nilang itinatago.“May kaugnayan ba si Victor sa pagkabata ko?” tanong ko.“Hindi sa paraang iniisip mo,” sagot ni Alexander.Napatawa ako nang mapait.“Paano ko malalaman kung ano ang dapat kong isipin? Hindi ko nga alam kung alin sa mga sinasabi ninyo ang totoo.”Kinuha ko ang dokumento at itinapat sa kanya.“Bakit siya ang nakalagay bilang emergency contact noong ipinanganak ako?”Huminga nang malalim si Alexander.“Noong
THE BILLIONAIRE'S UNWANTED BRIDEKABANATA 13: ANG BABALA NG AKING INAPaulit-ulit kong binasa ang mensahe ng aking ina.Huwag mong ipakita kay Alexander ang asul na kuwintas.Bakit?Ano ang mayroon sa simpleng kuwintas na iyon at bakit tila takot na takot ang aking ina na makita iyon ni Alexander?Dahan-dahan kong binuksan ang drawer ng aking bedside table. Naroon ang maliit na kahon na naglalaman ng mga bagay na ibinigay niya sa akin. Kinuha ko ang kuwintas at inilagay sa aking palad.Maliit lamang iyon. May asul na batong nakapaloob sa isang pilak na palawit. Matagal ko na itong pag-aari, ngunit ngayon ko lamang naisip na baka may mas malalim itong kahulugan.Sinubukan kong buksan ang likod ng palawit, ngunit hindi ito gumalaw.May maliit na marka sa gilid nito na hindi ko napansin noon. Isang letrang M na nakaukit sa pilak.Montenegro.Napahigpit ang hawak ko rito.Hindi na ito basta alaala ng aking pagkabata.May koneksiyon ito sa pamilyang pilit kong inuunawa.Biglang bumukas ang
THE BILLIONAIRE'S UNWANTED BRIDEKABANATA 12: ANG PAGBABALIK NG AMAHindi ko alam kung paano kami nakarating pabalik sa mansiyon.Ang tanging nasa isip ko ay ang pangalan sa mensahe ni Daniel.Alexander Montenegro.Ang lalaking matagal nang nawawala. Ang lalaking nasa lumang litrato ng aking ina. Ang lalaking tila may malaking papel sa kasunduan ng dalawang pamilya.At ngayon, nasa loob na siya ng aming bahay.“Serena, manatili ka sa tabi ko,” utos ni Adrian habang bumababa kami sa sasakyan.Hindi ako sumagot.Hindi ko alam kung dapat ba akong matakot o matuwa. Sa loob ng maraming araw, hinahanap namin ang lalaking ito. Ngunit ngayong malapit na akong makaharap sa kanya, pakiramdam ko ay hindi ko kakayaning marinig ang anumang sasabihin niya.Pagpasok namin sa sala, nakita ko agad ang isang lalaking nakaupo sa sofa.Maputla ang kanyang mukha. May bahagyang uban ang kanyang buhok at halatang pagod ang kanyang katawan. Ngunit kahit ganoon, hindi maikakaila ang pagkakahawig niya kay Adri
THE BILLIONAIRE'S UNWANTED BRIDEKABANATA 11: ANG BABAE NA MULING BUMALIK“Kung siya ang babaeng muntik mo nang pakasalan, bakit ako ang pinili mong maging asawa?”Hindi agad nakasagot si Adrian.Nakatayo siya sa harap ko habang hawak ko pa rin ang litrato ni Isabella Reyes. Napakaganda ng babaeng nasa larawan. Elegante, maayos ang pananamit, at may ngiting tila sanay na makuha ang lahat ng gusto niya.Hindi ko alam kung bakit, pero mas masakit pala ang makakita ng ebidensiya kaysa makarinig lamang ng pangalan.“Serena, hindi ganoon kasimple ang lahat,” mahinang sagot niya.Napatawa ako nang walang saya.“Iyan na naman ang sagot mo. Hindi simple. Maraming sikreto. Maraming bagay na hindi ko dapat malaman.”“Hindi ko itinago sa iyo si Isabella para saktan ka.”“Pero itinago mo siya.”Napatingin siya sa litrato bago muling ibinalik ang tingin sa akin.“Bago kita nakilala, may kasunduan na ang dalawang pamilya namin. Gusto ng pamilya ko na pakasalan ko siya dahil makatutulong iyon sa neg







