Hindi ko alam kung alin ang mas nakakatakot—ang makasal kay Adrian Montenegro o ang makilala ang pamilyang pinanggalingan niya.Pagsapit ng Sabado ng gabi, nakatayo ako sa harap ng malaking bahay ng mga Montenegro. Napapalibutan iyon ng malawak na hardin, matataas na puno, at mga ilaw na nagbibigay ng marangyang tanawin sa buong lugar.“Kinakabahan ka?” tanong ni Adrian habang inaayos ang manggas ng kaniyang suit.“Hindi.”Tumingin siya sa akin. “Nagsisinungaling ka.”“Hindi ako kinakabahan. Ayoko lang sa mga taong mahilig manghusga.”“Kung ganoon, magugustuhan mo ang pamilya ko.”Napatingin ako sa kaniya. “Hindi nakatulong ang biro mo.”Inilahad niya ang kaniyang braso. “Tara na.”Sandali akong nag-alinlangan bago ko iyon tinanggap. Hindi dahil gusto kong maging malapit sa kaniya, kundi dahil maraming matang nakamasid mula sa loob ng bahay.Pagpasok namin, sinalubong kami ng isang matandang babae na elegante ang tindig. Siya ang lola ni Adrian, si Doña Beatriz Montenegro.“Adrian,” b
最終更新日 : 2026-11-20 続きを読む