CHAPTER 4

Isla Danica Salvatierra

Maaga pa lang, ginising na ako ng isang babaeng stylist na may dalang sandamakmak na damit, sapatos, at makeup kits sa kwarto ko sa penthouse. Halatang pinaghandaan na nila ang lahat. Kahapon lang, basang-basa ako sa ulan, lugmok, at walang nagawa kundi umiyak sa harap ng gate nina Tyrone. Pero ngayon, heto ako, nakatayo sa harap ng malaking salamin habang pinag-uusapan ng mga staff kung anong kulay ng lipstick ang babagay sa akin.

"Ms. Isla, kailangan nating i-highlight ang mga mata mo para mas matapang ang dating mo," sabi ng makeup artist habang maingat na nilalagyan ng eyeliner ang mga mata ko.

Hindi ako sumagot. Nakatingin lang ako sa repleksyon ko sa salamin habang unti-unting nawawala ang eyebags at pagod sa mukha ko. Napapalitan ang dati kong itsura ng isang mukhang pamilyar pa rin, pero may kakaibang talim na ngayon.

Kung kahapon, isa lang akong ordinaryong diner server na kayang apakan ng mga Imperial at Lazarte, ngayon, may pangalan na akong dala na posibleng magpabago sa tingin nila sa akin.

Sandoval.

Pagkatapos ng halos dalawang oras na pag-aayos, lumabas ako mula sa walk-in closet suot ang simpleng off-shoulder emerald green dress na pinili ni Jiro. Nilagyan din nila ako ng mamahaling diamond necklace na kahit pikit-mata kong tantiyahin, katumbas na ng ilang taong sahod ko sa diner.

Naghihintay na si Jiro sa living area. Suot niya ang itim na tailored suit na lalo pang nagpalitaw sa malamig at delikadong dating niya. Nang marinig niya ang tunog ng takong ng sapatos ko, dahan-dahan siyang lumingon.

Huminto ang tingin niya sa akin habang sinusuri ang buong itsura ko mula ulo hanggang paa. Wala siyang ngiti o kahit simpleng papuri, pero sa paraan ng pagtitig niya, alam kong pasado sa kanya ang pagbabagong ginawa sa akin.

"Maganda," maikli niyang sabi habang tumatayo mula sa pagkakaupo. "Hindi ka na kamukha ng babaeng umiiyak sa putik kahapon. Tandaan mo, Isla, paglabas natin sa pintong 'to, asawa na kita sa mata ng batas at ng publiko. Walang dapat yumuko sa atin."

"Handa na ako," sagot ko habang diretso ang tingin sa mga mata niya.

Wala na ang takot na nararamdaman ko kahapon. Ang natitira na lang sa akin ay ang galit sa mga taong umagaw sa anak ko at ang matinding kagustuhang mayakap ulit si Lucas.

Lumabas kami ng penthouse at sumakay sa itim na Rolls-Royce. Akala ko, diretso na kami sa korte para sa simpleng pirmahan, pero sa halip, dinala niya ako sa isang exclusive private law firm. Nandoon na ang isang kilalang huwes at ang pinakamagaling na legal team sa bansa. Walang media at walang ibang nakakaalam sa mangyayari, maliban sa mga taong pinagkatiwalaan at kinontrol ni Jiro.

Sa loob ng tahimik at malamig na silid, pinirmahan namin ang mga dokumento para sa kasal namin. Nang iabot sa akin ang marriage certificate, saka ko lang tuluyang naramdaman ang bigat ng desisyon ko.

Legal na akong asawa ni Jaxon Kaelen Sandoval.

"Mr. and Mrs. Sandoval, congratulations," bati ng abogado habang inaabot sa amin ang mga kopya ng mga dokumento.

Pagkatapos ng maikling seremonya, hindi na kami nagtagal. Sumakay ulit kami sa kotse, pero sa pagkakataong ito, hindi kami bumalik sa penthouse. Dinala niya ako sa isang pribadong gusali kung saan nakatago ang mga dokumento at ebidensya tungkol sa mga ilegal na transaksyon ng mga Lazarte.

"Heto ang unang hakbang, Isla," sabi ni Jiro habang inaabot sa akin ang isang tablet habang nasa biyahe kami. "Nakikipag-negosasyon ngayon ang kumpanya ng tatay ni Tyrone sa isa sa malalaking investors ko para sa isang multi-million real estate project. Kapag binawi ko ang suporta ko, babagsak nang halos 40% ang stock value nila sa loob lang ng dalawampu't apat na oras."

Nanlaki ang mga mata ko habang binabasa ang mga datos sa tablet.

"Ibig sabihin, kaya mo silang pilayin kahit hindi pa natin sila direktang kinakalaban?"

"Oo," malamig niyang sagot habang nakatingin sa labas ng bintana. "Pero mas gusto kong makita silang bumagsak kapag nalaman nilang ikaw mismo ang may hawak ng lubid na gagapos sa kanila."

Pagdating namin sa gusali, dumiretso kami sa conference room kung saan nakatakdang magpulong ang board of directors ng mga Lazarte kasama ang mga business partners nila. Wala sa mga taong naroon ang nakakaalam na ang pinakamalaking shareholder ng kumpanyang nagpapatakbo sa mga proyekto nila ay pag-aari pala ng pamilya Sandoval.

Huminga ako nang malalim bago pumasok sa malaking glass door. Sumunod si Jiro sa likod ko, bahagyang nakahawak sa bewang ko bilang senyales sa lahat na magkasangga kami.

Pagkabukas na pagkabukas ng p***o, biglang natahimik ang lahat sa loob ng silid. Nandoon si Tyrone kasama ang ama niya, abala sa pakikipag-usap sa mga kliyente. Pero nang makita nila kung sino ang pumasok kasama ang isa sa pinakamakapangyarihang bilyonaryo sa bansa, halatang nawala ang kulay sa mga mukha nila.

Agad na tumayo si Tyrone. Nanlaki ang mga mata niya habang nakatitig sa akin, para bang hindi niya matanggap ang nakikita niya. Halos hindi niya makilala ang babaeng nasa harapan niya ngayon—suot ang marangyang emerald dress, kalmado ang mukha, at may dating na hindi niya kailanman nakita sa akin noon.

Malayo sa babaeng lumuhod at umiyak sa harap ng gate nila kahapon.

"I-Isla?" nanginginig niyang tawag sa akin. Basag ang boses niya at halatang hindi niya maintindihan ang nangyayari. "Anong ginagawa mo rito? Paano ka nakapasok dito kasama si..."

Hindi na niya naituloy ang sasabihin niya dahil biglang hinawakan ni Jiro ang kamay ko. Mahigpit niyang hinawakan iyon at bahagyang itinaas para makita ng lahat ang singsing sa daliri ko.

Pagkatapos, tumingin siya nang diretso kay Tyrone habang may malamig at mapaglarong ngiti sa labi.

"Ipagpaumanhin ninyo kung naistorbo namin ang meeting ninyo," panimula ni Jiro. Malinaw at malakas ang boses niya, sapat para marinig ng lahat sa silid. "Gusto ko lang ipakilala sa inyo ang legal na may-ari ng kalahati ng shares na kinakapitan ng kumpanya ninyo ngayon. Ang asawa ko... si Isla Danica Sandoval."

Biglang namutla ang mga mukha ng buong pamilya Lazarte. Para silang binagsakan ng langit at lupa nang marinig ang pangalan ko.

Samantalang si Tyrone, nakatayo lang sa harapan ko, tulalang nakatitig na para bang hindi pa rin makapaniwala sa nangyayari.

Ang babaeng tinapak-tapakan niya kahapon ay hindi na ang babaeng kaya niyang paalisin sa isang iglap.

Dahil ngayon, ako na ang babaeng may kapangyarihang magpabagsak sa buong kabuhayan nila.