5 - Limang Minutong Babala

Sienna POV

"Ano ka ba naman katutulog ko lang, tapos ganitong oras mo ako gigisingin?! Puwede bang mamayang tanghali na lang ang gagawin ko na 'yon? Pati na rin yung pagkain ko mamaya na lang din," pagrereklamo ko. Hindi ganitong oras ako nagigising, kaya hindi pa sanay ang katawan ko.

"I'm sorry ma'am. Utos ni sir na tawagin ka na."

Napairap ako. "Hayaan mo siya. Mamaya na lang ako lalabas!"

Humiga ako ulit. Walang makakapigil sa akin kahit sino kung gusto kong matulog, kahit si Red pa na amo ko ngayon, at kahit babayaran niya ako ng malaking halaga. Tao rin ako na inaantok dahil maaga pa! Pumikit ako at hinintay na lumalim ang tulog ko, pero isang ingay na naman ang kumalat sa buong kwarto na mas doble pa kanina. Ang kulit naman ng butler ni Red.

"Sinabi ko na 'di ba, mamaya na lang—" Natigilan ako sa pagsasalita dahil hindi na si Nicolas ang may hawak ng megaphone, si Red na may mukhang inis na naman dahil sa kanya.

"Pinapaalala ko lang sayo Miss Sienna. Ako ang masusunod sa lahat, kahit ang oras ng paggising mo ay ako rin ang masusunod. Hindi ka puwedeng magreklamo dahil ako ang boss mo ng ilang buwan," seryoso niyang saad.

Ngumisi ako. Hinawi ko muna ang buhok ko na sabit-sabit pa dahil wala pang suklay. Lumapit ako kay Red at tumapat talaga ako sa harap niya para sagap niya ang hininga kong bagong gising lang. Tutal istorbo siya sa tulog ko, dapat masira naman ang araw niya sa amoy ng hininga ko para fair naman kami.

"Good morning, SIR...!" Hindi simpleng pag-goodmorning ang ginawa ko. Talagang nilabas ko ang lahat ng hininga ko sa bunganga para ma-feel niya. Napansin ko pa nga na naningkit ang mata niya. Ngumiti naman ako at tumalikod sa kanya para kuhanin ang suklay sa ibabaw ng vanity mirror.

"Did you brush your teeth, or use a mouthwash last night?"

Habang kinukuha ko ang suklay ay nakangiti ako ng malaki. Nakuha ko pang tumingin sa salamin para makita lang kung gaano kaganda ang pagkakangiti ko sa tanong ni Red.

"Hindi," sagot ko.

"Nicolas!!"

"S-Sir."

"Put all of the toothpaste, toothbrush, mouthwash, and all things that help to clean her mouth in her bathroom. It's so stinky!!"

Narito naman ako sa tabi habang nakatitig kay Red na sira na ang araw sa ginawa ko. Dapat talaga same kami na masira ang araw, saka hindi ako nasaktan sa sinabi niya dahil totoo naman. Hindi ako naniniwala na merong mabangong hininga kahit mag-toothbrush at mouthwash pa ang isang tao bago matulog.

Napapangiwi na lang si Nicolas sa lakas ng boses ni Red. Mag-uutos lang nakasigaw pa kasi.

"Yes sir," nasagot na lang ni Nicolas sa amo niya.

"Better to prepare Sienna. Your coach is here already, so in five minutes I want you to out of the room and go to the living room. Understand!!"

Napatakip ako sa tenga ko, ang lakas. "Oho, puwede ka ng lumabas. Mag-aayos na ako," sa seryoso ko ng sagot, baka mag-transform na siya.

"Five minutes, Sienna," madiin niyang pagbabanta.

Ngumiti naman ako. "Infairness sayo Red, ang ganda ng name ko pag ikaw ang nagsasabi. Tunog expensive ba."

Kumuyom ang kamao niya, saka biglang naglakad palabas ng kwarto. Okay, mukhang napuno na ng tubig ang natitira niyang pasensya. Nagkibit-balikat na lang ako at pumunta sa harap ng cabinet para kumuha ng damit na pamalit sa suot ko ngayon.

"Ma'am."

Napahawak ako sa dibdib ko sa gulat Nagulat ako kay Nicolas, akala ko sumunod na siya sa boss niya.

"Kagulat ka naman. Bakit narito ka pa?"

"Iba pala ang itsura mo pag walang makeup sa mukha."

Napatitig ako sa pinto ng cabinet na hindi ko pa nabubuksan. "May difference ba?"

"Meron ma'am. Mas maamo ang mukha mo pag wala ang makeup, pag meron naman mukha kang mataray. Pero sa paraan mo ng pananalita parang hindi tugma sa mukha mo."

Tumingin ako sa salamin. Mukha kasing inaantok ang mata ko, kaya siguro nasabi niya na iba ang itsura ko pag walang makeup.

"Ganun talaga minsan, Nicolas. Kailangan may secret ka para hindi ka maging talunan kung sakali na may taong subukan kang hamakin katulad ng amo mo."

Napakamot si Nicolas sa ulo. "Parehas kasi kayong palaban kaya walang magpapatalo sa inyo, parang pinagtagpo kayo para mag-away. Pero kailangan ko na ring lumabas, may two minutes ka na lang para maghanda. Sige, goodluck sayo."

Nanlaki ang mata ko at agad na binuksan ang cabinet, pero mas lalong nanlaki ang mata ko dahil sa mga damit na nakasabit. Hindi ko lang ba 'to napansin kagabi o sadyang pagod na ako kaya hindi ko napansin? Halos pang-alis ko na ang mga ito, kahit pa sabihing t-shirt lang at short. Wala na rin naman akong choice, dumampot na lang ako ng kahit ano pati underwear. Mas prepared pa sila kaysa sa akin na ang dala lang ay sarili.

Pumasok ako ng banyo. Naghilamos at toothbrush na ako pati mouthwash ginamit ko na rin para hindi naman nakakahiya sa coach na sinasabi ni Red. Hinayaan ko na lang na nakalugay ang buhok ko, hindi ko makita ang panali ko sa buhok. Nang okay na ang itsura ko sa salamin ay lumabas na ako ng banyo maging sa kwarto. Habang naglalakd napahinto ako. Saan nga ba ang daan papunta ng sala?

Basta na lang akong naglakad sa natatandaan kokagabi na dinaanan namin ni Nicolas. Kung iisipin ko pa mas lalong madadagdagan ang oras na late ako, oo late na ako ng ilang minuto!

Naglakad ako ng naglakad hanggang sa makita ko na ang mga tao na nasa sala. Patakbo akong pumunta roon at huminto sa tabi ni Nicolas. Tumingin sa akin yung magiging coach ko na babae, oo inisip ko na siya na nga 'yon dahil siya lang naman ang unfamiliar faces na nasa sala.

"I think, the session is going to last for three months. The way she walks, dresses, posture, and style is so not giving. Not including the way she talks to other people, or how to communicate with a smart move because this is the time we do the first session."

Ngumiti naman ako sa babae dahil tiningnan ako nito mula paa hanggang sa mukha ko. Nagtagal siya sa mukha ko, kaya todo ngiti naman ako. Napailing na lang ito. Hindi kaya pati pagngiti ko may problema na rin? Ang dami naman dapat malaman kung ganun.

"Gawin mo ang lahat para mag mukha siyang galing sa mayaman na angkan. Kung magtatagal hanggang tatlong buwan, it's fine, pero hanggang three months lang Belle. Hindi na sana lumagpas pa roon," saad ni Red.

"I will do my best, Red."

Tumingin ako kay Nicolas. Lumapit ako para masabing nagugutom na ako.

"Psst... ihatid mo naman ako sa kusina. Kakain muna ako bago dumugo ang utak ko sa lesson mamaya."

"Pag sinabi na ni sir," bulong ni Nicolas.

Napakunot tuloy ang noo ko. Pati ba naman pagkain kailangan galing pa sa bibig ni Red pag oras na. Kumulo ang tiyan ko, for sure dinig nilang lahat 'yon. Okay na rin para malaman ni Red na gutom na ako.

"Nicolas. Ihatid mo siya sa kusina at pakainin ng marami ng meron naman siyang matutunan kahit one percent sa araw na 'to."

"Tama Nicolas. Halika na sa kusina, bayaan mo sila riyan." Kumapit ako sa braso ni Nicolas at hinila siya para maglakad.

"Oh dear! That's not right for women to act like that."

Napatingin ako sa braso ni Nicolas. Inalis ko ang kamay ko, medyo feeling close nga ako sa butler ni Red, pero kasi mas mabait itong lalaki na 'to. Masyado namang problemado 'tong si Bella o Belle.

"Sige na Nicolas, dalhin mo na siya sa kusina," malumanay na wika ni Red.