4 - Unang Araw Ng Pag-aaral

Sienna POV

Curious lang ako dahil sa dinaraanan namin ngayon, puro mga pinto na sunod-sunod. Dinaig pa ang hotel sa dami, kaya natanong ko tuloy sa butler ni Red sa lahat ng kwarto rito sa bahay ay saan siyang kwarto matutulog.

"Bakit gusto mong malaman?" naningkit ang mata nito.

"A...kasi." Sinungitan ko ang mukha ko. "Wala lang natanong ko lang!"

"Low down your voice ma'am. Matalas ang pandinig ni sir, baka marinig ka niya."

"Sabihin mo na lang kasi kung saan!" Inis kong sagot. Gusto ko lang malaman para maiwasan sa tuwing dadaanan ko, kahit tumalon pa ako huwag lang akong maglakad para lang hindi madaanan ang pinto ng kwarto ni Red.

Muling naglakad si Nicolas kaya sumunod naman ako.

"Parang may inis kang nadarama para kay sir."

Grabe, parang papunta na siya sa makata kung magsalita. "Wala, imagination mo lang 'yon," sagot ko.

Narinig ko na tumawa si Nicolas. Mukhang ramdam naman niya, bakit kailangan pa kasing itanong. Huminto bigla si Nicolas, kaya saktong-sakto ang mukha ko sa likod niya. Nang lumayo ako, may bahid ng makeup na yung tuxedo niyang suot. Kasalanan niya 'yon, dahil huminto siya ng walang abiso.

"Tinatanong mo kung saan ang kwarto ni sir, 'di ba?"

Nakangiwi pa akong inayos ang buhok ko, "Oo."

"Ito ang kwarto niya."

Tumingin ako sa harap. Sumilip pa ako sa mismong leeg ni Nicolas. Kumpara sa pinto na nadaanan namin, kakaiba ang pinto ng kwarto ni Red. Kulay itim na malapad, ilang tao rin siguro ang kailangan magpatong-patong para masabi ang taas ng pinto. Pinto na lang ba naman ng kwarto sobrang laki pa. Paano kaya binubuksan ni Red 'to ng hindi tinatangay ang katawan niya?

"Hindi ka na nagsalita. Namangha ka ba sa nakita mo?"

"Hindi. Nagtataka ako sa pag-iisip ng amo mo. Dapat sa harap ng bahay ang ganitong pinto. Bakit sa kwarto niya pinagawa? Buti buo pa ang katawan ng amo mo sa tuwing itutulak niya 'yan, hindi pa man din siya nakakakita."

"Tsk...tsk. Kahit siguro masama na sayo si sir, kaya mo pa rin siyang sagut-sagutin ng ganyan, pero dahil bahay niya ito, wala na kaming puwedeng sabihin kung ano ang gusto niyang design sa kanyang mansion."

Napaingos ako. Ang OA talaga ng pinto.

"Bago ka mainis lalo. Gusto ko lang malaman mo na baka masira pa rin ang araw mo sa tuwing makakasalubong mo siya o bubuksan mo ang pinto ng kwarto mo."

Napakunot ang noo ko. "Ano ang ibig mong sabihin?"

Tumingin ito sa likuran ko, kaya tumalikod ako sa kanya at humarap sa tiningnan nito. Isang red na pinto naman ang bumungad sa akin ngayon. Kanino na naman kayang kwarto ito? May special color ata para sa nakatira rito.

"Iyan ang magiging kwarto mo."

Nanlaki ang mata ko at mabilis na lumingon kay Nicolas. Baka nagkakamali lang siya ng sinasbi.

"Hindi nga? Seryoso ka ba na ito ang magiging kwarto ko rito? Baka doon ako sa normal na kwarto na may puting pinto."

Umiling naman ito habang nakalagay ang dalawang kamay sa likuran. Mukha tlaga siyang hindi nagtatrabaho bilang butler sa ayos nito.

"I'm sorry ma'am, pero iyan talaga ang magiging kwarto mo. Ayaw mo ba no'n? Kahit ilang buwan lang ay parang magiging prinsesa ka ni sir. Ang kwarto na iyan ay special, dahil kung sino ang gumamit ay pinagkakatiwalaan ni Sir Red. Kahit si Scarlet ay hindi nakapasok sa loob ng kwarto na iyan."

Napakamot ako sa noo ko. Ako pagkakatiwalaan agad ni Red, imposible naman ata, at saka kaya hindi nakuhang pumasok ni Scarlet sa kwarto na ito ay dahil sa kwarto siya ni Red tumutuloy.

"Baka nahilo lang ang boss mo sa kahibangan sa paghihiganti sa ex-girlfriend niya, kaya pati kwarto ko ay nagkamali pa ng binigay sayong impormasyon. Okay na ako sa kwartong nadaanan natin. Mas okay pa doon dahil mukhang normal lang na kwarto. Ito kasi ay parang isang bahay na sa loob."

"Exactly."

"Ano?!"

Maliit siyang ngumiti. "Kumpleto ang gamit sa loob ng kwarto sa likod mo. May banyo, sofa, closet, mini pantry, televison, refrigerator, pero ang lutuan ay nasa kusinaang ng bahay, kaya kailangan mo pa ring lumabas pag oras na para kumain."

"Seryoso ka ba sa sinabi mo?"

"Mukha ba akong nag-jo-joke sa harap mo?" seryoso nitong sagot sa akin.

"Kaloka!"

"Pasok na tayo sa loob ma'am, para makapagpahinga ka na rin. Meron na rin palang mga damit at personal needs mo sa kwarto na ito."

Iniwan ako ni Nicolas na nakatulala at bahagyang nakanganga ang labi. Akala ko nga baka sa maids room lang ako patuluyin ni Red dahil magpapanggap lang naman akong maging girlfriend niya, pero dahil tingin niya ay tao pa rin ako nabawasan ang asar ko sa kanya, mga one dot lang.

Pumasok ako sa loob ng kwarto. Tama nga si Nicolas parang may sala ang kwarto sa luwang. Kung gagawin tatlong kwarto 'to puwedeng-puwede.

"Kung meron kang gustong ipag-utos o itanong. Pindutin mo lang ang buzzer na ito. " Kinuha ni Nicolas ang bilog na bagay na nasa ibabaw ng lamesita sa tabi ng kama na dinaig pa ang queen size bed. "May agad na pupunta sayo para itanong kung ano ang problema."

"Bakit pati 'yan high-tech para magtanong lang?"

"Ginawa ito para kay Sir Red, dahil hindi nga siya nakakakita. Pinagawa niya ang mga ito para sa tuwing may kailangan siya habang nasa kwarto ay meron agad papasok sa kwarto niya para tanungin kung ano ang gusto nito. For emergency purposes rin 'to kung sakali na madulas o tumama siya sa gamit kung nasaan siya. Madali na lang para sa amin na agad siyang puntahan."

"Pero bakit pati rito merong ganyan?"

"Actually, buong bahay meron nito para sure na magagawa niyang gamitin pag emergency. Kahit sa bulsa niya hindi nawawala ang buzzer na ito."

Tumango-tango ako. "Paano niya nalalaman kung saan nakalagay?"

"Sinabi ko kung saan nakalagay ang mga buzzer. Once na naipaliwanag ko naman ang eksaktong kinalalagyan ay alam na niya iyon."

"Ang galing naman niya kung ganon. Ang hirap kayang mangapa."

"Ibahin mo si Sir Red, kaya niyang umikot ng loob ng bahay ng walang tungkod, para lang siyang normal na hindi nabulag ang mga mata. Kaya minsan nahuhusgahan siya ng ibang tao. Akala nila niloloko lang sila ni Sir Red sa pagkabulag ng mata nito. Hindi lang nila alam na halos umiyak ng dugo si sir, matutunan niya lang ang lahat na parang normal na tao na hindi mapapansin na wala siyang paningin.

May pinaghuhugutan talaga si Red ng malalim, kaya nagawa niyang tumayo mag-isa at maglakad ng walang umaalalay.

"Maiwan na kita rito. Kailangan ko na ring magpahinga dahil maaga pa akong gigising. Goodluck nga pala bukas."

Napakunot ang noo ko. Tumalikod na sa akin si Nicolas. "T-Teka...!" Tuluyan na itong nakalabas ng kwarto. Parang may gulong ang sapatos, ang bilis nakalabas.

Ano ang ibig niyang sabihin sa goodluck bukas? May gagawin ba ako bukas?

Napailing na lang ako. Kailangan ko na ring matulog dahil sa totoo lang hindi pa ako nakakatulog ng 8 hours, nang pumapasok ako sa bar. Parang isang krimen kung pipiliin kong matulog ng 8 hours. Pag nakatulog kasi ako at nagising ng alanganin na oras, hindi na ako matutulog dahil pag natulog pa ako, mas lalong hindi ako magigising ng maaga, in short, matagal pa sa 8 hours ang magiging tulog ko.

Umupo ako sa kama. Namangha ako sa lambot, parang kinakain ako sa sobrang lambot. Pahiga na sana ang katawan ko nang maalala kong may makeup pa ako at pang bar pa ang suot kong damit. Tumayo ako at pumunta ng closet, may nakalagay na rin palang vanity mirror sa gilid na naroon na lahat ng gamit sa pagpapaganda.

Pati gamit na pang babae nilagay niya rin talaga rito. Napapaisip rin ako kung sakali na hindi nagloko yung Scarlet, baka ituring siyang parang reyna ni Red. Napailing na lang ako, at kumuha ng wipes para tanggalin ang makeup ko sa mukha bago nahiga.

---

Time Check 6:30 am...

Napabalikwas ako ng bangon sa ingay sa loob ng kwarto. Inis akong lumingon kung saan 'yon nanggaling. Napakunot ang noo ko, si Nicolas na may dalang megaphone. Ngumiti pa ito bago ibinaba iyon.

"Goodmorning ma'am. Kailangan mo ng kumain dahil may gagawin ka ngayon araw."