LOGIN“Kung gayon, dapat nating pigilan sila bago tuluyang bumagsak ang pamilyang ito,” sagot ni Don Rafael. “Alam mo kung ano ang mangyayari kapag nalaman ng publiko ang tungkol kay Gabriel at sa mga ginawa natin.” Napayuko si Adrian. “Ang ginawa natin?” mahinang ulit niya. “Ama, anim na taon na tayong nabubuhay sa kasinungalingan. May batang nadamay. May buhay na muntik nang masira. Hanggang kailan natin ito ipagpapatuloy?” “Huwag mong kalimutan kung sino ang nagbigay sa iyo ng lahat,” malamig na sabi ni Don Rafael. “Kung hindi dahil sa akin, wala ka sa posisyon mo ngayon.” Napapikit si Adrian. Buong buhay niyang hinangad ang pagkilala ng kaniyang ama, ngunit ngayon ay napagtanto niyang ang kapalit pala nito ay ang pananahimik sa mga bagay na mali. “Hindi ko na kayang gawin ito,” sagot niya. “Hindi ko na kayang maging bahagi ng panlilinlang.” Bago pa makasagot si Don Rafael, tumayo si Adrian at tuluyang lumabas ng silid. Kinagabihan, habang natutulog si Matthew sa ligtas na baha
Pagdating nila sa bayan, sinalubong sila ng isang matandang lalaki na nagpakilalang dating kapitbahay ni Dr. Salcedo. Itinuro nito ang isang maliit na bahay sa dulo ng makitid na kalsada. “Matagal na siyang hindi lumalabas,” sabi ng lalaki. “Madalas siyang may kausap sa telepono, pero kapag may kumakatok, hindi siya nagpapapasok.” Nagpasalamat si Andre at lumapit sa bahay kasama si Gabriel. Ngunit bago pa sila kumatok, napansin nilang nakabukas nang bahagya ang pinto at may mga papel na nakakalat sa sahig.Maingat silang pumasok at tinawag ang pangalan ng doktor. Walang sumagot. Sa sala, may basag na salamin at isang upuang nakatagilid, na para bang may naganap na kaguluhan. “May nauna sa atin,” bulong ni Gabriel. Agad na sinuri ni Andre ang mga papel sa sahig at may nakita siyang isang dokumentong may pirma ni Dr. Salcedo. Sa ibaba nito ay nakasulat ang pangalan ni Don Rafael at isang tala tungkol sa pagpapalit ng resulta ng DNA test.“Hindi ito maaaring nagkataon lamang,” sabi ni
Parang binuhusan ng malamig na tubig si Andre Lorenzo Flores habang hawak ang resulta ng DNA test. Ilang beses niyang binasa ang pangalan sa dokumento, umaasang baka nagkamali lamang siya ng pagkaunawa. Ngunit sa bawat pagbasa niya, iisa ang lumalabas na katotohanan—ang pangalang nakatala bilang ama ni Matthew ay hindi sa kaniya. Napatingin siya kay Yana, na tila nawalan ng lakas upang tumayo. “Yana,” mahinang tawag niya, “ano ang ibig sabihin nito?” Hindi agad nakasagot si Yana. Nanlalabo ang kaniyang paningin habang nakatitig sa dokumentong matagal na niyang kinatatakutang muling makita. “Hindi ko alam kung saan nanggaling iyan,” sagot niya, pilit na pinananatiling matatag ang tinig. “Andre, kailangan mong maniwala sa akin. Hindi ko kailanman ipinagkanulo ang pagmamahalan natin.” Ngunit sa halip na makakita ng kapanatagan sa mukha ng lalaki, nakita niya ang sakit at pagdududang matagal niyang pinagsikapang iwasan. “Kung hindi ito totoo, bakit may pangalan ng ibang lalaki rit
Halos hindi nakatulog si Andre matapos matanggap ang tawag mula sa hindi kilalang numero. Paulit-ulit niyang iniisip ang posibilidad na buhay pa ang kaniyang kapatid na si Gabriel Lorenzo. Sa loob ng maraming taon, lumaki siyang naniniwalang nag-iisang anak lamang siya ng kanilang pamilya matapos ang pagkamatay ng kaniyang kapatid bago pa man siya isilang. Ngunit ngayon, tila lahat ng itinuro sa kaniya tungkol sa kanilang angkan ay isang malaking kasinungalingan lamang.“Andre, hindi ka puwedeng pumunta roon nang mag-isa,” mariing sabi ni Yana nang malaman nito ang tungkol sa tawag. “Malinaw na bitag iyon. Paano kung may mangyari sa iyo? Paano kung ginagamit lang nila ang pangalan ni Gabriel para makuha ang mga dokumentong hawak mo?” Napayuko si Andre at napahawak sa kaniyang batok. Alam niyang tama si Yana, ngunit hindi niya kayang balewalain ang pagkakataong makilala ang kapatid na matagal nang ipinagkait sa kaniya.“Hindi ko balak sumugod nang walang paghahanda,” sagot ni Andre. “
Third Person’s POV Hindi maalis ni Andre ang tingin sa liham na iniwan ni Adrian. Paulit-ulit niyang binabasa ang mga salitang nakasulat doon, lalo na ang babalang ang taong nagligtas kay Gabriel ay siya ring nag-utos na itago si Matthew. Sino ang taong iyon? At bakit nito kailangang ilihim ang pagkakaroon ng anak nila ni Yana? Sa dami ng mga pangalang lumilitaw sa kanilang imbestigasyon, tila bawat sagot ay nagbubukas lamang ng panibagong palaisipan. “Andre, ano ang nakasulat?” tanong ni Yana habang nakamasid sa kaniya. Hindi agad sumagot ang lalaki. Sa halip, iniabot niya ang liham upang mabasa rin ito ng dating kasintahan. Habang binabasa ni Yana ang mga salita, unti-unting namutla ang kaniyang mukha. “Hindi maaari,” bulong niya. “Kung totoo ang sinasabi ni Adrian, ibig sabihin, ang taong tumulong sa akin noon ay maaaring may kinalaman din sa lahat ng nangyayari ngayon.” “Sino ang tinutukoy mo?” tanong ni Andre. Napaupo si Yana at mahigpit na hinawakan ang kuwaderno ni Matthe
Third Person’s POV Parang tumigil ang mundo ni Andre Lorenzo Flores nang marinig ang sinabi ng matandang babae. Ilang segundo siyang hindi nakapagsalita habang nakatitig dito, pilit inuunawa ang bawat salitang lumabas sa bibig nito. Ang unang tagapagmana ng mga Flores, na matagal nang ipinahayag na patay, ay buhay pa pala. Kung totoo iyon, sino ang taong nakalibing sa puntod na ipinakita sa kanilang pamilya? At bakit kailangang itago ang katotohanang iyon sa loob ng maraming taon? “Ano pong pangalan ninyo?” maingat na tanong ni Andre. Bahagyang nanginginig ang mga kamay ng matanda habang inilalapag ang kaniyang bag sa mesa. “Ako si Elena Reyes. Isa ako sa mga nars na naka-duty noong gabing isinugod sa ospital si Gabriel Lorenzo Flores.” Napatingin si Andre sa dokumentong hawak nito. Ang pangalan ng unang tagapagmana ay nakasulat sa lumang talaan na ilang oras pa lamang niyang natuklasan. “Sinabi ninyong buhay pa siya,” muling tanong ni Andre. “Nasaan siya ngayon? Bakit walang na







